แอบเสน่หา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,607 Views

  • 19 Comments

  • 124 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,909

    Overall
    8,607

ตอนที่ 19 : บทที่ 8 : ไม่วางใจ [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    15 ม.ค. 62


 - preview -

 

“ฉันจะไม่ยอมให้ครอบครัวเข้าไปเสี่ยงกับเรื่องที่นายกำลังเจออยู่หรอกนะ พรุ่งนี้ถ้าดีขึ้นแล้วก็เชิญออกไปจากหมู่บ้านของเราซะ ฉันไม่อยากรอให้เกิดเรื่องก่อนแล้วค่อยแก้”

ทศวรรษถอนหายใจ บอกด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า “หมู่บ้านนาทองคำเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดของผมในตอนนี้"

“แต่นายจะทำให้คนที่นี่ไม่ปลอดภัยไปด้วย!”

มันเป็นเรื่องจริงที่ทศวรรษปฏิเสธไม่ได้ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะนำเอาเรื่องร้ายๆ มาให้คนที่นี่อย่างที่แดนดินบอก...







พอผู้เป็นพ่อมาถึง คเชนทร์ก็เปิดทางให้สอบความคนเจ็บคนเดียว ด้วยการขอตัวออกมาหาชื้อข้าวให้คนเจ็บ  และทันทีที่ลูกชายออกไปจากบ้านแดนดินก็เริ่มสอบปากคำทันที 

เกิดอะไรขึ้น ทำไมนายถึงมีสภาพแบบนี้กลับมา ปกติฉันไม่ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น แต่รอยกระสุนบนตัวนายมันบอกให้ฉันต้องถาม”

“แค่เรื่องเข้าใจผิดกันเท่านั้นครับ” ทศวรรษตอบสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง 

“เข้าใจผิดยังไง ฉันจะไม่ยอมให้ครอบครัวเข้าไปเสี่ยงกับเรื่องที่นายกำลังเจออยู่หรอกนะ พรุ่งนี้ถ้าดีขึ้นแล้วก็เชิญออกไปจากหมู่บ้านของเราซะ ฉันไม่อยากรอให้เกิดเรื่องก่อนแล้วค่อยแก้”

ทศวรรษได้แต่บอกด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า “หมู่บ้านนาทองคำเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดของผมในตอนนี้”

“แต่นายจะทำให้คนที่นี่ไม่ปลอดภัยไปด้วย!

มันเป็นเรื่องจริงที่ทศวรรษปฏิเสธไม่ได้ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะนำเอาเรื่องร้ายๆ มาให้คนที่นี่อย่างที่แดนดินบอก...

“ผมไม่เคยคิดจะเอาเรื่องร้ายมาให้คนที่นี่” 

“งั้นบอกฉันมาสิ นายกลับไปทำอะไร ทำไมถึงได้แผลกลับมาด้วย”

ชายหนุ่มยิ้มหยันเมื่อนึกถึงสิ่งที่เจอมาเมื่อต้นสัปดาห์ ทันทีที่รู้ว่าน้องชายแอบลักลอบขนยาเสพติดในเที่ยวบินหนึ่ง เขาก็ตรงเข้ากรุงเทพฯ เพื่อจัดการให้เรื่องมันจบทันที

พงศ์เทพเป็นน้องชายที่เกิดจากภรรยาอีกคนของทีรศักดิ์ พ่อของเขารับอีกฝ่ายเข้าบ้านหลังแม่เขาเสียไปได้ไม่กี่ปี แม้จะมีสายเลือดในตัวเหมือนกันครึ่งหนึ่ง แต่เพราะถูกเลี้ยงมาแบบหลบๆ ซ่อนๆ พงศ์เทพจึงคล้ายๆ จะมีนิสัยชิงดีชิงเด่นกับเขาเสมอ ติดแต่เขาทำเป็นไม่สนใจ ปัญหาจึงไม่เกิด เมื่อพ่อจากไป ตำแหน่งประธานบริหารบริษัทตกเป็นของเขา ส่วนพงศ์เทพได้รับหุ้นบางส่วนและทรัพย์สินอีกจำนวนหนึ่ง ทำหน้าที่บริหารงานในตำแหน่งรองจากเขามาตั้งหลายปี

...นานจนเขาวางใจ

หลังนำพาเดอะเฟิร์สแอร์เวย์ขึ้นเป็นสายการบินอันดับต้นๆ ในแถบเอเชียได้ เขาก็เริ่มเบื่องานที่ทำอยู่ คิดอยากจะพักยาวๆ ให้สมองได้ผ่อนคลายบ้าง หลังทำงานหนักติดกันมาหลายปี เขาเริ่มวางแผนระบบงานต่างๆ จนคิดว่าบริษัททั้งหมดสามารถอยู่ตัวได้โดยที่เขาคอยดูแลอยู่ห่างๆ  จากนั้นก็ตัดสินใจยกตำแหน่งบริหารงานให้น้องชายดูแลชั่วคราว แล้วหลบมาพักสมองที่หมู่บ้านนาทองคำ

หารู้ไม่ว่าทันทีที่เขาหันหลังให้ น้องชายก็แทงมีดใส่ ด้วยการใช้ชื่อเขากับสายการบินทำเรื่องชั่วๆ พอเขารู้เรื่อง มันก็ส่งคนมาเก็บเขาอย่างเลือดเย็น!

“ตกลงจะเอายังไง จะบอกไม่บอกวะ ฉันเครียดนะโว้ย” แดนดินเริ่มมีน้ำโหกับความเงียบของทศวรรษ

 “อย่างที่คุณอารู้ เดอะเฟิร์สแอร์เวย์เป็นสายการบินในการดูแลของตระกูลผม...”

แดนดินขึงตาใส่ เขาไม่รู้จักลูกค้ารายใหญ่ที่สั่งจองข้าวหอมทุกปีก็มีปัญหาแล้ว!  

“ผมบริหารงานต่อจากพ่อมาได้หลายปี จนตัดสินใจลาพักมาอยู่ที่นี่ชั่วคราว เพื่อให้น้องชายลองบริหารงานแทน แต่มันมีปัญหาบางเกิดขึ้นในตอนนี้นี่เอง พอผมกลับไปจัดการ ก็ถูกดักยิง มารู้ตัวอีกทีก็นอนอยู่ที่บ้านหลังนี้แล้ว คนของผมคงพามา” แม้จะเจ็บลึกในใจที่น้องชายคิดจะเอาชีวิต แต่น้ำเสียงที่เล่าให้แดนดินฟังกลับเรียบนิ่ง

“แล้วพวกเขาหายไปไหน”

“คิดว่าคงล่อฝ่ายนั้นไปที่อื่น พวกมันรู้ดีว่าเราสามคนไม่เคยห่างกันไกล”

หัวหน้าครอบครัวใหญ่เอ่ยถามประโยคเดียว “ถ้าฉันจะขอให้นายออกไปจากหมู่บ้านของเรา”

“...ผมก็คงต้องไป”


“กลับมาแล้วหรือคะ”

ร่างท้วมนิดๆ แทบสะดุดประตูธรณีบันไดเรือนเอากลางดึก เขาหันไปมองเจ้าของเสียงเย็นที่ยืนกอดอกรออยู่ด้วยสีหน้านิ่งอย่างเสียวสันหลัง

“คุณย่ารออยู่ค่ะ”

“รอทำไมจ๊ะ ก็บอกแล้วไงว่าไปฟาร์มไอ้ก้อง กลับดึกๆ”

“แน่ใจเหรอคะ ลูกสาวคุณไม่บอกอย่างนั้นนี่ แล้วสามทุ่มก็ยังไม่ถือว่าดึกมาก ละครหลังข่าวยังไม่จบเลย” ฤทัยรักษ์บอกเสียงเย็น

แดนดินหลับตาก้มหน้าเดินตามหลังเมียต้อยๆ เขาไม่น่าให้ลูกสาวกลับมาก่อนเลย หนูนาเคยมีความลับกับผู้เป็นใหญ่ของเรือนหรือ คราวนี้ความลับเลยกลายเป็นความแตกไปแล้ว

“พ่อจ๋า”

เขาเบี่ยงตัวหนีคนคลานเข้ามากอดง้อ “ไม่ต้องเลย”

“ก็แม่ถาม...” นรีกานต์บอกเสียงอ่อย

“ไม่ต้องไปโกรธลูก มันแปลกตั้งแต่ที่หนูนากลับบ้านแต่หัววันแล้ว และแปลกยิ่งขึ้นเมื่อเจ้าช้างดันหายหัวไปทั้งวัน เล่ามาให้หมด มันเกิดอะไรขึ้น” คำหอมออกหน้าแทนเสียงเข้ม มันคิดว่าย่ามันเป็นใคร ถึงจะมาสร้างเรื่องหลอกกัน

นี่ย่ามันนะ!

หลานชายได้แต่อ้าปากเล่าให้ฟังตั้งแต่ต้นจนจบ...

“พอใจหรือยังจ๊ะ”

“โถ...น่าสงสาร”

“คนอาร๊าย พี่แท้ๆ ยังทำกันได้ลงคอ”

“...หึ”

“หึอะไรเจ้าดิน” หญิงชราหรี่ตาถาม

“บางทีความจริงมันอาจจะเป็นอีกอย่างก็ได้ ย่าบอกดินเองนะ ว่าไม่ฟังความข้างเดียว”

นรีกานต์ยกมือเห็นด้วย “หนูนาเห็นด้วยกับพ่อจ้ะ เขาอาจจะโกหกพวกเราก็ได้”

“แม่อุ่นไปเอาไอแพดมาสิ เรามาค้นความจริงกัน”

ฤทัยรักษ์เดินไปหยิบไอแพดสีขาวมาตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว พ่อลูกได้แต่กลอกตาให้กับความเข้ากันขอทั้งคู่

“พิมพ์ไปเลยแม่อุ่น ประวัตส่วนตัวผู้บริหารเดอะเฟิร์สแอร์เวย์”

ผู้ทำหน้าที่ค้นข้อมูลแตะนิ้วบนจอไม่กี่ทีก็เงยหน้าบอกว่า

“เจอแล้วค่ะ น้องชายของพ่อทศ รองประธานบริหารสายการบิน เขาชื่อพงศ์เทพค่ะ”

“เอามานี่ พี่ขอดูอะไรหน่อย”

แดนดินคว้าไอแพดมาจากภรรยามาดูเอง พอเห็นว่าเป็นเว็บบริษัทที่ลงไว้แต่ด้านดีๆ เขาก็กดออกจากหน้าเว็บนั้น แล้วพิมพ์ชื่อพงศ์เทพในช่องค้นหาของเว็บอาจารย์กูแทน

“เราดูเว็บนี้ไม่ได้หรอก มันต้องดูเว็บอื่นที่ชาวบ้านเขาเขียนข่าวสิ”

“โอ้โห...”

พูดไม่ทันขาดคำลูกสาวก็อุทานขึ้นเสียงสูง ด้วยเห็นแต่ละข่าวที่ผู้เป็นพ่อเปิดอ่าน

“เรื่องสุรานารีเขาไม่ใช่เล่นเลยนะจ๊ะ”

“นั่นสิ หน้าตาก็ร้ายๆ พิกล” ย่าทวดคำหอมบอกอีกคน

“ทศวรรษจะต่างกันแค่ไหน” ว่าแล้วแดนดินก็กรอกชื่อทศวรรษลงในช่องค้นหาบ้าง ข้อมูลของชายหนุ่มมีไม่น้อยไปกว่าน้องชาย

เพียงแต่...

“ต๊าย! รวยรูปรวยทรัพย์ไม่พอ ยังมีความสามารถล้นเหลืออีก อายุเพิ่งจะสามสิบกลางๆ แต่สามารถบริหารสายการบินจนได้รางวัลสายการบินดีเด่นห้าปีซ้อนแหนะ”

ฤทัยรักษ์รีบบอกข้อมูลที่ตนมีในหัว “ได้ยินว่าพ่อทศทำงานหนักจนไม่มีเวลาสนใจผู้หญิงเลยค่ะคุณย่า ไม่ควง ไม่จีบ จนคนแอบลือว่าพ่อทศชอบผู้ชายด้วยกัน”  

เขาชอบผู้หญิง...

นรีกานต์บอกทุกคนในใจ ถ้าทศวรรษชอบผู้ชายจริงๆ เขาไม่มีทางจูบเธอในวันนั้นหรอก ไหนจะสายตาที่เขาใช้มองเธออีก

“ไม่รู้ว่าแอบมีเมียแล้วหรือเปล่า” แดนดินนึกเดา

“เขาโสดสนิทจริงๆ ค่ะ”

“จริงเร้อ โดนภวัตหรอกเอาหรือเปล่าก็ไม่รู้”

เมียรักยิ้มหวานส่งให้แล้วบอกเสียงเย็น “ถ้าพ่อวัตเชื่อถือไม่ได้ หนูอุ่นยอมหย่ากับพี่ดินเลยค่ะ”

!!

แดนดินถึงกับเม้มปากพูดไม่ออกเลยงานนี้ ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาเพราะทศวรรษละก็...เขาจะโทรไปเฉ่งคนที่พาลูกเมียบินไปล่าแสงเหนือไกลถึงฟินแลนด์ให้ดู!

 

                                                                                                      T
       B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

0 ความคิดเห็น