The sunflower boy [Dramione (DM/HG) ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,573 Views

  • 48 Comments

  • 128 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    213

    Overall
    1,573

ตอนที่ 3 : What is this feeling?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    11 ม.ค. 62

หลังจากอาหารค่ำ เฮอร์ไมโอนี่พุ่งตัวออกจากโถงกลางอย่างรวดเร็วโดยมีสาวน้อยผมแดงนามว่าจินนี่วิ่งตามมาติดๆ

“เฮ้....เฮอร์ไมโอนี่ จะรีบไปไหน รอฉันด้วย” จินนี่ตะโกนสุดเสียงจนสาวผมลอนหยุดชะงัก

“ขะ...ขอโทษ จินนี่ พอดีฉัน...เอ่อ”

“ช่างมันเถอะ เธอโมโหเรื่องมัลฟอยใช่มั๊ยล่ะ” สาวผมแดงพูดพลางหอบ ทั้งคู่เดินข้างกันมาจนถึงห้องนั่งเล่นรวมหอกริฟฟินดอร์

“แล้วคืนนี้เธอต้องไปนอนหอประธานรึเปล่าเฮอร์ไมโอนี่”

“มักกอลนากัลให้ฉันไปพรุ่งนี้น่ะ คืนนี้เธอบอกให้ฉันมาเตรียมตัว เพราะฉันจะไมาได้มาหอนี้อีกนานเลย” 
เฮอร์ไมโอนี่พูดอย่างเหนื่อยล้าก่อนที่จะทยอยเก็บของบางส่วนลงหีบ

“ถ้ามัลฟอยทำอะไรเธอ เธอต้องรีบบอกฉันนะ”
จินนี่พูดอย่างร้อนรน เฮอร์ไมโอนี่มองหน้าเธอพร้อมระบายยิ้มบางๆส่งไปให้ ถึงรอนกับจินนี่จะมีความเห็นไม่ตรงกันนักแต่สิ่งเดียวที่สองคนนี้เหมือนกันคงจะเป็นเรื่องนี้เรื่องเดียวคือความหวงเธอเหมือนไข่ทองคำที่แฮร์รี่ได้มาตอนทำภารกิจในปี 4

“จินนี่ เธอรู้มันว่าเธอกับรอนมีอะไรเหมือนกัน”

“อะไรเหรอ ฉันรู้แค่ว่า ผมแดง นอกนั้นก็บายล่ะ”

“เธอกับพี่ชายเธอหวงฉันอยากกับเป็นไข่ทองคำที่แฮร์รี่ได้รับเป็นภารกิจตอนปี 4 และฉันไม่คิดว่าเธอต้องเอาฉันดำน้ำก่อนจะฟังภาษาฉันออกนะ” เฮอร์ไมโอนี่ว่าพลางยกมุมปากขึ้นน้อยๆ

“เอาตรงๆนะเฮอร์ไมโอนี่ ไอ้อาการยกมุมปากเจ้าเล่ห์ของเธอนี่มันเหมือนใครสักคน”

“ใครเหรอ” เฮอร์ไมโอนี่มองจินนี่อย่างสงสัย

“ฉันว่าเหมือน....เหมือน มัลฟอย”

“บ้าน่าจิน ฉันจะไปทำตามตานั่นทำไม” เอ๊ะหรือเหมือน เฮอร์ไมโอนี่เถียงกับตัวเองเพราะคิดว่าเธอน่าจะติดมาตอนที่ตานั่นมาหาเรื่องเธอกับเพื่อนเธอ หรือเวลาที่ไม่มีรอนกับแฮร์รี่อยู่ด้วยก็เถอะ 

“เฮ้!!!!” เสียงจินนี่ทำให้เธอตื่นจากภวังค์อีกครั้ง ให้ตายเถอะทำไมทั้งแฮร์รี่และจินนี่ต้องทำให้เธอตกใจอยู่เรื่อย

“โอเคๆ จิเนฟรา ฉันมีสติแล้ว!!!” เฮอร์ไมโอนี่ตอบเหวี่ยงๆ

“โอเคๆ มาฉันช่วยเก็บของ ไม่งั้นคืนนี้เธอคงไม่ได้นอนแน่เฮอร์ไมโอนี่”  จินนี่กล่าวพร้อมทำท่าทะเล้นใส่จน
เฮอร์ไมโอนี่อดหมั่นไส้ไม่ได้ ในชีวิตของจินนี่ เฮอร์ไมโอนี่ นับว่าเป็นทั้งพี่สาว เพื่อน ที่เธอสนิทที่สุด เพราะครอบครัวเธอมีแต่ผู้ชาย และพวกนั้นชอบแกล้งเธอ ทุกครั้งที่โดนเฟร็ดกับจอร์จแกล้ง ก็จะมีเฮอร์ไมโอนี่คอยช่วยเธอเสมอ แม้ว่าเธอจะไม่ได้เรียกเธอว่าพี่เพราะเฮอร์ไมโอนี่ขอไว้แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความเคารพในตัวพี่สาวคนนี้ลดลงเลย

“ว่าแต่จินนี่ ฉันถามอะไรหน่อยสิ”

“อะไรเหรอ”

“ตอนเธอชอบแฮร์รี่มันรู้สึกยังไงเหรอ” เฮอร์ไมโอนี่ถามพร้อมกับใบหน้าที่ตอนนี้มีสีชมพูระเรื่อเล็กน้อย

“โอ้!!!ให้ตายเฮอร์ไมโอนี่ ตอนเธอชอบรอนเธอรู้สึกยังไงล่ะ”

“ตอนนั้นฉันแค่รู้สึกว่าอยากดูแลเค้า แค่นั้น”

“ฉันก็ไม่ต่างจากเธอหรอก แต่ของฉันแค่อยากให้แฮร์รี่มีความสุข ได้ยืนข้างๆเค้า ฉันก็พอใจแล้ว แล้วเธอถามทำไม...เอ...หรือเจ้าหญิงของเราจะตกหลุมรักใครสักคนขึ้นมา ใครคือผู้โชคดีคนนั้นกันน้า”

“ปะ...เปล่า ไม่ไมีใครทั้งนั้นล่ะ ฉันเก็บของเสร็จแล้วเรานอนกันเถอะจิน” เฮอร์ไมโอนี่ชิงเปลี่ยนเรื่องก่อนที่จะเอามือปิดม่านรอบเตียงทีละด้าน

“ไม่บอกก็ตามใจ ฝันดีนะเฮอร์ไมโอนี่” 

“ฝันดีจ้ะ” สาวผมแดงบ่นอุบอิบอีกสักพักก็เข้าสู่ห้วงนิทรา ทิ้งไว้แต่เฮอร์ไมโอนี่ที่นอนมองเพดานเตียงอย่างใจลอย น่าแปลกที่อยู่ๆตอนที่จินนี่ถามว่าผู้โชคดีคนนั้นเป็นใครภาพที่ลอยเข้ามาในหัวของเธอกลับเป็นคนที่เธอไม่น่าจะคิดถึงที่สุด ผู้เป็นเจ้าของผมบลอนด์และดวงตาสีซีด พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประจำตัว

“เคราเมอร์ลิน เธอคิดบ้าอะไรของเธอยัยเฮอร์ไมโอนี่ จีน เกรนเจอร์” เธอดุตัวเองก่อนที่จะสะบัดหัวไล่ภาพของคนที่เธอคิดเมื่อครู่ออกไปพร้อมกับจมลงสู่นิทราอย่างรวดเร็ว
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

0 ความคิดเห็น