For...My beloved
เขียนโดย
Briss
แล้วตอนนี้ฉันอ่อนแอหรือเปล่านะหัวใจมันถึงแปลกๆไป
ความรู้สึกที่มีต่อใครคนนั้นมันเพิ่มพูนมากขึ้นเรื่อยๆตามวันเวลาที่ผันผ่านไป
ทั้งๆที่ไม่อยากจะคิดถึงมัน แต่พอเห็นหน้า หรือเห็นรูป ความรู้สึกนั้นก็กลับมา
แล้วจะน่าดีใจหรือเสียใจดีนะที่ในรูปเพื่อนๆทั้งหลายใบหน้าของเขาก็ยังคงส่งยิ้มอยู่เช่นเคย
สายตา...มักจะทอดมองออกไปยังที่ที่เขายืนอยู่
ยามที่เขาคุยกับใครมักจะแอบอมยิ้มตาม เพราะแค่ได้เห็นก็ยินดี
แต่ฉันควรจะทำอย่างไรดีเมื่อความรู้สึกนี้มันเพิ่มพูดขึ้นมาเรื่อยๆ
ก็เป็น 'เพื่อน' แต่คงไม่สนิท แต่จะให้ทำยังไงในเมื่อตอนนี้ผู้ชายก็มีแค่ 11 คน แต่ตอนนี้เราก็แยกจากกัน
รู้ทั้งรู้ว่าคนชอบเขาก็เยอะพอสมควร แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
กีฬาสีที่ผ่านมาอยากจะบอกว่าแอบดีใจนะคะที่ฝากโบผูกข้อมือไว้ที่เรา
แต่เสียใจที่ทำไมถึงไม่ยอมผูกต่อตอนแข่งวอลเล่บอลเสร็จ...
แล้วที่บอกว่าถ้าเราไม่ไปเชียร์จะแพ้นี่หมายความว่ายังไงกันแน่...? ฉันไม่รู้อะไรเลย
แต่สุดท้ายก็ชนะใช่ไหมเมื่อเราไปเชียร์... แต่ก็เกรงว่าจะแพ้เช่นกันนะคะ
พูดให้สับสนแกล้งกันเล่นๆหรือแค่พูดไปตามน้ำเพียงแค่อยากให้เราหายโกรธ
เฮ้อ! เราโกรธไม่ลงหรอกนะ โกรธไม่ลงจริงๆ...
แล้วจะคิดมากไปทำไมกันคะในเมื่อเราก็คุยเล่นเป็นปกติ โห ถ้าแบบนี้เรียกว่าโกรธแล้วปกติเราเป็นยังไงเนี่ย
ไม่ได้โกรธนะ แค่เสียใจและน้อยใจที่ทำไมไม่คิดถึงใจของเราบ้าง
ถึงจะไม่รู้ก็เถอะนะคะ แต่การหลอกเล่นๆนั้นมันทำให้เรานึกถึงเรื่องในอดีต... ที่ดำเนินมาจนถึงปัจจุบัน
เรียกใครว่า 'เพื่อนสนิท' อีกได้หรือไงในเมื่อไปไหนเราก็ไปคนเดียว
ถ้าไม่เดินตามเขาไปเขาก็ไม่รอเรา แต่พอเพื่อนอีกคนชวนกลับไปด้วย ส่วนเราจะเป็นยังไงก็ช่าง
วุ่นวายใจเหลือเกิน... มีแต่เรื่องวุ่นๆ
เวลาที่เหลืออยู่นั้นเพียงพอที่จะพิสูจน์ความรู้สึกหรือเปล่าก็ไม่รู้ รู้เพียงแต่ว่าตอนนี้เรามีแค่ตัวคนเดียว
มันเจ็บทุกครั้งที่เพื่อนมองเมิน และก็ยังเจ็บเรื้อรังมาจนถึงวันนี้
เฮ้อ! ทำไมถึงมีแต่คนคิดว่าเราไม่เคยเจ็บแม้กระทั่งใครคนนั้น... จะมีใครรู้ไหมว่าที่ทำตัวให้เข้มแข็งก็เพื่อปกปิดความอ่อนแอที่มี
แต่รู้อะไรไหมคะว่าแมสเซสเอ็มเอสเอ็นยังคงติดอยู่ในความทรงจำของเรา
ขอบคุณนะคะที่เห็นใจกัน ทั้งๆที่เพื่อนไม่เคยแล
ขอบคุณจริงๆที่เป็นที่ปรึกษาให้ในทุกๆเรื่องที่อยากคุย...
และขอโทษที่จำวันเกิดผิด ต่อไปจะจำให้ขึ้นใจเลยทีเดียว...
ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆที่มีให้กันจริงๆนะคะ วันนี้จะรอคุยนะ...
ยกโทษให้แล้วสำหรับการล้อเล่นที่ไม่รู้ แต่ยังขี้เกียจบอกอยู่เลยนะ แกล้งต่ออีกสักหน่อยดีหรือเปล่า
และสุดท้าย... ไม่แข่งคะแนนคณิตกับอังกฤษแล้วได้ไหม เราไม่เข้าใจคณิตเลย แต่ตัวเองที่หนึ่งของระดับนะ
จนแล้วจนรอดไม่ว่ายังไงก็แพ้แบบยุติธรรม เฮ้อ
ตัวเองชนะตั้งนานแล้วนี่นา...
จริงไหม?
My beloved...
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
26 ส.ค. 50
277
0
ความคิดเห็น