สวัสดีคร๊าบ...พี่ลาเต้ มาแล้วหลังจากที่ห่างหายจากคอลัมน์พาเที่ยวไปนานพอสมควร...(เพราะปล่อยให้ 2 สาวคอลัมน์นิสต์สุดสวย แต่สวยไม่สุด อย่างพี่เหมียว และ พี่ผึ้ง พาน้องๆไปเที่ยวแทน)...อิอิ...แต่วันนี้ พี่ลาเต้ สุดหล่อก็กลับมาแล้วตามเสียงเรียกร้องของใครก็ไม่รู้...555...ซึ่งครั้งนี้ พี่ลาเต้ จะพาน้องๆไปเที่ยวยัง ดินแดนแห่งเสียงแคน ดอกคูณ แคว้นอิสานบ้านเฮา...ที่ โรงเรียนเทศบาลคุ้มหนองคู จังหวัดขอนแก่น โน่นเลยครับ...
โรงเรียนแห่งนี้ พี่ลาเต้ ขอบอกว่า ไม่ธรรมดา(ไชยา มิตรชัย) มากๆเลยครับ...เพราะเป็นโรงเรียนที่ขึ้นชื่อว่าส่งเสริม และอนุรักษ์พลังงานมากๆ...ซึ่งล่าสุดผลงานดันเข้าตากรรมการ จนไปคว้ารางวัลโรงเรียนสร้างสรรค์สิ่งแวดล้อมดีเด่น เฉลิมพระเกียรติ ครั้งที่ 4 ของบริษัทฮอนด้ามาจนได้...โอ้โห..แจ๋วอย่างนี้ พี่ลาเต้ มีหรือจะพลาด..ว่าแล้วก็ไปดูเรื่องราวสนุกๆในการอนุรักษ์พลังงานของโรงเรียนนี้กันเลย...
พี่ลาเต้ กำลังจะเดินเข้าไปยังโรงเรียนแห่งนี้...แต่ก็ต้องมาสะดุดกับขี้หมา...เอ๊ยไม่ใช่...มาสะดุดสายตา กับน้องๆนักเรียนที่มายืนรอต้อนรับที่ด้านหน้าโรงเรียน...แหม...แต่ละคนหน้าตาดำ เอ๊ยไม่ใช่ หน้าตายิ้มแย้ม แจ่มใสกันทั้งน้าน...ซึ่งทุกคนก็ไม่ยืนยิ้มต้อนรับเปล่าๆ...ต่างพร้อมใจชี้ไปที่ป้ายโรงเรียน พร้อมตะโดนบอก พี่ลาเต้ มาด้วยว่า “ยินดีต้อนรับสู่ โรงเรียนเทศบาลคุ้มหนองคู ค่ะ” แหม...ดูแล้วอบอุ่นจังเลยนะครับ...ซึ่งน้องๆจะหน้าดำ เอ๊ยไม่ใช่ หน้าจะยิ้มแย้มขนาดไหน...ไปพิสูจน์จากรูปด้านล่างนี้เลยคร๊าบ...
พอเข้ามาโรงเรียนปุ๊ป...น้องๆก็พา พี่ลาเต้ เดิน ดุ่ม ดุ่ม ดุ่ม ไปเยี่ยมชมเรื่องราวของการอนุรักษ์พลังงานต่างๆทันที... (แหม...สมกับที่เป็นโรงเรียนชนะเลิศด้านการอนุรักษ์พลังงานจริงๆ)...โดยห้องแรกที่น้องๆพาไปนั้น คือ ห้องปฏิบัติการน้ำมันไบโอดีเซลครับ(ตามรูปด้านล่าง)....โดยห้องนี้น้องๆต่างภูมิใจนำเสนอมากๆ...แถมน้องๆยังได้กระซิบบอก พี่ลาเต้ อีกด้วยว่า “ห้องนี้แหละค่ะ ที่สร้างรายได้อย่างมหาศาลให้โรงเรียนหนู”....มันจะสร้างรายได้ยังไงฟังฟังน้องๆเขาเล่าดีกว่า...
น้องๆเล่ามาว่า น้ำมันไบโอดีเซลนั้น เป็นน้ำมันที่ผลิตมาจากน้ำมันเก่า...พูดง่ายๆก็คือ เอาน้ำมันเก่ามารีไซเคิลเป็นน้ำมันใหม่ ใช้งานอีกรอบนั้นเอง...ส่วนการรีไซเคิลนั้นทางโรงเรียนนั้นจะรับซื้อน้ำมันทอด จากชุมชนใกล้เคียงมา...พอรวบรวมได้ปริมาณที่ต้องการก็เทใส่ถัง ตาม 2 รูปด้านล่างนั่นหละครับ...
เมื่อน้ำมันได้ปริมาณที่ต้องการแล้ว...น้องๆก็จัดการแปรรูปน้ำมันทันที...โดยขั้นตอนนั้นง่ายมากๆ...เพียงน้ำมันทอดที่ใช้แล้ว เมื้อกี้นี้ มาเทใส่ถัง (ตามรูปด้านล่าง) แล้วผสมด้วยเอทานอล หรือโซดาไฟ และสารโปรแตสเซียมไฮดรอกไซต์ในปริมาณที่ต้องการ...พอส่วนผสมต่างๆผสมกลมกลืนเข้ากันแล้ว...ก็เทน้ำใส่ไปอีกครั้งครับ...
หลังจากเราเทน้ำใส่ไปในปริมาณที่ต้องการแล้ว...ก็ได้เวลาพักยาว...555....เพราะน้องๆบอกว่าเราจะต้องพักน้ำมันให้มันตกตะกอนซะก่อน...โดยการตกตะกอนนั้นก็จะแบ่งออกเป็น 3 ชั้นคือ น้ำมันไบโอดีเซล กลีเซอรีน และก็น้ำ...
พอน้ำมันถังนั้นตกตะกอนแล้ว...เราก็แยกชั้นต่างๆได้เลยครับ...โดยชั้น กลีเซอรีน ก็นำไปเก็บใส่ถังเพื่อรอทำเป็นปุ๋ยต่อไป...ส่วนชั้น น้ำมัน ก็น้ำไปใส่แท็งค์ เพื่อรอจำหน่าย และใช้งานต่อไปครับ...ซึ่งผลการรีไซเคิล ในครั้งนี้ น้องๆกระซิบบอกมาว่า ช่วยลดค่าน้ำมันรถโรงเรียน ได้ดีทีเดียวเลยคร๊าบ...
หากน้องๆที่อ่านอยู่คนไหน อยากทำบ้าง แต่ไม่มีอุปกรณ์ ก็ไม่ต้องคิดมากไปนะครับ...เพราะน้องๆเขาฝากบอกมาอีกว่า 2 มือน้อยๆของทุกคนก็สามารถทำได้...โดยทำตามวิธีทุกอย่าง ส่วนขั้นตอนที่ต้องผสมโดยใช้เครื่องนั้น ก็เปลี่ยนมาใช้มือเขย่าแทน...และถ้าหากไม่เชื่อก็ไปดูตัวอย่างตามรูปด้านล่างได้เลยครับ...แหม...เขย่าซะน้ำมันกระจายเลย...555...
เสร็จสิ้นจากการอนุรักษ์ด้านพลังงานน้ำมันแล้ว...คราวนี้มาต่อกันที่ด้านพลังงานสิ่งแวดล้อมกันบ้างครับ...โดยน้องๆต่างรีบจูงมือ พี่ลาเต้ ไปพบกับสถานที่แห่งหนึ่งครับ...ซึ่งน้องๆเขาเรียกที่นี่ว่า ธนาคารขยะ...ซึ่งธนาคารแห่งนี้แตกต่างจากที่อื่นตรงที่ว่า ไม่รับทำธุรกรรมด้านการเงิน แต่จะทำเกี่ยวกับ เรื่องขยะเท่านั้น...โดยในแต่ละวันนักเรียนแต่ละคนก็จะขนขยะมาจากบ้านเพื่อมาฝากไว้ที่นี้..โดยขยะก็จะแบ่งเป็น ทั้งแก้ว กระดาษ พลาสติก เป็นต้น ซึ่งเหล่านี้จะทำการปันผล คล้ายๆกับเราฝากเงินธนาคารแหละครับ...ซึ่งรู้ไหมครับว่า ธนาคารขยะแห่งนี้สามารถช่วยลดปริมาณขยะในชุมชนใกล้เคียงได้มากทีเดียว...และส่วนขยะที่นักเรียนคนอื่นๆเอามาฝากนั้นก็จะนำไป รีไซเคิล ต่อไปครับ...แหม...ฟังแล้วยอดเยี่ยมไปเลย...ก่อนจะผ่านเรื่องธนาคารขยะนี้ไป...พี่ลาเต้ อยากให้น้องๆดูรูปด้านล่างนี้ แถวที่ 2 ขวามือนะครับ...สังเกตให้ดีตรงหัวข้อจะมีภาษาท้องถิ่นอยู่...ทำบอร์ดอย่างนี้รู้เลยว่าคนทำอยู่ภาคไหน...อิอิ...
ถัดจากธนาคารขยะ เดินอีกไม่นาน ก็มาเจอแปลงผัก แหล่งที่เป็นศูนย์อาหารของน้องๆโรงเรียนนี้...เพราะผักเหล่านี้เมื่อโตเต็มที่แล้ว ส่วนหนึ่งก็เอาไปขายหาเงินเข้าโรงเรียน ส่วนหนึ่งก็เอาไปให้แม่ครัวทำอาหารกลางวัน...ดูแล้วก็สนุกดีนะครับ เพราะน้องๆเล่าให้ พี่ลาเต้ ฟังว่า ผักแต่ละแปลงนั้น....นักเรียนแต่ละชั้น แต่ละกลุ่มก็จะปลูกแข่งกัน ใครโตเร็ว ใครสวยกว่า ก็ถือว่าชนะไป...โดยมีการตั้งกลุ่มด้วยชื่อที่น่ารักๆอีกด้วย...ซึ่งชื่อจะน่ารัก และผักจะสวยงามขนาดไหน ไปตามดูจากรูปต่อไปนี้เลย...
นอกจากปลูกผักในดินสร้างรายได้อย่างมากแล้ว...โรงเรียนนี้ยังไอเดียแจ๋ว ทำโครงการปลูกผักไร้ดินอีกด้วย....ซึ่งก็สร้างผลผลิตและรายได้ไม่น้อยไปกว่ากัน...และซุ้มนี้ พี่ลาเต้ ชอบใจที่น้องๆนักเรียนที่เป็นคนมาบรรยายมากๆ...เพราะแย่งกันพูด แย่งกับอธิบาย ซะจนเกิดเหตุการณ์ตามรูปด้านล่างนี้แหละคร๊าบ...อิอิ...
ได้ชื่นชมความคิดอันแหลมคมของโรเรียนนี้ได้ไม่นาน...น้องๆก็รีบดึง พี่ลาเต้ ไปดูโครงงานชิ้นสุดท้าย...ซึ่งก็คือ จักรยานปั่นสีข้าว และจักรยานปั่นซักผ้านั่นเองคร๊าบ...โครงงานนี้เรียกได้ว่า ต้องใช้แรงเท่านั้น...เพราะการออกแรงปั่นแต่ละครั้งนั้น จะได้ผลผลิตออกมามากมาย เช่น ได้เมล็ดข้าว หรือได้ผ้าที่ขาวสะอาด...งานนี้ถ้าสังเกตดีๆคนที่ปั่น ถึงกับหน้าซีด เหงื่อแตกเลยทีเดียว...เพราะดูจากรูปที่ซับเหงื่อด้านล่างแล้ว...บอกได้คำเดียวว่า “เหนื่อย”...555...
เป็นยังไงกันบ้างครับ...กับโครงการอนุรักษ์พลังงานชั้นยอดของฝีมือนักเรียนไทย...ซึ่งหลังจาก ลาเต้ ได้ดูการอนุรักษ์พลังงานของโรงเรียนนี้เสร็จแล้ว...พี่ลาเต้ ต้องขอปรบมือให้ 10 สเต็ปเลยนะครับ...เยี่ยมยอดเลยจริงๆ พูดแล้ว...ก็อยากให้หลายๆโรงเรียนมีกิจกรรมดีๆอย่างนี้บ้างนะครับ...รับรองช่วยลดปัญหาต่างๆของโลกได้เยอะทีเดียว...
และรูปด้านบนนี้ก็เป็นกิจกรรมสุดท้ายที่น้องๆชาวโรงเรียนเทศบาลคู้มหนองคู เขาฝากมาให้เพื่อนๆ ชาวDek-D.Com ทุกคนนะคร๊าบ...เขาบอกว่าอยากให้เพื่อนชาวเด็กดีทุกคน จำชื่อโรงเรียนเขาให้แม่นนะครับ...และหากมีโอกาสมาเที่ยวขอนแก่น ก็แวะไปเยี่ยมเยียนพวกเขาได้ครับ...555...
สุดท้ายนี้ พี่ลาเต้ ต้องขอขอบคุณทาง บริษัท เอเชี่ยนฮอนด้า มอเตอร์ จำกัด สำหรับการเดินทางแสนอบอุ่นในครั้งนี้ด้วยนะครับ...ขอบอกว่า สนุกสนาน และอร่อยๆมากด้วย...ส่วนพาเที่ยวในโปรแกรมต่อไปจะเป็นอะไรนั้น...ห้ามพลาดครับ...แต่บอกใบ้ไว้ก่อนว่า คนที่รักสัตว์ห้ามพลาด ...อิอิ...วันนี้ พี่ลาเต้ ไปก่อนเด้อ...สวัสดีครับ...
ความคิดเห็น
โคตร เจ๋งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง อ่ะ
PS. ๏ เหม่อมองบนฟ้า .. ไกล .. ๏ ได้แต่เพ้อ .. รักเธอ .. ข้างเดียว .. ๏
สุดยอดดดดด!!!!!!!!
อะไรมันจะดีขนาดนี้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
นับถือๆๆ แบบนี้หลายๆโรงเรียนน่าจะเอาเป็นตัวอย่างน่า~~!!! น่านับถือจริงๆ
PS. My P๑ppY love ...หรือเพียงไม่คู่ควร...ไม่มี + พรหมลิขิต + ...ไม่มี...ไม่มี TT_TT
งุงุ เมื่องเค้านี่นา ขอนแก่นบ้านเรางิงิ
ว่าแต่โหสุดยอด เพิ่งรู้ว่าในขอนแก่นมีแบบนี้ด้วย(อ่าว แกก็อยู่ขอนแก่นไม่ใช่หรอ - - )
PS. ..กงล้อแห่งเวลามันจะไม่รอเรา บางคนอาจเหลือเวลาเพียงเสี้ยววิ แต่เขาไม่อาจรู้ถึงกาลเวลาที่มาโชกทุกสิ่งทุกอย่างไป บางทีเราอาจจะใช้เสี้ยวเวลาที่ผ่านมาไม่ดีพอและไม่อาจจะหวนกลับไปได้...โชคชะตามันชอบเล่นตลก
น่าสนับสนุนมากเลย โรงเรียนส่วนใหญ่มีแต่สร้างขยะ แต่โรงเรียนนี้ลดปริมาณขยะ
PS. การร้องไห้กับใครสักคน มีค่ามากกว่าการหัวเราะเพียงคนเดียวมากมาย.. และเราจะได้รู้ว่าสิ่งใดมีค่า ก็ต่อเมื่อเราเสียมันไปแล้ว เมื่อรู้ว่าจะเสีย เรารู้สึกหวงแหน แม้ความรู้สึกนั้นจะไม่ช่วยอะไรดีขึ้นก็ตาม..