oooไลท์บูล ปริศนาลูกแก้วศักดิ์สิทธิ์ooo

ตอนที่ 6 : [Chapter 3](Rewrite20/06/2558)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 191
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 มิ.ย. 58

Chapter 3

ที่ห้าง CENTER นลินกับกิลเลียมเดินเคียงข้างกัน สายตาของเด็กสาวกวาดตามองร้านขายเสื้อผ้าที่เหมาะสม ฝ่ายเด็กหนุ่มมองรอบตัวอย่างตื่นเต้น เขาไม่เคยพบอะไรแบบนี้มาก่อน ในความคิดของเขา เข้าใจว่าห้างคือ ตลาดที่มีลมเย็นพัดผ่านตลอด
นลินสะดุดตากับร้าน MAN ร้านนี้ถูกตกแต่งด้วยโทนสีดำขาวโทน ซึ่งเป็นสีที่เธอชอบมาก 
ร้านแมนขายของเกี่ยวกับผู้ชาย มีตั้งแต่ของที่ไม่จำจนถึงของที่จำเป็นมาก ส่วนใหญ่ของในร้านจะแขวนเอาไว้ เฉพาะบางอย่างเท่านั้น ถูกพับจัดเรียงไว้บนชั้น
นลินดึงกิลเลียมเลี้ยวเข้าร้าน
รินพาผมมาทำอะไรที่นี่กิลเลียมส่งสายตาสอดส่องทั่วร้าน ด้วยความสงสัย
ซื้อเสื้อผ้านลินเริ่มเบื่อๆท่าทางของกิลเลียมแล้ว เขาทำยังกับว่าไม่ได้อยู่บนโลก
ไม่ทราบว่าต้องการซื้ออะไรครับพนักงานชายคนหนึ่งเดินเข้ามาถามทั้งสอง
ต้องการเสื้อผ้าให้ญาติค่ะ ขอเสื้อผ้าให้ผู้ชายคนนี้ฉันซัก 20 ชุดนะคะนลินตอบ กิลเลียมเบิกตากว้าง เขาไม่คิดว่าคนอย่างนลินจะพูดมีคำลงท้ายเป็นด้วย มันเป็นอะไรที่มหัศจรรย์มากและอีกอย่างที่เขาไม่เข้าใจว่า นลินเอาเงินมาจากไหนตั้งมากมาย เพื่อซื้อเสื้อผ้าให้เขา
เชิญพวกคุณเลือกเลยครับเดี๋ยวผมช่วยแนะนำพนักงานว่า นลินจับมือของกิลเลียมและลากไปดูเสื้อผ้าในร้าน
เอาแบบนี้ชุดหนึ่งนลินชี้ไปที่เสื้อสีดำ ลายโน๊ตดนตรี
แต่มันแพงมากเลยนะดวงตาสีทับทิมจ้องมองราคา ก่อนกระซิบบอกนลิน เธอไม่ได้ตอบอะไรแต่อย่างใดเพียงส่งสายตากลับมาเท่านั้น ซึ่งกิลเลียมสามารถตีความได้ว่า เงียบไป ฉันมีปัญญาจ่าย
เชิญคุณผู้ชายมาลองชุดเลยครับพนักงานเอาชุดหลากหลายแบบให้กิลเลียมลองที่ห้องลองชุด
นลินเดินเลือกชุดเรื่อยๆ เธอเลือกชุดให้กิลเลียมหลากหลายแบบหลายชุด อาทิชุดนอนเธอสั่ง 7 ชุด ชุดสูทอีก 2 กางเกงยีนอีก 3 ตัว ฯลฯ รวมๆแล้วเธอต้องเสียเงินหลายหมื่นบาท แต่เธอกลับไม่พูดอะไรเลย ยื่นเงินสดให้พนักงานหน้าตาเฉย จนทำให้พนักงานหลายคนอดตกตะลึงไม่ได้ เพราะไม่คาดคิดว่าเด็กสาวตรงหน้าพกเงินมากมายขนาดนี้
ดูเหมือนเวลาสามชั่วโมงที่ผ่านมา กิลเลียมได้เสื้อผ้าและสิ่งจำเป็นสำหรับตัวเขามามากมาย จนมือทั้งสองข้างหนักอึ้ง ส่วนนลินยังคงดูของต่อไป โดยไม่มีท่าทีว่าจะกลับบ้านง่ายๆ
ริน เธอจะไปซื้ออะไรอีกหรอครับกิลเลียมเริ่มเมื่อยแขน
ตู้เสื้อผ้ากับชุดนักเรียนนลินตอบ พลางเดินเข้าไปในร้านปุ๊กปิ๊ก ร้านขายเฟอร์นิเจอร์ ร้านนี้เธอถูกใจกับสินค้าและการออกแบบของเขามาก และมักมาซื้อเฟอร์นิเจอร์ที่นี้เป็นประจำ
นลินสั่งซื้อตู้เสื้อผ้าสีดำขนาด 4X3 เมตร และสั่งให้ร้านส่งที่คอนโดตอน 6 โมงเย็น
กลับกันนลินว่า
แล้วไหนรินบอกซื้อชุดนักเรียนด้วยไงกิลเลียมถามด้วยความไม่เข้าใจ เพราะตอนแรกเห็นนลินบอกจะซื้อชุดนักเรียนด้วย แต่เขายังไม่เห็นเธอจะไปซื้อ และอยู่ดีๆบอกให้กลับ
ไม่มีนลินตอบ กิลเลียมสรุปในใจว่า สงสัยที่นี้ไม่มีชุดนักเรียน นลินเลยจะซื้อที่อื่น ซึ่งนั้นเป็นความคิดที่ถูกต้อง
นลินโบกเรียกรถแท็กซี่ให้จอด
ไปไหนครับคนขับเปิดกระจกถาม
ไปคอนโดMELOVEครับกิลเลียมตอบแทนนลิน เขาสังเกตจากป้ายหน้าคอนโด ถึงรู้ว่าคอนโดนี้ชื่อ คอนโดMELOVE
ขึ้นมาเลยครับคนขับบอก นลินกับกิลเลียมก้าวขึ้นรถแท็กซี่ทั้งคู่
รถแท็กซี่ขับเรื่อยๆจนถึงMELOVE ราคาที่มิเตอร์ขึ้น 500 บาท นลินก็ยื่นจ่ายด้วยธนบัตรมูลค่า 1000 บาท คนขับมีท่าทีว่าจะถอนให้ แต่นลินปฏิเสธที่จะรับ เธอพากิลเลียมไปร้านใต้คอนโด
รินจะพาผมไปไหนอีกหรอกิลเลียมถาม เขาเริ่มปวดเมื่อยไปทั้งตัวซะแล้ว
“...” นลินไม่ตอบแต่ส่งสายตาไปให้ประมาณว่า อย่าถามมากน่ารำคาญ
เธอพากิลเลียมมาที่ร้านลีวี่ ซักอบรีด
อ้าวสวัสดีค่ะ คุณนลินเจ้าของร้านทักทาย
สวัสดีค่ะป้าเมอ วันนี้เอาชุดมาส่งซักน่ะค่ะนลินดึงถุงทั้งหมดจากกิลเลียม ส่งให้ป้าเมอหรือเจ้าของร้าน
ค่ะ เอาวันไหนดีคะ คุณนลินเมอถาม
หนูขอเป็นช้าสุดวันพรุ่งนี้นะคะ ถ้าได้วันนี้จะดีมาก เดี๋ยวหนูจะเอาชุดนักเรียนมาส่งอีก พวกชุดนักเรียนหนูขอด่วนสุดเลยนะค่ะนลินตอบ
จ้า ส่วนตัวอื่น ถ้าป้าจัดการตัวไหนเสร็จแล้ว ป้าจะให้คนไปส่งที่ห้องนะคะเมอเสนอ ความคิดเห็นของตัวเอง
ค่ะ หนูลานะคะนลินกล่าวลา และลากกิลเลียมออกจากร้านไป
 
ณ ร้านขายชุดนักเรียนตราสายเสมอ ร้านนี้ขายแต่ชุดนักเรียน มีชุดของทุกโรงเรียน เนื่องจากร้านนี้เป็นสาขาใหญ่ของตราสายเสมอ ชุดทั้งหมดถูกจัดเรียงในตู้กระจก ให้ลูกค้าสามารถมองหาชุดหรือตราโรงเรียนที่ต้องการได้ ร้านนี้มีบริการที่ครบวงจร สามารถสั่งให้ปักชื่อนักเรียนได้ฟรี ทำให้ผู้ซื้อไม่จำเป็นต้องจ้างปักเสื้อที่อื่นต่ออีก
คุณคะ ฉันขอซื้อชุดโรงเรียนนานาชาติ$$$$ของผู้ชายสัก5ชุดค่ะนลินกล่าวกับพนักงานในร้าน
เชิญ เด็กผู้ชายคนนั้นมาลองเลยคะพนักงานเลือกชุดให้กิลเลียม เขาโดยลากไปห้องลองชุดอีกครั้ง
ทั้งหมด 2000 บาทครับพนักงานอีกคนออกมาคิดเงิน นลินยื่นแบงก์พันให้สองใบ เธอเตรียมจะเดินไปนั่งแล้ว ถ้าพนักงานไม่เรียกไว้เสียก่อน
ไม่ทราบว่า จะรับบริการปักชื่อฟรีของทางร้านด้วย หรือเปล่าครับ
ค่ะ
คุณเชิญมาเขียนชื่อที่จะปักลงไปด้วยนะครับนลินเดินกลับไปเขียนชื่อ กิลเลียม ออฟ คอนเนอร์ ลงกระดาษส่งให้พนักงาน
แล้วคุณไม่เขียนชั้นด้วย...” พนักงานไม่ทันถามจบ ก็โดนนลินส่งสายตาพิฆาตให้ เขารีบสั่งงานคนอื่นต่อ โดยไม่คิดจะเซ้าซี้เธออีก เธอนั่งลงรอกิลเลียมเงียบๆ
ไม่นานเกินรอกิลเลียมออกมา
ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะพนักงานที่เอาชุดทั้งหมดมายื่นให้แก่เธอ นลินสั่งให้กิลเลียมกลับห้องไป ส่วนเธอก็ไปส่งชุดนักเรียนที่ร้านลีวี่อีกครั้ง
 
กริ้ง กริ้ง 
กิลเลียมเปิดประตูออกพบกับคนส่งเสื้อผ้า เขารับมันมาและยื่นเงินจ่ายคนส่งไป เงินนี้นลินเป็นคนให้เขา
ริน เขามาส่งชุดแล้วเขาพูดขึ้นขณะแขวนเสื้อทีละตัวฝ่ายนลินเธอกลับไปแต่งกายด้วยชุดนักเรียน เงยหน้าจากหนังสือมองนาฬิกาตอนนี้เข็มสั้นชี้ไปที่เลข 2 แล้ว
นายไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดนักเรียนเดี๋ยวนี้ เราจะไปถ่ายรูปและสมัครเรียนกันเมื่อได้ยินดังนั้นกิลเลียมเร่งทำตามอย่างเคร่งครัด ส่วนนลินก็ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือต่อ
 
เสร็จแล้วครับ รินกิลเลียมบอก นลินลุกขึ้นเอาหนังสือใส่ตู้ก่อนพากิลเลียมออกไปข้างนอกอีกครั้ง
เธอตรงดิ่งไปยังร้านถ่ายรูปที่อยู่ใต้คอนโด ก่อนสั่งถ่ายรูปและรอรูปก่อนกลับไปโรงเรียนนานาชาติ$$$$
เธอดูสิ นลินเค้าพาใครมาหล่อมากเลยล่ะเธอเด็กผู้หญิงต่างพากันกระดี้กระด้า เมื่อเห็นกิลเลียม กิลเลียมดันบ้าจี้ตามหันไปยิ้มให้เด็กผู้หญิงกลุ่มนั้น ทำเอาเด็กสาวกลุ่มนั้นแทบจะถวายตัวให้กับกิลเลียมเดี๋ยวนี้เลย ถ้าไม่ติดว่ามีนลินยืนอยู่ด้วย
กิลนลินเรียกด้วยเสียงเย็นๆ กิลเลียมหันกลับรีบเดินตามนลิน เธอพากิลเลียมมาที่ห้องผู้อำนวยการของโรงเรียน
---------------------100%---------------------

68 ความคิดเห็น

  1. #41 warlcat (@chalita2538) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2552 / 20:25
    บทนี้สนุกดีแต่น่าจะเว้นวรรคคำสักนิด จะช่วยให้น่าอ่านขึ้นอีกเยอะ

    คำผิดเจออยู่2-3ที่ อ่า โอเคแล้วขอรับ^ ^
    #41
    0
  2. #26 เบลล์ค่า (@manname) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2552 / 16:43
    แน่สิคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

    อุ้ย! คำลงท้ายผิด

    แน่นอนคะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ
    #26
    0
  3. #25 ~OหมีขาวO~ (@cakesof) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2552 / 16:36
    แน่นะ หึหึ
    #25
    0