แอบเสน่หา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,773 Views

  • 22 Comments

  • 114 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    21

    Overall
    9,773

ตอนที่ 22 : บทที่ 9 : มาด้วยกัน ไปด้วยกัน [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 376
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    18 ม.ค. 62

 


หลายนาทีก่อน นรีกานต์อยากย้อนเวลาไปตอนงานบุญบั้งไฟ แต่ตอนนี้เธออยากจะย้อนเวลาไปตอนที่เจอทศวรรษอยู่ในลานข้างสวน จะได้ฟ้องพ่อเรื่องที่เขาทำอะไรกับเธอในคืนที่ไปงานแต่งเพื่อน จะให้พ่อกับน้องๆ ชิงลงมือจัดการสั่งสอนเขา เอาให้ไม่กล้ามาเหยียบหมู่บ้านนาทองคำอีกเลย

จะได้ไม่ต้องมานั่งอกสั่นขวัญหายอยู่บนรถกับเขาแบบนี้!

ฝ่ายนั้นมันเล่นกันแรงทั้งลูกปืนแบบรัวๆ ขับปาดหน้าปาดหลังไม่ยอมเลิกรา แบบนี้กะเอาตายไปข้างเลยแน่ๆ คิดแล้วคนที่หล่นลงมาอยู่ในช่องวางขาของเบาะข้างคนขับ ก็ยืดตัวขึ้นมองรถกระบะใหม่เอี่ยมที่พุ่งทะยานตามมาข้างหลัง เธอนึกว่าเป็นรถใหม่ของพี่สาว ที่แท้เป็นรถของพวกที่ตามมาเล่นงานทศวรรษ นี่หลวงพ่อเพิ่งทักมาเลยนะเนี่ย 

ท่านมองเห็นลางร้ายของเขาชัดๆ !

รถทั้งสองคันขับไล่ปาดกันอยู่อีกพักใหญ่ จนทศวรรษสามารถเร่งเครื่องหนีห่างรถพวกมันมาได้พอสมควร เขารีบสั่งคนนั่งมาด้วยกันเสียงเข้ม

“โทรศัพท์มือถืออยู่ไหน โทรหาพ่อเราเดี๋ยวนี้เลย”  

“โทรอะไรล่ะ โทรศัพท์ฉันอยู่ที่เรือนโน่น” เธอบอกเสียงอู้อี้

“ให้ตาย มันตามมาทันแล้ว!” ชายหนุ่มสบถขึ้นอย่างเจ็บใจ เมื่อเหลือบไปเห็นหัวรถพวกมันจากกระจกข้าง เท้าใหญ่รีบเหยียบเร่งความเร็วให้เพิ่มขึ้น ไม่สนว่าจะมีเสียงหวีดร้องของนรีกานต์ดังอยู่ข้างๆ

“นี่คุณจะพาฉันไปไหน ฉันไม่ไปกับคุณนะ ฉันกลัววววว!”

 

“แกว่าอะไรนะ!”

แดนดินทะลึ่งตัวลุกขึ้นยืนพรวด หลังได้ฟังในสิ่งที่อดีตลูกน้องคนสนิทบอกมาตามสาย เขาเดินออกมาให้ห่างจากพวกกที่กำลังนั่งส่องคลิปล่าแสงเหนือที่กรองขวัญส่งมาอวด เพื่อฆ่าเวลารอคนกลับไปเอาของ พอได้ระยะแล้วเขาก็ข่มเสียงถามกลับไปใหม่

“มึงพูดใหม่ เมื่อกี้กูหูฝาดไปเองใช่ไหม ลูกสาวกูแค่เอารถเข้าไปในหมู่บ้านนี่เอง ไม่ได้ซิ่งหนีใครอยู่เหมือนที่มึงพูด มึงบอกกูมาสิวะไอ้ก้อง!”

ก้องหล้ายังคงยืนยันว่าเห็นรถกระบะของเขาเหยียบผ่านหน้าฟาร์มควายไป โดยมีรถอีกคันขับจี้ตามไปติดๆ แถมยังได้ยินเสียงปืนดังไล่หลังไปแว่วๆ อีก

เมื่อแน่ใจแล้วว่าเกิดเรื่องร้ายขึ้น แดนดินก็กำมือเป็นหมัดแน่น เขาเป็นคนหยิบกุญแจรถให้นรีกานต์ขับพาทศวรรษกลับไปเอาของสำคัญที่บ้านเองกับมือ หากลูกเขาเป็นอะไรไป...

“นายๆ ยังอยู่บ่ ฮัลโหล?”

“มึงรีบตามไปเดี๋ยวนี้เลย ตามลูกกูไม่ทันไม่เป็นไร แต่มึงต้องตามไอ้พวกเวรนั่นให้ทัน แล้วขวางมันเอาไว้ ถ้าลูกสาวกูเป็นอะไรไปในวันนี้ กูไม่เอามึงกับไอ้ห่าไว้แน่!” สั่งเสียงเขียวพร้อมกดวางสาย จากนั้นก็เดินเร็วๆ ไปคว้ากุญแจรถอีกคัน  

“เกิดอะไรขึ้นคะ” ฤทัยรักษ์รีบเดินมาถาม ด้วยสังเกตเห็นสีหน้าไม่ดีของสามี

“เกิดเรื่องขึ้นแล้วนะสิ ไอ้พวกเวรนั่นมันตามทศวรรษมาแล้ว ตอนนี้เขากับหนูนากำลังหนีไปทางฟาร์มไอ้ก้อง พี่จะออกไปตาม” อธิบายคร่าวๆ พร้อมกับเดินมาสั่งลูกชาย “ช้างดูแลแม่กับทวดอยู่ที่เรือนนะ พ่อจะไปรับหนูนากลับบ้าน”

คเชนทร์พยักหน้ารับทันที “ไม่ต้องห่วงทางนี้พ่อ ช้างดูแลให้เอง”

 

ด้านก้องหล้าพอวางสายสำคัญเสร้จก็ร้องสั่งให้ลูกน้องซิ่งรถตามรถกระบะทั้งสองคันไปให้ทัน พวกเขากระโดดขึ้นรถขับไล่ตามออกมาทันทีที่เห็นการไล่ล่ากันอย่างไม่เกรงใจชาวบ้าน ด้วยจำได้ว่ารถกระบะที่ถูกไล่ยิงเป็นของใคร พอเห็นหน้านรีกานต์โผล่ขึ้นมาแวบๆ เขาถึงรีบโทรศัพท์ไปบอกให้แดนดินรู้ ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกับลูกสาวที่รัก

ปี๊คคคคคค!

ปัง!

ปัง! ปัง!

ปี๊คคคคคคคคคคคคคคคคค!!

ปัง! ปั....

ปี๊คคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค!!!

“โว๊ย! เขายิงกันอยู่ มึงบ่มีตาบ้อ สิฟ้าวไปตายใส พากมึง!

นายสนตีนผีถึงกับสบถใส่เสียงบีบแตรรถที่ดังระงมแทรกเสียงยิงปืนจากด้านหน้า ด้วยคิดว่าอีกฝ่ายกำลังบีบแต่ไล่พวกตนที่ขับรถตามท้ายอยู่

ก้องหล้ารีบหันกลับไปเตรียมไล่ชาวบ้านออกจากถนน แต่ชายวัยกลางคนก็แทบตาค้าง

“นี่มันเรื่องอะไรวะ! ป๊าดติโท้ จ๊วดดดดดดด”

เขาลากเสียงอย่างตื่นเต้น ตอนนี้นอกจากรถกระบะคู่ใจของเขากับลูกน้องแล้ว ยังมีพักพวกมอเตอร์ไซค์อีกเป็นสิบๆ คันแว้นไล่ตามมาบนถนนเส้นนี้ ก็เป็นคนในหมู่บ้านนาทองคำนั่นละ มีทั้งคนงานในฟาร์มของเขาและพวกวัยรุ่น คงจะจำได้ว่าเป็นรถของแดนดินเหมือนที่เขาจำได้ ถึงพากันเฮตามมาพร้อมมีดพร้าสปาต้าครบมือแบบนี้

“ฮ่าๆ มึงตายแน่งานนี้ เอาเว้ย! อย่าให้พวกมันเฮ็ดหยังอิหล่าน้อยได้ ฟ้าวไปพวกเฮา! 

เล่นกับใครไม่เล่น เสือกมาเล่นกับคนของนายใหญ่แดนดิน

รนหาที่ตายชัดๆ !

 

----------------------------------------------------------------


ใครจะรอดไม่รอดยังไง ตามต่อกันนะคะ 



                   
                                                                                                      T
       B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

0 ความคิดเห็น