oooไลท์บูล ปริศนาลูกแก้วศักดิ์สิทธิ์ooo

ตอนที่ 11 : [Chapter 8]{Rewrite}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ต.ค. 52

Chapter 8

วันนี้นลินออกจากบ้านตอนบ่าย เธอไปห้างกับป้าน้อย เพื่อซื้ออุปกรณ์ตกแต่งบ้านในงานวันเกิด ทว่ากว่าออกมาได้นลินต้องใช้ความพยายามอย่างมาก ในการอ้อนป้าน้อย จุดประสงค์หลักที่เธอต้องการออกมาซื้อของกับป้าน้อยก็คือ ต้องการซื้อของขวัญวันเกิดให้กับกิลเลียม ที่ครบรอบ 15 ปีในอีก 2 วัน

นลินกับป้าน้อยเดินไปเรื่อยๆภายในห้างสรรพสินค้า สายตาของนลินกลับสะดุดกับลูกแก้วสีฟ้าในร้านขายของเก่าร้านหนึ่ง เธอหยุดเดินทัน มีผลให้ป้าน้อยต้องหยุดเดินเช่นเดียวกัน

ป้าน้อยคะ หนูของแวะไปซื้อของสักพักนะค่ะ พอซื้อเสร็จแล้ว หนูจะไปรอป้าน้อยที่รถเลยนะค่ะนลินขอป้าน้อย ในขณะที่ดวงตาเธอยังคนเหลือบมองลูกแก้วนั้น

ก็ได้ค่ะ คุณหนู แต่ว่าคุณหนูต้องรีบนะค่ะ ป้าให้เวลาครึ่งชั่วโมงนะค่ะป้าน้อยว่า

ค่ะแล้วป้าน้อยกับนลินก็แยกกัน

ทันทีที่ป้าน้อยเดินไปสุดสายตา นลินก็ไม่รีรอที่จะสาวเท้าเข้าสู่ร้านที่มีลูกแก้วนั่น

ภายในร้านดูสะอาดสะอ้านมาก แต่ของแต่ละอย่างในร้านกลับดูเก่าและคลังทุกอย่าง ร้านนี้มีพนักงานเพียงคนเดียว แถมพนักงานคนนั้นก็แต่งกายคลุมทึบไปทั้งตัว จนเห็นได้เพียงมือที่เหี่ยวย่นที่ยื่นออกมาจากแขนเสื้อเท่านั้น

คุณลุงค่ะ หนูของซื้อลูกแก้วสีฟ้าที่ตั้งโชว์ไว้ด้านหน้าได้ไหมค่ะนลินถาม

ขอมือคุณหนูหน่อยสิครับ” นลินก็ยื่นมือข้างขวาให้พนักงานคนนั้นโดยดี ทั้งๆที่ยังงงกับท่าทางของพนักงานคนนี้อยู่ก็ตาม

เดี๋ยวผมจัดการเอาไปห่อให้นะครับเขาว่า ปล่อยมือจากมือของนลิน ก่อนเดินไปหยิบลูกแก้วที่นลินต้องการมาห่อ

คุณลุง รู้ได้ยังไงค่ะว่าหนูจะเอาไปให้คนอื่นนลินกล่าวอย่างตกใจ

ผมเป็นนักทำนายครับ พอดูที่มือของคุณหนู เลยรู้ว่าคุณหนูจะเอาไปให้เพื่อนเขายื่นเอาลูกแก้วที่ถูกห่ออย่างสวยงามมาให้กับนลิน

คุณลุงค่ะ ช่วยทำนายให้หนูหน่อยได้ไหมค่ะนลินรับลูกแก้วมาถือ

หนูอยากรู้เรื่องของอนาคตจริงๆหรอ

คะ

ถึงแม้มันจะเจ็บปวดอย่างนั้นหรอ

ค่ะ

ผมของกล่าวเพียงคร่าวๆนะครับ ในอนาคตอันใกล้นี้คุณหนูจะพบเจอกับสิ่งที่เกลียดอีกครั้งและทราบถึงความเป็นอยู่ของผู้ให้กำเนิดอีกคน ถ้าเอาชนะใจตัวเองได้คุณหนูก็จะมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

เมื่อฟังคำทำนายจบนลินก็เกิดอาการสับสนอีกครั้ง และในขณะนั้นร้านก็ค่อยเลือนหายไป

พอนลินรู้สึกตัวอีกเธอพบว่าเธอได้มาอยู่ที่รถแล้ว ในมือถือห่อลูกแก้วนั้นอยู่ เรื่องมันยังไงกันแน่ ในอนาคตฉันต้องเจอกับการโกหกอีกหรือ ทำไม ทำไม เรื่องมันยังไงกันแน่.....

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบสงัดยามเที่ยงคืนของวันที่ 27 พฤษภาคม

เข้ามาเมื่อมีเสียงตอบรับกลับมาคนที่เป็นฝ่ายเคาะ เปิดประตูเข้าไปภายในห้อง

ห้องที่ถูกตบแต่งด้วยโทนสีฟ้า บนเตียงขนาดหกฟุตที่ร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่ ตาของเขาปรือจนแทบจะปิดอยู่แล้ว ผมเผ้ายุ่งเหยิงจนดูไม่ได้ เสื้อผ้ายับยู่ยี่รวบกับผ่านศึกสงครามที่ไหนมา

สภาพของคนที่อยู่ภายในห้องชวนให้คนที่พึ่งเข้ามา แอบหัวเราะเบาๆ

รินเองหรอ ฉันขอนอนต่อสัก 5 นาที แล้วเดี๋ยวค่อยคุยกันและแล้วคนบนเตียงก็ล้มลงนอน ส่งผลให้นลินรีบเข้ามา เตรียมจะตบหน้าให้ตื่น แต่ดูเหมือนคนบนเตียงจะรู้อยู่แล้ว ถึงเอาหมอนมากันก่อนมือน้อยๆนั้น ก่อนที่มันจะถูกหน้าเขา

กิล ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนลินตะโดนใส่หูกิลเลียม เขาจำเป็นต้องลุกขึ้นนั่งอย่างช่วยไม่ได้

ริน เข้ามาทำอะไรในห้องคนอื่นต้องดึกๆเนี่ยกิลคราง ตอนนี้เขาเริ่มจะตื่นเต็มตา มีผลจากการที่นลินตะโกนใส่หูเขา

ทายเอาสินลินลากเก้าอี้มาข้างเตียง ในขณะที่อีกมือก็ซ่อนของบางอย่าง

วันนี้วันที่ 27 พฤษภา อือ ถ้าคาดคะเนไม่ผิดเธอต้องคงเอาของขวัญมาให้ฉันใช่ไหม

เฮ้อ คงไม่มีสักเรื่องใช่ไหมที่นายไม่รู้นลินทรุดตัวนั่งบนเก้าอี้ ก่อนเอาของที่ซ่อนเอาไว้มาวางบนตัก

โธ่ รินก็น่าจะรู้อยู่ว่า คนๆนี้ฉลาดแค่ไหนกิลเลียมส่งสายตากวนบาทามาให้นลิน

ไอ้คนหลงตัวเอง เอาไปของขวัญวันเกิดเธอส่งของขวัญให้ ภายในใจระงับอารมณ์ที่อยากจะถีบคนตรงหน้า

ไหนคำอวยพรล่ะ รินกิลเลียมท้วง

ขอให้นายมีความสุขตลอดปี และขอให้กลับบ้านได้อย่างปลอดภัย พอใจหรือยังค่ะ คุณชายอวยพรเสร็จนลินก็อดใจไม่ได้ที่จะแขวะกิลเลียม

พอใจคร้าบ ขอแกะเลยนะกิลเลียมเตรียมแกะแล้ว ถ้านลินไม่ห้ามไว้เสียก่อน

นี้ อย่าพึ่งแกะสิ ไว้แกะพร้อมกันในวันที่ 28 ได้หรือเปล่านลินส่งสายตาอ้อนวอนไปให้กิลเลียม จนเข้าอดใจอ่อนไม่ได้

อือกิลเลียมรับปาก

เรามาคุยกันดีกว่า

แล้วนลินก็ชวนกิลเลียมคุยกันไปเรื่อยๆ จนเวลาประมาณตีสี่นลินก็ล้มตัวลงนอนหลับ เมื่อเห็นนลินหลับ กิลเลียมจัดการเอานลินมานอนบนเตียง ส่วยตัวเขาก็ลงมาปูที่นอนบนพื้น

 

คุณหนูค่ะ เพื่อนๆของคุณหนูมาขอเข้าพบค่ะน้อยรายงาน บัดนี้กิลเลียมและนลินได้ออกมาเดินเล่นกันภายในสวนดอกไม้หลังคฤหาสน์

ป้าน้อยครับ ช่วยบอกให้พวกเขามาหาผมกับรินที่นี้นะครับ

ค่ะแล้วน้อยก็เดินกลับไป

กิล นายว่าพวกเขามาทำไหมหรอนลินทรุดตัวลงบนเก้าอี้หินอ่อนตรงข้ามกับกิลเลียม

ถ้าทายไม่ผิดคงมาให้ของขวัญฉันละมั้งกิลเลียมยิ้มแปลก

ทายสิค่ะ ใครเสียงใสของเด็กสาวดังมาจากด้านหลังของนลิน ดวงตาของเธอถูกปิดด้วยมือของเด็กผู้ชายอีกคน

อืม เสียงคงเป็นน้ำ

ถูกต้องค่ะน้ำตอบรับ ตาของนลินยังคงถูกคนอีกคนปิดอยู่

ส่วยคนที่ปิดตาคงเป็นเอริค ใช่หรือเปล่า

โธ่ รินอ่ะ แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ได้หรอเอริคว่า ก่อนมานั่งลงบนเก้าอี้ ที่คั่นระหว่างกิลเลียมกับนลิน เพื่อนอีก 4 คนที่เหลือทยอยนั่งลง

นี่กิล ฉันว่าฉันแกล้งโง่แล้วนะ ถ้าฉันไม่แกล้งฉันคงทายทีเดียวถูกทั้งสองคนเลยนะนลินตีหน้าใสซื่อ

ใช่เธอแกล้งโง่แล้ว แต่ก็ช่วยไม่ได้นะ เอริค ที่รินเค้าฉลาดมาก จนต่อให้แกล้งโง่ยังไง ก็ไม่สามารถปกปิดความฉลาดของตัวเองได้ทันทีที่กิลเลียมพูดจบ ก็สร้างเสียงหัวเราะให้กับเพื่อนทุกคน

นี้ สรุปพวกนายมาทำอะไรกันวันนี้ พรุ่งนี้ไม่ใช่หรอวันงานนลินแสร้งถาม

อ้าว วันนี้วันเกิดกิลไม่ใช่หรอ เราก็ต้องมาให้ของขวัญสิมาสต้าตอบ

นลินกับกิลเลียมหัวเราะกันสองคน

หัวเราะอะไรกันนะมาตินถามขึ้น พวกเขางงกันไปหมดแล้ว ที่อยู่ๆกิลเลียมกับนลินก็หัวเราะขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล

จริงๆ ก็ไม่มีอะไรมากหรอก แค่ 1.เราสามารถหลอกเอาจุดประสงค์ของพวกนายออกมา อย่างง่ายดายนลินว่า สบตากับกิลเลียมเชิงว่า ให้เขาเป็นคนพูดต่อ

“2. ฉันทายจุดประสงค์พวกนายถูก ก็แค่เนี่ยจบคำพูดของกิลเลียม ก็ทำให้เพื่อนๆตะลึงได้อีกครั้ง

พวกนายไปทายกันตั้งแต่เมื่อไหร่มาสต้าถาม

รู้สึกว่าก่อนที่พวกนายย่องเข้ามา แกล้งรินนะกิลเลียมทำท่าเมื่อคิดหนัก ทั้งทีจริงๆแล้วก็รู้ทุกอย่างเป็นอย่างดี

เออ ไอ้พวกฉลาดสาว เด็กผู้หญิงห้าวประจำห้องพูด เธอคนนี้มีผมและตาสีน้ำตาลเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น-ไทย

ขอบใจที่ชมนะค่ะ/ครับกิลเลียมกับนลินตอบรับพร้อมกัน ราวกับนัดหมายกัน

สรุปพวกเราจะให้ของขวัญได้หรือยังฮึน้ำว่า หลังจากเริ่มเบื่อบทสนทนาที่ดูเหมือนจะยืดยื้ออีกนานแสนนาน

ยังเอริคและมาสต้าพูดพร้อมกัน

เธอลืมข้อตกลงของพวกเราไปแล้วหรอสาวถาม

ยัง แต่ฉันเบื่อบทสนทนาอันไร้สาระแล้วน้ำบ่น

เดี๋ยวนะค่ะ ฉันของแทรกหน่อยคนที่ทำท่าจะทะเลาะกันหันมามองนลิน

เอริค น้ำ สาว มาสต้า มาติน พวกเธอมีข้อตกลงอะไรกันหรอ บอกหน่อยได้หรือเปล่านลินทำหน้าสงสัย แต่ดวงตาไม่ได้บอกอย่างนั้นเลย ถ้าคนที่สามารถตีความดวงตาของนลินได้ว่า เขากำลังตกอยู่ในมือของมารร้ายที่กระหายเลือด อยากจะฆ่าคน ถ้าไม่ทำให้เธอกระจ่างกับสิ่งที่ถามออกไป

ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ริน ก็แค่ก่อนที่กิลจะได้ของขวัญของพวกเรา เขาต้องทำสิ่งที่พวกเราให้สำเร็จเสียก่อนมาตินว่าและยื่นกระดาษกับปากกาให้กิลเลียม

เขารับมาอย่างงง หากเมื่อเห็นแต่ละข้อแล้วตาก็ลุกวาว เนื่องจากมันง่ายเสียเหลือเกิน จนเขาทำเสร็จในเวลาไม่ถึง 5 นาที ก่อนจะส่งคืนมาติน

สุดยอดถูกหมดเลยมาสต้าที่นั่งข้างมาตินชะโงกหน้าดู

ถ้าไม่ได้ก็ไปตายเลยล่ะ ฉันว่านะใครก็ไม่รู้คิด มันง่ายมากๆเลย และฉันก็คิอว่าต่อให้เป็นเด็ก 10 ขวบก็ยังทำได้เลยกิลเลียมพูดเรื่อยๆ จนไม่ได้สังเกตว่า คนที่เขาพึ่งส่งกระดาษคืนไปนั้น กำลังหน้าแดงด้วยความโกรธจัด

 กิลน้ำสะกิดเบาๆ กิลเลียมถึงจะรู้ตัวว่า เขาทำอะไรลงไป

เอ่อ... มาสต้า ฉันขอโทษฉันพูดเล่น อย่าโกรธเลยนะกิลเลียมปั้นหน้าไม่ถูก เมื่อรู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป

ไม่ให้อภัย โว้ยและแล้วก็เกิดการวิ่งไล่กันระหว่างกิลเลียมกับมาสต้า สร้างเสียงหัวเราะให้แก่ทุกคน

 

อีกมุมหนึ่ง มีสายตาของคนวันกลางคนจ้องมองเด็กๆ ในมุมอับของหน้าต่างชั้นสอง

ริน ถ้าหนูรู้ความจริงทุกอย่าง หนูยังจะร่าเริงได้อย่างนี้หรือเปล่านะดวงตาสีครามจ้องมองรอยยิ้มของนลิน เขาไม่สามารถคาดคะเนได้ว่า ถ้าเธอรู้ความจริงทั้งหมด เธอจะยังร่าเริงอย่างเดิมไหม เขารู้สึกกลัวในหัวใจ

ท่านพี่ ข้าควรจะทำอย่างไหร่ดี ข้ากลัวเหลือเกินว่าข้าจะทำสิ่งนั้นไม่ได้ดวงตาเปลี่ยนไปจ้องมองสร้อยคอรูปดาบของตน ในใจภาวนาไปถึงคนอีกคนที่อยู่ที่แสนไกล....

--------------------100%----------------------

 

68 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 4 กรกฎาคม 2552 / 18:04
    งึมงำ งึมงำ แบบนี้ดีกว่านะ
    #54
    0