(Dramione) What The Room Requires

ตอนที่ 13 : 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,754
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    11 มี.ค. 60

VVVVVVV


วันที่สิบแปด

เฮอร์ไมโอนี่


“เธอกำลังจะบอกว่าเธอชอบมิสเตอร์ดาร์ซี่?”

“ฉันคิดว่าเขาก็น่ารักดีนะ”

“เหอะ –“

“ทำไมล่ะ?” ฉันถาม เดรโกและฉันกำลังเดินไปพร้อมกัน ใต้แสงแดดอบอุ่นที่ส่องลงมา ฉันมองดูเท้าของตัวเอง พลางเตะต้นข้าวเล่นไปด้วย เดรโกสอดมือสองข้างลงในกระเป๋า เขาก้มหัวลงเหมือนกำลังใช้ความคิด

“งั้นเธอว่าเพราะอะไรล่ะ?” เขาถามกลับ ฉันยักไหล่ให้ ทัดผมที่ปลิวไปด้วยแรงลมอ่อนๆไว้ที่ด้านหลังหู

“ฉันว่าเขาออกจะเป็นสุภาพบุรุษ มีเสน่ห์ กล้าหาญ ฉลาด อบอุ่น เอาใจใส่ น่าค้นหา แล้วก็..”

“อ่าฮะ แต่ฉันว่าเขาหัวทึบไปหน่อย เธอว่าไหม?”

ฉันหันหน้าไปมองเดรโก เขาเลิกคิ้ว ในขณะที่ฉันนิ่วหน้าให้กับคำพูดของเขา

“เอ่อ.. ไม่รู้สิ...”

“ฉันหมายถึง.. มิสเตอร์ดาร์ซี่ชอบอลิซาเบธตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น” เดรโกว่า “แต่เขากลับเอาแต่ต่อปากต่อคำ –จนเธอเกือบจะได้ไปแต่งงานกับไอ้งั่งวิคแฮม” เขาปัดมือไปมาก่อนจะซุกมันลงไปในกระเป๋ากางเกง “แล้วถ้าวิคแฮมไม่ได้ทำตัวหยาบคายใส่เธอนะ อลิซาเบธก็คงจะไม่ได้แต่งงานกับมิสเตอร์ดาร์ซี่หรอก”

ฉันฟังเดรโกพูดไปด้วย และเอื้อมมือไปเด็ดยอดอ่อนของต้นข้าวเล่น หักมันออกครึ่งนึง

“แต่ฉันว่า..”

เดรโกขัดขึ้น เขาแหงนหน้ามองท้องฟ้า

“ถ้าฉันเป็นเขานะ ฉันจะบอกเธอไปเลยตรงๆว่าฉันชอบเธอ”

“แต่เธอไม่ชอบมิสเตอร์ดาร์ซี่ตั้งแต่ครั้งแรกเลยนะ นายจำได้ไหม?” ฉันบอกเขา เดรโกมองมาที่ฉัน เขากำลังตั้งใจฟัง

“เธอคิดว่ามิสเตอร์ดาร์ซี่ทั้งงี่เง่า หยาบคาย หลงตัวเอง และมารยาทแย่ที่สุด” ฉันกล่าว

“เขาอาจจะทำให้เธอปลี่ยนใจก็ได้นี่” เดรโกว่า ฉันพยักหน้าเห็นด้วย

“ก็จริง ถ้าเขาทำให้เธอรู้ความจริงสักทีว่าเขาเป็นคนดี” เขาพูด ซึ่งก็ยาก ในเมื่อเขาต่อว่าเธอตั้งแต่ครั้งแรกแบบนั้น”

เดรโกยักไหล่

“ผู้หญิงนี่คิดมากเรื่องซะจริง”

ฉันหัวเราะให้เขา

“ก็นะ ฉันก็เหมือนกัน ฉันคงจะไม่ชอบมิสเตอร์ดาร์ซี่เหมือนกัน ถ้าเขาคิดว่าฉันไม่สวยพอที่จะเต้นรำด้วย”

“เป็นไปไม่ได้หรอกหน่า” เดรโกพูดห้วนๆ ทำให้ฉันหันหน้ามามองเดรโก

“นาว่าอะไรนะ?” ฉันเอ่ยถาม อย่างงุนงง ไม่เชื่อหูตัวเอง เดรโกขมวดคิ้ว สายตาจับจ้องไปยังท้องทุ่งห่างไกล

“แล้วตอนจบล่ะ?” เขาเปลี่ยนเรื่อง “เธอชอบตอนจบของมันไหม?”

ฉันเงยหน้า ยอดอ่อนของต้นข้าวอยู่ในระดับที่ระกับนิ้วมือฉัน

“ฉันยอมรับว่าฉันไม่ได้ชอบตอนจบของเรื่องนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่อ่านหรอก” ฉันสารภาพตามตรง “ฉันคิดว่าพวกเขาจะ..”

“จูบกัน?”

คำพูดของเดรโกทำให้ฉันหน้าขึ้นสี ฉันยิ้ม กลบความเขินอาย เดรโกดูซีเรียสกับคำถามนี้ทีเดียว

“ก็..ใช่ ฉันคิดว่าพวกเขาจะจูบกัน” ฉันตอบกลับ เดรโกพยักหน้า

“ฉันก็ด้วย ฉันรอให้พวกเขาจูบกันตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบเรื่องเลย”

คำพูดของเดรโกทำให้ฉันมองเขาอย่างประหลาดใจ

“นายด้วยหรอ?”

“แน่สิ!” เดรโกพูดย้ำ เขาคงรู้สึกเหมือนฉันหูหนวก “มันต้องมีใช่ไหมล่ะ แต่แล้วก็..จบซะดื้อๆ แบบไม่มีอะไรเลยแบบนั้น”

“ไม่ใช่ไม่มีอะไรเลยสักหน่อย” ฉันแก้ให้

“อ๋อ ใช่” เขาส่งเสียงขึ้นจมูก “มีตั้งแต่ไปเดินเล่นในสวน แล้วก็พูดคุยปรับความเข้าใจกัน นั่นช่างน่าประทับใจมากเลย”

ฉันพยายามกลั้นหัวเราะ ก่อนจะลองตอบกลับไป

“แต่ในแบบภาพยนตร์ที่เคียร่า ไนท์ลีย์เล่น ภาคใหม่ล่าสุด พวกเขาจูบกัน”

“จริงหรอ?” เดรโกดูจะประหลาดใจ “เยี่ยมไปเลย แล้วเธอพอจะบอกฉันได้ไหมว่าภาพยนตร์คืออะไร ฉันไม่เคยได้ยินมันมาก่อน”

“นายต้องรู้สิว่ามันคืออะไร” ฉันมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา

“เธอควรจะชินกับการที่ฉันไม่รู้จักอะไรพวกนี้ได้แล้วนะ” เขาหัวเราะน้อยๆ

“มันก็คือ.. เอ่อ..” ฉันครุ่นคิดหาคำอธิบายที่จะทำให้เขาเข้าใจ “มันคือ –เอ่อ แผ่นผ้าใบขนาดใหญ่ –เอ่อ –ที่ทำให้เกิดภาพเคลื่อนไหวซึ่งจะเล่าเรื่องราวของมันออกมา”

“เหมือนรูปถ่าย” เดรโกพูด เหมือนกำลังช่วยให้ตัวเองเข้าใจ

“ใช่ นั้นแหละ แต่มีเสียงออกมาด้วย” ฉันว่าต่อ

“แล้วมันเล่าเรื่องนิยายทั้งเล่มได้เลยหรอ?” เขาถาม ดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจ

“ก็.. ไม่ อย่างน้อยก็ไม่ใช่เวอร์ชั่นที่เคียร่า ไนท์ลีย์แสดง ต้องแบบของบีบีซี จะเหมือนต้นฉบับมากกว่า”

เดรโกมองฉันด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

“บีบีซีไง” ฉันทวนคำ เดรโกหยุดเดิน ฉันจึงหยุดเดินด้วย เขาหรี่ตาลง ก่อนจะจิ้มนิ้วเข้าที่หน้าผากของฉัน

“จำไว้ด้วยว่าเธอกำลังอยู่กับใคร เกรนเจอร์” เขาเอ่ย “ภาพเคลื่อนไหวของมักเกิ้ลเป็นของต้องห้ามของบ้านฉัน”

“ภาพเคลื่อนไหวของมักเกิ้ล!” ฉันทวนคำพูดของเขาออกมาอย่างขบขัน “ฮ่าๆๆ”

เขายกยิ้มที่มุมปาก และออกเดินต่อ

“ฉันคิดว่าฉันน่าจะจูบอลิซาเบธ”

ฉันกะพริบตา

“นายว่าอะไรนะ?”

เดรโกยักไหล่

“ไม่เห็นด้วยหรอ? ถ้าฉันเป็นมิสเตอร์ดาร์ซี่ ฉันคงจะจูบเธอ เรื่องก็คงจะจบเร็วขึ้น”

ฉันไม่รู้ว่าควรจะต้องรู้สึกตลกขบขันหรือเขินอายกับคำพูดของเขาดี เดรโกหัวเราะหึๆ ถอนยอดของต้นพืชออกมา เขี่ยเข้าที่หลังคอของฉัน ดังนั้นฉันจึงต้องเดินเลี่ยงเขาไปตลอดทาง ภาพมิสเตอร์ดาร์ซี่ในสมองของฉันหายไป และถูกแทนที่ด้วยเดรโก มัลฟอยที่กำลังแกล้งอลิซาเบธไปจนกว่าจะถึงปลายทางแทน


 

เฮอร์ไมโอนี่


“เธอคิดว่านั่นมันดีไหม?”

“อืม”

“เธอไม่ได้มองมันเลยนี่”

“ฉันเห็นแล้ว นั่นน่ะดี”

“ไม่ –เงยหน้าขึ้นมามองก่อน”

“อย่าทำตัวเป็นเด็กๆหน่า เดรโก” ฉันถอนหายใจ แต่ก็ยอมละสายตา เงยหน้ามองแผ่นกระดาษที่เขากำลังถือด้วยสายตาไม่เข้าใจ

“ดีใช้ได้” ฉันพูด ประตูด้านล่างที่ฝังอยู่ในพื้นดินเปิดออก เผยให้เห็นกระดาษเปล่ากับกล่องดินสอสีที่อยู่ข้างใน พวกเราใช้เวลาช่วงบ่ายทั้งหมดไปกับการวาดรูประบายสีเล่น ภายในห้องของต้นวิลโลว์ เดรโกยกผ้าห่มและกระดานหมากรุกของเขาให้ฉัน เพื่อที่ฉันจะได้นอนวาดรูปได้อย่างสบายๆ กระดานหมากรุกถูกใช้แทนโต๊ะ ส่วนตัวเขาเองนั่งพิงต้นไม้อยู่ไม่ไกลจากฉันเท่าใดนัก ใช้หนังสือของฉันแทนที่รองกระดาษ เขากำลังวาดมังกรที่หายใจออกมาเป็นไฟ –ดูแล้วเหมือนพวกนอร์เวเจียนหางหนาม

“ฉันอยากเห็นว่าเธอจะวาดอะไรบ้าง” เขาขยับตัวเข้ามาใกล้

“ไม่! ไม่! อย่าเพิ่งดูนะ” ฉันเอนตัวลง เอาแขนสองข้างบังกระดาษไว้

“ทีฉันยังให้เธอดูเลยนะ!” เขาร้อง เอนตัวเข้ามาใกล้กว่าเดิมอีก และพยายามอย่างมากที่จะยกแขนของฉันออก

“ไม่ล่ะ.. มันไม่สวยนักหรอก” ฉันบอก แต่สุดท้ายเดรโกก็เอามันไปจากฉันจนได้ เขายกมันขึ้นและพิจารณาอยู่สักพัก

“ดอกไม้”

“ใช่” ฉันลุกขึ้นนั่ง “ดีที่อย่างน้อยนายก็ยังมองออกว่ามันคืออะไร”

“ดอกดาฟโฟดิล” เขาส่งยิ้มให้ฉัน “ไม่เห็นจะแย่ตรงไหน –เธอรู้ไหม ฉันห่วยแตกเรื่องเกมทายภาพเสมอ”

“นายเล่นเกมทายภาพด้วยหรือ?” ฉันถามอย่างคาดไม่ถึง

“ใช่ ในหอสลิธีรีน” เขาพยักหน้า “วาดรูปด้วยไม้การสิทธิ์ –มันค่อนข้างซับซ้อนอยู่หน่อยๆ แต่ฉันไม่ค่อยจะเล่นแล้วหลังจากฟลินท์หน้างั่งนั่นชนะฉันเกือบทุกตา”

“ฟลินท์หน้างั่ง” ฉันอ้าปากค้างให้กับชื่อใหม่ของฟลินท์

“ชื่อน่ารักนะ เธอว่าไหม” เดรโกยิ้มกว้างกว่าเดิม

“ไม่สุภาพเลยนะที่จะเรียกเขาแบบนั้น”

“ไม่สุภาพ?” เขาเลิกคิ้ว “อันนั้นมันชื่อเล่นที่พวกเขาเรียกฉันต่างหาก”

“ฉันรู้แล้วล่ะว่าพวกเราจะเล่นเกมอะไรดี” ฉันพูดอย่างมีความสุข  “นายบอกว่านายแย่เรื่องทายคำจากภาพใช่ไหม..”


 

เดรโก


ผมนั่งพิงรากต้นไม้ ช่องเล็กๆของม่านใบไม้ที่พอจะให้มองลอดออกไปได้ บอกว่าข้างนอกถึงเวลากลางคืนแล้ว กระดานหมากรุกและภาพวาดสามภาพของเฮอร์ไมโอนี่วางอยู่ทางขวาของผม เธอใช้ตัวม้าของผมเป็นที่ทับกระดาษ เฮอร์ไมโอนี่กำลังนอนหลับ อยู่บนหมอนของสลิธีรีน และผ้าห่มของผม เหมือนผมกำลังมองดูตัวเองในเมื่อก่อน เพียงแต่ว่าเป็นเธอแทน

ผมยกมือขึ้นกอดอก มองดูเธอไปด้วย ทุกคืนที่ผ่านมาเฮอร์ไมโอนี่จะไปนอนที่อีกด้านของห้องแทน ยกเว้นวันนี้ที่เธอนอนวาดรูปเล่นอยู่บนพื้น ระบายสีดอกดาฟโฟดิล ผมคิดว่าเธอคงนอนเล่น จนผลอยหลับไปทั้งๆที่มือยังคาอยู่บนรูปวาด ดวงตาปิดสนิท

ผมมองดูฝ่ามือเล็กที่วางทับอยู่บนดอกดาฟโฟดิลฝีมือเธอ แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่ามันจะบอบบางขนาดไหนกัน?

กระดาษบางแผ่นทุกฉีกออกเป็นสองส่วน บางแผ่นยังอยู่เป็นชิ้นเดียวกัน ไม่มีชิ้นไหนที่ไม่ถูกวาดหรือระบายสีสันลงไป ผมเผลอทำดินสอสีฟ้าหัก และทำให้เธอแหวขึ้นมาช่วงหนึ่ง แต่มันก็ทำให้ผมยิ้มออกมา ผมหยิบกระดาษแต่ละอันขึ้นมาดูรูปที่เธอวาด –อย่างเบามือที่สุด ด้วยเกรงว่าเสียงของมันจะทำให้เธอตื่น

ผมมองเธออีกหน ปัดเส้นผมที่ระออกให้พ้นใบหน้า และไล้มือไปตามพวงแก้ม หน้าผาก ดวงตาที่ปิดสนิท จนถึงจมูกเล็กและริมฝีปาก ทุกอย่างบนใบหน้าของเธอช่างดูสมบูรณ์แบบ เฮอร์ไมโอนี่เป็นคนสวยอย่างไร้ที่ติ ทุกคนจะต้องพูดแบบนั้น และผมหมายความตามที่พูดจริงๆ

ผมสูดหายใจ เฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้กล่าวอะไรออกมาจากตอนนั้น ที่ผมยื่นตัวหมากรุกให้เธอ ในทุ่งข้าว ผมหวังว่าเธอจะพูดอะไรกับผมบ้าง เธอได้แต่รับมันไว้ แล้วพวกเราก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกเลย

เวลาผ่านไปสักวัน หรืออาจสองวัน กว่าที่พวกเราจะกลับมาทำตัวแบบปกติได้ ผมรู้สึกว่าเฮอร์ไมโอนี่มองมาที่ผมบ่อยขึ้นในตอนที่เธอคิดว่าผมเผลอ ผมไม่รู้ว่าเธอตั้งใจ หรือแค่บังเอิญ แต่ถ้าเป็นเพราะความไม่พอใจ เธอคงเก็บมันไว้ในใจลึกๆ และไม่แสดงออกมา ดูเหมือนเธอจะไม่ได้สังเกตว่าผมเองก็ทำตัวดีขึ้นเหมือนกัน เฮอร์ไมโอนี่เริ่มพูดคุยกับผม และดูเหมือนพวกเราจะถกเถียงกันมากกว่าคุย ผมพบว่าการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเธอก็ไม่ได้แย่นัก หากพวกเราไม่ได้ตั้งใจจะจิกกัดกันตลอดเวลา อันที่จริง มันรู้สึกดีเสียด้วยซ้ำ ผมยิ้มกว้างและหัวเราะไปกับคำพูดของเธอ ช่างเป็นเวลายาวนานแล้วที่ตัวผมเองไม่ได้ทำอะไรแบบนี้

เฮอร์ไมโอนี่พลิกตัว หันหน้ามาทางผม เธอขมวดคิ้วมุ่น และถอนหายใจออกอย่างช้าๆ แล้วเธอก็ขมวดคิ้วเข้าจนเป็นร่องลึกกว่าเดิม พึมพำอะไรบางอย่างที่ผมฟังไม่ออก และเตะผ้าห่มออกไป

ผมนั่งมองเธออยู่ชั่วครู่ ก่อนจะลุกขึ้น พยายามจะไม่สร้างความเสียหายให้กระดาษสักแผ่น ผมก้าวข้ามกระดานหมากรุกและหยิบผ้าห่มที่เธอเตะออกไว้ด้วยสองมือ เอามันกลับมาคลุมให้เธอตามเดิม แล้วก็นั่งลง หันหลังชนกับหลังของเฮอร์ไมโอนี่

ผมสูดหายใจ เริ่มต้นร้องเพลง ผมอาจไม่ใช่นักร้องที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก –แต่ผมไม่สน ผมต้องการเวทย์มนต์ ต้องการให้เธอนอนหลับอย่างสบาย ผมจำไม่ได้ว่าตัวเองห่วงตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าเธอจะเป็นยังไง หรือยังสบายดีหรือไม่

"Wherein the deep night sky
The stars lie in its embrace
The courtyard still in its sleep
And peace comes over your face."

 

แสงสีทองลูกเล็กๆ –คราวนี้ไม่ใช่สีฟ้า ลอยขึ้นมาจากพื้นหญ้า ปกคลุมเข้าทั่วทั้งร่างกายเธอ ผมมองดูมันอย่างทั้งประหลาดใจและสนใจ

 

'Come to me,' it sings
'Hear the pulse of the land
The ocean's rhythms pull
To hold your heart in its hand.'

And when the wind draws strong
Across the cypress trees
The nightbirds cease their songs
So gathers memories.

Last night you spoke of a dream
Where forests stretched to the east
And each bird sang its song
A unicorn joined in a feast

And in a corner stood
A pomegranate tree
With wild flowers there
No mortal eye could see…"

 

ดูเหมือนว่าเธอจะสบายตัวขึ้น ผมมองดูเธออีกหน ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ผมละสายตาไปจากเธอไม่ได้?

ใครจะสนเรื่องเลือดสีโคลนหรือเลือดบริสุทธิ์กัน?

ผมไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องสำคัญอีกต่อไป –เหมือนเพียงฝันร้ายที่คอยหลอกหลอนยามค่ำคืน แต่แสงสว่างของเธอส่องเข้ามา จนพวกมันสลายไปอย่างหมดสิ้น ความจริงคือ ผมไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องสำคัญอีกแล้ว และเป็นครั้งแรกในรอบสิบกว่าปีที่ผมตาสว่างจากเรื่องไร้สาระพรรค์นี้

 เฮอร์ไมโอนี่ หญิงสาวที่ให้อภัยผมจากหัวใจของเธออย่างแท้จริง และผมหวัง จากก้นบึ้งของหัวใจ ว่าจะไม่ทำให้เธอเสียใจอีกต่อไป

 

 

 

 

ขอโทษที่ล่าช้าค่ะ เพิ่งสอบเสร็จกลับมาแปล เหมือนกลับมาฮีลตัวเองไปด้วยเล้ยย

รู้สึกยังไง บอกกันข้างล่างได้เลยนะคะ

 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

481 ความคิดเห็น

  1. #436 N_Ahgase&Army (@0804452409) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 15:02
    อบอุ่น ทุกอย่างกำลังไปด้วยดี
    #436
    0
  2. #420 Tarantallegra (@Tarantallegra) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 08:27

    พูดถึงนิยาย แต่คือเหมือนเป็นเรื่องของเดรโกกะหนูเฮอร์ 5555

    #420
    0
  3. #389 WellKudes (@galip_po455) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 20:37
    อูยยย อบอุ่นหัวใจเกินไปแง
    #389
    0
  4. #377 Swip_cy (@zigetab3v) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 23:15
    มิสเตอร์ดาร์ซี่ก็เหมือนเดรโกนั่นแหละ เหมือนเรื่องราวของเดรโกกับเฮอร์ 5555555555 รักเขาแล้วล่ะสิ
    #377
    0
  5. #326 cloudzel_ (@cloudzel_) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 23:31
    เดรโกอบอุ่นมากจะบ้าตาย;-;
    #326
    0
  6. #306 BeamLightyear (@BeamLightyear) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 00:21

    ชอบเดรโกที่เป็นเเบบนี้จัง

    #306
    0
  7. วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 15:40
    ไม่ใช่แค่เฮอร์กับเดรที่ลุ้นให้มิสเตอร์ดาร์ซี่จูบอลิซเบธ นี่ก็ลุ้นให้เดรจูบเฮอร์เนี่ย55555555555
    #269
    0
  8. #256 Chani_2526 (@Chani_2526) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 22:41
    เราเพิ่งมาอ่านแล้วรู้สึกดีมากๆค่ะ เป็นนิยายที่อยากอ่านไปเรื่อยๆไม่อยากให้จบเลยค่ะ
    #256
    0
  9. #240 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 02:18
    อ้ากกกกก
    #240
    0
  10. #224 Glassofwine (@Glassofwine) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 20:05
    (////Y-Y////) เขินตัวจะแตกแล้วค่าาาา ช่วยด้วย
    #224
    1
  11. #218 mongmongji (@pandamongji) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 07:19
    นั้นนนนนมีการชมเฮอร์ด้วยยยยชอบเฮอร์แล้วก็บอก;p
    #218
    0
  12. #212 panitin (@panitin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 05:21
    เดรสารภาพรัก?
    #212
    0
  13. #197 แพะสีดำ (@pnnchan2127) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 20:22
    มิสเตอร์ดาซี่และอลิซาเบธ ;-; กรี้ด...
    #197
    1
  14. #179 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (@ninko) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 16:21
    เดรทำตัวดีๆแล้ว น่ารักมากๆเลยยย
    #179
    0
  15. #66 juliet! !! (@juliet1992) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 09:40
    รักกกกกก เรื่องนี้ ดีใจทุกครั้งที่แจ้งเตือน งืออละมุนนจังง ชอบบบ
    เป็นกำลังใจให้นะคะ อิอิอิิอิ
    #66
    1
  16. #65 Tittita Wankly (@krispygalaxy1990) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 09:50
    โอ้ววเดรกลูกแม่หนูยอลรับแล้วใช่มั้ยย~~ สนุกมากค่ะไรท์รอยุๆ สู้ๆ
    #65
    1
  17. #64 nuttopk625 (@nuttopk625) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 02:14
    ตอนนี้เดรโกน่ารักมาก เริ่มหลงรักเค้าแล้วล่ะซี่~~
    #64
    0
  18. #63 Memoris S'Misa (@misakikawaichi68) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 09:05
    ฟินเบาๆ =\\\\\= เดรกรู้ไม๊ นายเริ่มชอบในตัวเฮอร์แย้ววววว
    #63
    0
  19. #62 Sabrina Darchelle (@poupe_sama) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 07:37
    เดรกน่ารักกกกกก
    #62
    0
  20. #61 JACKAPPLE (@kimrosaryrose) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 01:56
    เดรน่ารีกจัง ตอนนี้
    #61
    0
  21. #60 Hatsune Maluko (@napasakorn102) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 00:54
    ไรท์ถามรู้สึกไง รู้สึกฟินไงไรท์ ถามได้ 55555555 >//<
    #60
    1