ร่ายรักขจัดร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,284 Views

  • 3 Comments

  • 29 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    23

    Overall
    2,284

ตอนที่ 6 : บทที่ 2 : ยิ่งยื้อยิ่งเหนื่อย [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    25 ก.พ. 62


เสี่ยดำรงส่งคนมาตามล่าแอชเชอร์ในโรงแรมอย่างไม่เกรงใจใคร ส่งผลให้คนกำลังหาเงินมาใช้หนี้พลอยกดดันจนเครียดกว่าเดิม จะเดินเหินไปไหน แทบจะต้องย่องเบาไป เมื่อผู้เป็นพ่อโทรมานัดเจอที่ร้านอาหารใกล้ ๆ โรงแรม เธอจึงรีบบึ่งรถออกไปเจอเขาทันที 

“พั้นช์!!

หญิงสาวเดินตรงไปนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามชายวัยกลางคนที่โบกมือเรียกอยู่ตรงโต๊ะริมหน้าต่าง

“พ่อเรียกพั้นช์ออกมา มีธุระอะไรคะ”

“พั้นช์ทานอะไรมาหรือยัง สั่งอะไรทานก่อนสิลูก” พันลภบอกพลางทำท่ายกมือเรียกพนักงาน แต่ผู้เป็นลูกสาวกลับห้ามเอาไว้

“พั้นช์ทานมาแล้วค่ะ พ่อสั่งแค่ของพ่อเถอะ”

พันลภเห็นท่าทางนิ่ง ๆ ของลูกสาวแล้วถอนหายใจ รู้ดีว่าหลายปีที่ผ่านมาตนเป็นพ่อที่แย่แค่ไหน ลูกคงขาดความนับถือในตัวเขาไปแล้ว คิดแล้วเขาก็ไม่เสียเวลาอีก วางเช็คใบหนึ่งลงตรงหน้าลูกสาว

“พ่อให้ลูก”

“นี่มันอะไรกันคะ พ่อให้พั้นช์ทำไม”  

“เงินนี่น่าจะพอให้พั้นช์ไปตั้งตัวใหม่ที่อื่นได้”

“ห้าสิบล้านบาท?” พรรณิภาไม่ยอมหยิบเช็คใบนั้นมา ดวงตาคมหวานมองมันแบบไม่เข้าใจ “นี่พ่อจะเล่นอะไรอีกคะ จะให้พั้นช์ไปที่ไหน พ่อเอาเงินห้าสิบล้านบาทนี่มาจากไหน”

“...พ่อขายทุกอย่างแล้ว” บอกด้วยสีหน้าปลง ๆ

“อะไรนะคะ!

“บ้าน รถ ของมีค่าที่พอมีเหลืออยู่ในมือ พ่อขายมันเปลี่ยนมาเป็นเงินได้เท่านี้ พั้นช์เอามันไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อื่นนะลูก เปิดร้านเสื้อที่หนูชอบ หรือทำอะไรก็ได้ ส่วนธาราวิลล์ก็ยกให้แอชเชอร์เขาไปเถอะ พั้นช์ดูแลมันต่อไม่ไหวหรอก”

“พ่อหมายความว่าให้พั้นช์ปล่อยมือจากธาราวิลล์ของเราอย่างนั้นเหรอคะ!!” พรรริภาถามออกไปเสียงดังอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง

พันลภสบตาคู่คมสวยที่ถอดแบบภรรยารักออกมานิ่ง ก่อนจะบอกความจริงที่เขาได้รู้มาจากคนรู้จักโดยบังเอิญ “ถ้าเราอยากรักษาธาราวิลล์เอาไว้ เราต้องทำแบบนี้ลูก เสี่ยดำรงมันต้องการย้ายบ่อนเถื่อนของมันมาที่โรงแรมเรา แล้วพ่อยังได้ข่าวว่าจะมันจะเปิดอาบอบนวดระดับสูงรองรับคนใหญ่คนโตอีก ลูกให้นายเทพไปสืบมาแล้วนี่ ไม่ได้ข่าวนี้บ้างเลยเหรอ”

“...อาบอวบนวด” พรรณิภาครางสีหน้าตะลึง

“พวกมันจะทำกันแบบลับ ๆ พ่อถึงได้อยากให้พั้นช์วางมือ คนที่จะต่อกรกับมันได้ ก็มีแต่แอชเชอร์เท่านั้น”

“ไหนพ่อบอกว่าเขาก็ทำธุรกิจพวกนี้ ที่โน่นเขามีทั้งคาสิโนแล้วก็โรงอาบอบนวดพวกนี้ไม่ใช่เหรอคะ”

“นั่นส่วนหนึ่ง แต่ธุรกิจอีกอย่างของเขาก็คือโรงแรมหรูทั่วทุกมุมโลก ส่วนคาสิโนกับอาบอบนวดเฉพาะที่มีอยู่ในระแวกฮ่องกง มาเก๊า ก็ทำกำไรให้เขามากพอแล้ว แอชเชอร์ไม่เสี่ยงมาทำมันในประเทศที่กฎหมายห้ามนุ่นนี่นั่นเยอะแยะแบบบ้านเราหรอก พ่อมั่นใจว่าถ้าเขาได้ธาราวิลล์ไป เขาจะไม่เอามันไปทำเป็นสถานที่แบบที่เสี่ยดำรงคิดจะทำ แต่เขาจะทำให้ดีขึ้นจนได้มาตรฐานสากลมากกว่า”

“แต่ธาราวิลล์คือลมหายใจของเรานะคะพ่อ หนูโตมาได้ก็เพราะมัน อยู่กับมันมาทั้งชีวิต”

พันลภหลุบตาหนีแววตาเจ็บปวดของลูกสาว เขาเองก็เสียใจไม่แพ้กัน บางครั้งคนเรากว่าจะรู้ตัวว่าหลงทางก็สายเกินไป...

“ไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอคะ บางทีเราอาจจะหาเงินมาใช้หนี้เขาได้” เธอพยายามตั้งความหวัง แม้มันจะริบหรี่เต็มที

“พ่อรู้ แต่ถ้าเราทำแบบนั้น เราจะกลายเป็นลูกแกะรอให้เสี่ยดำรงมันมาขย้ำเล่นทันที” ชายวัยกลางคนยื่นมือไปกุมมือเรียวของลูกสาวอย่างขอโทษ “พ่อเสียใจที่ทำให้เรื่องทุกอย่างมันเลวร้ายแบบนี้ แต่นี่เป็นวิธีเดียวที่พ่อคิดว่าจะช่วยธาราวิลล์กับพั้นช์ให้พ้นมือเสี่ยดำรงได้ ส่วนพ่อ...”

“มีอะไรอีกคะ พ่อจะทำอะไร” สีหน้าเศร้า ๆ ของพ่อ ทำให้พรรณิภาใจไม่ดี เพิ่งสังเกตว่าวันนี้พันลภเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด นอกจากแก่ขึ้นจนผมเริ่้มเปลี่ยนสีแล้ส พ่อไม่มีท่าทางหรือสีหน้าจมปลักอยู่กับบางสิ่งบางอย่างเหมือนก่อน สามารถวางแผนเรื่องหนี้ได้เป็นขั้นเป็นตอนแบบนี้

เหมือนกับว่าพ่อคนเดิมกลับมาแล้ว...

“พ่อตั้งใจจะละทิ้งความทุกข์ทั้งหมด เพื่อก้าวเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์”

เจอประโยคนี้เข้าไป พรรณิภาถึงกับไม่กล้ากระพริบตา ในหัวเธอมีแต่คำว่า ออกบวชลอยอยู่เต็มไปหมด

เธอควรจะทำยังไงต่อดี?


อติเทพเป็นอีกคนที่ทำหน้าราวกับถูกผีหลอก เมื่อรู้ว่าพันลภจะทำอะไร  

“แน่ใจหรือว่าอาพันจะบวชจริง ๆ พี่ว่ามันฟังไม่ขึ้นเลยนะพั้นช์”

พรรณิภาถอนหายใจเบา ๆ ตอบคนแวะมาถามข่าวอย่างสับสนไม่แพ้กัน “พั้นช์ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันค่ะ แต่พ่อยืนยันว่าพ่ออยากจะบวชจริง ๆ พี่เทพคิดว่าพ่อจะปล่อยวางได้จริงเหรอคะ”

“อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลยนะ พี่ว่าอาพันวางแผนจะหนีจากเรื่องวุ่น ๆ นี้มากกว่า มีเจ้าหนี้ทั้งในประเทศนอกประเทศมาจ่อคิวรอเรียกหนี้คืนอยู่แบบนี้ จะทนอยู่เฉยได้ยังไง” เสียงคนเป็นหลานมีความประชดประชัน

“แต่แววตาพ่อดูเปลี่ยนไปมากเลยนะคะ บางทีพ่อคนเดิมของพั้นช์อาจจะกลับมาแล้ว”

“ก็รอดูต่อไปแล้วกัน ว่าอาพันจะทำอยากที่บอกพั้นช์จริงหรือเปล่า”

“แล้วเรื่องที่พ่อบอกพั้นช์ล่ะ พี่เทพได้ข่าวอะไรบ้างไหม” นอกจากเรื่องพ่อแล้ว เรื่องที่เสี่ยดำรงคิดจะทำให้ธาราวิลล์เป็นสถานที่แบบนั้นก็กวนใจเธอจนอยู่ไม่สุข

อติเทพพยักหน้ารับด้วยท่าทางหนักใจ “พี่ได้ข่าวมาสักพักแล้วละ ว่าจะมีการเปิดอ่างต้อนรับคนใหญ่คนโตที่มาเที่ยวบ่อนมัน ไม่คิดเลยว่าหวยจะมาออกที่ธาราวิลล์”

“เราจะทำไงดีคะ พั้นช์ไม่อยากให้ธาราวิลล์กลายเป็นสถานที่แบบนั้น” บอกหน้าซีดเผือด แต่ญาติหนุ่มก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญากลับมา

“ถ้าให้พูดตรง ๆ พี่ว่าวิธีของอาพันก็ใช่ว่าจะไม่ดี พี่ไปสืบเรื่องผู้ชายคนนั้นมาแล้ว ถึงจะไม่ได้ข้อมูลลึกซึ้งอะไร แต่ก็รู้ว่าตระกูลหวงเป็นผู้มีอิทธิพลรายใหญ่ในฮ่องกง เรียกว่าเจ้าพ่อหรือมาเฟียก็ไม่ต่าง ในอดีตพวกเขาทำธุรกิจทั้งดำทั้งขาว แต่พอหลานชายคนโตอย่างแอชเชอร์ก้าวขึ้นมาบริหาร หลายอย่างก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเทา คาสิโนกึ่งโรงแรมของเขามีอยู่ทั่ว มาตรฐานมันสูงจนมีแต่คนเงินหนาบินไปผลาญเงินเล่นที่นั่น ตอนหลังมานี้แอชเชอร์เริ่มข้ามไปลงทุนในต่างประเทศมากขึ้น ส่วนใหญ่เป็นโรงแรมนี่แหละ”

ในความรู้สึกของพรรณิภานั้นฟังแล้วไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นมาเลย...

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

0 ความคิดเห็น