คัดลอกลิงก์เเล้ว

Violets are blue #เคล้าสีคราม #ซีเฉิง

โดย Tuinooi

ดอกไวโอเลตนั้นแม้นลักษณ์จะเป็นสีม่วง แต่แท้จริงแล้วคือสีน้ำเงิน ธรรมชาติได้ 'หลอมรวม' ให้สีทั้งสองกลายเป็นหนึ่งเดียว กลมกลืนดุจกำลังกกกอด เคล้าคลอจนมิอาจแยกจากกันได้ ก็ดั่งเช่นตระกูลเจียงแลตระกูลหลาน

ยอดวิวรวม

2,212

ยอดวิวเดือนนี้

49

ยอดวิวรวม


2,212

ความคิดเห็น


34

คนติดตาม


244
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 10 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  8 ต.ค. 62 / 22:28 น.
นิยาย Violets are blue #դ #ԧ Violets are blue #เคล้าสีคราม #ซีเฉิง | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
กุหลาบสดแฝงสีแดงชาด

ไวโอเลตเบ่งบานสีครามเข้ม

น้ำตาล..หวานล้ำชวนลิ้มเล็ม

ส่วนเจ้าเป็น..ยิ่งกว่าที่กล่าวมา







“ออกไป ออกไปนะ ไอ้ปีศาจ!!


เสียงก่นด่าสบถสาปแช่งออกมาอย่างเกรี้ยวกราด ..มันทั้งเสียงดังและเต็มไปด้วยความชิงชัง

ใบหน้าของผู้ที่ปรามาสนั้นเล่า ยิ่งแสดงอาการรังเกียจออกมาอย่างชัดเจน


“ยังอีก ข้าบอกให้ออกไปยังไงเล่า ออกไปจากบ้านข้าเดี๋ยวนี้นะ!! ”


ชายสูงวัยตาขวางตวาดลั่น เขากัดฟันอย่างเหลืออดเมื่ออีกฝ่ายยังคงปักหลักยืนนิ่ง ไม่ยอมถอยร่นแม้ว่าจะถูกเขาไล่ตะเพิดด้วยคำหยาบคายมากแค่ไหน


“ฮึ่มมม ดื้อด้านนักใช่ไหม!! ”

มือของชายชราสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ เขาคลำลงไปที่พื้น คว้าฉวยเอาก้อนหินก้อนขนาดเหมาะมือ ..ไม่ทันได้ยั้งคิดแม้สักนิดว่าคนที่เขาต้องการจะขับไล่ไสส่งนั้น .. จะเป็นเพียง เด็กหญิง


..เป็นเด็กหญิงตัวน้อยที่ดูอย่างไรก็อายุยังไม่ถึงสิบขวบเสียด้วยซ้ำ!!


หินก้อนใหญ่ถูกเขวี้ยงออกไปด้วยแรงทั้งหมดของผู้เฒ่า ความฉุนเฉียวทำให้เขาขาดสติ

ส่วนเด็กน้อยนั้นเล่าไม่ทันระวัง รู้สึกตัวอีกทีก็ถูกของหนักกระแทกเข้าที่หน้าผากอย่างจัง ..หวิดเฉียดดวงตาไปเพียงนิดเดียว


ทว่าความปวดแปลบจากแรงกระแทกนั้นกลับรุนแรงจนเด็กหญิงไม่อาจลืมตาขึ้นได้

เธอผละล้มลงไปกับพื้น ก้นกระแทก ศีรษะแตกเลือดไหล

มือน้อยๆ ยกขึ้นกุมหน้าผาก ปรากฏของเหลวสีข้นไหลซึมออกมาไม่หยุด


“ยัง! ยังไม่ไปอีกเรอะ! ” เฒ่าใจร้ายขู่ซ้ำ


“ออกไปซะ! ไปให้พ้นจากบ้านข้านะ เจ้าตัวอัปมงคล!! ”

ไม่เพียงไม่ได้รู้สึกผิด ทว่าเขายังตั้งท่าจะหยิบหินก้อนที่สองเสียด้วยซ้ำ


เด็กหญิงไม่อยู่รอให้ตัวเองโดนทำร้ายอีกรอบ เธอรีบยันตัวเองขึ้นมาจากพื้น แม้จะโซเซหวิดล้มรอบสองทว่าเธอก็หยัดยืนขึ้นมา ได้ ก่อนจะรีบสาวเท้าวิ่งหนีออกมาจากที่ตรงนั้น


ได้ยินแว่วเสียงร้องไห้ดังมาจนร่างนั้นลับหายไปในป่า ก็พลอยให้คนกระทำรู้สึกสะใจ พลางนึกชื่นชมกับความแม่นยำของตัวเองที่ปาหินได้ตรงเป้า


“สมน้ำหน้า! นี่ไงล่ะสีแดงที่เจ้าบอก!! ”

เขาชี้นิ้ว แสยะยิ้มหยันให้กับอีกฝ่าย


“ไฟไหม้ งั้นเหรอ .. ให้ระวัง งั้นเหรอ ..เหอะ การที่เจ้าเข้ามาเหยียบหน้าบ้านข้าซิเป็นลางร้าย! ”


ไม่คิดเลยว่า..ไม่กี่วันให้หลัง

ในคืนนึงที่ลมกรรโชกแรงจนเหมือนจะมีพายุ ก็แว่วเสียงร้องโหยหวนดังออกมาจากบ้านหลัง


เปลวเพลิงสีแดงลุกเจิดจ้า ทั้งตัวบ้านลุกโพล่งด้วยเพลิงกาฬ ทำให้ค่ำคืนที่มืดนั้นพลันสว่างไสว ได้ยินเพียงเสียงปะทุลุกไหม้ของสิ่งที่ที่ถูกผลาญอยู่ข้างใน ..แม้ชาวบ้านจะพยายามมาช่วยกันดับไฟ แต่ลมในคืนนั้นแรงจนทำให้ไฟลุกลามอย่างรวดเร็ว

เพียงไม่นาน..ทั้งบ้านก็เหลือเพียงเศษซากที่ผุผัง ควันโขมงลอยฟุ้งและกลิ่นของซากที่เพิ่งถูกย่างก็คละคลุ้งจนชวนให้คลื่นเหียน ศพของเฒ่าชราเจ้าของบ้านที่หนีออกมาไม่ทันดำเป็นตอตะโกในสภาพนั่งนิ่ง หัวกะโหลกถูกทุบจนแตก


ไม่มีใครรู้เลย..

ว่าแท้จริงแล้วเกิดสิ่งใดขึ้นในคืนนั้น


ไม่มีใครรู้เลยว่าแท้จริงแล้ว..

สิ่งที่เด็กหญิงบอกจะเป็น คำทายทัก หรือ คำสาปแช่ง กันแน่



“ท่านลุงๆ ข้าเห็นสีแดงเพลิงออกมาจากบ้านของท่าน ..ออกมาจากตัวท่าน


..ไฟจะไหม้ พึงระวัง!




" ขอขอบคุณ คุณโม่เซียงถงซิ่ว ผู้แต่งเรื่องปรมาจารย์ลัทธิมาร "


ตัวละครของคุณโม่มีเสน่ห์ที่น่าอัศจรรย์ พวกเขาล้วนมีเรื่องราว พวกเขาล้วนมีชีวิต

คุณโม่ทำให้เราตกหลุมรักตัวละคร

ถึงซีรีย์จะจบแล้ว แต่เราก็ยังอยากจะเห็นนะว่าหลังจากนี้พวกเขาจะเป็นยังไง จะทำอะไร 


ฟิคเรื่องนี้จึงจะเล่าเรื่องราวที่ดำเนินต่อหลังเหตุการณ์ที่วัดกวนอิม

เป็นเรื่องราวของ หลานซีเฉินและเจียงเฉิง 

ในฐานะของประมุขตระกูล ที่จะได้เจอเหตุการณ์ใหม่ ตัวละครใหม่ และ เรื่องราวของจิตใจ


สีม่วงของ ตระกูลเจียง และ สีฟ้าของ ตระกูลหลาน

นั้นจะสามารถหลอมรวมเป็นหนึ่งได้หรือไม่?



ดอกไวโอเลตนั้น

แม้นลักษณ์จะเป็นสีม่วง แต่แท้จริงแล้วคือสีน้ำเงิน

นับว่าเป็นการผสมผสานที่งดงามที่ธรรมชาติสรรสร้างขึ้นมา


เป็นการหลอมรวม 

จาก สอง ให้กลายเป็น หนึ่ง 


ทำให้กลมกลืน ดุจกำลังกกกอด เคล้าคลอ จนมิอาจแยกจากกันได้

จนกลายเป็นสีม่วงอมน้ำเงิน


ดั่งเช่น ตระกูลเจียงและตระกูลหลาน




#เคล้าสีคราม

เป็นอีกหนึ่งช่องทาง สามารถสกรีมแท็ก พูดคุย หรือถามไถ่กันมาได้คร่า

หากมีข้อผิดพลาดในเรื่องตรงไหน ทุกคนสามารถแนะนำมาได้เลยนะคะ




ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ที่คอมเมนท์ ที่ช่วยรีทวิต

ส่วนนึงเล็กๆแต่ก็เป็นกำลังใจที่สำคัญจนกลายเป็นแรงขับเคลื่อนที่ยิ่งใหญ่





"ขอบคุณมากค่ะ "







สารบัญ อัปเดต 8 ต.ค. 62 / 22:28

ผลงานทั้งหมด ของ Tuinooi

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

34 ความคิดเห็น

  1. #34 ป่าสีน้ำเงิน (@kamontip-123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:15
    คือมันเป็นเขินมากกับตอนนี้ พี่ซีรุกจนคนอ่านกับอาเฉิงเขินไปหมดแล้วววว ภาษาดีมากๆเลยค่ะ รออ่านต่อนะคะ
    #34
    0
  2. #33 Valentiara Raphaelle (@karalla) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 23:01
    ประมุขเจียงผู้เป็นมิตรกับสัตว์ขนปุยทุกชนิด 555
    #33
    0
  3. #32 Marita nt. (@nattynatty13) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 17:10
    กรี๊ดด คุณพี่รุกหนักมากกกกก ไม่ไหวแล้วว เขินแทนน้องไปหมด สำนวนไรท์ละมุนมากก ชอบค่ะ รอมาต่อนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #32
    0
  4. #31 Marita nt. (@nattynatty13) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 11:00
    ไรท์เปรียบเปรยดีมากค่ะ อ่านแล้วประทับใจ
    #31
    0
  5. #30 Marita nt. (@nattynatty13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 10:53
    โอ้ยยย อ่านแล้วหัวใจพองโตมากเลยค่ะไรท์ เขินนน อยากมีหลานซีเฉินเป็นของตัวเอง55555
    #30
    0
  6. #29 nadiarodklin (@nadiarodklin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:36
    เขินน5555 ภาษาสวยมาก เลิฟค่ะ
    #29
    0
  7. #28 nadiarodklin (@nadiarodklin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 21:43
    มีความเป็นห่วงเป็นใยนะพี่ซี
    #28
    0
  8. #27 Call me 'Michy' (@namine-38) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 13:09
    อ่อนโยนต่อเด็กและสัตว์ ประมุขเจียงเป็นคนน่ารักกกก
    #27
    0
  9. #26 israpon5 (@israpon5) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 17:18
    เศร้าได้เรื่อยๆเลย แค่น้องนอนไม่หลับ น้ำตาแทบล่วง
    #26
    0
  10. #25 nadiarodklin (@nadiarodklin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 10:53
    สู้ๆนะคะ💙💜💙💜💕💕
    #25
    0
  11. #24 โอ๊คเอง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 10:44

    สู้ๆ ค่า รออ่านนะคะ

    #24
    0
  12. #23 nadiarodklin (@nadiarodklin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 19:21
    พี่ซีอย่าเพิ่งน้อยใจอาเฉิงมาหาพี่นั่นแหละ💜💙
    #23
    0
  13. #22 Lady Archer (@archer) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:49
    จินหลิงมาตายตอนจบ น้าหนูตะครุบเหยื่อทันที
    #22
    0
  14. #21 NightKung (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:45

    กักขังไม่ให้แม่เจ้าไป..

    (ช่างเถอะค่ะ เราพิมพ์ไปงั้นแหละ แค่เหตุการณ์มันคุ้นๆเหมือนเคยเจอประโยคนี้สองรอบ)

    #21
    0
  15. #20 NightKung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:12

    ชอบมากค่ะ ภาษาสวยมากกกกกกกกก ใจฟูววววว ??’•??’•??’•

    #20
    0
  16. #19 NightKung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:03

    ใจนึงก็ตกใจที่พี่ซีร้อง คิดสีหน้าพี่ไม่ออกเลย..

    ใจนึงก็สงสารจินหลิง มาเห็นคนแบบพี่ซีร้อง อึดอัดอยู่เหมือนกันแหละ 5555555

    #19
    0
  17. #18 Call me 'Michy' (@namine-38) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 21:00
    อาหลิงเดาถูกทาง แต่เดาคนที่น้าเจ้าอยากเจอผิดน้า~
    #18
    0
  18. #17 gemello (@ryokoakok) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 18:03

    พ่อค่ายันต์เป็นเป็นใครกันน้าาาา

    #17
    0
  19. #16 Ygnpp (@Yingnppnj) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 16:37
    เกือบไปแล้วไงอาเฉิง55555
    #16
    0
  20. #15 Call me 'Michy' (@namine-38) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 20:08
    พ่อค้ายันต์น่าสนใจจัง
    #15
    0
  21. #14 ChalPark (@ChalPark) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 20:35
    พี่ซีคือรักน้องไปแล้วเเหละ ดูออก
    #14
    0
  22. วันที่ 2 กันยายน 2562 / 11:00
    โอ้โหหห แค่บทนำก็คือดีงามมากกกกก ภาษาดีเว่อ แงงงง
    #13
    0
  23. #12 Sarapaobun (@Sarapaobun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 10:46
    ชอบมากเลยค่ะ ภาษาดีมาก ชอบการเปรียบเทียบกับถ้วยชามากเลย
    #12
    0
  24. #11 หมีพลูพุงโต (@naeyny2542) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 08:06
    มาต่อเร็วๆน้า ชอบมากกกกกก
    #11
    0
  25. #10 lumentum (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 23:12

    เขียนภาษาสวยมาก พล็อตเรื่องดูดี รอติดตาม ??‘?☺️??‘?

    #10
    0