แอบเสน่หา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,058 Views

  • 13 Comments

  • 97 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,360

    Overall
    7,058

ตอนที่ 1 : บทนำ : จูบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    18 ธ.ค. 61


\

 

เวลาเช้ามืดที่หลายคนกำลังหลับสบายอยู่ในห้องนอนของตัวเอง ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังรีบร้อนวิ่งไปอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันให้เสร็จภายในเวลาเพียงห้านาที ก่อนจะวิ่งออกมาจากห้องในสภาพเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นและรองเท้าแตะของโรงแรม

“ตีห้าจะครึ่งแล้วววววว!!

เสียงหวานใสบอกตัวเองหลังกดดูนาฬิกาในโทรศัพท์มือถือ เท้าเล็กเร่งความเร็วมากขึ้นท่ามกลางความสลัวบ้างสว่างบ้างของไฟโถงทางเดินจนมาถึงลิฟท์ในที่สุด หญิงสาวรีบกดเรียกมันไปยังชั้นที่เพื่อนได้เช่าเหมาเอาไว้เพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้มาร่วมงานแต่งงานของนาง

“เฮ้อ!

นรีกานต์ถอนหายใจหอบแรง ที่ต้องรีบเว่อร์วังขนาดนี้ก็เพราะต้องไปเตรียมตัวเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้ทันคนอื่น ซึ่งนัดรวมตัวกันในเวลาตีห้าตรง เพื่อให้ช่างแต่งหน้าทำผมได้ละเลงให้เต็มที่ แต่เธอสายมากกว่าสิบนาทีแล้ว  

ติ้งงงง!

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าเรียกพลังให้ตัวเองระหว่างรอให้ประตูลิฟท์เปิดออก พอมันเปิดออกก็พุ่งตัวออกไปทันที ทว่าเดินไปได้แค่สองก้าวก็ชนเข้ากับอกแน่นๆ ของใครบางคนอย่างจัง 

"โอ้ย!" 

ขณะจะดันตัวออกมานั่นเอง อีกฝ่ายกลับดันร่างเธอถอยหลังไปติดกำแพงผนังทางเดินจนกระดิกตัวไม่ได้ แถมยังก้มหน้าลงมาจนลมหายใจเขารดหน้าผาก มือเล็กดันอกกว้างออกพลางเรียกเสียงเข้ม

“นี่คุณ!”

“ชู่ว์...”

ชู่ว์บ้านคุณสิ!

นรีกานต์พยายามขืนตัวดิ้นออกมาด้วยความไม่พอใจ แต่อีกฝ่ายกลับกดใบหน้าเธอซุกอกตัวเองพร้อมสั่งเสียงเย็น

“อย่าดิ้น! 

อิพ่ออิแม่ข้อย!!!!!

คนถูกรั้งเข้าไปกอดแนบอกเบิกตาโพรงร้องลั่นในใจ พอตั้งสติได้ก็ยกมือฟาดเข้าใส่ร่างใหญ่ของคนแปลกหน้ารัวๆ โดยไม่สนว่าจะโดนหรือไม่โดน

“หยุด!”

ไม่มีทางที่นรีกานต์จะหยุดตามที่มันสั่ง เธอเพิ่มแรงดิ้นหนีอย่างตื่นกลัว

ใครจะยอมให้ตัวเองถูกทำมิดีมิร้ายในสภาพยายเพิ้งแบบนี้กันเล่า!

"บอกให้หยุดก่อน!!" 

ยิ่งสั่งนรีกานต์ยิ่งร้องยิ่งดิ้น แต่เมื่อไม่มีท่าทีว่าจะทำอะไรมันได้ จึงตัดสินใจเต๊ะหน้าแข้งใหญ่ไปอย่างแรง

“อั๊ก!...”

หมอนั่นร้องออกมาก่อนจะเผลอปล่อยมือจากร่างเล็ก นรีกานต์สบโอกาสสะบัดตัวหนีโดยไม่รั้งรอ และเพียงหมุนหลังไปเธอก็เห็นคนเดินผ่านมาทางนี้พอดี ปากเล็กๆ อ้ากว้างขึ้น

“ช่ว...อื้อ!!”

เสียงตะโกนหายไปทันทีเมื่อคนตัวใหญ่ด้านหลังรั้งร่างเล็กกลับไปล็อคคอแล้วก้มลงจูบปิดปากเอาไว้ ดวงตากลมโตเบิกขึ้นจ้องใบหน้าในเงาสลัวด้วยความตกใจกว่าเดิม

ทั้งสองนิ่งอยู่อย่างนั้นจนพวกที่เดินผ่านมาเดินจากไป...

“เงียบซะ...” อีกฝ่ายผละออกไปแล้วกระซิบสั่งมาเบาๆ

นรีกานต์ได้แต่เงียบตามอย่างไม่รู้ตัว ด้วยจนใจจะพูดอะไรออกมา มือเล็กยกขึ้นมาแตะปากอวบอิ่มของตัวเองเบาๆ มันกำลังร้อนวาบจากการจาบจ้วงของเขา

สวรรค์...เธอโดนใครก็ไม่รู้ปล้นเอาจูบแรกไปแล้ว!!

 

++++++++

ฝากติดตามเรื่องราวสุดน่ารักของนรีการต์ด้วยนะคะ ถูกพ่อและน้องชายทั้งหลายคุมเข้มเรื่องผู้ชายมาหลายปี ในที่สุดเธอก็จะมีผู้เป็นของตัวเองแล้วค่า แต่เรื่องราวจะเป็นยังไงนั้น รอลุ้นในตอนต่อไปเด้อ

คิดฮอดหลายๆ

มัญนิตา

                   
                                                                                                      T
       B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

0 ความคิดเห็น