ตอนที่ 38 : แวะมาคุยค่ะ (ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาในนิยาย) ผ่านๆได้เน่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    28 เม.ย. 62

อันเนื่องมาจากวันนี้ไรท์พอจะมีเวลาว่าง (ใครถาม)  แล้วพอดีว่าเพิ่งจะเปิดเข้าไปในหน้า "คำนิยม"  (เพิ่งเห็นจริงๆค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ)

ไรท์เพิ่งรู้นะว่าเค้ามีให้เขียนคำนิยมด้วย  ปกติอัพนิยายจากในแอพค่ะ  ไม่ได้เข้าหน้า Browser เลยไม่เห็นว่ามีให้เขียนคำนิยม (เต่ามาก 555)


เอาล่ะ...ไหนๆก็มีเวลาแล้วเลยมานั่งฉอดๆซะหน่อย  

อันเนื่องมาจากคำนิยมของคุณ DollyMommy (ขออนุญาตหยิบยกมาเขียนนิดนึงนะคะ)

ตอนแรกอ่านๆไปก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ  แต่พอมาถึงช่วงกลางๆของบทความปุ๊บก็ไปสะดุดกับประโยคที่ว่า...


"สำหรับคนที่ไม่เคยอ่านประวัติศาสตร์สามก๊กมาก่อนอาจจะไม่เก็ท (เอาจริงๆเลยคือไม่เก็ทแน่นอน) เรียกว่าพื้นฐานคนอ่านนิยายเรื่องนี้ต้องพอรู้จักตัวละครในสามก๊กมาก่อนนั่นแหละ"



พออ่านจบ  ไรท์ก็มานั่งคิดอย่างหน้ามึนๆ  จริงด้วย...ถูกของรี้ด  ถ้าเกิดว่ารี้ดบางคนไม่เคยอ่านสามก๊กมาก่อนเลยล่ะ...จะทำยังไง? (แต่ไรท์ไม่รู้ว่ารี้ดทุกคนที่ติดเฟบนิยายเรื่องนี้เอาไว้จะเคยอ่านสามก๊กมาก่อนรึเปล่านะคะ)

(หรือถ้ารี้ดคนไหนไม่เคยอ่านสามก๊กมาก่อนจริงๆแต่ยังอ่านนิยายเรื่องนี้อยู่  จะช่วยแสดงความคิดเห็นก็ได้ค่ะว่าอ่านยังไงให้รู้เรื่อง?  เพราะในสมัยที่ไรท์เป็นนักอ่าน...ไรท์ก็ยังก้าวผ่านจุดๆนี้มาไม่ได้เหมือนกันนะคะ)


แล้วไรท์ก็ย้อนไปนึกถึงนิยายเรื่องนึงที่ไรท์เคยอ่าน  เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของประเทศญี่ปุ่นค่ะ  นิยายเรื่องนี้เขียนดีมาก (ไรท์ไม่ได้เปรียบเทียบกับนิยายของไรท์นะคะ  เพราะไรท์เป็นมือใหม่มากและยังเขียนได้ไม่เข้าขั้น)  ทั้งๆที่การบรรยาย  เนื้อเรื่อง  การดำเนินเรื่อง  ทุกอย่างดีหมด  แต่ไรท์กลับไม่ได้อ่านนิยายเรื่องนี้ต่อด้วยเหตุผลเพียงข้อเดียว

ก็เพราะ...




ไรท์ไม่เคยศึกษาประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นมาก่อนเลยค่ะ!



อ่ะต่อๆ  กลับมาที่คำนิยมค่ะ  พอนั่งคิดอยู่ประมาณ 30 วินาที  (นั่นคิดแล้วแน่เรอะ!?)  คำตอบที่ไรท์ตอบกับตัวเองได้ก็คือ...




"ทำใจค่ะ"  (แง่ววว)


ใช่ค่ะ...ไรท์ต้องทำใจและยอมรับในฟีดแบคที่ตอบกลับมา  ไรท์ไม่สามารถจูงใจให้ทุกคนมาชอบนิยายของไรท์ได้  เพราะความชอบของแต่ละคนไม่เหมือนกันจริงๆค่ะ

ไรท์อาศัยเพียงแค่ว่า...ไรท์เขียนนิยายเรื่องนี้ขึ้นมาจากความชอบ  ถ้าถามว่าตั้งใจมั้ย?  แน่นอนค่ะว่าไรท์ตั้งใจมากถึงมากที่สุด  (ถึงแม้ว่าจะยังทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร)  

รี้ดเชื่อมั้ยคะว่าวันแรกที่ไรท์ลงนิยายในเด็กดี  ไรท์ต้องเปิดเข้ามาดูยอดวิวทุกๆ 5 นาที แทบไม่ต่างจากคนที่เก็งกำไรในตลาดหุ้นออนไลน์  (วันแรกไรท์ลงไปประมาณ 10 กว่าตอนมั้งนะ)  ไรท์ทำแบบนั้นมาตลอดเกือบสองอาทิตย์  หลับก็ไม่สนิทเพราะเอาแต่สนใจยอดวิว  ตื่นมาก็วิตกจริตที่ยอดวิวมันน้อยกว่าที่คาดหวัง  เป็นเอามากแค่ไหนลองคิดดูก็แล้วกันค่ะ 

หลังจากที่ลงนิยายวันแรกปุ๊บ  มียอดวิวขึ้นมา 138 วิว  ไรท์ถึงกับถอดใจค่ะ  ในตอนนั้นคิดแค่ว่าลงตั้งสิบกว่าตอนทำไมมันถึงมียอดวิวแค่นี้?  ก็เลยคิดว่าจะเลิกอัพไปเลยดีกว่า

แต่ทีนี้ไรท์เห็นว่ามีรี้ดที่กดเฟบนิยายของไรท์อยู่ 5 คน  วันนั้นทั้งวันไรท์เอาแต่นั่งคิดนอนคิดว่าจะเอายังไงต่อดี?  (อุตส่าห์มีคนเฟบทั้งๆที่เราเขียนบรรยายก็ยังไม่ค่อยจะรู้เรื่อง) 

และในที่สุด...ไรท์ก็ตัดสินใจอัพนิยายต่อ  ทั้งๆที่ไรท์ก็ไม่รู้ว่าอนาคตจะยังมีใครเข้ามาอ่านนิยายของไรท์อีกรึเปล่า?

เมื่อประมาณสองชั่วโมงที่แล้ว  มีรี้ดที่อันเฟบนิยายไปสองคน  (ไม่ต้องคิดมากนะคะ  ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะทำแบบนั้น)  ไรท์ก็ได้แต่หัวเราะอยู่คนเดียวว่ารี้ดอาจจะรู้สึกอื้ออึงมึนงงไปกับช่วงย้อนอดีตแน่นอน  555  ถ้าไรท์ไม่เคยอ่านสามก๊กมาก่อน  ไรท์ก็คงจะทำแบบนั้นเหมือนกันค่ะ

ที่ไรท์มานั่งพิมพ์ยิกๆอยู่นี่ไม่ใช่เพราะว่าไรท์ประสบความสำเร็จล้นหลามแล้วมานั่งสาธยายแบบยาวเหยียดนะคะ  ดูจากสภาพโดยรวมแล้วก็เรียกว่ากระท่อนกระแท่นจะตายมิตายแหล่เหมือนกันค่ะ  แต่สิ่งที่ไรท์พยายามจะสื่อก็คือ...




"ขอบคุณนะคะ"


ขอบคุณทุกยอดวิวและทุกการติดตามที่เป็นกำลังใจที่สำคัญให้กับไรท์นะคะ  ถึงแม้ว่าจะยังมีจำนวนน้อยนิดในสายตาของใครหลายๆคน  แต่รี้ดทุกคนก็ทำให้ไรท์รู้สึกว่าตัวเองตัดสินใจไม่ผิดที่คิดจะเขียนนิยายต่อ  ขอบคุณมากๆจริงๆค่ะ

สำหรับตัวของไรท์เองก็คงตอบแทนอะไรไม่ได้มากไปกว่าการตั้งใจเขียนนิยายเรื่องนี้ให้ออกมาดีที่สุด  จะไม่เทผู้ที่เป็นกำลังใจของไรท์ไม่ว่าจะด้วยกรณีใดๆก็ตาม  อาจจะลงช้าบ้างเร็วบ้าง...เขียนบรรยายขาดๆเกินๆไปบ้าง  แต่ก็สัญญาว่าจะเขียนจนจบนะคะ



สุดท้ายนี้ไรท์ก็ขอเป็นกำลังใจให้กับนักเขียนท่านอื่นๆที่อาจจะกำลังรู้สึกท้อแท้หรือหมดกำลังใจอย่างที่ไรท์เคยเป็น  อย่าไปคิดมาก  อย่าไปคาดหวัง  แค่เพียงคุณทำในสิ่งที่ใจรัก  แล้วส่งผ่านความรักความตั้งใจของคุณผ่านตัวอักษรทุกตัวบนหน้ากระดาษให้ทุกคนได้รับรู้  ความสุขของเราก็จะอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม  

ไรท์เข้าใจว่ามันอาจจะไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับใครหลายๆคน  แต่ก็ไม่ยากเกินไปที่จะลองปรับเปลี่ยนทัศนคติดูใหม่นะคะ



ความสุขที่แท้จริงของนักเขียนคืออะไร...เรามาตามหาสิ่งนั้นกันเถอะ  ^^







ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ  รักผู้อ่านทุกๆท่านมากๆค่ะ





อ้อ...เกือบลืม  สงกรานต์ปีนี้ก็ขอให้ทุกคนมีความสุขกันมากๆนะคะ  ขับขี่ปลอดภัย  เดินทางปลอดภัย  เริ่มต้นปีใหม่ไทยก็ขอให้เฮงๆรวยๆกันทุกคนเลยจ้า









                                                                                                                                      Paleni


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

62 ความคิดเห็น

  1. #30 Rawiwanzc (@Rawiwanzc) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 03:54

    ไม่รู้นะ นี่ก็ไม่เคยอ่านสามก๊กเหมือนกัน อาศัยว่าสงสัยชื่อตัวละครไหนในสามก๊กก็ไปเปิดอากู๋หาเอา อ่านไปอ่านมาไปหาละครสามก๊ก2010มาดูซะละ ก็ปกตินิ
    #30
    1
  2. #25 APPLE ARCHER (@DollyMommy) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 11:31

    ก็นะ มันก็ถูกของไรท์แหละ คือสามก๊กมันไม่ได้อ่านกันทุกคนอ่ะเนอะ เอาเป็นว่าใครชอบก็อ่าน ไม่ชอบก็ผ่าน แต่เราชอบไง จบปิ้ง ฮาาาา


    อยากจะขอยกตัวอย่างในการทำการบ้านของไรท์ซะหน่อย อ้างอิงมาจากตอนที่ 23 และ 24 (ตอนย้อนอดีตของฮาจิเมะ/ชีซี) คือตรงนี้ถ้าใครไม่ได้อ่านสามก๊กก็จะงง...งงว่าทำไมชีซีถึงต้องมานั่งต่อปากต่อคำกับโจหยินถึงขนาดนั้น อ่ะจริงไหม? เผลอๆใครงงมากๆก็มีอันฟอลตามมาแน่นอน


    แต่ถ้าใครเคยอ่าน (ในกรณีของไรท์เราคิดว่าน่าจะยกเหตุผลของทั้งสองคนนี้มาจากในฉบับวรรณกรรมของหลอกว้านจง) ก็จะเข้าใจว่าทำไมโจหยินถึงต้องมารับบทตัวโกงในตอนของชีซี มันก็เพราะว่าก่อนที่ชีซีจะมาอยู่ที่ฮูโต๋ เขาเคยปะทะกับโจหยินมาก่อน


    ตอนนั้นโจหยินส่งทหารมาบุกเมืองของเล่าปี่ (ซึ่งในตอนนั้นชีซียังทำงานให้เล่าปี่อยู่นะ) แล้วทหารของโจหยินก็แพ้กลับไป ก็เลยไปฟ้องโจหยินไง ทีนี้โจหยินได้ฟังก็ของขึ้น จะออกไปนำทัพบุกเมืองเล่าปี่ด้วยตัวเอง ลิเตียนก็ห้ามเอาไว้ แต่ก็ไม่สำเร็จ โจหยินหาว่าลิเตียนเอาใจออกห่าง เลยสั่งให้ลิเตียนเฝ้าเมืองห้วนเสียไว้ เดี๋ยวพี่หยินจะไปเอง หุๆๆ


    พอไปถึงหน้าเมืองซินเอี๋ย พี่หยินก็ให้ทหารตั้งค่ายกล "แปดประตู กุญแจทอง" ซะเลย พี่หยินยกทหารจากห้วนเสียมาเกือบทั้งเมือง เหลือไว้เฝ้าเมืองเป็นเพื่อนนุ้งลิเตียนแค่หยิบมือ เอาล่ะดิ ทีนี้จะทำไง ชีซีคิดหนักเอาเรื่อง เพราะทหารของเล่าปี่มีน้อยกว่าโจหยินเป็นหมื่นๆ


    แต่ด้วยมันสมองที่โคตรรรรรรจะฉลาด ชีซีบอกให้กวนอูแอบยกทัพส่วนนึงไปเข้าตีเมืองห้วนเสียที่มีลิเตียนเฝ้าและมีทหารน้อยนิด แถมยังสั่งให้เตียวหุยคอยนำกำลังดักซุ่มโจมตีตามทางถ้าหากว่าโจหยินเกิดแตกทัพหนีกลับเมือง จากนั้นเขาก็พาเล่าปี่กับจูล่งออกมาตีค่ายกลของพี่หยินแถวๆหน้าเมืองนั่นแหละ ชีซีเห็นค่ายกลของพี่หยินก็ยิ้มหวานทันที เลยหันไปกระซิบกับจูล่งให้เข้าตีจากตรงจุดศูนย์กลาง ผลสรุปก็คือ...พี่หยินพ่ายแพ้คนฉลาดอย่างชีซีแล้วแตกทัพหนีกลับไปจริงๆ แถมที่สำคัญ เมืองห้วนเสียก็ถูกกวนอูยึดเอาไว้ได้อีกตะหาก ทัพวุยของพี่หยินจึงต้องระหกระเหเร่ร่อนกลับไปที่เมืองหลวงในสภาพบอบช้ำสุดๆ


    พอไปถึงพี่หยินก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้โจโฉฟัง แต่พี่หยินเขาก็ก้มหน้าก้มตายอมรับชะตากรรมแต่โดยดีนะ ถ้าเขาฟังคำเตือนของนุ้งลิเตียนตั้งแต่แรก พวกทหารก็คงไม่มาตายเปล่าแบบนี้ พี่หยินก็ต้องกราบขอโทษลิเตียนไปตามระเบียบ


    พอฟังเรื่องเล่าจบ โจโฉก็ลองปรึกษาเรื่องนี้กับเทียหยกดู เทียหยกก็เลยบอกว่า -คนที่วางแผนทะลวงค่ายกลของโจหยินจนยับเยินนั่นน่ะชื่อว่าชีซี ทีนี้ไอเดียของโจโฉก็ผุดปิ๊งๆขึ้นมาเหมือนหลอดไฟ เขาก็เลยปลอมลายมือขุ่นแม่ของชีซี (ที่อยู่ในเมืองฮูโต๋) แล้วเขียนจดหมายไปถึงลูกชายว่าแม่ถูกโจโฉจับตัวเอาไว้นะ รีบมาช่วยแม่เร็วๆเข้า-ลูกชาย ไม่งั้นมันจะเชือดคอแม่แน่ๆ บลาๆๆๆ แล้วชีซีเป็นลูกกตัญญูนาจา แม่เขียนมาขนาดนี้มีเหรอที่จะไม่รีบไป


    พอไปถึงนางก็พบว่ามันเป็นเรื่องที่โจโฉออกอุบายกุเรื่องขึ้นมาทั้งเพ ทำให้นางกับแม่ต้องติดแหง็กอยู่ที่นั่นโดยที่ออกจากเมืองไปไหนไม่ได้ เลยกลายเป็นว่าชีซีต้องมาทำงานให้กับโจโฉนับตั้งแต่นั้นมา...และนั่นก็โยงมาถึงตอนที่ 23 ของไรท์ ว่าทำไมพี่หยินถึงชอบพูดจาถากถางชีซีนักล่ะ ก็ในเมื่อทระนงตัวว่าตัวเองฉลาดนัก แต่ไหงมาติดกับเพราะจดหมายปลอมๆของท่านมหาอุปราชได้


    น่ามสานชีซีเค้าจริงๆนะฮะ







    #25
    1
    • #25-1 Paleni (@manmaking2499) (จากตอนที่ 38)
      12 เมษายน 2562 / 17:08

      แจกแจงเหตุการณ์ละเอียดยิบ ขอบคุณมากๆนะคะ นี่อ่านมากกว่าไรท์อีกอ่า

      ยอมในความสามก๊ก ณ จุดนี้
      #25-1
  3. #24 ebookpisi (@ebookpisi) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 08:57
    ไม่เคยอ่านเรื่อง สามก๊กค่ะ แต่รู้จักตัวละครบางตัว ในความคิดเห็นส่วนตัว คนที่ไม่รู้จักเลยจะงง เพราะมีตัวละครเยอะมาก แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่สนใจ ตัวเราเองเราอ่านแบบไม่ได้คิดไปไกลว่าตัวละครทุกตัวต้องเป็นตัวละครจริงหรือไม่ แค่คิดว่าเป็นตัวละครที่ไรท์สร้างขึ้น ก็สามารถอ่าน และเข้าใจตัวละครได้ค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #24
    1
    • #24-1 Paleni (@manmaking2499) (จากตอนที่ 38)
      12 เมษายน 2562 / 17:07

      ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะคะ พลังบวกมาเต็ม 555

      ขอน้อมรับกำลังใจดีๆจากรี้ดนะคะ
      #24-1