แอบเสน่หา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,784 Views

  • 22 Comments

  • 115 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    32

    Overall
    9,784

ตอนที่ 7 : บทที่ 2 : แล้วเราก็พบกัน [3] จบบท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 740
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    2 ม.ค. 62

 


โฮ่งๆ โฮ่ง! โฮ่งๆ โฮ่ง!

ยิ่งเขาเดินเข้าไปใกล้ทั้งคู่มาเท่าไร เจ้าเข้มยิ่งแยกเขี้ยวขู่เสียงดังขึ้นเท่านั้น แถมยังตามมาด้วยเสียงแม่มันร้องสั่ง

เอาเลยพี่เข้ม ไล่เขาไป เขาจะทำร้ายแม่”

ทศวรรษแกล้งแสยะยิ้มมองร้ายๆ “ทำร้ายยังไงครับ แล้วไอ้ที่บอกว่าจะทำมีดีมิร้ายด้วย เคยโดนมาแล้วหรือ ถึงรู้ว่าฉันจะทำแบบนั้น”

ถอยไปนะ!”

โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง!

เขาปรายตาลงมองไอ้ตัวเห่าส่งเสียงน่ารำคาญแบบดุๆ สั่งมันว่า

“เงียบ!”

กรร!”

แต่เจ้าเข้มกลับกระโจนเข้าใส่เขาด้วยท่าทางห้าวหาญจนคนที่เฝ้าเลี้ยงดูมาเป็นปีๆ ตกใจ

เคร้ง!

นรีกานต์ทิ้งจักรยานคันน้อยล้มคว่ำไม่เป็นท่า เพื่อวิ่งเข้าไปห้ามลูกหมาตัวดี ทว่ามันสายเกินไป ไม่รู้ว่าเขาทำอิท่าไหน ตอนนี้ลูกชายเธอถูกล็อคปากและขาทั้งสี่ข้างเอาไว้นอนนิ่งอยู่กับพื้น มันเงยหน้ามองมาด้วยแววตาตัดพ้อจนหญิงสาวปวดใจ หันไปบอกคนทำร้ายลูกรักตาวาว

ปล่อยลูกฉันเดี๋ยวนี้นะ!”  

เขายอมปล่อมมือแต่โดยดี พอเป็นอิสระเจ้าเข้มก็รีบวิ่งหางจุกตูดไปหลบหลังขาเรียวทันที

“งี๊ด...งีด...”

ตัวมันสั่นงกๆ อย่างไม่หายกลัวเหตุการณ์เมื่อครู่ที่ผ่านมา ปกติมันกระโจนใส่เป็ดไก่เป็นต้องได้ชัยชนะ นี่เป็นครั้งแรกที่มันกระโจนออกไปแล้วถูกกด  

ระวังไว้เถอะ สักวันมันจะกลายเป็นลูกชิ้น ถ้ายังปากดีแบบนี้ไม่เลิก” ทศวรรษแกล้งขู่ 

นี่คุณ...คุณจะเอาลูกฉันไปทำ...ทำ...” 

หึหึ ก็เธอบอกเองว่าฉันโรคจิต เอาละๆ ไม่ไปด้วยกันก็ไม่เป็นไร เจอกันที่บ้านนะ”

นรีกานต์มองร่างสูงของคนโรคจิตหมุนตัวกลับไปขึ้นรถขับออกไปด้วยอาการอ้าปากค้าง พอได้สติก็หุบลงแล้วรีบจับจักรยานขึ้นมาปั่นกลับบ้านเร็วรี่ ด้วยคิดถึงพวกหลังอานอีกเป็นฝูงที่เรือนคำหอม

พี่เข้มวิ่งเร็วๆ คนโรคจิตจะไปที่บ้านเราแล้ว! 

 

พอนรีกานต์ปั่นตามมาถึงเรือนก็พบว่าทศวรรษกำลังยืนล้วงกระเป๋ากางเกงพิงรถรออยู่ด้วยท่าทางสบายใจ โดยมีไอ้พวกหลังอานที่มักจะเห่าไล่คนแปลกหน้า เดินล้อมหน้าล้อมหลังเขาอย่างเป็นมิตร

พวกแกอยากเป็นลูกชิ้นหรือไง!

หญิงสาวรีบเดินเข้าไปไล่เด็กๆ หนีให้ห่างจากคนร้ายกาจ

“ฉันไม่ทำอะไรพวกมันหรอกน่า ดูๆ แล้วพวกมันก็น่ารักดี”

...น่ารักเหมือนเจ้าของเลย

“อย่ายุ่งกับหมาฉัน” เธอสั่งห้ามเสียงเข้ม

“ห้ามเข้าไป เดี๋ยวห้ามยุ่งกับฉัน เดี๋ยวห้ามยุ่งกับหมาฉัน เอาใจไม่ถูกเลยครับ” ทศวรรษว่าพลางส่ายหน้าเดินหนีขึ้นไปบนเรือนก่อน ไม่ต้องมองเขาก็รู้ว่าหญิงสาวจะต้องรีบตามมา

เขาก็รอขึ้นไปพร้อมกันนี่แหละ...

 

ดวงตากว่าสี่คู่หรี่มองผู้ชายหน้าหล่อที่ก้าวนำนรีกานต์ขึ้นมาบนเรือนด้วยอาการที่เรียกได้ว่า ‘ประเมิน’ สามในสี่ยกมือรับไหว้ชายหนุ่ม เว้นแต่หนุ่มหน้าคมผิวสีแทนที่เป็นฝ่ายยกมือไหว้เขาด้วยสีหน้านิ่งๆ  

มาด้วยกันหรือจ๊ะ”

คำถามของทวดทำเอานรีกานต์เบรกกึก! ไม่น่ารีบตามขึ้นมาเลย...

ไม่ได้มาด้วยกันหรอกครับ ผมเจอน้องที่หน้าเรือน” ทศวรรษตอบพร้อมรอยยิ้ม ขณะเดินเข้าไปหาเจ้าของเรือน บอกอีกว่า “ผมไม่รู้ว่าน้องเป็นใครด้วยซ้ำ”

ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าคำตอบของตนทำเอาใครหลายคนโล่งใจไปตามกัน และคนที่โลงใจที่สุดก็เป็นฝ่ายแนะนำขึ้น

“นี่ลูกสาวผมเอง ชื่อนรีกานต์ เป็นลูกสาวคนโต เรียกหนูนาก็ได้”

ภายใต้การแนะนำของบิดา นรีกานต์ได้แต่ยกมือขึ้นไหว้เขาตามมารยาทแล้ว เดินไปนั่งลงข้างมารดาแบบไม่สบอารมณ์

“ส่วนเจ้าคนนี้ชื่อคเชนทร์ ชื่อเล่นช้างแก่ เป็นลูกชายคนรอง เขาจะช่วยผมดูแลคุณระหว่างที่อยู่บ้านเรา”

“ครับ” ทศวรรษพยักหน้าให้หนุ่มรุ่นน้องด้วยท่าทางเป็นมิตร แม้สายตาคเชนทร์จะดูไม่ค่อยเป็นมิตรกับเขาเลย 

“คุณเรียกผมว่าช้างก็ได้” คเชนทร์แก้ชื่อตัวเองให้ถูก แล้วบอกเสริมขึ้นเสียงเรียบ “ยินดีที่ได้รู้จักคนที่อยากจะมาสัมผัสวิถีชีวิตของเราสักที”  

“ยินดีเช่นกันครับ ยังไงพี่ต้องรบกวนช้างด้วยนะ”

ยังไงพี่ต้องรบกวนช้างด้วยนะ

เชอะ!

เห็นท่าทางของเขาแล้วนรีกานต์อยากจะฟ้องทุกคนให้รู้ว่าผู้ชายคนนี้เคยทำอะไรกับเธอเอาไว้ แต่พอคิดว่าจะโดนความผิดย้อนหลัง เรื่องที่ไม่ยอมบอกพวกเขาว่าเกิดอะไรตั้งแต่แรก เธอก็ได้แต่กัดฟันเก็บเรื่องนี้ไว้ แล้วขอตัวออกมาล้างหน้าล้างตา

เอาเถอะ ไว้เธอจะคิดบัญชีกับเขาเองก็ได้!

 

“ที่มารบกวนวันนี้ เพราะอยากจะปรึกษาคุณอาเรื่องไถกลบหน้าดินครับ ไม่ทราบว่าพอจะหาคนมาไถดินให้ผมได้หรือเปล่า” ทศวรรษรอจนคนตัวเล็กเดินออกไปแล้วจึงเอ่ยธุระของตน “หรือถ้าคุณอามีรถ ผมขอเช่า...”

ช่วงนี้รถไถเราไม่ว่างหรอก ของชาวบ้านก็ต้องคิวแน่นกันหมดแล้วแน่นอน”

ย่าทวดคำหอมบอกขึ้นเสียงเนิบก่อนที่เขาจะพูดจบ และแดนดินก็ส่ายหน้าบอกอีกคน

“ช่วงนี้ไม่มีรถว่างหรอกคุณ มีแต่ควายที่ว่างกันเหลือเกิน เพราะคนเขาหันไปใช้งานรถไถกันหมด คุณสนใจไหมล่ะ”

ควายเหรอครับ” ทศวรรษกระพริบตาถาม

ตอนที่ยังไม่มีรถไถ ชาวบ้านก็ใช้ควายไถนากันหมดนั่นละ พอรถไถระบาด ควายก็ถูกละเลย แต่มันก็ยังใช้งานได้ดี ถ้าหารถไม่ได้จริงๆ มันน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีของคุณนะ ไหนๆ มาลองทำนา ก็ลองแบบดั้งเดิมไปเลยดีกว่า”

นั่นสิ ใช่ควายไถนานะดีสุดแล้ว”

ฤทัยรักษ์ตวัดค้อนใส่สามีกับลูกชายที่เข้าขากันดีเหลือเกิน ดีมันก็ดีอยู่หรอก เพราะคนไถจะได้ย่ำดินไปพร้อมกับควายนั่นละ แต่ที่ไม่ดีก็คือ มือจะพองเป็นตุ่มไปหลายวัน ยิ่งคนที่นั่งเก้าอี้บริหารมาตลอดอย่างทศวรรษแล้ว...

ควายไม่น่าจะใช่ทางเลือกที่ดีเลยจริงๆ !

ตอนนั้นเองทศวรรษก็เอ่ยขึ้นมาแบบคนอยากลอง ใช้ควายไถนาก็ดีเหมือนกันนะครับ ที่นาผมแค่ห้าไร่เอง”  

หึหึ แค่ห้าไร่” แดนดินหันไปทำเสียงพึมพัมกับคเชนทร์

คุณอาว่าผมต้องใช้ควายกี่ตัวเหรอครับ”

คุณรีบหรือเปล่าล่ะ พอฝนตกชาวบ้านเขาจะเริ่มไถนาตกกล้ากันแล้ว อ่อ ตกกล้าก็คือการหว่านเมล็ดพันธุ์ข้าวให้ขึ้นเป็นต้นอ่อน เอาไว้ใช้ตอนดำนานั่นแหละ จะตกมากน้อยกี่แปลง ก็แล้วแต่ว่าพื้นที่ที่จะดำนามีมากน้อยเท่าไหร่”

เข้าใจแล้วครับ งั้นเราคงต้องรีบแล้ว เพราะผมยังไม่ได้เริ่มอะไรสักอย่าง” เขาตอบโดยไม่ต้องคิดนานเลย

“เดี๋ยวช้างพาคุณเขาไปหาเจ้าพ่อควายไทยแล้วกัน จะเช่ากันกี่ตัวก็ว่ากันไป” แดนดินหันไปบอกลูกชาย

“จ้ะพ่อ” คเชนทร์ว่าง่ายนัก เขาลุกขึ้นถามทศวรรษทันที “ไปดูควายกันเลยไหมครับ ชักช้าจะไม่มีควายให้เลือกเอา”

“นำทางไปเลยครับ”

แม้จะไม่แน่ใจนักว่าได้ยินถูกเรื่อง ‘เจ้าพ่อควายไทย’ แต่ทศวรรษก็ได้แต่เอออ่อถามไปก่อน





มาต่อให้แล้วจ้าาา

ป้ายังยืนยันว่าคุณทศไม่ได้ร้าย คุณทศน่ารักและใจดีจริงจริ้งงงงง


--------------------------


ขอสวัสดีปีใหม่ทุกคนด้วยนะคะ

ขอให้ปี 2019 นี้ มีแต่สิ่งดีๆ เกิดขึ้นกับทุกคน มีมงคลเกิดขึ้นในชีวิต

Happy New Year

มัญนิตา

------------------------------------------ 

 
                   
                                                                                                      T
       B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

0 ความคิดเห็น