The sunflower boy [Dramione (DM/HG) ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,580 Views

  • 48 Comments

  • 128 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    220

    Overall
    1,580

ตอนที่ 11 : Black rose

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    23 ก.พ. 62

เช้าวันต่อมาเฮอร์ไมโอนี่เดินลงมาจากห้องนอนของเธอ เรื่องระหว่างเธอกับเขาเมื่อคืนทำให้หน้าของเธอร้อนทุกครั้งเมื่อนึกถึง 


‘แค่จูบเองยัยเฮอร์มี่ กับรอนก็เคยจูบแล้วกับตานี่จะเขินทำไมกัน’ เธอตบหน้าตัวเองเบาๆเพื่อไล่ความเขินออกไป ก่อนที่สายตาจะไปสะดุดกับดอกกุหลาบดำและกระดาษโน้ตที่วางอยู่บนโต๊ะของเธอในห้องนั่งเล่น มือสวยหยิบกระดาษขึ้นมาอ่านอย่างตั้งใจ


‘อรุณสวัสดิ์เฮอร์มี่ที่รัก ฉันหวังว่าเธอจะชอบดอกกุหลาบที่ฉันให้นะ เจอกันที่โถงใหญ่

                เดรโก.’


“กุหลาบดำเหรอ” เธอรำพึงกับตัวเองก่อนที่หน้าจะขึ้นสีอีกรอบ ทำไมน่ะเหรอก็ความหมายของมันลึกซึ้งจนทำให้เธอเขิน เฮอร์ไมโอนี่สูดกลิ่นหอมของดอกกุหลาบก่อนที่จะเสกแจกันใบสวยขึ้นบนโต๊ะและเสกให้ดอกกุหลาบของเดรโกไม่ให้มันเหี่ยวก่อนที่จะเดินไปโถงใหญ่อย่างอารมณ์ดี


—โถงใหญ่—


เฮอร์ไมโอนี่ก้าวยาวๆเข้ามาในห้องโถงที่เต็มไปด้วยนักเรียนที่นั่งกันอยู่แน่นขนัดในโต๊ะของแต่ละบ้าน เธอเดินไปนั่งตรงกลางระหว่างเนวิลล์และจินนี่ โดยฝั่งตรงข้ามของเธอนั้นเป็นโต๊ะสลิธีริน เบลส ซาบินี่ส่งยิ้มให้เธอเล็กน้อย เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มให้เค้าเช่นกัน


“ไม่ยักรู้ว่าเธอกับซาบินี่จะคุยกันได้” จินนี่ทักขึ้นเมื่อเห็นการกระทำของคนทั้งคู่


“มันไม่มีอะไรที่ทำให้ฉันต้องเกลียดเค้านี่จิน” เธอตอบพลางตักแยมทาขนมปังตรงหน้า


“ทั้งที่พวกพี่เกือบตายตอนเข้าไปช่วยซาบินี่กับมัลฟอยในห้องต้องประสงค์เนี่ยนะ!!!” จินนี่เผลอตะโกนออกไปทำให้เบลส์หน้าถอดสีทันทีเมื่อได้ยินเธอกล่าว


“ชู่วว!!! จินเรื่องมันผ่านไปแล้ว อย่าไปนึกถึงมันเลย กินมื้อเช้าดีกว่าน่า วิชาแรกเธอเรียนพยากรณ์นี่” เฮอร์ไมโอนี่ว่าพลางลูบมือจินนี่เบาๆ ก่อนจะส่งสายตาขอโทษไปให้ผู้ที่ถูกกล่าวถึง เมื่อเห็นเค้าพยักหน้าว่าเข้าใจ เธอก็สบายใจขึ้น จินนี่ไม่ถูกชะตากับสลิธีรินเกือบทุกคนเพราะเหตุการณ์ตอนสงครามที่ทำให้เธอเกือบเสียแฮร์รี่ไป


“นั่นมัลฟอยกับกรีนกราสคนน้องนี่” เนวิลล์พยายามกระซิบกับเซมัส แต่เฮอร์ไมโอนี่ได้ยินและสายตาเธอก็มองไปยังคนทั้งสองโดยอัตโนมัติ ภาพคนทั้งสองที่เดินจับมือกันเข้ามาพร้อมกับท่าทางคุยกันอย่างสนิทสนมทำให้เฮอร์ไมโอนี่เผลอกำแก้วน้ำในมือแน่น


“เฮอร์ไมโอนี่” จินนี่เรียกสติเธอเมื่อเห็นว่ามือของเธอเริ่มขาวซีด เสียงเรียกของจินนี่ทำให้เธอเริ่มได้สติ


“ว่าไงจิน” เธอตอบพลางมองหน้าเบลส์ที่ส่งสายตา

เลิ่กลั่กมาให้เธอ เมื่อเค้าเห็นเพื่อนรักของตัวเองเดินจับมือกรีนกราสคนน้องเข้ามาในโถงใหญ่


“เป็นอะไรรึเปล่า” จินนี่มองเธออย่างสงสัย


“ฉันไม่เป็นอะไร เอ่อ...ฉันขอไปเอาของที่หอประธานก่อนนะ พอดีลืมหนังสือวิชาปรุงยาน่ะ” พูดจบมือเรียวก็คว้ากระเป๋าขึ้นพาดบ่าก่อนที่จะหยิบขนมปังติดมือไปด้วยแผ่นนึง โดยไม่ลืมที่จะเหลือบมองคนทั้งสองที่ทำให้เธออารมณ์ขุ่นแต่เช้าก่อนเดินออกไปอย่างรวดเร็ว


ด้านเดรโกและเอสโตเรียเมื่อเห็นว่าเบลสมองหน้าเค้าทั้งสองแปลกๆจึงเกิดความอึดอัดขึ้น


“เอ่อ...ฉันไปนั่งกับเพื่อนดีกว่า เจอกันเมื่อมีเวลาว่างนะคะพี่เดรโก” เอสโตเรียลาเดรโกก่อนเดินไปนั่งกับเพื่อนของเธอ 


“ฉันว่ามักมิลลันเห็นที่แกกับเอสทำเมื่อกี๊นะเดรโก” อยู่ๆเบลสก็พูดขึ้นมาทำให้เค้าชะงักมือที่กำลังเอื้อมไปหยิบแอปเปิ้ลทันที


“แกว่าไงนะเบลส”


“ฉันบอกว่ามักมิลลันเห็นแกกับเอสเดินจับมือกันเข้ามาในโถงนะ” เขาว่าพร้อมไหวไหล่ ทำให้เดรโกมองไปที่โต๊ะกริฟฟินดอร์ทันทีและพบว่าไม่มีคนที่เค้าต้องการจะเห็นหน้านั่งอยู่ตรงนั้น


‘เริ่มวันแรกก็สร้างเรื่องเลยให้ตายสิ’ เขารำพึงกับตัวเองในใจ สำหรับเค้าเฮอร์ไมโอนี่คือคนที่อยู่ในใจตลอดเวลา แต่ก็ยอมรับว่าเอสโตเรียก็เป็นคนที่อยู่ข้างครอบครัวเค้าตอนหลังสงครามจึงทำให้เค้ารู้สึกดีกับเธอ แต่ถ้าให้เลือก เค้าคงเลือกเฮอร์ไมโอนี่ การกระทำนี้มันดูเห็นแก่ตัวไปหน่อยแต่เค้ายังไม่พร้อมตัดใครไปเลยสักคนในตอนนี้ เค้าสะบัดหัวไล่ความกังวลออกไปก่อนจะลงมือกินมื้อเช้าตรงหน้าอย่างเร่งรีบ


เฮอร์ไมโอนี่เดินทอดน่องริมทะเลสาบอย่างใจลอย ภาพที่เธอเห็นเขาและกรีนกราสคนน้องที่เธอจำได้ลางๆว่าชื่อเอสโตเรียเดินจับมือกันด้วยความสนิทสนมมันตอกย้ำเธอว่าบางทีคำสัญญาก็คงเป็นแค่คำพูดลอยๆของเดรโกที่เธอไม่จำเป็นต้องใส่ใจนัก ร่างบางเดินไปยังริมทะเลสาบ เธอถอดรองเท้าและถุงเท้าออกก่อนที่จะเอาเท้าทั้งสองจุ่มไปในน้ำที่เย็นเฉียบ ปลาหมึกยักษ์เอาหนวดของมันพันข้อเท้าเธออย่างหยอกล้อ


“อรุณสวัสดิ์ น้ำเย็นจังเลยนะคะ” เธอทักทายเพื่อนตัวโตอย่างอารมณ์ดี อย่างน้อยเช้านี้เธอก็ไม่ต้องเจอหน้าคนที่ทำให้เธออารมณ์เสียตลอดทั้งเช้า เพราะเธอไม่มีเรียน แต่บ่ายนี่สิ เฮ้อ... เฮอร์ไมโอนี่หยิบผ้าผืนนึงออกมาจากกระเป๋าลูกปัดที่มอลลี่ให้เธอก่อนที่จะจัดแจงปูผ้าและนั่งลงริมทะเลสาบ เธอเสกกระดาษและปากกาขนนกออกมาเพื่อเขียนจดหมายหาพ่อและแม่และยังไม่ลืมเขียนถึงเพื่อนรักทั้งสองของเธอด้วย หญิงสาวใช้เวลาตลอดทั้งเช้าอยู่ที่ริมทะเลสาบโดยไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนตามหาเธอทั่วปราสาทตลอดทั้งเช้าด้วยความกระวนกระวายเช่นกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #28 ★EmoMelody™ϟHP (@emo_melody) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:41
    จะเกิดอะไรขึ้นกับพ่อแม่มักเกิ้ลบ้างน้า
    #28
    0
  2. #7 MewMuseHp (@MewMuse007) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 23:21
    เดรกจะกั๊กไม่ได้นะะะะะ
    #7
    0
  3. #6 PuasePG (@ieeeeeee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 09:21

    คือถ้ายังจัดการใจตัวเองไม่ได้ ก็ไม่ควรสัญญาอ่ะเดรโก เฮอร์มี่ไม่ใช่ตัวเลือกนะยะ เฮอร์อย่าไปยอมนะเรื่องอะไรต้องมารอคนแบบนี้ หัวร้อนนนนน

    #6
    0