แอบเสน่หา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,615 Views

  • 19 Comments

  • 124 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,917

    Overall
    8,615

ตอนที่ 4 : บทที่ 1 : สวัสดีครับ [3] จบบท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    26 ธ.ค. 61

 


ไม่มีใครคิดว่าทศวรรษจะเอาจริงกับการมาอยู่บ้านนาทองคำอย่างที่บอก แต่เขากลับจริงจังถึงขนาดเร่งมือก่อสร้างบ้านภายในเวลาแค่เดือนกว่า

ไม่ใช่บ้านสำเร็จรูปเหมือนที่ภวัตทำให้กรองขวัญ...

แต่เป็นบ้านหลังใหญ่ที่ปลูกขึ้นด้วยมือคน!

“เรื่องนี้สอนให้รู้อยู่อย่างหนึ่ง...อย่ามองคนอื่นแค่ผิวเผิน” ย่าทวดคำหอมเปรยขึ้นเสียงกลั้วหัวเราะขณะกำลังนอนให้นรีกานต์บีบนวดหลังให้หลังอิ่มจากมื้อเที่ยง ตอนนี้นางอยู่กับเหลนสาวแค่สองคน ส่วนแดนดินพาฤทัยรักษ์ไปชื้อของในเมือง คเชนทร์ผู้กำลังรับช่วงงานต่อจากพ่อก็ออกไปดูคนงานไถกลบหน้าดินเตรียมทำนาปลูกข้าวในฤดูกาลที่จะถึงนี้  

นรีกานต์หัวเราะเบาๆ บอกอย่างเห็นขัน “ตอนพ่อกับช้างบอกว่าจะมีคนมาเรียนรู้วิธีการทำนา หนูนายังนึกว่าล้อเล่นกันเสียอีก”

บ้านหลังใหญ่ชั้นเดียวสีอิฐแดงที่ตั้งเด่นสง่าอยู่กลางที่ดินแปลงเก่าของผู้ใหญ่หมูบอกได้ดีว่าการครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ คนเข้าไปเก็บดอกไม้ที่สวนบ่อยๆ อย่างเธอเห็นตั้งแต่วันที่ช่างก่อสร้างพากันรุมปลูกบ้านหลังนั้น จนกระทั้งบ้านเสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์แบบเมื่อหลายวันก่อน

แต่แม้จะมองทุกครั้งที่ไปบ้านสวน เธอกลับไม่เคยเห็นหน้าเจ้าของบ้านชัดๆ เลยสักครั้ง

“ตอนนี้คงไม่ล้อเล่นแล้ว ถ้าหนูนาแวะไปที่นั่นก็คอยสังเกตดูด้วยนะลูก เผื่อคุณเขาต้องการความช่วยเหลือ ทวดสั่งเจ้าช้างไว้อีกคนแล้ว”

จ้ะ หนูนาจะไม่ทำให้เสียชื่อย่าทวดคำหอมเลย ว่าแต่ทวดคิดว่าพวกเขาจะอยู่ได้จนจบฤดูกาลทำนาไหมจ๊ะ”

บอกว่าอย่าไปมองใครเผินๆ ไง”

ค่า หนูนาก็แค่อยากรู้ว่าย่าทวดคิดยังไง”

คิดว่าไม่น่าจะถอดใจง่ายๆ แววตาเขาที่ทวดมองเห็นในวันนั้นมันหนักแน่นมั่นคง เขาไม่ถอดใจง่ายๆ หรอกหนูนาเอ้ย...”

 

นรีกานต์รอจนพ่อแม่กลับมาจึงจับจักรยานปั่นออกมาที่บ้านสวน เช่นเคยที่ข้างหลังจะมีร่างอวบอั๋นของพี่เข้มวิ่งตามมา หญิงสาวพาจักรยานไปจอดลงข้างๆ ออฟฟิศ จอดเสร็จก็พอดีกับพี่เข้มวิ่งมาถึง มันวิ่งไปรอที่ประตูออฟฟิศอย่างรู้งาน

โฮ่งๆ”

จ้า ไปเดี๋ยวนี้ละจ้า”

คนถูกเห่าเรียกพาร่างเล็กในชุดกางเกงขาบานเลยเข่ากับเสื้อยืดตัวเล็กคลุมทับด้วยเสื้อแขนยาวสีเข้มของตนเดินผ่านเจ้าตัวดีเข้าไปไขกุญแจเปิดประตูหน้าต่างของออฟฟิศออกให้อากาศถ่ายเท เสร็จแล้วก็หยิบสมุดบันทึกและหมวกสานปีกกว้างกับรองเท้าบูทมาสวมเดินอ้อมไปด้านหลัง ซึ่งเป็นพื้นที่ของสวนทั้งหมด โดยมีเจ้าแก้วจะเดินตามหลังมาอย่างร่าเริง

ตอนนี้เจ้าของสวนตัวจริงอย่างกรองขวัญพาลูกๆ ตามภวัตเข้าไปทำงานที่กรุงเทพฯ เธอกับคเชนทร์จึงต้องทำหน้าที่ดูแลสวนนี้แทน ซึ่งก็ไม่ได้ทำอะไรมากมายนัก เพราะระบบที่วางเอาไว้นั้นทำให้คนงานทำงานต่อได้อย่างไม่มีปัญหาให้ระคายใจ

นรีกานต์เดินตัดฟาร์มผักสวนครัวหลายชนิด ผ่านโรงเรือนผักที่ปลูกโดยการใช้สารละลายธาตุอาหารในน้ำแทนดิน ก็พวกสลัดต่างๆ คะน้า มะเขือเทศ และเมล่อนที่กำลังไปได้สวย ถัดมาหน่อยจะเป็นสวนผลไม้ พวกกล้วยน้ำว้า มะม่วง มะนาว เดินต่อไม่นานก็ถึงสวนดอกไม้เล็กๆ ของเธอ

เดินตรวจดูจนทั่วสวนแล้ว นรีกานต์ก็กลับมานั่งคิดเมนูที่จะทำออกมาในฤดูฝนที่จะถึง ซึ่งอาหารหลักเธอได้วางไว้ค่อนข้างดีแล้ว เหลือก็แต่ขนมและของว่างที่กำลังบุกเบิกกันอยู่

จากการเข้าไปตรวจเมื่อวานนี้ ส่วนใหญ่แล้วเมนูที่ลูกค้าติดใจจะเป็นขนมหวานที่เธอประยุกต์ใช้ดอกไม้พวกนี้เป็นส่วนผสม ซึ่งจะเป็นพวกเค้กเบเกอรี่แบบสมัยนิยม ขายดิบขายดีจนต้องแยกมุมของหวานออกมาไว้ต่างหาก นั่นทำให้เธอต้องคิดเมนูที่ค้างไว้หลายอาทิตย์ออกมาเร็วๆ 

“เอ หรือจะทำเป็นเชตขนมไทยดี”

คิดแล้วก็จดเอาไว้ในสมุดที่ถือมา

ขนมไทยจากดอกไม้...

ที่ผ่านมานรีกานต์จะทำขนมไทยสูตรชาววังของคุณทวดไปขายในร้านนานๆ ครั้ง เพราะต้องลงมือทำเองทุกขั้นตอน จะหาเชฟขนมไทยมาทำแทน ก็ไม่มีใครเข้าตาเลยสักคน

“หรือจะจ้างเด็กๆ แถวนี้มาเป็นลูกมือหารายได้เสริมดีนะ”

ในเมื่อเธอเข้าร้านไปทำขนมเองทุกวันเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้ ก็ชวนเด็กสาวในหมู่บ้านมาช่วยทำขนมที่เรือนแล้วส่งไปขายที่ร้านก็ได้นี่นา แล้วก็ประยุกต์เอาดอกไม้พวกนี้ไปใส่ในขนมด้วยดีกว่า

“เอาแบบนี้แหละ!

ชื่อขนมไทยของโปรดตัวเองถูกจดลงในสมุดเล่มน้อยอย่างรวดเร็ว

ขนมชั้นสีรุ้งจากดอกไม้

ลูกชุบหลากสี

ช่อม่วงอัญชัญ

ลืมกลืนกุหลาบ

พุดดิ้งสังขยา

ยิ่งจดไอเดียดีๆ ยิ่งแล่นพล่านในหัวจนนั่งไม่ติด ร่างเล็กลุกขึ้นมามองดูรอบตัวเพื่อหาวัตถุดิบที่เตะตาเพิ่ม

“อืม...เอาผลไม้มาเสริมดีไหมนะ”

นรีกานต์ยิ้มกว้างอย่างชอบใจเมื่อนึกถึงขนมต่างๆ ที่จะทำออกมาให้ลูกค้าได้ลิมรส กล้วยน้ำว้ากับมะม่วงน้ำดอกไม้หอมหวานในสวนพี่สาวสามารถเอาไปทำขนมได้ตั้งหลายอย่าง ง่ายๆ เลยก็กล้วยบวชชีที่แสนจะคุ้นลิ้น ข้าวเหนียวมะม่วงของคุ้นปาก แต่หากเอามาทำเป็นเค้กแบบไทยๆ ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้ เดือนหน้าร้านเธอต้องมีขนมใหม่ๆ ออกมาวางขายหลายอย่างแน่นอน

แต่แล้วรอยยิ้มหวานๆ ก็ถึงกับแข็งค้าง ด้วยเหลือบไปเห็นร่างสูงกึ่งเปลือยของใครบางคนผ่านรั้วชะอมบ้านข้างๆ เข้าพอดี

“นั่น....นั่นมัน...”

“ไม่จริง...แกต้องจำคนผิดแน่ๆ เลยหนูนา เขาจะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง นี่บ้านนาทองคำเลยนะ ไม่ใช่ไอ้บ้านั่นหรอก แกตาฝาดคิดไปเอง” พยายามบอกตัวเองขณะยืนจ้องผู้ชายคนนั้นตาค้าง

เจ้าเข้มที่เดินดมนั่นดมนี่ไปทั่วเดินวนกลับมาหาพอดี พอมันเห็นแม่เบิกตามองไปทางบ้านหลังข้างๆ ไม่สนใจมันก็ส่งเสียงเห่าเรียกทันที

“โฮ่ง!

 

-----------------------------------------------------
โอ๊ะโอ...ใครกันหนอที่ทำให้นรีกานต์ตกใจขนาดนี้ ติดตามกันต่อตอนหน้าเด้อจ้าาาาา
                   
                                                                                                      T
       B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

0 ความคิดเห็น