ออมรักให้ล้นใจ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,329 Views

  • 55 Comments

  • 310 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    9

    Overall
    16,329

ตอนที่ 23 : ออมรักให้ล้นใจ [ตอนพิเศษ ] : คิสมีพลีส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    15 ก.ค. 61

  



1

คิสมีพลีส


 

มีเมียเด็กกว่าตัวเองนั้นดีอย่างไร?

อ่อ ดีที่มีคนตัวเล็กหน้าตาน่ารักมาออดอ้อนเอาใจ ถามหาคะขาทั้งวัน ได้เห็นหน้าใสๆ ตาโตๆ ทุกเช้าเย็นแล้วมันชื่นใจนักละ 

เสียอย่างเดียว...หลังแต่งงานกันมาได้เพียงปีกว่า เมียรักของเขาก็เปลี่ยนไป

เพียงรักษ์กลายเป็นคนเจ้าน้ำตา!

จากที่อ้อนเก่งเป็นทุน ทุกวันนี้เรียกได้ว่ามีอยู่เท่าไหร่ แม่ขนมาอ้อนไม่มีกั๊ก แค่เขาตื่นขึ้นมาเตรียมตัวออกไปทำงาน เพียงรักษ์ก็กระโดดเกาะหลังอ้อนขอให้เขาช่วยบีบโฟมล้างหน้ายาสีฟันให้ก่อน พอไม่ยอม ก็กลั่นน้ำตาออกมาตัดพ้อเผาะๆ ไม่หอมแก้มเช้าเย็นก็หาว่าไม่รัก ไม่นอนกอดก็หาว่าไม่สนใจ ทีตอนแต่งกันใหม่ๆ นี่เขาแตะนิดแตะหน่อยแม่วิ่งหนีไปทั่วห้อง

เมื่อก่อนยังมีศิวามาคอยห้ามปราม แต่พอได้ผะ...เอ่อ...สามีต่างชาติเป็นตัวเป็นตน ศิวาก็ชิ่งหนีไปเที่ยวรอบโลกเสียอย่างนั้น

ดวงตาคมกริบของเมวินเหลือบมองคนนั่งหน้าหงอยอยู่บนเบาะข้างคนขับแล้ว เปรยถามก่อนหันกลับไปมองถนนต่อ 

“เป็นอะไรคะ ไม่สบายหรือเปล่า”

“พี่วินว่าคุณป๋าจะเหงาหรือเปล่าคะ” เธอถามเสียงเบา

“หือ ทำไมถามแบบนี้ล่ะ”

“ก็คุณป๋าอยู่ที่บ้านนี้แค่คนเดียว เมื่อก่อนยังมีหนูอยู่ด้วยกัน พี่วินว่าเราย้ายมาอยู่กับคุณป๋าดีมั้ยคะ” เพียงรักษ์อ้อนถามด้วยสายตาไม่แน่ใจ หลังแต่งงานเธอก็ย้ายไปอยู่กับเขาที่เรือนหอหลังงาม ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านเดิมมากนัก แม้จะมาหาผู้เป็นพ่อแทบทุกสัปดาห์ แต่เธอก็รู้สึกได้ว่าท่านเหงาๆ นี่คงเป็นสาเหตุที่ท่านต้องการเพื่อนคู่ชีวิตคนใหม่ จนเผลอหลงกลนางจิ้งจองเก้าหางอย่างนิตยาเข้า

เมวินได้ฟังความคิดของภรรยาก็ถึงกับนิ่งไปนาน แต่สุดท้ายก็หันไปบอกเหมือนคล้อยตาม “ก็ดีนะ ถ้าหนูอยากมาอยู่กับคุณป๋าจริงๆ เราย้ายมาอยู่กับท่านก็ได้”

“จริงเหรอคะ!

“แต่หนูต้องมีหลานตามาให้ท่านอุ้มด้วย พี่ถึงจะพามา”

“หลานตา...” ก็ลูกเธอนะสิ

“ใช่ ถ้าเรามีลูกกันเมื่อไหร่ พี่จะพาหนูกับลูกๆ ย้ายมาอยู่กับคุณป๋าที่นี่ ปลูกเรือนเล็กน่ารักๆ สักหลังอยู่กันพ่อแม่ลูก ดีมั้ยคะ”

ดีมั้ย?...

เพียงรักษ์กระพริบตาปริบไล่น้ำตาตนเอง เธอรู้ดีว่าเมวินไม่ได้ต้องการทำในสิ่งที่เธอร้องขอ เขาอยากมีบ้านของเราเอง มีครอบครับน่ารักๆ เหมือนที่ครอบครัวของเขา เรือนหอของเธอและเขาจึงปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วหลังวางแผนงานวิวาห์กันอย่างจริงจัง

“พี่วินคิดอย่างนี้จริงๆ เหรอคะ ไม่ต้องเอาใจหนูมากก็ได้ แค่นี้หนูก็รักพี่วินจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว” พูดทั้งน้ำตาคลอคลอง

“พี่เคยบอกแล้วไงคะ พี่จะตามใจหนู เอาใจหนูให้มากกว่าใคร และจะทำให้หนูมีความสุขที่สุดในโลกใบนี้เลย”

“แต่ความสุขของพี่วินก็คือความหนูนี่นา ฮืออออ...” คนที่หมู่นี้อารมณ์อ่อนไหวอย่างง่ายดายบอกพลางซุกหน้าลงกับแขนใหญ่ของสามี จนอีกฝ่ายต้องรีบหมุนรถเข้าจอดข้างทางแล้วหันมากอดโอ๋ทั้งยังกระซิบหยอกล้อ

“อะไรกัน นี่ร้องไห้อีกแล้วเหรอ ตกลงว่าหนูจะให้พี่ทำยังไงดี หืม”

“หนู...ฮึก...แค่อยาก...ฮือออ...ให้...สุข...ฮืออออ”

“โอเคๆ เราทุกคนจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข อย่าร้องนะ เดี๋ยวเมียพี่หมดสวยกันพอดี” เมวินปลอบไปขำไป นิดหน่อยก็ร้องไห้อีกแล้วเมียเขา

“พี่วิน!” คนเจ้าน้ำตาร้องแว้ด แถมยังผละออกมาตวัดค้อนใส่ทั้งน้ำตา

“โอ๋ๆ หนูก็บอกพี่มาสิ ว่าหนูจะเอายังไง จะอยู่บ้านเรา หรือย้ายมาอยู่บ้านพ่อ”

เพียงรักษ์กลืนก้อนสะอื้นก่อนจะสารภาพเสียงอ่อย “หนูแค่สงสารพ่อ พี่วินไม่ต้องถือสาก็ได้”

“ไม่ได้หรอก คำพูดของเมียทั้งคน พี่จะไม่ถือสาได้ยังไง แล้วพี่ก็บอกว่าหนูต้องมีลูกก่อน เราถึงจะย้ายออกมา ถ้าหนูไม่มี พี่ก็ไม่ย้ายหรอกนะ”

“ทำไมล่ะคะ”

“ถ้าเรามีลูกด้วยกัน พี่อยากให้เราช่วยกันเลี้ยงลูก เราจะได้เข้าใจเขามากกว่าใคร แต่เราสองคนคงไม่สามารถดูแลเด็กคนหนึ่งได้ดีพอ หาพี่เลี้ยงมาช่วย นั่นก็เป็นคนอื่น มันน่าจะดีกว่า ถ้าหนูกับลูกมาอยู่กับคุณพ่อที่บ้าน ท่านเองก็จะได้ใช้เวลาอยู่กับหลาน คราวนี้ก็ไม่เหงาแล้ว”

“แต่พี่วินอยากมีบ้านเป็นของตัวเองนี่คะ”

“ค่ะ เดี๋ยวพี่จัดการเรื่องบ้านเอง พี่เห็นที่ว่างเยอะแยะข้างๆ คฤหาสน์คุณป๋า ขอแบ่งมาปลูกบ้านสักหลังสองหลังคงได้หรอก พี่ว่าหนูควรจะบำรุงตัวเองให้พร้อมดีกว่า เจ้าตัวเล็กจะได้มาเกิดเร็วๆ มาเมื่อไหร่พี่จะสร้างบ้านทันที” ว่าพลางขยิบตาส่งให้แบบคนเจ้าชู้

เพียงรักษ์ถึงกับเบิกตาโตทุบไหล่สามีรัวๆ ไอ้ของที่เธอทั้งกินทั้งพอกบำรุงร่างกายอยู่ทุกวันนี้มันยังไม่พออีกเหรอ

ตัวพี่นั่นแหละ น้ำยาบูดหรือเปล่า!

เมวินไม่รู้ว่าเมียรักแอบสบประมาท ในหัวของเขามีเพียงแผนการผลิตลูกน้อย ผลิตวันไหน ได้ผลเมื่อไร เขากำลังคำนวณออกมาคร่าวๆ ในหัว...

ย้ายปีหน้า...เขาต้องขยันทำการบ้านเบอร์ใหญ่ไฟกระพริบ

ย้ายปีอื่น...ก็ต้องขยันๆ ทำการบ้านให้ไฟกระพริบยิ่งกว่า!!

 

กลางดึกคืนนั้นเพียงรักษ์สลึมสลือยันตัวลุกขึ้นมา เมื่อรู้สึกรำคาญไรเคราสากๆ ที่คลอเคลียอยู่แถวซอกคอของตน  

“อื้อ...”

“ตื่นมาให้พี่คิสก่อน” เมวินกระซิบบอกเสียงแหบพร่า

ไม่ต้องรอให้เขาคิส คนเผลอหลับไประหว่างรอสามีอาบน้ำก็ชิงคิสหนักๆ ที่คางสากแล้วทิ้งตัวลงนอนพลางซุกตัวเข้าหาอกอุ่นๆ ของสามีอย่างมีความสุข 

ชายหนุ่มเอนตัวลงรับร่างเล็กขึ้นมาเกยบนอก ดวงตาคมกริบจ้องแผ่นหลังขาวเนียนของเมียรักพลางลูบไล้มันขึ้นลงอย่างหลงไหล แม่ตัวน้อยไม่รู้ตัวว่าได้ถูกลอกคราบออกจนล่อนจ้อนเสียแล้ว

“หนูน้อย...หลับแล้วเหรอคะ...”

“อืมมมมม...”

“หึหึ ตื่นก่อนสิคะ พี่ยังไม่ได้คิสหนูเลย”

“...”

เมื่อไร้เสียงตอบ มือใหญ่จึงไล้ต่ำลงไปบีมแก้มก้นอ่อนนุ่มแรงๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

“อื้อ!” 

เสียงใสร้องท้วงก่อนจะพลิกตัวหนีไปทางอื่น เธอถอนหายใจออกมายาวๆ แล้วนิ่งไปอีกครั้ง แต่กลับกลายเป็นว่าเปิดเผยเนื้อตัวให้สามีจ้องเต็มๆ สองตา

เฮือก...

เมวินกลืนน้ำลายขณะเอื้อมมือสั่นๆ ของตนไปหาทรวงอวบอิ่ม ไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกว่ามันอวบอิ่มขึ้นกว่าเดิม เต้าขาวเนียนนุ่มล้นมือใหญ่ของเขาออกมาเลยทีเดียว ร่างสุูงใหญ่เปล่าเปลือยเช่นเดียวกับเมียเคลื่อนไหวจนได้ตำแหน่ง จากนั้นก็งับความขาวอวบเบาๆ พลางเหลือบมองปฏิกิริยาของเจ้าตัว

นิ่ง...

คราวนี้ลิ้นหนาทำหน้าที่ของมันอย่างพริ้วไหว โดยไม่ยอมคลายปากออก

“...อ๊าส์...”

เมวินยิ้มในความสลัวของไฟหัวเตียง เมื่อเมียรักครางเบาๆ แล้วยกมือขึ้นมาดันหน้าเขาออก จะหลับไปง่ายๆ ทั้งที่มาเปิดเรื่องให้เขาหึกเหิมอย่างนั้นเหรอ

อย่าหวัง!

ร่างสูงผละลุกขึ้นจับมือเล็กทั้งสองข้าวขึ้นไปตรึงไว้ด้านบน แล้วขยับขึ้นคร่อมร่างเล็กของภรรยาเอาไว้ ก้มลงจ้องตากลมๆ ที่ปรือขึ้นมามองเขางงๆ หลังถูกตรึงข้อมือ

“คิสก่อนจ้ะ อย่าเพิ่งหลับ”

“คิส?” คนถูกปลุกด้วยท่าแปลกๆ ครางถาม

“จ๊ะ คิสมี มีคิส คิสกันทั้งตัว ทั้งคืนเลยดีมั้ยคะ เด็กๆ จะได้มาเกิดสักที แล้วเราจะได้ย้ายไปอยู่ในกระท่อมข้างบ้านคุณป๋าเร็วๆ”

เพียงรักษ์อ้าปากค้าง เรื่องนั้นเธอเพิ่งจะคิดเมื่อตอนหัวค่ำ ตกดึกมาเขาก็จ้องจะคิสเธอทั้งตัวแล้ว?

คิสบ้านอื่นอาจจะเบาๆ แต่คิสบ้านนี้ พี่วินท่านคิสทั้งตัว ทั้งวัน ทั้งคืน แล้วเขมือบลงท้องแบบดุดันนะเจ้าคะ อิฉันจะไม่คางเหลือหรือไรท่านพี่!

“เค้าขอผลัดได้มั้ย ง่วง...”

“ไม่ง่วงค่ะ แป๊บเดียวก็เช้าแล้ว”

“ง่า...”

 

 พบกับตอนพิเศษ 2

[ คิสจนได้เรื่อง ]

ด้ในสัปดาห์หน้านะคะที่รัก


--------------------------


ป้าฝาก e-book พี่วินกับพ่อเลี้ยงเตชทัตไว้ให้สาวๆ เลือกพิจารณาโหลดกันด้วยนะคะ

ขอบคุณมากมาย

- มัญนิตา -

 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #52 C-Rose (@C-Rose) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 22:30
    ค้างงงงงงงง
    #52
    0
  2. #6 CookieCK (@friandry212) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 22:21
    ค้างงงๆๆๆๆ
    #6
    1