คัดลอกลิงก์เเล้ว

จบแล้ว [ FIC SNSD OS ] Secret short รักแรกของยัยแวมไพร์

โดย Flame'z

ยามแสงจันทร์สาดส่อง ความรักของชนชั้นสายเลือดจึงบังเกิด...รักต้องห้ามที่ไม่มีข้อจำกัด...ความรักจากการรวมเลือดเป็นหนึ่งเดียวของสองสาวกลายเป็นดอกไม้สีแดงที่ร้อนแรงราวกับไฟ...รักของแวมไพร์

ยอดวิวรวม

1,881

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


1,881

ความคิดเห็น


22

คนติดตาม


17
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 ส.ค. 61 / 16:01 น.
นิยาย [ FIC SNSD OS ] Secret short ѡáͧ จบแล้ว [ FIC SNSD OS ] Secret short รักแรกของยัยแวมไพร์ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

SECRET SHORT

รักแรกของยัยแวมไพร์

>> INTROL << 

 


 

UPDATE INTROL : 10 - 08 - 61

OPEN STORY : xx - 0x- 59 

NEW REWRITE : 10 - 08 - 61

CLOSE STORY : XX - XX - XX


- เรื่องย่อ - 

            ฉันที่เป็นองค์หญิงแวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์...เป็นเจ้าหญิงที่มีสายเลือดแท้แต่มีชีวิตแค่ในราชวังของตัวเอง ทว่าค่ำคืนหนึ่ง แสงจันทร์สาดส่องพร้อมอากาศที่หนาวเหน็บหวนมาให้ฉันได้รู้สึก พร้อมกับร่างหญิงสาวปริศนาที่มาพร้อมกับความลับที่เธอได้ปกปิดเอาไว้...แต่อย่างที่รู้ ความลับไม่มีในโลก...

เธอ! หนีไปซะเถอะนะ ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่...และเธอน่ะ..

ถ้าไม่อยากตาย..อย่าเข้ามาใกล้ฉัน...

เพราะฉันไม่มีสิทธิ์รักแวมไพร์ชนชั้นต่ำแบบเธอ...เพราะรักของเรามันเป็น 

รัก - ต้อง - ห้าม


liii:.    .:iiil 





- ยุนอา TALK - 

แวมไพร์ชนชั้นต่ำอย่างฉัน ที่ไม่เข้าใกล้แม้ใจอยากโผล่เข้าหา และแวมไพร์ชั้นต่ำอย่างฉันแม้จะดูเย็นชา แต่ใช่ว่าจะไม่รู้สึก...และเพราะรักจึงอยากถนอมท่านไว้



- ซอฮยอน TALK -

ชีวิตขององค์หญิงที่อยู่แต่ในกรอบในรั้ว พอได้เจอคนที่ถูกใจก็ห้ามไม่ได้หรอกนะ

ความรู้สึก...แม้รู้ทั้งรู้ว่ามันผิด...


✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽✽


พูดคุยกันได้ที่นี่ คลิกลิงค์ข้างล่างได้เลย!!
 Twitter : @flamezminny หรือ FB' Flame'z Flame'z 

 
 

 คุยกันหน่อยเร็วววว เฮ้!! 

** ควรอ่านถ้าไม่อยากพลาดด!!! **
มินนี่ได้อัพลิ้งค์เพิ่มเติมของ BLOGGER ของมินนี่นะคะ อยากให้ทุกคนไปอ่านทำความเข้าใจกันก่อนนะจะได้ไม่มีปัญหากันทีหลังโน๊ะ สำหรับการเขียนและรีไรท์ใหม่ และส่วนคัทอื่น ๆ ในครั้งนี้ 
ลิ้งค์นี้เลยตะเองงง : http://flamezminny.blogspot.com อัพแล้ว!


:: TALK TALK FLAME'Z :: 
สวัสดีค่ะ ไรท์มินเฟรมนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักทุก ๆ คนและขออ้าแขนยินดีต้อนรับรีดเดอร์ทุกท่านค่ะ!! 
มินขอฝากฟิคพี่จีข่นใจร้าย #ผู้ช่วยของจี ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจกันด้วยนะ  > <
 สามารถติชมและปากำลังใจให้กันได้ที่คอมเม้นต์เลยค่ะ!! ( ฮึบ!! ตั้งท่ากระโดดรับ!! )


PS. มินเขียนฟีคเรื่องอื่นของ GOT7 [ MARK X YOU ] และ FIC SNSD OS [ ยุนอา X ซอฮยอน ]
 เผื่อใครยังไม่เคยอ่าน ลองวาร์ปไปอ่านกันดูนะคะ!
:: STORY NAME ::
 [ MARK X YOU ] FT. GOT7 : LAST OVE สยบสาปรักรัตติกาล ✣                  [ GD X YOU ] STOP LOVES
                                                         
                                   #รอยเขี้ยวพิมาร์ค                                                          #ผู้ช่วยของจี


 เพิ่มช่องทางการเมาท์กับไรท์เฟลมมินเพิ่มเติมได้ที่ FB : Flame'z Flame'z หรือ #ผู้ช่วยของจี 

THANK YOU!

✣  ขอบคุณค่า 

cr.shl

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 ส.ค. 61 / 16:01


OS FIC ONE SHORT  [ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ]          

ตำนานรักที่เกิดขึ้นจากหนึ่งค่ำคืน...

 

          ซอฮยอน หญิงสาวร่างบางที่มีใบหน้าที่แสนอ่อนหวาน เรียวหน้าทรงกลมรูปไข่และริมฝีปากบางที่หยักได้รูปเป็นกระจับสีชมพูระรื่อ ถุงใต้ตาเล็ก ๆ ที่รองรับนัยน์ตากลมโตสีเทาเข้มที่ฉายวาวชัดยามต้องแสงจันทร์ทำให้ซอฮยอนผู้นี้เธอช่างน่าหลงใหล ผิวขาวเนียนราวกับเพชรระยิบระยับทำให้เธอมีเสน่ห์เพิ่มอีกเท่าตัวเมื่อยามที่สวมใส่ชุดราตรีพื้นยาวสีขาว...ชุดประดับที่เป็นสัญลักษณ์ชุดเจ้าหญิงของตระกูลแวมไพร์ชุดประจำตำแหน่งบุตรสาวของผู้เป็นราชาของชาวแวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์...

 

            ซอฮยอนเธอใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพังอย่างน่าสงสาร เพราะเธอผู้เป็นลูกสาวคนเดียวของราชาแวมไพร์ทำให้เธอจะต้องใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง เหตุเพราะเลือดของเธอเป็นเลือดแห่งความบริสุทธิ์ดังชาติตระกูลเชื้อสาย...มันเป็นเลือดที่เหล่าแวมไพร์นอกรีดต่างต้องการกระหายที่จะได้ดื่มมัน...

 

            แวมไพร์นอกรีด...ผู้คนมากมายต่างได้ยินคำนี้ต่างต้องนึกถึงแวมไพร์ชั้นต่ำที่คลอดจากแวมไพร์ที่เคยเกิดเป็นมนุษย์และถูกเปลี่ยนให้เป็นแวมไพร์...พวกเขาเหล่านั้นถูกจัดสรรให้อยู่ในหมวดของแวมไพร์นอกรีด นิสัยของมันจะกระหายเลือดอยู่ตลอดเวลา...มันล่าเหยื่ออย่างโหดร้ายและทารุณด้วยขมเคี้ยวแหลมที่ฝังเข้ากับเนื้อผิวและดูดดื่มเลือดของเหยื่อจนสิ้นใจไปอย่างน่าสงสาร

 

            และแน่นอนว่า...ผู้มีสายเลือดบริสุทธิ์ก็เป็นที่ต้องการสำหรับพวกมันมากเหมือนกัน...

 

            พวกแวมไพร์นอกรีดเชื่อว่าหากได้ดื่มเลือดของเจ้าหญิงและราชาที่เป็นสายเลือดบริสุทธิ์แล้วพวกมันจะมีชีวิตที่เป็นอัมตะ...สามารถโดนแสงแดดได้...มันจะสามารถล่าเหยื่อได้ทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน...

 

          เพราะแบบนั้นซอฮยอนจึงทำได้แค่หลบอยู่ในปราสาทหลังใหญ่ที่ถูกคุมอยู่ภายใต้การดูแลของเหล่าแวมไพร์นักล่าที่ถูกฝึกติวมาอย่างเข้มข้นเพื่อภารกิจนี้...ปกป้องเจ้าหญิง...

 

            ในค่ำคืนนี้เป็นคืนพระจันทร์เต็มดวง แสงนวลจากดวงจันทร์สาดส่องกรทบกับน้ำพุหน้าปราสาทเป็นเงาจันทร์สีสวยที่ทำให้ซอฮยอนถึงกับต้องตาต้องใจที่จะยืนรับชมมันท่ามกลางลมหนาวที่ผ่านกระทบผิวเนียนทำให้เธอต้องยกผ้าคลุมขึ้นมาปิดกายอย่างช่วยไม่ได้

 

            ....คืนนี้หนาว...เธอรู้สึกได้แบบนั้น

 

            " สวยท่ามกลางความหนาวจริง ๆ เลยนะคะคุณพระจันทร์... " ร่างบางเอ่ยเอื้อนกับพระจันทร์ดวงโตราวกับว่ามันมีชีวิตและสามารถรับรู้คำพูดของหญิงสาวได้ ก้อนเมฆหนาล่องลอยไปมาเฉียดพระจันทร์ดวงโตแต่ทว่ากลับไม่มีแม้แต่เมฆหนาก้อนไหนที่จะกล้าไปบดบังพระจันทร์เลยแม้แต่น้อย...

 

            ...ราวกับว่ามันเองก็คอยล่องลอยและปกป้องพระจันทร์ดวงสวยอยู่เหมือนกัน...

 

ก่อก ก่อก...

 

แอ๊ด...

 

            เสียงเคาะจากประตูดังขึ้นไม่กี่ครั้งก่อนจะถูกเปิดออก กลุ่มองครักษ์ที่คอยคุ้มกันเธอนั่นเอง...เหล่าองครักษ์ชุดคลุมสีดำพากันเดินเข้าเรียงแถวมาหาเจ้าหญิงของพวกเขาในท่าทีเรียงแบบกระดานโดยมีหญิงสาวหน้าตาสะสวยเข้มรูปร่างสูงเรียวเดินย่างก้าวเข้ามาคุกเข่าต่อหน้าเธออย่างเกร็ง ๆ ราวกับกลัวเธอนักหนา

 

            ใครกัน...

 

            คำถามผุดขึ้นในความคิดของซอฮยอนอย่างกะทันหันพร้อมกับน้ำเสียงแหบพร่าแต่เมื่อฟังดูแล้วทำให้ซอฮยอนถึงกับชะงักนิ่งไป...

 

            " ขออนุญาตเพคะองค์หญิง...หม่อมฉันมีนามว่ายุนอา จะขอมาปรนนิบัติองค์หญิงนับแต่นี้ หญิงสาวแปลกหน้าที่มีชื่อว่ายุนอาเอ่ยแนะนำตัวกับผู้ถือศักดิ์เป็นเจ้าหญิงก่อนจะเลื่อนสายตาจากพื้นพรมขึ้นสบตากับเจ้าหญิงของเธอ...ราวกับถูกสะกดนิ่ง...นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของหญิงสาวตรงหน้าทำให้ซอฮยอนถึงกับใจเต้นไม่เป็นส่ำและในขณะเดียวกันนั้นซอฮยอนจะรู้ตัวบ้างไหมว่าเธอเองก็กำลังทำให้ยุนอาคนนั้นคนที่กำลังหลบเลี่ยงสายตาเทาเข้มที่มองลงมาด้วยการควบคุมอารมณ์ปั่นป่วนมากขนาดไหน!

 

            " เพราะอะไรถึงพานางมาที่นี่ " ซอฮยอนเอ่ยถามองครักษ์หนุ่มที่ยืนในท่าพักระเบียบด้านหลังของยุนอา

 

            " เป็นคำสั่งของขุนนางท่านหนึ่ง ท่านเป็นคนสั่งให้ข้าพานางมาที่นี่ " องครักษ์หนุ่มตอบองค์หญิงซอฮยอนด้วยน้ำเสียงนอบน้อม...คำพูดห้วน ๆ ขององครักษ์ผู้นี้ไม่ได้สร้างความเคืองใจให้องค์หญิงอย่างเธอมากเท่าไหร่ องครักษ์ทุกคนของเธอส่วนมากแล้วอยู่กับเธอด้วยความสนิทสนมมากอยู่เท่าที่ควร ก็เห็นหน้ากันทุกวันขนาดนี้ก็ต้องมีเวลาทักทายเอ่ยคุยกันอยู่แล้ว...ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

 

            " ท่านพ่ออนุญาตอย่างนั้นหรือ... " ซอฮยอนเอ่ยถามองครักษ์หนุ่มอีกครั้งอย่างสงสัย แปลก...ปกติแล้วท่านพ่อผู้เป็นราชาจะไม่อนุญาตใครเข้าหาองค์หญิงได้ง่าย ๆ นอกจากองครักษ์

 

            " ใช่พระเจ้าค่ะ ราชาพระองค์ทรงพระอนุญาต "  องครักษ์หนุ่มตอบรับ

 

            " อย่างนั้นหรอ... "  ซอฮยอนลากเสียงตอบแผ่วเบาก่อนจะเบนสายตาก้มลงมองหญิงสาวที่นั่งตัวเกร็งอยู่ด้านหน้าเธอ

 

            ...กลัวอย่างนั้นหรอ...ยุนอา

 

          ซอฮยอนคิดอย่างขบขันพลางนึกเอ็นดูหญิงสาวตรงหน้าตัวเองเหลือเกิน เธอถูกชะตากับหญิงผู้นี้มากเหลือเกิน...ยิ่งเมื่อสบตาสีน้ำตาลคู่สวยแบบนั้นยิ่งทำให้เธอเหมือนโดนมนต์สะกดเข้าอย่างง่ายดาย!

 

            " ออกไปได้แล้วล่ะ ฉันต้องการพักผ่อน " ซอฮยอนเอ่ยบอกองครักษ์ทั้งหลายของเธอ แต่ยุนอาที่นั่งคุกเข่าตรงหน้าเธอก็ทำท่าจะลุกหนีตามไปด้วยนั่นยิ่งทำให้ซอฮยอนถึงกับร้องทักอย่างตกใจ

 

            " จะไปไหน ไม่ได้สั่งให้ไปซักหน่อย! " สิ้นน้ำเสียงผู้เป็นเจ้าหญิง ยุนอาทำท่าชะงักเล็กน้อยก่อนจะหันหน้ากับดวงตากลมสวยมองซอฮยอน

 

            " หม่อมฉันหรอเพคะ?  ว่าแล้วก็ชี้มือมายังตนเองอย่างเป็นคำถาม ซอฮยอนถึงกับต้องถอนหายใจให้กับผู้ที่มาดูแลเธอด้วยความคิดหนึ่งว่า ' นี่หรือคือคนที่จะมาดูแล ทำไมต้องทำหน้าเย็นชาใส่กันมากนักนะ...เกร็งเพราะกลัวตายหรือเพราะไม่อยากใกล้ฉันกันแน่! '

 

            ซอฮยอนอดคิดต่อว่ายุนอาอย่างน้อยอกน้อยใจ คิดแล้วก็ยิ่งน้อยใจมากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นยุนอาทำท่าทีเหมือนไม่อยากใกล้เธอเพราะเมื่อกี้ซอฮยอนขยับเข้าไปใกล้แต่ยุนอากลับรีบถอยห่างออกไปทันที!

 

            คนใจร้ายทำไมต้องถอยออกห่างฉันด้วยนะ!

 

            ซอฮยอนเริ่มขมวดคิ้วเรียวสวยด้วยความหงุดหงิด นี่เธออยากจะทำความรู้จักกับคนที่เธอชอบตรงหน้าแล้วทำไมยุนอาต้องขยับออกห่างเธอมากขนาดนั้นด้วย!

 

            " หนีทำไม " ซอฮยอนเอ่ยถามอย่างหมดความอดทน หรือว่ายุนอารังเกียจเธอถึงไม่อยากเข้าใกล้แม้จะให้ทำความรู้จัก! " เพราะฉันเป็นเจ้าหญิงบริสุทธิ์เลยรังเกียจฉันใช่มั้ย "

 

            " เปล่าเพคะ " ยุนอารีบถลาเข้ามาซบเข้าที่เรียวเท้าของซอฮยอนพลางลูบข้อเท้าเรียวขาวอย่างทะนุถนอม " องค์หญิงทรงอยู่สูงมากเกินควร อีกทั้งยังเป็นสายเลือดบริสุทธิ์...หม่อมฉันมิกล้า...หม่อมฉันเป็นเพียงสายเลือดชั้นต่ำ... "

 

            " ชั้นต่ำ? เธอหมายความว่ายังไงกันยุนอา? " ซอฮยอนเอ่ยถามอย่างสงสัย แม้เธอจะเคยได้ยินท่านพ่อสอนมาหลายครั้งว่าอย่ายุ่งเกี่ยวกับสายเลือดชั้นต่ำ เพราะสายเลือดที่ว่านี่คือสายเลือดเดียวกับพวกแวมไพร์นอกรีด...

 

            ถ้าอย่างนั้นแล้วเธอผู้นี้เข้ามาที่นี่ได้ยังไง!?

 

            " หม่อมฉันต้องขอประทานโทษที่ล่วงเกินท่านด้วยสายตาเย็นชาคู่นี้ของหม่อมฉัน... "  ยุนอาเอ่ยด้วยเสียงนอบน้อม มือเรียวที่มีรอยสากหยาบเล็กน้อยลูบไล้ข้อเท้าขาวของผู้เป็นองค์หญิงอย่างแผ่วเบา " หม่อมฉันคิดว่าพระองค์ทรงรู้คำตอบเรื่องสายเลือดต่ำช้าอย่างหม่อมฉันอยู่แล้วเพคะ...องค์หญิงเป็นคนฉลาด... "

 

            " ฉันไม่เข้าใจ ยุนอา!? เธอเข้ามาที่นี่ได้ยังไง? ซอฮยอนไม่มีท่าทีกลัวหญิงสาวตรงหน้าตัวเองแม้แต่น้อยแม้ว่าจะได้คำตอบที่ไม่เป็นคำตอบจากคนตรงหน้าเธอแล้วก็ตาม " ถ้าเธอเป็นแบบนั้นจริง ๆ ทำไมตอนนี้ไม่ฆ่าฉันซะเลยล่ะถ้าไม่รีบฆ่าก็ออกไปซะ!! "

 

            ซอฮยอนสะบัดเท้าออกจากมือเรียวอย่างไม่ใยดีก่อนจะตวาดเสียงลั่น ไม่ใช่ว่าเธอไม่พอใจที่ยุนอาเป็นสายเลือดชั้นต่ำ แต่เป็นเพราะเธอกลัวว่ายุนอาจะถูกตามฆ่าต่างหาก!

 

            เพราะเธอพูดไปแต่แรกแล้วไงล่ะว่าเธอถูกตาต้องใจกับยุนอาผู้นี้ไปเสียแล้ว...

 

            หลงใหลนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มและเรียวหน้าที่โค้งได้รูป...หลงใหลน้ำเสียงที่แหบพร่าแต่มีเสน่ห์

 

            บอกได้อย่างเต็มปากเลยว่าซอฮยอนเผลอใจชอบยุนอาเสียแล้ว...เผลอใจให้ตั้งแต่สบตาไปแต่แรกพบเพียงไม่กี่วินาที!

 

            ถึงแม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าแม้ยุนอาคนนี้อาจจะเข้ามาที่นี่เพื่อฆ่าเธอก็ตาม...แน่นอนว่าซอฮยอนคนนี้ยอมให้เธอฆ่า...

 

            " ไม่เพคะหม่อมฉันไม่มีทางทำร้ายพระองค์! " ยุนอาคลานเข่าเข้าหาซอฮยอน ก่อนจะรีบพุ่งตัวเข้าไปกอดขาเรียวแน่นเมื่อเห็นว่าซอฮยอนทำท่าจะเดินหนีเธอไป! " ได้โปรดอย่าหนีหม่อมฉัน! "

 

            " เหอะถ้าอย่างนั้นก็รีบหนีไปสิ รีบหนีไป... " ซอฮยอนขึ้นเสียงเล็กน้อยพยายามจะต่อว่ายุนอาให้สาแก่ใจแต่เสียงสุดท้ายที่คิดจะต่อว่านั้นกลับแผ่วลงอย่างคนจะร้องไห้เสียดื้อ ๆ " รีบหนีไปก่อนพวกองครักษ์จะรู้ตัว... "

 

            ยุนอาชะงักเล็กน้อยก่อนจะเหงยหน้าขึ้นมองซอฮยอน ร่างบางที่เธอกำลังกอดขาแนบแน่นอยู่ในตอนนี้เจ้าหญิงของเธอกำลังจะร้องไห้...น้ำตาดวงโตเอ่อคลออยู่ตรงขอบตาก่อนจะไหลอาบแก้มร่างบางตรงหน้าราวกับเจ้าตัวควบคุมมันไม่ไหว...

 

            " ฮึก...ฉันบอกให้หนีไปไงล่ะ! "  ซอฮยอนพยายามที่จะไล่ยุนอาให้หนีไปแต่เหมือนกับว่ายุนอาจะดื้อดึงเสียเหลือเกินยังคงตีหน้าซื่อและลุกขึ้นยืนสบตาเธอในความสูงที่มีมากกว่า...ซอฮยอนเงยหน้ามองยุนอาที่มีความสูงมากกว่าด้วยคราบน้ำตาที่ไหลเอ่อล้นไม่ยอมหยุด " ทำไมดื้ออย่างนี้นะ... "

 

            " ได้โปรด ฟังคำของหม่อมฉันคนนี้เสียสักนิด...องค์หญิง " ยุนอาพูดด้วยรอยยิ้มหวานก่อนจะเอื้อมมือขึ้นเช็ดคราบน้ำตาที่ยังคงไหลอาบแก้มเจ้าหญิงของเธออย่างเบามือ " หม่อมฉันเคยเจอพระองค์เมื่อเนิ่นนานแล้ว... "

 

            " !!! " ประโยคจากปากยุนอาทำให้ซอฮยอนถึงกับชะงัก หมายความว่ายังไง...เจอฉันเมื่อนานมาแล้วอย่างนั้นหรอ...

 

            " หม่อมฉันคาดว่าพระองค์ทรงไม่รู้สึกตัว...เพราะในวันที่หม่อมฉันเจอพระองค์นั้นเป็นวันที่ฝนตกหนัก... หม่อมฉันลักลอบเข้ามาภายในปราสาทแห่งนี้เพื่อจุดประสงค์เดียวคืออยากจะดื่มเลือดบริสุทธิ์อย่างที่ใคร ๆ ก็ต้องการ... " น้ำเสียงนุ่มค่อย ๆ เล่าเรื่องเล่าอย่างค่อยเป็นค่อยไปโดยขณะเล่าก็ยังคงลูบแก้มเนียนของซอฮยอนไปด้วยราวกับรักใคร่เสียหนักหนา อันที่จริงแล้วซอฮยอนควรจะโกรธในการกระทำแบบนี้แต่ในทางกลับกันนั้นซอฮยอนรู้สึกชอบใจซะมากกว่าอีก...

 

            " แต่แล้วเมื่อหม่อมฉันย่างกลายเข้ามาภายในปราสาท หม่อมฉันถูกจับได้และหลีกหนีเหล่าทหารจนกระทั่งโผล่มายังที่ห้องแห่งหนึ่งที่มีเตียงขนาดกว้างและมีองค์หญิงน้อยหลับตาพริ้มอย่างน่ารักน่าเอ็นดูอยู่ตรงหน้า...หม่อมฉันเผลอทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ เธอ และอดที่จะเอื้อมมือไปปัดปอยผมขององค์หญิงผู้นั้นไม่ได้ ขนตาปูเป็นแพ จมูกโด่งและผมสีน้ำตาลเข้มปกปอยอยู่บนตัวของพระองค์ผู้นั้น ผิวขาวดุจเพชรที่ระยิบระยับทำให้หม่อมฉันเผลอตกหลุมรักไปอย่างไม่รู้ตัว... "  ยุนอาเล่าเรื่องราวไปเรื่อย ๆ พลางจับที่แก้มเนียนใส ไล่มาลูบไล้ที่เส้นผมก่อนจะนำมันทัดเข้าที่หูของร่างบาง ยุนอาสัมผัสจุดต่าง ๆ ตามที่เธอเอ่ยปากเล่าประกอบไปด้วยนั่นทำให้คนตั้งใจฟังอย่างซอฮยอนถึงกับรู้สึกร้อนวูบวาบอย่างแปลกประหลาด

 

            " เท่านั้นยังไม่พอเพคะ นอกจากหม่อมฉันจะตกหลุมรักองค์หญิงผู้นั้นแล้วหม่อมฉันก็บังอาจเอื้อมคิดอยากสัมผัสริมฝีปากสีชมพูระรื่อนั่นสักครั้ง...แต่มันก็ไม่ทัน หม่อมฉันถูกตามตัวจนเจอจึงต้องรีบกระโดดหนีออกจากหน้าต่างและไม่ได้กลับมาที่นี่อีกเป็นเวลานานเพราะถูกตามล่า " ยุนอายังคงเล่าด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นซอฮยอนตั้งอกตั้งใจฟังเสียเหลือเกิน นั่นยิ่งทำให้ยุนอารู้สึกหลงใหลคนตรงหน้ามากขึ้นไปอีก ยิ่งเมื่อเบนสายตาสบริมฝีปากคู่สวยนั่นยุนอาถึงกับต้องกลืนน้ำลายข่มใจไปเสียอึกใหญ่

 

            " พระองค์คงสงสัยสินะเพคะที่หม่อมฉันกลับมาที่นี่ได้ยังไง... "  ยุนอาลากเสียงยาวอย่างเป็นคำถาม ซอฮยอนขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างคิดตามก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ

 

            " นั่นน่ะสิ เธอเข้ามาที่นี่ได้ยังไง ไหนบอกว่าถูกตามล่า "

 

            " หม่อมฉันฆ่าเพคะ ฆ่า...ฆ่าลูกท่านขุนนางผู้หนึ่งเพื่อสวมรอยการเป็นลูกของเขา...สมอ้างเป็นลูกที่พลัดพรากเพื่อที่จะได้มีสิทธิกลับมาหาพระองค์อีกครั้ง และมันก็สำเร็จ ยุนอาพูดพลางโน้มหน้าเข้าใกล้หน้าเรียวสวยของซอฮยอนมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่ซอฮยอนเองก็เลือกที่จะไม่หลบเลี่ยงใบหน้าที่โน้มเข้ามาใกล้ตัวเองเลยแม้แต่น้อยพร้อมกับใจที่สั่นเต้นรัวอย่างถูกอกถูกใจกับเหตุการณ์แบบนี้

 

            " หม่อมฉันได้เจอกับพระองค์ และอยากที่จะกลืนกินพระองค์ด้วยตัวของหม่อมฉัน...ครั้งนี้แม้ว่าพระองค์จะยอมหรือไม่ หม่อมฉันจะเป็นผู้เริ่มเอง! " เมื่อยุนอาพูดจบ ร่างสูงรีบรวบรัดเอวบางมาแนบแน่นเข้าหาตัวก่อนจะยกมืออีกข้างขึ้นประคองท้ายทอยของซอฮยอนและประกบริมฝีปากนุ่มลงประกบริมฝีปากบางอย่างไม่รอช้า! ร่างบางที่สูงกว่าเริ่มต้นด้วยการเลียริมฝีปากของร่างเล็กไปมาราวกับจะหยอกล้อริมฝีปากของร่างเล็กก่อนจะดูดเม้มที่ริมฝีปากล่างของร่างเล็กราวกับจงใจเร่งเร้ารสจูบจนร่างเล็กต้องยอมเผยอปากออกเพื่อที่จะให้ร่างสูงง่ายต่อการเล่นริมฝีปากของตัวเอง แต่นั่นกลับกลายเป็นเปิดถ้ำให้งูเพราะยุนอาเลื่อนริมฝีปากออกนิดหนึ่งก่อนจะตวัดลิ้นสีชมพูเข้มเข้ามาภายในปากของซอฮยอนอย่างรุกล้ำ ซอฮยอนคนนี้ในตอนนี้เธอกำลังรู้สึกร้อนไหม้ไปทั้งตัวทั้งหัวใจ เธอกำลังรู้สึกร้อนเพราะความต้องการแปลก ๆ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...ยุนอายอกเย้าเล่นกับริมฝีปากบางอย่างกระหายมานานพลางขบเล่นที่ริมฝีปากบางล่างบนเล่นไปด้วย

 

            ยุนอาค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกเมื่อเห็นว่าองค์หญิงของตัวเองกำลังขยุ้มเสื้อคลุมของตัวเองแน่นราวกับกำลังโหยหาอากาศ ยุนอายิ้มให้ซอฮยอนอย่างอ่อนโยนก่อนจะค่อย ๆ อุ้มร่างบางไว้บนอ้อมแขน...แวมไพร์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีแรงมหาศาล...กับการอุ้มผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างซอฮยอนไว้ในอ้อมแขนมันไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด...

 

            ยุนอาค่อย ๆ อุ้มซอฮยอนไว้บนเตียงอย่างแผ่วเบาก่อนจะถลาเข้าไปพรมจูบร่างบางที่นอนนิ่งอยู่ใต้ร่างอย่างเป็นเด็กดี...แก้มเนียนใสซอฮยอนที่นอนใต้ร่างของยุนอาในตอนนี้กำลังขึ้นชมพูสีระรื่อตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน อารมณ์ที่ปั่นป่วนของซอฮยอนในตอนนี้มันเร่าร้อนซะจนซอฮยอนอยากจะเป็นผู้กระทำยุนอาเสียเอง...แต่ผิดพลาดที่ซอฮยอนไม่เคยทำอะไรแบบนั้นมาก่อน...และเป็นเรื่องที่น่ายินดีนักหากยุนอาต้องการกินเธอด้วยตัวของยุนอาเอง...เธอยินยอมที่จะให้ทำ แม้ว่าเธอจะทำไม่เป็นจนยุนอาสัมผัสได้แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรสำหรับยุนอาเลยแม้แต่น้อย...ยุนอาเป็นผู้กระทำที่มือไม้เริ่มซุกซนลูบไล้ขาอ่อนของซอฮยอนโดยที่ร่างบางเองก็ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากระโปรงถูกเปิดตั้งแต่ตอนไหน...

 

            ถึงแม้จะรู้ตัวแต่ก็ไม่เป็นไร...ครั้งนี้เธอยอมที่จะเป็นของยุนอา...

 

            แม้ยุนอาจะต้องการเลือดของเธอ...เธอก็จะยกให้...แม้กระทั่งชีวิต...

 

            ...ตัดสินใจแล้วนะ...

 

            ซอยอนเผยยิ้มบางให้กับยุนอาที่กำลังคร่อมตัวมองลงมาหาเธอ...ก่อนจะยิ้มรับตอบและก้มหน้าลงไปยังซอกคอขาวอย่างรุกเร้า...ซอฮยอนยิ้มให้กับตัวเองก่อนจะขยุ้มมือเข้าที่ผมของยุนอาอย่างยั่วอารมณ์และพริ้มรับสัมผัสที่ยุนอามอบให้...

 

 

CUT 18 ++++

 

            เช้าวันต่อมา...

                        ยามเช้าแสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องและรอดพ้นมายังปลายเตียงเล็กน้อย ทำให้ซอฮยอนที่กำลังหลับอยู่ถึงกับต้องสะดุ้งตื่นทันทีที่ได้ยินเสียงนกร้องก่อนจะหันมองร่างบางอีกคนที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ข้างเธออย่างมีความสุข ซอฮยอนก้มมองร่างบางสักพักก่อนจะรีบลุกตัวขึ้นปิดผ้าม่านในห้องเพื่อกันแสงแดดที่ส่องเข้ามา...เธอเกือบพลาดแล้วเชียวลืมได้ยังไงกันนะว่ายุนอาเป็นเลือดชั้นต่ำ...โดนแดดไม่ได้...เกิดร่างของยุนอาโดนแดดแล้วเผาไหม้ไปเธอไม่อยากจะคิดเลยว่าเธอจะอยู่ยังไง

 

            ที่ผ่านมาอยู่มาได้ตลอดก็จริง...แต่ก็เลือกที่จะไม่ขาดเขาไปดีกว่าไม่ใช่รึไง

 

            ซอฮยอนยิ้มให้กับตัวเองก่อนจะก้มมองแผงอกที่ขึ้นรอยจ้ำสีแดงเข้มเป็นจุดอย่างน่าเกียจ...แต่สำหรับซอฮยอนแล้วมันเหมือนกับดอกกุหลาบสีแดงแสนสวยที่ยุนอามอบให้เธอ...มันเบ่งบานตามเนื้อผิวของซอฮยอนจนน่าอวดโฉมให้ผู้อื่นรับรู้มากกว่าจะเก็บไว้ดูคนเดียว

 

            แต่ทำอย่างนั้นไม่ได้...เพราะคนบางคนอาจจะไม่ได้คิดเหมือนกับเธอ...

 

            " อื้อ ~ " เสียงครางเบา ๆ ทำให้ซอฮยอนต้องรีบหันไปมองร่างบางบนเตียงก่อนจะพบว่ายุนอาเองก็ปรือตาตื่นขึ้นแล้วก่อนจะบิดขี้เกียจไปมาอย่างเมื่อยล้า

 

            " ตื่นแล้วหรอคะ ที่รัก " ซอฮยอนเอ่ยทักยุนอาด้วยสรรพที่เธอเองก็ไม่เคยใช้ ชักรู้สึกกระดากปากแต่ก็รู้สึกชอบที่จะเรียกแบบนั้น   หอมแก้มหน่อยได้มั้ย "

 

            ซอฮยอนเห็นแววตาของยุนอาชัดเจนก็อดที่จะออดอ้อนไม่ได้ เธออยากให้ยุนอารังแกเธอเยอะ ๆ เพราะเมื่อคืนที่ยุนอารุกเร้าเธอมันทำให้รู้สึกว่าเธอต้องการยุนอามากขึ้นขนาดไหน!

 

            " มาสิ " ยุนอาตอบรับอย่างยิ้ม ๆ ก่อนจะอ้าแขนออกเพื่อที่จะบอกให้รู้ว่ายุนอาเองก็ต้องการที่จะกอดซอฮยอนด้วย  อื้มมมม  "

 

            ทันทีที่ซอฮยอนโผกอดร่างบางที่นั่งอยู่บนเตียงพลางพรมจุ้บลงบนริมฝีปากหลายสิบทีก็ทำให้ยุนอาเริ่มจะหมั่นเขี้ยวยัยตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดนี่ซะเหลือเกิน...เมื่อคืนโดนไปตั้งเยอะไม่เหนื่อยเลยรึไงนะ...

 

            ยุนอาคิดอย่างขบขันก่อนจะเพ่งมองไปยังต้นคอและตามแขนของซอฮยอน แม้ว่าจะขึ้นรอยจ้ำเป็นจุด แม้ว่าจะมีรอยเขี้ยวของยุนอาฝังเป็นจุด แต่เหมือนว่าซอฮยอนจะไม่ใส่ใจมันเลยสักนิดกลับพูดอย่างยิ้มแย้มกับยุนอา

 

            " เมื่อคืนกินไปแล้วสินะคะ เลือดของฉันน่ะ... "  ซอฮยอนพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง " จะได้เป็นอัมตะแล้วอยู่แบบนี้กันไปนาน ๆ แล้วใช่มั้ย... "

 

            " อืม " ยุนอาครางรับด้วยเสียงในลำคอเบา ๆ ก่อนจะส่งรอยยิ้มให้ร่างบางอย่างอ่อนโยน " ถึงแม้จะไม่ได้เป็นอัมตะก็ไม่เป็นไร...เพราะอย่างน้อยเลือดของเราสองคนต่างก็เวียนอยู่ในตัวของกันและกัน และมันจะเวียนอยู่ด้วยกันไปแบบนี้จนตราบนิรันดร์ "

 

            " ยุนอาเธอนี่ชักจะทำให้ฉันขาดเธอไม่ได้แล้วนะ " ซอฮยอนพูดอย่างขวยเขิน แต่ยุนอากลับยกมือขึ้นแนบหน้าของซอฮยอนก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

            " ฉันรักเธอนะ...ซอฮยอน "

 

            " ฉันเองก็รักเธอ...ยุนอา "

 

            ทั้งคู่ต่างบอกรักกันด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความจริงจังและมีความสุข ทั้งสองสบตากันเล็กน้อยก่อนจะผสานจูบเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง...แม้ว่าจะเป็นหนึ่งคืนที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ความรักของเธอทั้งสองมันจะผูกพันสานต่อกันไม่จบสิ้นราวกับเลือดในสิ่งมีชีวิตที่จะผลิตหมุนเวียนในกายของทั้งคู่ไปด้วยกันตลอดกาล ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจะเจออุปสรรคอะไรต่อจากนี้ทั้งคู่ก็พร้อมที่จะจับมือฝ่ามันไปด้วยกันตลอดไป ขอสัญญา.


THE END.


-----------------------------------------------------

THE END & THANKS YOU!

จบแล้วน้า ขอบคุณที่ตามอ่านกันจนจบค่า! 

ส่วนเรื่อง CUT 18++ มินแปะลิ้งค์บล็อคเกอร์ไว้ให้ล้าว ที่หน้าแนะนำตัวละคร

ฝากส่งท้าย หากผิดพลาดประการใด ต้องขอโทษด้วยค่ะ 

** ส่วนเรื่องภาคต่อ ขอมินนี่พิจารณาอีกทีนะคะ อาจจะเป็นตอนพิเศษ...

ยักนะคะ จิบิ๊

^^ Y

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Flame'z จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

22 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 22:36
    ขอ nc ทันไหม
    killerbaby988@gmail.com
    เพิ่งเข้ามาอ่าน
    ยุนอานิรักจริงใช่ไหม ถึงขั้นลงทุนเสี่ยง
    #22
    0
  2. #21 rungnapa_r (@rungnapa_r) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 18:08
    ขอncตอนนี้ทันมั้ยอ่าาrungnapamatjaran@gmail.com
    #21
    0
  3. #20 yoonseosica
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 18:03
    ชอบมากเลยค่ะ

    รู้สึกจะอินไปกับภาษาที่ใช้โอเคเลย

    ยุนซอก็เข้ากันมาก



    รบกวนขอด้วยนะค่ะ

    s5835d10017@sau.ac.th
    #20
    0
  4. #19 Gif
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 00:47
    ฮื่อออออ ชอบมาก ยุนซอ

    ปล.ขอ nc ย้อนหลังได้ไหมค่าาา

    WanwipaPla.1999@gmail.com



    #19
    0
  5. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 09:09
    enganesth@yahoo.com

    ขอ NC ด้วยค่า นิยายสนุกดีค่า เสียดายไม่มีภาคต่อ อยากรู้ว่า ความรักจะราบรื่นหรือเปล่าค่า
    #18
    0
  6. #17 pay00
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 22:39
    fonthip200@gmail.com

    ตอนนี้ทันมั้ยอ่า ต้องทันๆนะ
    #17
    0
  7. #16 Fffff
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 01:18
    ไรท์คะ ตอนนี้ทันมั๊ยอ่ะT-T jammy11645@gmail.com ฟิคสนุกมากกกกกฟินมากค่ะ>< แต่เสียดายเป็นเรื่องสั้นพล็อตฟิคสนุกมากน่ามีหลายตอนเพราะอยากรู้ว่ายุนไปฆ่าลูกใครตอนไหนแล้วอุปสรรคข้างหน้าจะเป็นยังไงเพราะเรื่องนี้ความรักของทั้งสองเป็นรักต้องห้าม ชอบพล็อตมากอ่ะต่อได้อีกยาวไกลเพิ่มตัวละครได้อีกเยอะเลย ฮือออออออเสียดาย เสียดาย เสียดาย เสียดาย เสียดายๆๆๆๆๆๆ
    #16
    0
  8. #15 Jam
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 03:14
    สนุกมาขอncด้วยคน taeny19862@gmail.com
    #15
    0
  9. #14 กิ้ม
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 20:58
    พี่ยุนเจ้าเล่จริงๆ ขอ nc ด้วยนะค่ะ farh_0853@hotmail.com
    #14
    0
  10. #13 Milk
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 23:29
    ไรท์เค้าขอncด้วยนะ

    Milksungrod@gmail.com
    #13
    0
  11. #12 fern
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 15:39
    ชอบมากค่ะเรื่องนี้น่ารักดี

    ขอด้วยนะค่ะ

    Fern.234234234@gmail.com
    #12
    0
  12. วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 09:42
    ขอด้วยนะไรท์ ฟิคสนุกมากเบยย~~~ ningzazang2841@gmail.com
    #11
    1
    • 26 มิถุนายน 2559 / 12:13
      เดี๋ยวเค้าส่งไปทางอีเมล์น้าาา อย่าลืมตรวจเช็คด้วยนะคะ # ชมด้วยง่ะ ชื่นใจจ ขอบคุณมากน้า อ่าน NC ให้สนุกนะคะ!!
      #11-1
  13. วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 01:41
    ไรท์ขอncด้วยยยย สนุกมากเลยไรท์ mtutan737@gmail.com
    #10
    1
    • 26 มิถุนายน 2559 / 12:14
      ได้เลยยย เดี๋ยวเค้าเสริฟให้ทางอีเมล์นะคะ อย่าลืมตรวจเช็คด้วยนะะ มีชมด้วยชื่นจายยย ฮึบ ๆ ขอบคุณมากนะคะ
      #10-1
  14. วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 09:10
    ขอด้วยยssaagkmtb@gmail.com
    #9
    1
    • 25 มิถุนายน 2559 / 10:48
      เสริฟทางอีเมล์แล้วนะคะ อย่าลืมเช็คดูน้า ขอบคุณที่อ่านนะ ^^ ขอให้อ่านให้สนุกนะคะ
      #9-1
  15. วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 09:10
    ขอด้วยยssaagkmtb@gmail.com
    #8
    0
  16. #7 Baibue
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 20:06
    Suwannee7983@gmail.com

    ขอ nc ด้วยนะคะ
    #7
    1
    • 24 มิถุนายน 2559 / 21:44
      เรียบร้อยแล้วนะคะ เสริฟให้ทางอีเมล์แล้วนะ ลองตรวจเช็คดูก่อนน้าว่าได้มั้ย ถ้าไม่ได้เดี๋ยวเค้าส่งให้ใหม่ -3- # มีคำผิดบ้างเล็กน้อยอย่าโกรธเค้าน้า เค้าปั่นใหม่สด ๆ แล้วรีบส่งเยย ลืมดู แง # ขอให้อ่านให้สนุกนะคะ
      #7-1
  17. วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 16:41
    ขอ? nc? ด้วย? modfreeday1@gmail.com
    #6
    1
    • 24 มิถุนายน 2559 / 21:42
      เสริฟทางอีเมล์แล้วนะตัวเองงง อย่าลืมตรวจเช็คทางอีเมล์ด้วยน้า # มีคำผิดบ้างเล็กน้อยอย่าดุเค้าเลยนะ เร่งปั่นสด ๆ แล้วเสริฟเลย # ขอให้อ่านให้สนุกนะคะ ขอบคุณค่า
      #6-1
  18. วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 21:05
    สนุกมากเลยค่ะอยากให้แต่งเป็นเรื่องยาวจังแต่งอีกนะคะ
    pissacha2001@gmail.com
    #5
    1
    • 24 มิถุนายน 2559 / 21:41
      เสริฟทางอีเมลแล้วน้า ลองตรวจเช็คดูน้า # เป็นเรื่องยาวเลยหยอ ขอลองดูก่อนน้า เดี๋ยวกลัวไม่มีเวลาว่างจะกลายเป็นขาดตอน งิ้งงง ขอบคุณที่ชอบนะคะ # อ่านให้สนุกนะคะ มีคำผิดบ้างเล็กน้อยอย่าว่ากันเลยน้า เร่งปั่นมากและรีบส่ง ฮือ ขอโทษนะคะ
      #5-1
  19. วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 21:05
    สนุกมากเลยค่ะอยากให้แต่งเป็นเรื่องยาวจังแต่งอีกนะคะ
    pissacha2001@gmail.com
    #4
    0
  20. #3 A612
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 20:09
    รีบเข้ามาอ่านคู่มักเน่เลยจ้าาา นานๆทีจะมีให้อ่าน 5555

    ยุนซอน่ารักมากกกก แบบนี้สินะที่เค้าเรียกรักแรกพบ อิอิ

    ปล.ขอncด้วยนะจ้าา Done_103@hotmail.com ขอบคุณล่วงหน้าจ้าาา^^
    #3
    1
    • 24 มิถุนายน 2559 / 21:40
      ดีใจจังที่รีบเข้ามาอ่านนน แง ไม่คิดว่าจะมีคนชอบ ขอบคุณมากน้า # ใช่แย้วนี่แหละรักแรกพบ สบตาปุ้บเป็นเสียการควบคุมทางจิตใจ # เสริฟทางอีเมล์แล้วนะคะ ตรวจเช็คด้วยน้า อาจมีคำผิดต้องขอโทษด้วยนะคะ เร่งปั่นมากมึนเมาและลืมแก้ ฮือ
      #3-1
  21. #2 fon_s
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 18:15
    อร๊ายยยยยยยยยย เขิลมาก>< น่ารักอ่ะ ชอบคู่นี้มากกกก

    อยากให้มีภาคต่อด้วยอ่ะไรท์ หรือไม่ก้เรื่องหน้าก้ขอคู่นี้เหมือนเดิมนะครัช

    ชอบอ่ะเขินแทนน้อง ขอฉากคัทด้วยนะคร้าาาา

    fonkub_n@hotmail.com
    #2
    1
    • 24 มิถุนายน 2559 / 21:37
      เสริฟแล้วน้า ลองตรวจเช็คทางอีเมล์ด้วยน้า # อยากให้มีภาคต่อด้วยหรออ อิอิ ไว้ถ้าหลาย ๆ ชอบอยากให้แต่งเพิมจะแต่งให้อีกครั้งนะคะ เป็นเกียรติมาก ๆ ขอบคุณมากน้า มีผิดบางคำอย่าว่ากันน้า ปั่นเสร็จรีบส่งเยย แง ร้องไห้
      #2-1
  22. วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 22:51
    การใช้สำนวนของไรท์อ่านแล้วรู้สึกอินมากค่ะ
    บรรยายจนแบบเค้านึกภาพตามออกเลย
    เริ่มเรื่องมานี่แววดราม่าโชยมาเลยค่ะ คิดว่าน้องจะโดนพี่ทำร้ายแล้ว
    แต่พี่ก็รักน้องไม่ทำร้ายแถมยังรักน้องมากด้วย
    น้องซออ้อยคว่ำอ่อน เห้นพี่ยุนนิดเดียวจิตใจอะไรไปหมด
    นี่เธอรักอิพี่มันขนาดนั้นเลยเหรอคะ #ยื่นไมค์ถามน้องซอ
    พี่ยุนทีแรกคิดว่าจะเป็นเมะซึนเดเระ กลัวน้อง
    ไม่กล้าเข้าใกล้น้อง แต่ที่ไหนได้555
    น้องซอเรียบร้อยโรงเรียนพี่ยุนไปแล้ว อิพี่ยุนเจ้าเล่ห์ไปแล้ว
    มาสะดุดตรงCUT 18 ของไรท์นั่นแหละค่ะ
    ตัวโตไปไหน งื้อออออออ รู้สึกอยากอ่านฉาก Cutเสียเหลือเกิน
    แถมตอนเช้าก็อ้อยกันไปอ้อยกันมา มันหน้าจับกดอีกสักรอบจริงๆ

    (แกเกี่ยวอะไร #โดนพี่ยุนถีบ)
    น้องซอน่ารักขนาดนี้พี่ยุนไม่รักคงไม่ใช่แล้วเนอะ
    ฟินตรงที่เลือดของทั้งสองคนไหลเวียนในตัวกันและกันจริงๆ ค่ะ
    นี่ไม่ได้กลัวใครเห็น หรือกลัวโดนจับได้เลยใช่ไหม
    นึกว่าไรท์จะหักมุมตอนจบ ขอบคุณที่ไม่ทำให้เป็นฟิคดราม่าค่ะ
    ฟิคเรื่องนี้ทำให้แม่ยกยุนซออยู่ได้ไปอีกปีหนึ่ง (เวอร์ไป)

    #1
    1
    • 21 มิถุนายน 2559 / 23:06
      น่ารักจังเลย ขอบคุณมากเลยค่ะสำหรับคำติชม ยาวมาก แล้วก็ปลื้มปริ่มมากที่สุด ขอบคุณมากกๆๆๆจริงค่ะ
      #1-1