oooไลท์บูล ปริศนาลูกแก้วศักดิ์สิทธิ์ooo

ตอนที่ 19 : [Chapter 16] 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    12 ธ.ค. 52

Chapter 16

ท่านพ่อ คุณอา รินจะกลับไปสะสางเรื่องบางอย่างที่โลก จึงมาบอกให้ท่านพ่อกับคุณอารู้ก่อนคะนลินเอ่ยขึ้นบนโต๊ะอาหาร หลังจากวันที่เธอฝันเพียง 3 วัน

แอลเบิร์ทชงักค้างเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าลูกสาวจะขอตรงๆเช่นนี้ แล้วรินจะไปอย่างไรกับใคร

ไปผ่านหอคอยต้องห้ามกับกิลเลียมคะ

แล้วรินจะไปวันไหน

พรุ่งนี้คะ

ทำไมถึงรีบไปจังเลยล่ะ

รินกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นเหมือนกับที่รินฝัน รินกลัวคะ ท่านพ่อ คุณอา

พ่อคงไม่ห้ามรินหรอก รินอย่าลืมดูแลตัวเองด้วยล่ะ ถึงแม้เราจะเรียนวิชาป้องกันตัวมาหลายแขนงแล้วก็ตาม แต่ก็อย่าประมาทในฝีมือของคู่ต่อสู้

คะ ท่านพ่อ รินจะจดจำไว้

 

ไงกิล พร้อมหรือยังบัดนี้กิลเลียมและนลินมาอยู่หน้าหอคอยต้องห้ามแล้ว

ไม่พร้อมก็ต้องพร้อม เพราะถูกใครบางคนบังคับมานี่ ชายหนุ่มบ่นทีเล่นทีจริง

ไอ้กินเรียบถ้าไม่อยากมาก็กลับไปเลย ไม่มีใครว่า รินไปคนเดียวก็ได้ เชอะ หญิงสาวก้าวเท้าเดินหนีชายหนุ่มเข้าไปในหอคอย

ริน อย่างอนเลยนะ ฉันพูดเล่น กิลเลียมเดินตามมางอน

ไม่โกรธก็ได้ แต่นายต้องรีบนำทางนะ

ยินดีครับ คุณหนูนลิน

แล้วกิลเลียมก็นำทางนลินขึ้นหอคอยไปยังจุดที่ตนเคยเจอลูกแก้วสีฟ้า ไลฟ์บูล เมื่อเจอลูกแก้วนลินจึงยื่นมือเข้าไปสัมผัม ทว่ากลับไม่เกิดอะไรขึ้นเลย เธอจึงเอ่ยถามขึ้น กิล ทำไมมันเป็นอย่างนี้

ริน เรามาลองกันใหม่นะ คราวนี้เราเอามือวางพร้อมกัน และอฐิธานจิตให้ไปยังโลก เรามาลองวิธีนี้กันนะ

อือ นลินและกิลเลียมเอามือประสานกันก่อนยื่นไปสัมผัสกับลูกแก้วไลฟ์บูล ในใจต่างช่วยกันอฐิธานขอให้ตัวเองได้ไปที่โลก

แสงสว่างค่อยๆปรากฏขึ้นอย่างเชื่องช้าและกลืนร่างของทั้งสองหายไปจากหอคอย

 

เมื่อแสงสว่างที่เจิดจ้าหมดลง ร่างของนลินและกิลเลียมก็ค่อยๆปรากฏขึ้นช้าๆ บัดนี้ดวงตาที่เคยเป็นสีฟ้าและผมสีม่วงได้กลับกลายเป็นสีดำ ดวงตาของทั้งสองค่อยๆลืมขึ้นก่อนที่ทั้งสองจะสำรวจรอบบริเวณว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนกัน

ริน เรามาโผล่ที่ไหนกันน่ะ

ฉันว่านะ เราคงมาโผล่ที่คฤหาสน์ของใครซักคนแน่ๆเลย ถ้าอยากรู้ต้องถ้าคนที่อยู่ในบ้านนี้ แล้วนลินก็เดินไปหาแม่บ้านที่กวาดพื้นห้องรับแขกอยู่เป็นภาษาอังกฤษ ไม่ทราบว่าที่นี้คฤหาสน์ของใครค่ะ

ของตระกูลคาโนะค่ะ ว่าแต่พวกคุณเป็นใครเข้ามาที่นี้ได้อย่างไร แม่บ้านคนนั้นโวยวายเมื่อเห็นว่าทั้งสองไม่คุ้นหน้าคุ้นตา

ยาบู โวยวายอะไรแต่เช้า ชายผมสีทองวัย 20 ปีถามแม่บ้านเป็นภาษาญี่ปุ่น ขณะค่อยๆก้าวลงมาจากบันได

ก็คนพวกนี้สิค่ะ คุณชายเอริคเข้ามาจากไหนก็ไม่รู้ ไม่รู้มาขโมยของหรือเปล่า เธอชี้ไปที่นลินและกิลเลียมที่ยืนหน้าซีดอยู่ พร้อมรำพึงกันสองคนว่า งานเข้าแล้ว

นั้นใช่ รินกับกิลหรือเปล่า เอริคถามเป็นภาษาไทย เมื่อเข้ามามองใบหน้าของนลินและกิลเลียมชัดๆ หลังจากได้ยินดังนั้นทั้งสองจึงกล้าที่จะสบตาและมองสำรวจรูปร่างหน้าตาของเอริคตรง ก่อนเอ่ยถามกลับไปว่า นายคือเอริคหรอ

ใช่ ฉันใจนะที่ได้เจอคุณทั้งสองอีก รู้มั้ยเมื่อ 5 ปีก่อนอยู่ๆพวกนายหายไป โดยพวกอาจารย์บอกเพียงพวกนายย้ายออกไปกะทันหัน ทำไมริน กิลทำไมพวกนายหายไปโดยไม่บอกพวกเราก่อน รู้มั้ยว่าพวกเราเป็นห่วงนาย เอริครีบยกมือของทั้งสองมากุมไว้ พร้อมกับโวยวายใหญ่

นลินรีบเปลี่ยนเรื่อง ก่อนที่เธอและกิลเลียมจะหูชามากกว่านี้ ขอโทษด้วยนะ เอริค ขอโทษที่หายไปโดยไม่บอกกล่าว ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ แต่ว่ามันจำเป็นจริงๆ รู้ป่ะฉันเจอพ่อกับอาด้วยล่ะ เอริค ฉันเจอพ่อผู้ให้กำเนิด ฉันดีใจมากเลยล่ะ

ดีใจด้วยนะ ว่าแต่ไปมายังไงถึงมาถึงบ้านที่ญี่ปุ่นของฉันล่ะเอริคพา (ลาก) ทั้งสองมานั้นคุยกันในห้องรับแขก

ดวงตาสีทับทิมของชายหนุ่มเบิกกว้าง ฮะ นี่เราอยู่ที่ญี่ปุ่นหรอ

อ้าว มาเองแล้วไม่รู้หรอชายหนุ่มอีกคนถามอย่างสงสัย

หญิงสาวเพียงคนเดียวรีบหาขอแก้ตัว คือว่าพอดีเราใช้อุปกรณ์พิเศษน่ะ ก็เลยไม่รู้ว่ามันจะมาโผล่ที่ไหน

แสดงว่ามานี้ได้ด้วยความบังเอิญอย่างนั้นหรอ กิลเลียมและนลินพยักหน้าตอบ

ว่าแต่พวกนายจะพักที่ไหนกันหรอเอริคถามด้วยความเป็นห่วง

ยังไม่รู้เลย เอริคกิลเลียมส่ายหน้าเบาๆ

อย่างนั้น พวกนายก็มาพักกับเราสิ บ้านเรามีห้องตั้งหลายห้อง

ถ้าเป็นเช่นนั้นพวกเราก็ขอรบกวนด้วยนะ

พวกนายจะอยู่ที่นี้กันกี่วัน

คงไม่นานหรอก เพราะฉันอยากกลับไปที่คฤหาสน์เกเบรียลเร็วๆ ช่วงนี้ฝันไม่ค่อยดีน่ะ

มีอะไรให้ฉันช่วยหรือเปล่า บอกได้นะ

มีมากด้วย อย่างแรกคือนายช่วยติดต่อเรื่องเครื่องบินให้หน่อยนะ ส่วนเรื่องเงินขอยืมก่อนนะ เดี่ยวคืนให้ตอนหลัง ตอนนี้พวกเราไม่เงินติดตัวเลยล่ะ

โห สิ่งมหัศจรรย์ของโลก คุณหนูนลิน เกเบรียลไม่มีเงิน ไม่น่าเชื่อว่ามันจะมีวันนี้เอริคแกล้งทำตาโต

ไม่ต้องมาล้อเลยนะ ก็ฉันไปอยู่บ้านพ่อตั้งนาน ส่วนใหญ่มีคนตามดูแลเลยไม่จำเป็นต้องพกเงินไปไหนนี่นลินแอบเอานิ้วไขว้กันไว้ข้างหลัง นี้เธอไม่ได้โกหกเลยนะ เพราะถ้าท่านพ่อหรือเพื่อนๆของเธอไม่ว่าง ท่านพ่อจะส่งคนติดตาม ทำให้เธอไม่จำเป็นต้องพกเงิน เนืองจากมีคนจ่ายให้อยู่แล้ว นลินคิดเข้าข้างตัวเอง

สุดยอด

อะไรที่ว่าสุดยอดล่ะ เอริค กิลเลียมถามด้วยท่าทางเบื่อๆ

นี้แสดงว่าท่านพ่อเธอก็คนรวยไม่ต่างกับทางแม่เธอเลยดิ น่าอิจฉาจังเลย

เมื่อได้ยินดังนั้น นลินจึงประชดขึ้นว่า บ้านนายก็รวย เผลอๆมากกว่าบ้านฉันเสียอีก พ่อทายาทเจ้าของโรงแรมกว่าพันสาขาทั้งโลก

โธ่ แซวกันขนาดนี้ฉันก็เขินหมดเอริคแก้มแดง

ว่าแล้วว่ามันต้องเป็นตุ๊ดแน่ๆเลย กิลเลียมรำพึงเบาๆสๆหรับเขา ทว่ามันดังพอที่เอริคจะได้ยิน

นายว่าฉันหรอ กิล และทั้งสองก็วิ่งไล่กันไปทั่วทั้งคฤหาสน์ โดยนลินนั่งมองทั้งสองมือทั้งสองประสานเข้าหากัน ก่อนอฐิธานในใจว่า แม่ค่ะช่วยคุ้มครองรักษาคฤหาสน์นั้น ก่อนที่หนูจะกลับไปด้วยนะค่ะ หนูกลัวว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นกับคฤหาสน์ที่พวกเรารัก

 

ณ ท่าอากาศยาน

ในที่สุดก็มาถึงซะที พวกเธอรู้มั้ยว่า ฉันไม่ได้มาที่นี้ต้อง 4 ปีแล้ว ชายผมทองกล่าว มือดึงแว่นตาดำออกจากดวงตา เผยให้เห็นดวงตาสีฟ้า

หญิงสาวคนหนึ่งก้าวเดินออกมาพร้อมกับชายหนุ่มอีกคน ก่อนโวยวายใส่ชายผมทองว่า นี้ อย่าชื่นชมมันมากนักเลย เอริครีบพาฉันไปที่คฤหาสน์เร็ว ฉันกังวลรู้มั้ยว่า ฉันฝันถึงมันบ่อยๆขึ้นเรื่อยๆ

ครับ คุณหนูนลิน ผมจะรีบพาไปเดี่ยวนี้ล่ะครับ

ดี

 

ทีคฤหาสน์เกเบรียล กลิ่นเลือดโชยมาแตะจมูกของนลินและกิลเลียมที่พึ่งมาถึง

ไม่จริงนลินไม่รอช้ารีบสปริงตัว กระโดดข้ามรั้วเข้าไปข้างใน

เอริค นายช่วยโทรติดต่อตำรวจให้หน่อยนะ เดี๋ยวฉันคงต้องรีบตามไปช่วยริน

อือ เมื่อเห็นว่าเอริครับปากแล้ว กิลเลียมจึงกระโดดข้ามรั้วตามนลินไปอีกคน นี้ พวกมันเป็นยอดฝีมือหรือไงว่ะ กระโดดได้สูงขนาดนั้น เขารำพึงก่อนจะรีบโทรแจ้งตำรวจ

 

ฝ่ายนลิน เธอรีบวิ่งมาที่ห้องที่เธอเคยฝันอยู่บ่อยๆ เมื่อมองไปข้างในก้พบว่าคนรับใช้ในบ้านทุกคนถูกจับกุม ร่างกายแต่ล่ะคนมีบาดแผลมากกว่า คาดว่าเป็นเพราะถูกทรมานให้บอกที่ซ่อนของของมีค่าในคฤหาสน์หลังนี้ ไม่ห่างใกล้จากร่างคนใช้ มีชายฉกรรจ์ห้าคนยืนคุยกันอยู่

เธอทนเห็นภาพพวกนั้นไม่ได้เธอเลยเข้าไปไหนห้องพร้อมตะโกนขึ้นว่า หยุดเดี๋ยวนี้นะ

โอะ โอ้ พวกแกดูสิว่าใครมา สาวน้อยตัวเล็กว่ะ มาสนุกกับพวกเราดีกว่า ชายคนหนึ่งยื่ยมีมาจับมือของนลิน นลินจับตัวชายคนนั้นทุ่มลงกับพื้อน แถมหมัดให้อีกสี่ห้าหมัดเล่นเอาชายคนนั้นสลบคาที่

หญิงสาวก้าวข้ามร่างของชายคนนั้นมาหาชายฉกรรจ์อีกสี่คนที่ยืนอึ้งกับภาพตรงหน้า ยี้ สกปรกจัง ไม่น่าลดตัวลงไปต่อยเลย

พวกแกจัดการมันให้ได้ชายฉกรรจ์ทั้งสี่เข้ามาจัดการนลิน หลบการโจมตีของทั้งสี่ได้อย่างง่ายได้ สำหรับตัวเธอที่ถูกฝึกการต่อสู้มาตลอดห้าปี การเคลื่อนไหวของชายทั้งสี่ช่างเชื่องช้าจริงๆ

คุณหนูระวัง น้อยร้องขึ้นเมื่อเห็นชายคนหนึ่งปามีดมาทางนลิน

กิลเลียมเข้ามารับมีดนั้นด้วยมือเปล่า ก่อนบ่นนลินว่า ทำไมไม่รู้จักระวังตัว

ก็เห็นอยู่ว่ากำลังมันส์ แล้วอีกอย่าง ฉันรู้ว่าอย่างไรนายก็ต้องมาช่วยทันหญิงสาวว่า ขณะซ้อมชายสองคน

แล้วถ้าฉันมาไม่ทันล่ะ กิลเลียมขยับร่างกายซ้อมชายอีกสองคนตลอดการพูด

ไม่ได้คิด เพราะอย่างไรแล้วมันก็คงไม่มีวันนั้น ใช่มั้ยล่ะ นลินล่ะมือจากการชายฉรรจ์ที่สลบไปหมดแล้วมามองหน้ากิลเลียม

เบื่อคนรู้ทัน กิลเลียมเดินเข้าไปแก้เชือกให้กับบรรดาคนรับใช้ที่ถูกหมัดรวมกัน

เรามาช่วยกันจัดการพวกนี้ก่อนดีกว่า ว่าแล้วพวกเขาทั้งสองก็ช่วยกันทำแผลให้กับคนรับใช้ ไม่นานหลังจากนั้นตำรวจก็เข้ามาจับกุมชายฉกรรจ์ที่สลบเหมือกเพราะฝีมือของกิลเลียมและนลิน

พอเอริคเห็นสภาพของชายฉกรรจ์ทั้งห้า ก็อดแซวไม่ได้ว่า นี้ไปอยู่ไหนกับมาเนี่ย หายไปฝึกเป็นยอดฝีมือหรอครับ

กิลเลียมกับนลินไม่รู้จะตอบอย่างไง สบตากันก่อนหัวเราะออกมาสองคึน เอริคมองภาพตรงหน้าอย่างงงงวย

-----------------------100%----------------------------

ครบแล้ว

68 ความคิดเห็น

  1. #64 need-not-to-know (@praewja) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2552 / 08:28

    อัพต่อได้แล้วๆๆๆๆๆ

    #64
    0