ในคำว่า "ขอบคุณ"

ในคำว่า "ขอบคุณ"

เรื่องราวของคำๆหนึ่ง กับความหมายที่มากล้นเมื่อกล่าว "ขอบคุณ"

.....

คุยเฟื่องเรื่อง "ขอบคุณ"

มันไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไรหากจะกล่าว "ขอบคุณ" บ่อยครั้ง
เราว่าดีเสียด้วยซ้ำ พูดให้ติดเป็นนิสัยมีอะไรๆก็ขอบคุณ
ใครทำดีด้วยก็ดีตอบ บางครั้งเราก็ขอบคุณไป
ขอบใจก็ว่า ขอบคุณ ขอบพระคุณก็ว่ากันไป
เอ้า! ยิ้มรับคำด่าว่าขอบคุณยังได้เลย
แหม...ขอบคุณเสร็จก็ตบสิคะ(แอบอ้างอิงถึงบุ๋ม ก๊าก)
แต่บางครั้งก็อาจแย่กับการพูดขอบคุณกับคนที่เราไม่รู้สึกขอบคุณ

...

"ขอบคุณ" ความเลว

ชอบชื่อแฮะ หึๆ Thanks for the bad
เอาไว้ใช้กับใครบางคนโดยเฉพาะ อืม...เอาอินฟินิตี้ไปด้วยป่ะ 
แบบไม่มีที่สิ้นสุด เป็นอนันต์ต่อไป บลาๆๆ
อ่านะ มันเริ่มจากการสอบมิดเทอมอันแสนหฤโหด(โดยเฉพาะข้อสอบอังกฤษ)
ว้าว O_O กลโกงใครโกงเราไม่สน (ขนาดใครนั่งข้างๆยังมารู้ตอนสอบเสร็จ)
เออ เล่าให้พี่ฟัง พี่บอก แกนี่ไม่สนใครจริงๆว่ะ
สนนะ สนอาจารย์ที่นั่งมองไปรอบๆ ลัลล้า ~
 คณิตศาสตร์วิชาแรกแห่งการประเดิม
เราซัดมาตั้งแต่เห็นข้อสอบ "ง้ายง่าย"
สรุป - - เพื่อนมองมาเต็มด้วยสายตาที่ว่า "ง่ายตรงไหนวะ?"
ใช่ T^T ง่ายตรงไหน...วะ
เซ่อเองที่ตาไม่ดี พอมามองโจทย์ดีๆ(ยากฉิบหาย)
เรื่องนี้ยังไม่เกี่ยว ยังเลยไปเรื่อย
เอาเป็นว่าเราก็นั่งๆทำ ทำเสร็จก็ส่งคนเดียวคนแรก
(อุตส่าห์นั่งตรวจรอตั้ง 2 รอบก็ไม่มีใครเสร็จเป็นเพื่อนสักที)
เลยตัดสินใจลุก แล้วไปนั่งหลังห้อง
(ห้องก็กว้างกว้าง เรามีกันแค่ 18 บุคคล หลอกหลอนดีแท้ ~)
แล้วคือห้องมันกว้าง มานั่งเป็นสิบนาทีก็ยังไม่มีใครมาอยู่เป็นเพื่อน เลยกลัวว่าจะมีเพื่อนมา - -
อืม...ลุกไปนั่งกลางๆระหว่างเสาสองต้น(เป็นแม่ย่านาง )
และแล้วก็ส่องๆๆ
มองเห็นใครบางคนในจุดโฟกัสกำลังยัดโพยลงใส่ในถุงเท้า
(ไม่เข้าใจว่าจดโพยทำไม มันมีอะไรให้จดเนี่ยคณิตอ่ะ)
หากแต่เคราะห์กรรมมันซัด โพยคุณเธอเลยกลิ้งหลุนๆลงแทบพื้น
เราก็ขยับยิ้ม เกือบหลุดขำ แล้วพอมองไปรอบๆแล้วก็ตาโต 
O_O อะโห โพยคุณเธอร่วง 4 ใบไต้โต๊เธอน่ะ(ไม่เป็นใบสิ มันขยำเป็นก้อนๆแล้วล่ะ)
แหมๆ น่าจะเจอแจ๊กพ็อตแตกสักหน่อย
เสียดาย...รู้งี้ไปสะกิดบอกอาจารย์ก็ดีนะ
อ่าฮะ แค่นั้นไม่พอ
คุณเธอยังมาบอกด้วยความยินดียิ่งว่า
"ตอนสอบคณิตน่ะ เค้าโทรไปถามพี่ส้มโอมาแหละ ข้อไหนทำไม่ได้ก็ถามหมดเลย"
ยืดอก(พกถุง เฮ้ย! ไม่เกี่ยว) ด้วยความยินดีที่โทรไปถามข้อสอบขณะสอบ
เจริญ!!
แต่เราปลง!!
แอบสงสารอาจารย์ เบื่อนกสองหัว - -
ปากคุณเธอบอกสงสารอาจารย์นะ อย่าลอกกันเลย...
ส่วนตัวเอง...
โพยร่วงทุกคาบ

ยัง...

ยังไม่พอ(เพียง)
คาบสังคม เออ สอบวิชาสังคมศึกษาค่ะ
ชีตกระดาษเอสี่มันทั้งหมดสี่ชุด
คุณเธอจับยัดใส่กระโปรง(แอบกลัวชีตเน่า - -)
แล้วนั่งขักสมาธิ พร้อมยกขึ้นมาดูอย่างต่อเนื่อง
อะฮะ ช่างเยี่ยมยอด - -
ต่อมา(มอตี่ - มีต่อ)
งานธุรกิจ... วิชานี้ยอดเยี่ยม
ให้เวลา 60 นาที หรือ 1 ชั่วโมงนะคะ
เราทำครึ่งชั่วโมง(มั่วแหลก) แล้วส่องมองไปรอบๆ
คุณเพื่อนยังก้มหน้าฝนยิกๆ - - เศร้า... ไม่มีใครไปบ้าเป็นเพื่อนอีกแล้ว
แล้วออมมี่ก็ลุก เราเลยลุกตาม อ่าฮะ
จากนั้นสอดส่อง - - กระแป๋งกับแจนนี่นั่งหลัง เปิดหนังสือกันเลยขอรับ
แต่เราก็แอบหัวเราะด้วยความสะใจ
ตั้ง 200 หน้าเปิดเจอขอคารวะเลยเธ้อ!
พอหมดชั่วโมง พลพรรคไปรวมตัวกันช่วยบัว(อาจารย์ไม่รู้ไม่ชี้ ท่านอ่านหนังสือตลอดกาล)
นั่งคนเก่า(ใครหว่า?)
นั่งอยู่คนเดียวโดดเดี่ยวเพราะเพื่อนๆรุมบัวดอง
แอบสะใจ - - เราไม่สน ฮ่าๆ
ต่อจากนั้นคุณเพื่อนก็มาเล่าให้ฟังว่า
คุณคนโกงเก่งเป็นที่หนึ่งเอากระดาษฝนเปล่าๆ(ย้ำว่าว่างเปล่า)
มาให้เพื่อนฝนให้ในวินาทีสุดท้าย อ้อ! เพื่อนก็ชั่ว เอ๊ะ ไม่สิ เพื่อนน่ะแสนดี๊แสนดี
ใช่ๆ แสนดี ฝนให้นะ เพื่อนฝนให้ส่วนตัวเจ้าของน่ะไปเริงระบำกับตัวผู้ เฮ้ย! ไม่ใช่
เอาเป็นว่ามาอยู่ที่ความสะใจ เพื่อนที่แสนดี(ของเรา)ก็ฝนให้
พร้อมหัวเราะอย่างชั่วร้ายและมาบอกเราทีหลังว่า
"กูฝนมั่วว่ะ กาไม่ตรงกับข้อที่ถูกเลย ฮ่าๆ"
โอ๊ะโอ หัวเราะทีหลังดังกว่าจริงๆนะเออ

....

"ขอบคุณ" ในการสอบที่ผ่านมา

อ้างอิงจากข้างต้น...
การสอบคณิตที่ดังบอกว่าง้ายง่ายลั่นห้อง แล้วมานั่งน้ำตาตกในตอนพิจารณาชัดแจ้ง
บรรลุ - - บรรลุความเศร้า ฮือๆ
นั่นคือความรู้สึกในตอนนั้น...อาเมน
แต่ตอนนี้...รับรู้ว่าทำได้ เย้ๆ ตอบเท่าพวกสายวิทย์เว้ย
ขอบคุณๆ ใครที่ติวคณิตให้ ^^ ฮะฮ่า มองเห็นกระดาษข้อสอบเป็นหน้าใครคนนั้นเลยทำได้
(อ้วก - -)
อ่าฮะ แต่สุดท้ายก็ทำได้นี่
(แม้ยูจะทักว่าทำข้อที่โจทย์ผิดได้ด้วยเหรอก็ตามที - - บอกที มันมีจริงๆอ่า)
สะดุดกำคำของยูยู้ T^T แอบกลุ้ม แต่ก็ช่างมันเต๊อะ
ว้า ~ แต่ปีนี้ไม่ได้ติวอังกฤษล่ะ
อย่างว่า... คณิตศาสตร์มันไทยแลนด์แนชั่นแนล เรียนเหมือนกันทั่วประเทศ
แต่อังกฤษมันไม่ใช่ T^T เผลอๆข้อสอบเขายากกว่าเราอีก
แน่นอน...ข้อสอบเราก็โคตรกระอักแล้วเธอเอ๋ย
ร้องไห้ T^T ศัพท์ยากเว่อร์
run away มันแปลว่าอะไรนะ ลืม 
แล้วก็ wark - - ซัดไปเวคตื่นนอนเลยเรา
มั่วเว่อร์ อะไรนะ เนื้อเรื่องอ่ะรั่ว แอบรักอาจารย์คมกริช โฮะๆ
ข้อสอบรั่ว (แม้เพื่อนในห้องมันจะบอกมันไม่รู้ก็ตาม อ้าว เซ่อเอง ไม่รู้จักจด แบร่ๆ)
เราก็เยาะเย้ยเป็นอย่างเดียว
พอๆ ขอจบอังกฤษแค่นี้ มาว่ากันต่อที่ภาษาบ้านเฮา
เอ่อ...ภาษาไทย
อิมพอสซิเบิล >< มีคนติวภาษาไทย ฮ่าๆ ร้องไห้ ทำไมเก่งกว่าเรา
หญิงเก่งกว่าเรายกให้ อังกฤษคณิตเก่งกว่าเราก็ให้ แต่ทำไมต้องมาภษาไทย
ฆ่าตัวตาย T^T ทำไมผู้ชายเก่งกว่า อ๊าก ไม่ยอมๆ
เลยนั่งบ้า โอเค - - พลาดระนาวเพราะดันเป็นฝน ถูกผิดช่างมันเต๊อะ
ที่แน่ๆมัทนะพาธาขอเต็ม ฮ่าๆ
บ้าบอบ๊องแบะ - - อ่าฮะ ไม่มีอะไรยากถ้าคิดจะทำ
โดยเฉพาะอังกฤษอาจารย์สุพร ยิ้มร่าก่อนกลับ
แถมท้ายด้วยไอ้นิวมาสะกิด
travel เขียนยังไง
อืม...ได้ข่าวว่าอีกไม่ถึงเดือนคุณเธอจะไปเม็กซิโก - - อยากกระโดดกัดคอมันจัง
งุงิ

......

"ขอบคุณ" ทุกคนที่ผ่านเข้ามา

เริ่มจากคนนั้น ^^ รอผลคณิตศาสตร์อยู่ ฮะๆ
ต่อด้วยลูกชาย... แฮะๆ ให้ของขวัญคนแรกจริงดิ? เออ ไม่รู้เลย
ลูกสาว... แกไปอยู่ไหน ทิ้งกันไปได้ยังไง T^T
คุณพี่... เฮ้ ไม่เห็นคุณน้องในสายตาเลยใช่ป่ะ กลับมาอีกทีเดี๋ยวเตะคว่ำ
พี่สาว... ชักอยากไปอยู่ศิลปากรกับคุณพี่ซะแล้ว
นังฝ้าย... แกหายไปไหนวะ - -
อัพจี้... คิดถึงเธอ T^T
เจ๊กิ๊ก เจเจ พี่วีวี่ มินนี่ อีฟฟี่ พี่แพร น้องปุ้ย พี่นิ้ง น้องเท่ห์ พี่พิณ และบลาๆ
คิดถึงๆ อยากคุยกันอีกอ่า T^T
อ่า...ขอบคุณทุกๆคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
เราเชื่อนะว่าไม่ว่าจะดีหรือเลวทุกคนต่างก็มีเหตุผลในการกระทำ
เพียงแต่เหตุผลสำหรับบางคนเราก็รับไม่ได้
เช่นเดียวกับที่บางคนรับไม่ได้กับสิ่งที่เราเป็น
ไม่รู้สินะ
เราไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับสิ่งที่หลายๆคนกำลังทำเลยอยู่คนเดียวบ่อยครั้ง
ที่ไม่พูดเพราะไม่อยากยุ่ง ขอให้เราอยู่อย่างนี้นี่แหละนะ

...

"ขอบคุณ" จากใจ

บางครั้ง...เราก็อยากจะขอบคุณทุกๆคน
คงพูดไม่หมดหรอก เพราะมันมีอะไรในใจเยอะแยะ
แต่ที่รู้ก็คือทุกอย่างที่ผ่านมาทำให้เรามีวันนี้
สีสันในชีวิตที่อาจจะมากไปสักนิดในบางครั้งทำให้เราเรียนรู้
แล้วเราก็มานั่งคิด...
ถ้าเราเลือกเดินอีกทางคงไม่เจอแบบนี้ และจะเจอสิ่งที่ต่างออกไป
แต่เราคิดว่าเจอแบบนี้แหละดี
เหตุการณ์จากเพื่อนๆที่เรารับรู้ก็เป็นประสบการณ์อย่างหนึ่ง
มันทำให้เราเป็นเรา
จนถึงตอนนี้ก็บอกกับตัวเองว่าคิดไม่ผิดจริงๆที่เลือกเดินทางนี้
บางสิ่งที่มีสีสันเกินก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราได้คิด
อะไรหลายๆอย่างที่เบนไปทางลบแต่เราไม่ยอมถูกชักจูงก็ทำให้เรานึก
เอาเถอะนะ เราก็คิดว่าทุกสิ่งที่ผ่านตัวเราไป คือประสบการณ์ดีๆสำหรับเรา
บางครั้งอาจมีบ้างที่ว้าวุ่นหรือหลงผิด แต่พอได้คิดก็ยินดีเสมอมา
ไม่มีวันนั้น...ไม่มีเราในวันนี้

ขอบคุณค่ะ

...

..

.

..

...

LookFook 
20.07.08
13 : 13