oooไลท์บูล ปริศนาลูกแก้วศักดิ์สิทธิ์ooo

ตอนที่ 25 : [Chapter 22] 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 เม.ย. 53

Chapter 22
ริน วันนี้เราจะไปไหนกันดีแอลลิซถามขึ้น หลังจากที่นลินกับเธอรับประทานอาหารเสร็จ
แอลลี่พารินไปเดินเล่นในตลาดดีกว่า รินอยากเห็นว่าที่นี้เป็นอย่างไร เพราะตั้งแต่รินอยู่ที่คอนเนอร์รินยังไม่เคยไปเดินเล่นที่อื่นเลยนอกจากเมืองคาร์ฟที่ท่านพ่ออาศัยอยู่ รินอยากเห็นเมืองนี้ว่ามันจะสวยเหมือนชื่อบิวตี้ฟูลหรือเปล่า แอลลี่พารินไปนะ นลินเอ่ยอย่างมีความสุข
แอลลิซมองหน้านลินพลางคิดถึงเหตุการณ์เมื่อวานก่อน
 
แม่ ท่านพ่อ รินขอไปอยู่ที่อื่นสักพักได้มั้ยค่ะ นลินพูดขึ้นบนโต๊ะอาหารหลังจากตนรับประทานอาหารเสร็จ
วันนี้แอลลิซเองก็ได้รับเชิญมารับประทานอาหารที่นี้ด้วยเช่นเดียวกัน เมื่อได้ยินที่นลินพูดออกมาเธอถึงกับชงักค้างเลยที่เดียว
รินมีอะไรเปล่า ทำไมหนูต้องไปอยู่ที่อื่นด้วยล่ะ แอลเบิร์ทเอ่ยขึ้นมา
รินอยากรู้จักเมืองอื่นๆบ้างคะ รินมาอยู่ที่นี้ตั้งหลายปียังไม่มีโอกาสได้ไปเมืองอื่นเลย
แล้วรินจะพักที่ไหน
หนูไม่รู้เหมือนกันคะนฃินทำหน้าตาหนักใจเรื่องนี้ เธอเองก็ยังคิดไม่ตกเลย
ขอโทษนะค่ะที่ขัด แต่ว่าหนูมีบ้านพักอยู่อีกที่หนึ่ง มันอยู่ในเมืองบิวตี้ฟูที่ห่างจากเมืองนี้ไปประมาณ 200 กิโลเมตร ถ้าไม่รังเกียดให้รินไปพักที่บ้านพักหนูก็ได้นะค่ะแอลลิซพูดแทรกขึ้นมา
นทีพูดขึ้นบ้างว่า น้าไม่รังเกียดหรอกจ๊ะ ถ้าเป็นเช่นนั้นน้าของฝากรินด้วยนะจ๊ะ หนูแอลลี่ ช่วยดูแลรินแทนน้าด้วยนะ
คะ
 
ย้อนมาปัจจุบัน นลินร่าเริงมากเป้นพิเศษเมื่อได้ออกมาเดินเล่นในตลาด เธอเจอของที่เธอถูกใจมากมาย เพราะไม่ว่าจะมองไปทางไหนร้านในเมืองบิวตี้ฟูลก็ขายแต่ของสวยงามๆทั้งนั้นเลย สินค้าแต่ละอย่างมีความประณีตบรรจง สร้อยข้อมือที่นลินซื้อมาบอกข้อนี้ได้เป็นอย่างดี เงินที่ถูกดัดเป็นรูปคลื่น มีการสลักลวดลายมากมายลงไป ก่อนที่มาขื้นรูปเป็นสร้อยข้อมือที่สวยงาม
แอลลี่มาดูนี้สิ สวยจังเลย นลินก้มมองสร้อยสีทองที่มีจี้สีฟ้ารูปกระต่ายอันเล็กๆ
แอลลี่ก้มมองสร้อยที่นลินชอบก่อนพูดขึ้นว่า สวย แต่ว่าวันนี้รินซื้อไปเยอะแล้วนะ ไว้วันหลังเราค่อยมาดูดีกว่านะ วันนี้ท้องฟ้าจะมืดแล้ว เราต้องรีบกลับบ้าน
ค่ะ แอลลิซ
 
3 วันต่อมา
โอ๊ย รินกับแอลลี่ไปไหนตั้ง 4 วันแล้วนะ กิลเลียมบ่นกับตัวเองที่กำลังนอนแผ่อยู่บนเตียงขนาดบิ๊กไซส์ ไม่ได้การแล้วอย่างนี้เราต้องรีบออกไปตามหา
แล้งวกิลเลียมก็ตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อผ้าสองสามชุดยัดใส่กระเป๋า หยิบเสื้อคลุมมาคลุมร่างของตัวเอง เดินไปที่โต๊ะหยิบกระดาษออกมาผ่านหนึ่งและเขียนลงไปว่า
ถึงคนที่เจอจดหมาย
            เมื่อเจ้าไม่เห็นข้าจงอย่าได้แตกตื่นหรือตกใจ ข้าจะออกตามหาเพื่อนแล้วเมื่อเจอแล้วข้าจะกลับมา ไม่เกินหนึ่งเดือนหรอก อย่าได้เป็นห่วงเลย
กิลเลียม ออฟ คอนเนอร์
                เมื่อเขียนจดหมยจบเขาก็เดินออกทางประตู
องค์ชายเพคะ หญิงสาวผมทองเข้ามาเกาะแขนของเขา
ยามเห็นหน้ากิลเลียมก้ทำหน้าเบื่อหน่ายและพูดออกไปว่า ปล่อยฉัน เดี่ยวนี้ไอริซ
องค์ชายจะไปไหนเพค่ะ เธอเกาะแน่นขึ้น
เจ้าไม่มีสิทิก้าวกายเรื่องส่าวนตัวของข้า เจ้ากับข้าไม่ได้เป็นอะไรกัน กิลเลียมดึงแขนออกจากการเกาะกุมของไอริซ
น้ำตาของหญิงสาวค่อยๆไหลออกมาจะมีสักวันมั้ยเพค่ะ ที่องค์ชายจะเห็นค่าของไอริซบ้างเพค่ะ ไอริซหลงรักองค์ชายมากว่า 15 ปี ทำไมองค์ชายไม่เคยสนใจไอริซเลยเพค่ะ ทำไมองค์ชายถึงไปสนใจแต่นลิน เกเบรียลล่ะเพค่ะ คนที่องค์ชายรู้จักมาไม่ถึง 6 ปีด้วยซ้ำ ทำไมเพค่ะ
เพราะข้าไม่เคยแม้แจะรักเจ้าเลยไง ไอริซ สำหรับข้าแล้วเจ้าเป็นแค่เพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งเมื่อความรู้สึกของเจ้าล้ำเส้นเกินคำว่าเพื่อนแล้ว ข้าจะไม่ยุ่งกับเจ้า เจ้าจะไม่ได้มีความหวังไปมากกว่านี้ ส่วนนลินข้าชอบทุกอย่างที่เป็นริน ข้านรักรินโดยไม่สาเหต รู้แต่ว่าข้าหาทางทุกวิถีทางเพื่อทำให้นางรักข้าตอบให้ได้ ขอโทษนะ ไอริซ แล้วกิลเลียมก็หายตัวไป
ทิ้งไอริซให้ร้องฟูมฟายอยู่บนพื้น แต่ไอริซรักองค์ชายมาก มากจนไม่คิดว่าจะตัดใจได้แล้ว
 
เฮ้อ แล้วฉันจะไปเริ่มตามหาที่ไหนดีนะ ตระกูลเกเบรียลก้มีบ้านเพียงหลังเดียวซะด้วยสิ ส่วนถ้าจะไปที่โลกก็ไม่มีทางเป้นไปได้ เพราะหอคอยนั้นยังไม่มีความผิดปกติใดๆเลย ชายหนุ่มผู้ซ่อนกายในชุดลุมสีดำกำลังเดินไปเรื่อยๆในตลาดอย่างไร้จุดหมายปลายทาง
เร่เข้ามาจ๊ะ เร่เข้ามาทางนี้ สินค้าสวยๆจากเมืองบิวตี้ฟูลจ๊ะ เหมาะแก่การที่ไปให้กับนางผู้เป้นที่รักมาเลยจ๊ะ แต่ละชิ้นเป็นของที่ทำเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น ราคาก็แสนถูก เชิญทุกท่านเข้ามาเลือกซื้อก่อนเลยนะค่ะ แม่ค้าขายของหาบเร่คนหนึ่งตะโกนขึ้น
ดวงตาสีทับทิมของชายหนุ่มหลุดจากภวังค์ ดวงตาเบนไปมองสินค้าของแม่ค้าผู้นั้น ป้าครับ หยุดก่อนนะครับ
จ๊ะ พ่อหนุ่มจะเอาอะไรดีล่ะจ๊ะ
ผมอยากได้สร้อยคอนะครับ
แม่ค้ายื่นสร้อยสีทองที่มีจี้สีฟ้ารูปกระต่ายในกิลเลียมดูพร้อมโฆษณายว่า เอาอันนี้ไหมจ๊ะ เมื่อวันก่อนป้าเจอหญิงสาวคนหนึ่งดวงตาสีฟ้าของเธอสวยมากเลย หญิงสาวคนนั้นก็มองสร้อยชิ้นนี้อย่าสนอกสนใจ ถ้าไม่ใช่ว่าหญิงสาวอีกคนเข้ามาเตือนเธอ ป้าว่าหญิงสาวคนนั้นต้องซื้อมันไปแน่นอนเลยจ๊ะ
ป้าครับ หญิงสาวคนที่ป้าบอกนี้มีผมสีทองยาวถึงเอว นัยน์ตาสีฟ้าใช่ไหมครับ
ใช่จ๊ะ
ส่วนคนที่มาด้วยกันมีผมสีฟ้า ดวงตาสีน้ำทะเลใช่หรือเปล่าครับ
เป็นอย่างที่พ่อหนุ่มพูดมาทุกอย่างเลย ลักษณะเช่นนั้น วันที่พวกนางมานั้นพวกนางแต่งกายด้วยชุดของคนชั้นสูง พวกนางสวยมากราวกับนางฟ้าเลยล่ะจ๊ะ ว่าแต่พ่อหนุ่มรู้จักพวกนางหรอจ๊ะ แล้วพ่อหนุ่มสนใจคนไหนมากกว่ากันล่ะจ๊ะ
ผมรู้จักเป็นอย่างดีเลยล่ะครับ ส่วนคนที่ผมสนใจคือคนที่มีผมสีทองน่ะครับป้าพอจะช่วยบอกผมได้ไหมครับว่าป้าพบพวกนางที่ไหน พอดีผมกำลังตามหาพวกนางอยู่นะครับ
รู้สึกว่าจะเจอที่เมืองบิวตี้ฟูลนะจ๊ะ
ขอบคุณมากครับ ผมขออันนั้นล่ะครับ ชายหนุ่มชี้ไปยังสร้อยที่แม่ค้าเอาเสนอ เขาในตอนนี้มีท่าทางดีใจอย่างปิดไม่มิดเลยทีเดียว
ทั้งหมด 100 ค๊อบ*จ๊ะ
ชายหนุ่มหยิบก้อนหยดน้ำสีแดงยื่นให้กลับแม่ค้า
ขอบคุณจ๊ะ พ่อหนุ่มขอให้ตามหานางคนนั้นให้เจอนะจ๊ะ
---------------------100%----------------------------
*ค็อบเป็นหน่อยเงินที่เล็กที่สุดของคอนเนอร์และเป็นที่นิยามที่สุดสำหรับชาวบ้านทั่วไป สินค้าส่วนใหญ่ในตลาดมักจะใช้หน่วยเงินนี้ ค๊อบมีลักษณะเป็นรูปหยดน้ำสีแดง ถ้าเทียบกับเงินบาท หนึ่งค็อบมีค่าเท่ากับ 30 บาท
การเทียบหน่วย >>>>  1000 ค็อบ    มีค่าเท่ากับ 1 โคบรา
100   โคบรา มีค่าเท่ากับ 1 โคล
10     โคล     มีค่าเท่ากับ 1 โคช
100   โคช     มีค่าเท่ากับ 1 คริสตัล
 ทุกหน่อยเงินจะมีลักษณะเป็นหยดน้ำ แต่จะมีสีที่แตกต่างกันไป โคบรามีสีเขียว โคลมีสีฟ้า โคชมีสีขาว ส่วนคริสตัลจะมีลักษณะพิเศษคือเป็นก้อนกลมๆสีทอง ส่วนใหญ่แล้วผู้ใดมีคริสตัลนั้นก็ถือว่าเป็นผู้ที่รวย เพราะคริสตัลเป็นหน่อยเงินที่ใหญ่ที่สุด เพียงคุณมี 1 คริสตัลคุณก็สามารถซื้อบ้านตั้ง 10 หลังแล้ว
ขอโทษนะค่ะที่หายไปนาน
ตอนนี้เรากำลังทะยอยแต่งอยู่นะค่ะ

68 ความคิดเห็น