ร่ายรักขจัดร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,284 Views

  • 3 Comments

  • 29 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    23

    Overall
    2,284

ตอนที่ 19 : บทที่ 6 : หึงเงียบ หวงชัด [3] จบบท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    13 มี.ค. 62


หลังจากโหมโรงกันไปยกหนึ่ง แอชเชอร์ก็พาพรรณิภาลงมาเจอเมริน่าที่ห้องอาหารในโรงแรม

“ไหนบอกว่าค่ำนี้มีดินเนอร์กับหวานใจ เรียกฉันมาเป็นก้างทำไมเนี่ย” เมริน่ากระเง้ากระงอดใส่ขณะนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

แอชเชอร์มองคนสวยที่นั่งหน้าแดงอยู่ข้าง ๆ เล็กน้อย ก่อนตอบเพื่อนสาว “ก็ไม่อยากเรียกมาหรอก แต่เธอดันเข้าใจว่าเมเป็นผู้หญิงของผมนะสิ”

“อะไรนะ!

พรรณิภาส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้หญิงสาวในชุดสวย ผู้เป็น เพื่อนหญิงของแอชเชอร์

“อย่าบอกนะ ว่ามีปัญหากันเพราะฉัน โถ...หยุดความคิดนั้นเดี๋ยวนี้เลยนะคะ ฉันเป็นเพื่อนกับเขามาตั้งแต่อนุบาลแล้ว บ้านเราอยู่ข้าง ๆ กัน รู้จักกันดีพอ ๆ กับรู้จักตัวเอง ฉันไม่เอาเขามาทำสามีหรอก คุณเอาเขาไปทำสามีได้ตามสบายเลย”

ภาษาสากลที่รัวบอกแบบไฟแลบ ยิ่งทำให้คนเข้าใจผิดหน้าแดงกว่าเดิม รีบร้อนอธิบายให้ตัวเอง

“ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นนะคะ เขาที่เข้าใจไปเอง”

“อ้าว! ตกลงยังไงกันคะแอช”

แอชเชอร์ยักไหล่ “ตามนั้นแหละ”

“เล่นอะไรกันคะสองคนนี้” เมริน่าตีหน้างงใส่ แต่ก็ถูกเพื่อนหนุ่มส่งสัญญาณไล่เสียอย่างนั้น เธอเลยค้อนขวับเข้าให้ ก่อนจะหันไปยิ้มให้หญิงสาวหน้าคมหวานแบบสาว ๆ เมืองนี้ “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันเมริน่า วันนี้เราคงต้องทำความรู้จักกันเท่านี้ก่อน เดี๋ยวใครบางคนจะหาว่าฉันมานั่งทำลายบรรยากาศ”

“พรรณิภาค่ะ เรียกพั้นช์ก็ได้” พรรณิภาได้แต่บอกชื่อแบบยิ้มอ่อน

“โอเคพั้นช์ เมหวังว่าเราจะมีโอกาสได้เจอกันอีกครั้งนะ วันนี้เมคงต้องขอตัวก่อน ซียูจ้ะ” 

พอเพื่อนสาวเดินออกไปแล้ว แอชเชอร์ก็เอียงหน้าเข้าไปถามสาวข้างตัว

“เป็นไง ยังจะหึงอยู่อีกหรือเปล่า”

“เอ๊ะคุณนี่! ก็บอกว่าไม่ได้หึง ๆ ยังจะเอามาพูดอยู่นั่นแหละ”

“โอเค ๆ จบเรื่องของคุณ คราวนี้เป็นเรื่องของผมบ้าง บอกเลยว่าผมหึง หึงมากด้วยที่คุณโผเข้าไปกอดผู้ชายคนอื่นต่อหน้าต่อตาแบบนั้น ต่อให้เป็นพี่ชายหรือเป็นญาติกัน ผมก็ไม่ชอบ คราวหลังอย่าทำให้ผมเห็นอีก เข้าใจไหม?”

พรรณิภาอ้าปากมองหน้าหล่อ ๆ อย่างพูดไม่ออก เมื่อกี้เขาบอก...

“ห้ามเข้าใกล้ผู้ชาย ห้ามกอดใครซี้ซั้ว ผมหึง!

 

พรรณิภากลับมาที่ห้องตัวเองด้วยอาการเบลอ ๆ หลังจากเสยเธอด้วยหมัดเด็ดแล้ว แอชเชอร์ก็ทิ้งไปดื้อ ๆ เนื่องจากอีธานเดินเข้ามาบอกว่ามีเรื่องด่วนให้จัดการ ก่อนไปก็ไม่วายสั่งห้ามเธอออกนอกโรงแรมโดยไม่ได้รับอนุญาตอีก พอเข้าห้องได้หญิงสาวก็เดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้หน้าเตียงนอน ในหัวยังนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ที่ผ่านมา 

เขาบอกว่าหึงเธอ...

แต่เธอจะเชื่อมันได้หรือ เขาจะหึงหวงเพราะอะไร ในเมื่อเธอกับเขารู้จักกันเพียงไม่กี่เดือน

“แล้วจะสนใจทำไมพั้นช์ แกไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาสักหน่อย ผู้ชายคนนั้นเป็นแค่คนที่มาแย่งธาราวิลล์ไป สิ้นเดือนนี้แกกับเขาก็จะหันหลังให้กันแล้ว...”

ย้ำเตือนตัวเองให้ตื่นจากคำพูดแอชเชอร์ ทว่าคงจะไม่ได้ผลเท่าไร ขนาดลุกไปอาบน้ำเข้านอน เธอก็ยังทำมันอย่างเชื่องช้า ด้วยกำลังนึกถึงสีหน้าจริงจังเวลาย้ำบอกข้อห้ามของคนคนนั้น

หรือเขาจะชอบเธอจริง ๆ ... 

 

สองวันต่อมา...

ร่างสูงโดดเด่นในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ยี่ห้อดังของใครบางคนได้ปรากฏขึ้นในเพนท์เฮาส์ส่วนตัวของเจ้าของโรงแรมธาราวิลล์คนใหม่ เป้ใบใหญ่ที่พ่อคุณแบกมาด้วยถูกโยนไว้มั่ว ๆ บนโซฟาในห้องรับแขก ส่วนคนก็มานั่งคุยงานเครียดอยู่กับเจ้าของห้อง เรื่องการขายเนื้อสดที่ได้กลิ่นตุ ๆ อยู่

“แกแน่ใจนะ”

“ไม่รู้สิ ที่ฉันเรียกแกมาถึงนี่ เพราะคิดว่าแกน่าจะสนใจ” แอชเชอร์เปรยขึ้นหลังเล่าเรื่องคร่าว ๆ ให้เพื่อนรักฟัง “แต่จะทำยังไงต่อ ฉันแล้วแต่แกเลย เล่นใหญ่เล่นเล็กตามสบาย”

อีคอนทำตากลอก “นอกจากคาดเดาแล้ว แกมีหลักฐานอะไรดีพอให้ฉันทุ่มให้เรื่องนี้บ้างหรือเปล่าวะ ฉันไม่มีเวลามาเล่นกับแกนะโว้ย ให้ฉันไปหาอะไรทำแถวบ้านแกดีกว่าไหมแอช แบบปลอมตัวเข้าไปสืบข่าวในคาสิโนของแกงี้ บางทีมันอาจจะมีเรื่องที่แกคิดไม่ถึงเกิดขึ้นกับโรงแรมกึ่งคาสิโนของแกก็ได้นะโว้ย”

“ไม่มีทาง ระบบการดำเนินของฉันวางไว้เข้มงวดทุกอย่าง ไม่มีเรื่องอื่นแอบแฝง ยาเสพติดหรืออะไรก็ตามที่แกคิดว่ายังหลงเหลืออยู่ มันไม่มีให้แกจับหรอก อ่อ ถึงจะมีผู้หญิงมาหากินในถิ่นของฉัน แต่เราจัดการได้ดี ไม่มีเรื่องค้าเนื้อสดแน่นอน”

ฟังน้ำเสียงมั่นใจของเพื่อนแล้วอีคอนถึงกับถอนหายใจใส่

“เออ ๆ ไม่มีก็ไม่มี บอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าแกรู้สึกไม่ชอบมาพากลในกิจการอู้ฟู่ของแก ต้องรีบบอกฉันให้รู้ก่อนใคร ส่วนเรื่องที่นี่ ฉันจะตามไปสืบดูก่อน ว่ามันใช่หรือไม่ใช่ ไม่แน่บางทีฉันอาจจะต้องเข้าไปที่นั่น”

“ตามนั้น ถ้าอยากได้พยานปากเอกที่พอจะรู้เรื่องอะไรบางอย่าง...”

ไม่รอให้แอชเชอร์พูดจบอีคอนก็สวนขึ้นมา “ไปเอาตัวพยานของแกออกมาเลย”

 

 


+++++++++++++

ฝากเฮียกับเพื่อนเฮียด้วยนะคะ

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

0 ความคิดเห็น