แอบเสน่หา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,682 Views

  • 20 Comments

  • 123 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,984

    Overall
    8,682

ตอนที่ 12 : บทที่ 4 : มาทันเวลาพอดี [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 453
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    7 ม.ค. 62





พวกเธอแพ้!

นรีกานต์กระโจนขึ้นไปยืนบนแคร่ไม้ เพื่อหลบหลีกวิถีการวิ่งหนีของชาวบ้าน หันไปหาน้องชายกับแม่ก็เห็นประคองกันไปหลบอยู่ข้างต้นไม้มุมเดิมมุมเก่า ก่อนคเชนทร์จะรีบย้อนกลับมา เธอยิ้มกว้างขยับไปหา...

ไอ้บ้าช้าง!

ดวงตากลมโตเบิกมองน้องชายลากเอาผู้หญิงคนหนึ่งออกไป เขาต้องมารับเธอไปอยู่กับแม่สิ แต่เธอยังอยู่ตรงนี้

นี่มันผิดแผนแล้ว ผิดมากด้วย!!

ยืนทำอะไรอยู่ ลงมาสิ”

หือ?”

ใบหน้าตื่นๆ หันมาทางเสียงถาม แล้วก็เห็นทศวรรษกำลังยืนรออยู่ด้วยท่าทางหน้านิ่วคิ้วขมวด ข้างหลังมีคนของเขาทั้งสองยืนกันคนอื่นให้

ลงมาเร็วๆ อยู่ตรงนั้นไม่ปลอดภัยหรอกนะ” ทศวรรษสั่งเสียงเข้ม ไม่รู้ว่าชาวบ้านเกิดบ้าอะไรกัน ถึงลุกขึ้นมาวิ่งแตกกระเจิงหนีออกจากซุ้มนี่คนละทิศละทาง พอหันมาถามผู้รู้ ก็พบว่าเหลืออยู่เพียงคนเดียว แถมยังหนีขึ้นไปยืนอยู่บนแคร่เล็กๆ อีก

คิดว่าตรงนั้นมันจะปลอดภัยหรือไงแม่คุณ!

ตรงนี้แหละปลอดภัยที่สุดแล้ว” เสียงหวานยืนยันขึงขังพลางมองกลับหาคนบ้านตน แล้วก็แทบเต้นเร่าๆ กับภาพคเชนทร์กำลังกางแขนโอบแม่และผู้หญิงคนนั้นเอาไว้อย่างปกป้อง

นี่มันยังไม่รู้ตัวอีก ไอ้น้องบ้า!  

แน่ใจนะว่าจะอยู่ตรงนี้ทศวรรษถามอีกครั้ง

แน่ใจ”

ตามใจ ฉันไปก่อนละ”

นรีกานต์ผายมือเป็นทำนองเชิญตามสบายให้คนตัวใหญ่ พอเขาผละไปจริงๆ ก็เตรียมวิ่งไปหาน้องชายกับมารดา ทว่าขณะกำลังจะวิ่งลงไปนั่นเอง อยู่ดีๆ ก็รู้สึกเหมือนเงาของซุ้มมันเคลื่อนที่ได้ พร้อมกันนั้นเสียงกรีดร้องของชาวบ้านก็ดังขึ้นมารอบตัว หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองด้านบนด้วยอาการหน้าซีดเผือด

เต็นท์กำลังจะพังลงมาแล้ว!

ว๊าย!!”

หวีดเสียงร้องออกมาพร้อมกับหลับตาแน่นปี๋ เมื่อถูกดึงลงมาจากแคร่ไม้ในวินาทีที่คานเหล็กของเต้นท์พังลงมาพอดี ท่ามกลางเสียงถล่มทลายของเต้นท์ เสียงร้องโวยวายเรียกหาคน เธอเห็นผู้ชายคนหนึ่งชะโงกตัวอยู่เหนือร่างเธอ แล้วนาทีต่อมาเขาก็พาเธอกลิ้งเข้าไปหลบอยู่ใต้แคร่ไม้ เพื่อกันไม่ให้คานเหล็กร่วงลงมาใส่ หลบพ้นแล้วเขาก็ถามขึ้นว่า

“ไม่เป็นไรนะ”

ทศวรรษโผล่มาได้ยังไง ก็เขาเดินหนีไปแล้วนี่!

 

“ช้างผิดเอง ที่ไม่ทันมองดูให้ดีๆ ขอโทษที่จำคนผิดนะครับ” คเชนทร์สารภาพน้ำเสียงอ่อยๆ ต่อหน้าคนในครอบครัวอย่างสำนึกผิด เขาไม่ทันมองให้ดีก็ลากข้อมือผู้หญิงคนนั้นตามออกมา รู้ตัวอีกทีว่าไม่ใช่พี่สาวก็ตอนชาวบ้านร้องเรียกชื่อนรีกานต์ให้ลั่นตอนที่เต็นท์กำลังจะถล่มลงมา

“หึ!” คนโดนเมินค้อนขวับเข้าให้ก่อนจะซุกหน้ากับอกแม่

ฤทัยรักษ์ที่ขวัญเสียยิ่งกว่าลูกสาวไม่มองหน้าลูกชายคนโตเลย ลูบผมยาวระหลังของลูกสาวอย่างสงสาร “โชคดีที่คุณทศวรรษเข้าไปช่วยลูกเอาไว้ได้ทัน ถ้าเขาไม่อยู่ตรงนั้น...แม่ไม่อยากจะคิดเลย”

ท่าทางแบบนั้นทำให้คนที่เหลือได้แต่สงสารคเชนทร์ มีแนวโน้มว่าเขาอาจจะไม่ได้กินของอร่อยๆ ฝืมือแม่กับพี่สาวไปอีกหลายวัน!

เห็นสีหน้าหงอยๆ ของคเชนทร์แล้ว ย่าทวดคำหอมถึงกับต้องถอนหายใจออกมา ก็เห็นกกเ ดเกวเห็นกันมาตั้งแต่เกิด พอถึงคราวสำคัญมันกลับจำหน้าพี่สาวแท้ๆ ของตัวเองไม่ได้

“แล้วพ่อทศเขาเป็นอะไรมากหรือเปล่าล่ะเจ้าดิน” นางหันไปถามหลานชายที่เพิ่งกลับมาถึงบ้าน 

“หมอบอกว่าแขนร้าวจากการกระแทกอย่างแรง ร่างกายส่วนอื่นไม่ได้มีปัญหาอะไร เขาโอเคดีจ้ะ ไม่ได้เจ็บหนัก เพียงแต่จะใช้งานแขนซ้ายไม่ได้อีกสีกพักเท่านั้น”

“โถ...แล้วแบบนี้จะทำนาได้หรือคะ” ฤทัยรักษ์ครางเสียงเห็นใจ

“เขายังมีลูกน้องอีกสองคนนี่จ๊ะ เดี๋ยวพวกเขาก็ดูแลจัดการกันเองนั่นแหละ”

“เฮ้อ แต่ยังไงเขาก็อุตส่าห์เข้าไปช่วยลูกแกเอาไว้ ต่อไปเขาต้องการความช่วยเหลืออะไรก็ช่วยให้เต็มที่ ดูแลเขาดีๆ ให้หน่อย”

แดนดินพยักหน้ารับ ยังไงเขาก็ดูแลฝ่ายนั้นดีที่สุดแต่แรกอยู่แล้วนี่นะ

“ส่วนแม่หนูนา...” หญิงชราหันมาบอกคนนั่งซุกอกแม่ไม่ไปไหน “พี่เขาถือเป็นผู้มีพระคุณไปแล้วนะ ถ้าไม่ได้เขาช่วยไว้ หนูนาคงได้เข้าไปนอนอยู่ในโรงพยาบาลแน่ๆ ฉะนั้นหมั่นไปเยี่ยมเยือนถามไถอาการพี่เขา จะให้ดีช่วงนี้ก็ทำกับข้าวกับปลาไปให้พี่เขาด้วย เข้าใจไหม”

นรีกานต์พยักหน้ารับพลางซุกหน้าแน่นเข้าไปอีก เรื่องมันแย่ที่สุดก็ตรงที่ต้องไปดูแลเขานี่แหละ...

“เฮ้อ...”

.................................................

ชีวิตหล่อนมันก็ได้ง่ายนักหรอกนะ นรีกานต์ 55555+ 

 
                   
                                                                                                      T
       B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #10 1986p (@1986p) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:24
    เอาแล้วไง
    #10
    0