วันแห่งความรัก และความภาคภูมิใจ ของ พี่ลาเต้

         และแล้วก็เดินทางมาถึงวันนี้จนได้ กับ วันแห่งความรัก และความภาคภูมิใจของเรา... (เย้...เย้... เย้...)จาก 19 ปีแห่งชีวิตการเรียนรู้  และวันนี้ก็เป็นวันที่เราเรียนรู้ได้ดีที่สุด เพราะเราได้รู้ ได้เห็นว่าคนรอบข้าง คนที่รู้จัก คนที่เรารัก และรักเรา... เขายิ้มได้กว้างมาก...กว้างเท่าฟ้าเลยทีเดียว... มันสมกับการรอคอยจริงๆ...

        เคยได้ยินแต่คนอื่นๆเขาพูดกัน...เพิ่งรู้สึก และรับรู้ด้วยตัวเองจริงๆว่า วันรับปริญญามัน “ภาคภูมิใจ” จริงๆ...และยิ่งได้เข้ารับ พระราชทานจากสมเด็จพระบรมฯ แล้ว...ยิ่งทำให้ตื่นเต้น และภาคภูมิใจเข้าไปอีก...เพราะไม่รู้ว่าในชั่วชีวิตนี้ ตัวเราจะมีบุญวาสนาแบบนี้อีกไหม...

        อยากขอบพระคุณ คุณครู อาจารย์ ทุกๆท่าน ตั้งแต่ อนุบาลจิดาภา กุหลาบวิทยา บางแก้วประชาสรรค์  วิทยาลัยเทคนิคสมุทรปราการ จนมาถึงมหาวิทยาลัยราชภัฏฯ... ตัวลูกศิษย์คนนี้ อาจทำให้อาจารย์ผิดหวัง หรือเสียใจบ้างในบางครั้ง แต่รู้ไหมครับว่า...ทุกวันนี้ผมยังภาคภูมิใจไม่หาย ว่าผมก็ขึ้นชื่อว่า “ศิษย์มีครู” หากไม่ได้คำสอน คำเตือน ความหวังดี และโอกาสต่างๆที่อาจารย์มอบให้ ผมคงไม่เป็น “คน” ที่รู้ผิดชอบชั่วดีอยู่ทุกวันนี้....

        ขอบพระคุณครอบครัว พ่อแม่ พี่น้อง และญาติ ทุกคน... นี่คงเป็นครั้งแรกสำหรับงานรับพระราชทานปริญญาบัตร ของทุกคน เพราะตั้งแต่กำเนิดต้นตระกูล นามสกุลมา ยังไม่มีลูกหลาน เหลน โหลน คนไหน มีโอกาสเรียนจบ และได้รับปริญญาเหมือนกับบ้านอื่นๆ... ผมดีใจครับที่ได้ทำให้ทุกคนภาคภูมิใจ...ได้เห็นรอยยิ้ม ได้แห็นน้ำตาแห่งความปลาบปลื้มของทุกคนแล้ว...ผมก็ยิ่งดีใจมากๆครับ ดีใจที่เกิดมาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวอบอุ่นแห่งนี้...

        ผมอยากกราบแทบเท้า ขอบพระคุณ พ่อกับแม่ ที่ทำงานหนักส่งเสียลูกคนนี้เรียนจนจบได้... ต่อไปนี้ผมจะตั้งใจทำงานเลี้ยงพ่อกับแม่เองครับ... และสัญญาว่าจะขยันหาเรื่องราวดีๆอย่างนี้มาให้ พ่อกับแม่ ได้ยิ้ม และได้ร่วมภูมิใจอยู่บ่อยๆ...

        ขอบคุณ พี่ๆ น้องๆ ญาติๆ ทุกคน... ที่เป็นกำลังใจให้ผมมาโดยตลอด ตั้งแต่เล็กมาผมยังจำความหวังดี ความเอ็นดู ที่พี่ๆทุกคนมอบให้ผมได้ตลอด...จากนี้ต่อไปจะยากดีมีจนยังไง เราก็จะไม่ทิ้งกันแน่นอน... รู้ไหมวันนั้น ผมสังเกตเห็นนะว่าหลายคนตื่นเต้นมากๆ ประมาณว่าตื่นเต้นกว่าผมเสียอีก...555...

        ขอบใจเพื่อนๆ...กุหลาบวิทยา(ชาย) ทุกคน... ที่ตอนนี้ไม่ได้ติดต่อสื่อสารกันเลย...ป่านนี้เพื่อนๆคงทยอยรับปริญญากันบ้างแล้ว...อยากให้เพื่อนๆรู้ว่าทุกวันนี้ บางคืนยังเคยฝันถึง ไม่รู้ว่าฝันได้ไง...555...แต่ยังไงก็ตาม... ติดต่อมาบ้างนะ...

        ขอบใจเพื่อนๆวิทยาลัยเทคนิคสมุทรปราการ ที่แม้จะเป็นชายล้วน แต่เรื่องความสัมพันธ์ ความหวานแหวว ก็มีให้ได้ชื่นใจอยู่บ่อยๆ...”คิดถึงพวกมึงว่ะะ...ยังจำวันที่พวกเราร้องเพลงลา ยังจำวันที่พวกเราวิ่งหาข้าศึก ยังจำวันที่พวกเราเรียนตะไบที่เหนื่อยโคตรๆ และ พวกมึงก็อย่าลืม เพื่อนนอกคอก คนนี้หละ... กูเคยให้มึงลอกข้อสอบนะโว้ย”...

         ขอบใจเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏฯ ทุกคน ที่เปิดโอกาสให้ตัวเราได้พบเจอผู้หญิงตัวเป็นๆบ้าง..555...หลังจากเรียนชายล้วนมานานกว่า 12 ปี...อยากบอกว่ารู้สึกดีว่ะ คิดไม่ผิดเลยจริงๆที่เลือกเรียนที่นี่ ที่ที่ทำให้เราได้มาเจอกัน...4 ปีที่เรียนมา ได้ร่วมทุกข์ ร่วมสุข กันมาไม่น้อย บอกได้คำเดียวว่า ไม่มีวินาทีไหนเลย ที่ไม่มีความสุข พอจากกันแล้วกลับมานั่งนึกถึง ก็อดที่จะอมยิ้มไม่ได้สักที...จำได้ไหมว่ะ...ตอนซ้อมเชียร์ที่โคตรกดดันเลย  ตอนที่คณะเราได้รางวัลก็แม่งยิ่งกดดันกว่า  และแถมตอนดูเนื้อคู่ที่ได้ข่าวว่าเพื่อนๆหน้าดำกันเป็นแถว(สมน้ำหน้า)  ตอนทำข่าว ทำหนังสือพิมพ์ที่กลุ่มตัวเต็งอย่างพวกเราโดนด่าว่า "สุขเอาเผากิน" 555...และที่ขาดไม่ได้ก็การเล่นไพ่ ซึ่งถือเป็นกีฬายอดนิยมที่ถนัดของพวกเราทุกคน “สัญญานะโว้ย...ว่าข้าจะไม่ลืมเพื่อนๆทุกคน จะขยันนัดเล่นไพ่ เล่นตีแตก และจะชวนเพื่อนๆไปเที่ยวอยู่บ่อยๆ...จะได้ไม่ห่างกันไง..เพราะไม่รู้ว่าต่อจากนี้ไป จะมีโอกาสได้เจอกันบ่อยแค่ไหน...คิดแล้วใจหายว่ะ…ยังไงก็ขอให้เพื่อนๆทุกคนโชคดีนะ..แล้วเจอกันเมื่อชาติต้องการ..รักนะโว้ย..เลือดนิเทศทุกคน”

        และ สุดท้ายขอขอบใจตัวเอง ที่อดทน ขยัน ใฝ่ดี มาจนตลอดลอดฝั่ง...แม้บางครั้งอาจจะบิดเบี้ยว หรือพลิ้วไปบ้าง แต่ก็ถือว่าลงเอยด้วยดี...ขอบใจ อุปสรรค และโอกาส ที่เข้ามาหาอยู่บ่อยๆ และชอบเข้ามาพร้อมกัน ขอบใจแดจังกึม ที่เก่ง มุ่งมานะมากๆ...จนเราต้องขอยึดมาเป็นแนวทางบ้าง...ขอบใจมนัส อ่อ่นสังข์ ในชาติที่แล้ว...ที่ขยันทำความดี จนส่งผลบุญมาถึง มนัส  อ่อนสังข์ในชาตินี้...ขอบคุณมากๆครับ...

                   
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
                    
     
     
     

     
     
     
     
     

                                 ++++ ขอบขอบคุณที่ทำให้ผมมี วันนี้ ครับ ++++