(E-BOOK) SECRET GARDEN | CHANBAEK KAIHUN

ตอนที่ 27 : 27 | Begin Again

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,884
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 371 ครั้ง
    3 ก.พ. 63




27 | Begin Again

ตราบใดที่แสงอรุณรุ่งยังโผล่พ้นเส้นขอบฟ้า

ทุกชีวิตจะได้รับโอกาสให้เริ่มต้นใหม่เสมอ

Secrets of Garden




 

 

ตื่นเต้นไหมคะ?”

 

เสียงเอ่ยถามของแพทย์หญิงเจ้าของเคสทำให้แบคฮยอนยิ่งตื่นเต้นจนกลายเป็นประหม่า ฝ่ามือบางสั่นเล็กน้อยไม่ต่างอะไรกับฝ่ามือหนาที่กอบกุมกันอยู่ แม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรกกับการอัลตร้าซาวด์ดูพัฒนาการของลูกน้อยในครรภ์ หากแต่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาจะได้รู้เพศของเจ้าตัวน้อยหลังจากที่รอมานาน

 

ดูเหมือนว่าคุณแม่จะตื่นเต้นไม่แพ้เจ้าตัวเล็กเลยนะคะ หมอได้ยินเสียงหัวใจสองดวงเต้นแข่งกันเลยคุณหมอสาวเอ่ยด้วยรอยยิ้มเอ็นดู ก่อนจะทาเจลเย็น ๆ ลงบนผิวท้องและใช้เครื่องตรวจเคลื่อนไปมาบริเวณหน้าท้องกลม

 

ตรงนี้คือหัวใจของเขานะคะ อัตราการเต้นของหัวใจถือว่าปกติดีค่ะ

 

นัยน์ตาสองคู่มองภาพบนหน้าจอตามที่คุณหมอชี้ ก่อนที่รอยยิ้มยินดีจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของว่าที่คุณพ่อและคุณแม่มือใหม่  

 

บริเวณนี้คือช่วงลำตัวค่ะปลายลูกศรชี้ตรงบริเวณหน้าท้องก่อนที่เสียงหัวเราะของคุณหมอจะดังขึ้น ดูเหมือนว่าจะตัวใหญ่นะคะ ท้องกลมเชียว

 

ประโยคนั้นเรียกเสียงหัวเราะจากชานยอลได้เป็นอย่างดี หากแต่เรียวตาคู่สวยของว่าที่คุณแม่กลับหันไปค้อนให้สามีเพราะเจ้าตัวชอบหาของบำรุงมาให้ทานจนทำให้เจ้าก้อนกลายเป็นลูกหมูตั้งแต่อยู่ในท้อง

 

หลังจากนั้นคุณหมอก็อธิบายการเจริญเติบโตในส่วนอื่นๆ ของทารกในครรภ์ให้คุณพ่อคุณแม่ได้รับทราบ ตลอดเวลาฝ่ามือสองคู่ยังคงกอบกุมกันไว้ไม่ห่าง เช่นเดียวกับรอยยิ้มที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรักและตื้นตันที่ไม่เคยเลือนหายไปจากใบหน้า

 

เอาล่ะค่ะ, ถึงเวลาที่คุณพ่อคุณแม่รอคอยแล้วเนอะ

 

เขายอมให้ดูใช่ไหมครับชานยอลที่ทั้งตื่นเต้นและกังวลเอ่ยถามเสียงแผ่ว ซึ่งนั่นเรียกรอยยิ้มจากคนที่นอนอยู่บนเตียงและคุณหมอได้เป็นอย่างดี

 

ตอนนี้ยังเอาขาปิดไว้อยู่ค่ะ คุณพ่อจะลองคุยกับน้องดูไหมคะ บอกเขาว่าไม่ต้องอายคุณหมอหรอก

 

เขาจะได้ยินใช่ไหมครับ

 

แน่นอนค่ะ อายุครรภ์ในช่วง 18 - 21 สัปดาห์เด็กจะเริ่มมีพัฒนาการด้านการรับรู้แล้วค่ะ อีกอย่างช่วงนี้คุณแม่จะรู้สึกว่าลูกดิ้นเพราะกล้ามเนื้อต่าง ๆ ของเขาเริ่มแข็งแรงมากขึ้น

 

หน่วยตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยหลังจากที่ได้ยินคำพูดของคุณหมอ ก่อนที่ใบหน้าคมจะก้มมองผู้เป็นภรรยาที่นอนยิ้มหวานอยู่บนเตียง

 

ที่เราบอกพี่ว่าสองสามวันมานี้รู้สึกแปลกๆ ใช่ไหม

 

ครับ, ผมก็นึกว่าคิดไปเองแบคฮยอนคลี่ยิ้มบางเพราะตื่นเต้นไม่แพ้กันเมื่อรู้ว่าอาการแปลกๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้คือเจ้าก้อนกำลังซน และถึงแม้จะเคยอ่านจากคู่มือการตั้งครรภ์มาบ้างแต่แบคฮยอนก็ไม่ได้มั่นใจนัก

 

อย่างที่บอกค่ะว่าเขาเริ่มจะได้ยินเสียงจากภายนอกแล้ว ถ้าคุณพ่อคุณแม่คุยกับเขาบ่อยๆ เขาก็จะตอบสนองค่ะ

 

พอได้ยินแบบนั้นคนเห่อลูกก็รีบก้มหน้าลงไปแนบกับหน้าท้องกลมทันที กลีบปากหยักกดจูบลงบนผิวท้องเนียน ก่อนที่เสียงทุ้มเข้มจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

เด็กดีของแด๊ด ได้ยินเสียงแด๊ดไหมครับ

 

ตุบ

 

สัมผัสแผ่วเบาที่เกิดขึ้นกับหน้าท้องกลมทำให้แบคฮยอนคลี่ยิ้มทั้งน้ำตา คนเป็นแม่ย่อมรับรู้ได้ถึงสายสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกับลูกน้อยผู้เปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจ แม้ว่าสัมผัสนั้นจะบางเบาแค่ไหนก็ตาม

 

ละ ลูกได้ยินเสียงพี่ชานยอลนะครับ

 

เจ้าก้อนดิ้นหรือ!?”

 

ครับ

 

ถึงแม้จะสัมผัสไม่ได้ว่าลูกดิ้นตอบแต่ชานยอลก็แย้มยิ้มกว้างด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข เสียงทุ้มเข้มยังคงคุยกับเจ้าก้อนในครรภ์และนั่นเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากคุณแม่ตัวกลม ภาพครอบครัวที่แสนน่ารักและอบอุ่นทำให้คุณหมอที่ยืนอยู่ตรงนั้นเผยยิ้มตาม

 

โอ้~ ดูเหมือนว่าเสียงของคุณพ่อจะทำให้เจ้าตัวเล็กยอมกางขาแล้วค่ะ

 

จริงหรือครับ!” เป็นชานยอลที่เอ่ยถามเสียงดังอย่างเก็บความตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่ ซึ่งคุณหมอก็เข้าใจเป็นอย่างดีและหัวเราะออกมาเบาๆ

 

ค่ะ, คุณพ่อกับคุณแม่ดูตรงที่หมอชี้นะคะ บริเวณนี้คืออวัยวะเพศของเจ้าตัวเล็ก เห็นไหมคะ

 

ถึงแม้ว่าเทคโนโลยีในการอัลตร้าซาวด์ในสมัยนี้จะพัฒนาไปมาก แต่กับคนที่ไม่ได้มีความรู้ทางการแพทย์ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจและมองภาพที่ปรากฏบนจอไม่ออกอยู่ดี

 

อ่า เด็กดีขยับขาอีกนิดน้าคุณหมอสาวขยับเครื่องตรวจวนไปมาตรงบริเวณที่บ่งบอกเพศของทารกในครรภ์เพื่อเป็นการกระตุ้น ท่ามกลางสีหน้าตื่นเต้นและรอคอยของว่าที่คุณพ่อและคุณแม่

 

อ๊ะ! เก่งมากค่ะเด็กดี ตอนนี้เขาอ้าขากว้างจนเห็นได้ชัดเลยค่ะ

 

ผู้หญิงหรือผู้ชายครับชานยอลเอ่ยถามเสียงสั่น ฝ่ามือหนาที่กอบกุมมือแบคฮยอนเอาไว้ชื้นไปด้วยเหงื่อจนคนบนเตียงต้องคอยลูบเบาๆ

 

เพศชายค่ะ

 

“…”

 

ยินดีด้วยนะคะคุณพ่อคุณแม่

 

รอยยิ้มบนใบหน้าของชานยอลและแบคฮยอนคือสิ่งที่บ่งบอกถึงปริมาณความสุขที่อัดแน่นจนล้นหัวใจของทั้งคู่ ร่องรอยของน้ำตาแห่งความตื้นตันราวกับปุยหิมะที่ร่วงหล่นจากผืนฟ้าเพื่อส่งท้ายฤดูแห่งความหนาวเหน็บ

 

ก่อนที่การผันเปลี่ยนของเวลาจะนำพาฤดูใบไม้ผลิหวนกลับมา .. ฤดูแห่งการเริ่มต้นใหม่

 

 

 

 


 

 

 

 

ท้องฟ้าเหนือตัวเมืองเฮลเวเทียในบ่ายวันนี้ถูกแต่งแต้มด้วยก้อนเมฆน้อยใหญ่ที่ล่องลอยอยู่บนผืนผ้าใบสีฟ้าสด อุณหภูมิในอากาศเย็นสบายเพราะสายลมอ่อนจางที่พัดลงมาจากยอดเขา ธารน้ำแข็งบนเทือกเขาแอลป์เริ่มละลายเพื่อต้อนรับการมาเยือนของฤดูใหม่ที่กำลังจะมาถึง

 

ในห้องโดยสารของบีเอ็มดับเบิลยูสีขาวปลอดคันเดิม เสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีของคนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยทำให้แบคฮยอนแอบส่ายหัวเบาๆ อย่างเอ็นดู ดูเหมือนว่าแดดดี้ของเจ้าก้อนจะยิ่งเห่อลูกมากกว่าเดิมหลังจากที่รู้ว่าได้ลูกชาย

 

พี่จะเอาไปใส่กรอบแล้ววางไว้ให้ทั่วบ้าน

 

ครับ?”

 

หรือว่าจะต่อเติมบ้านทำเป็นแกลเลอรี่ดีนะ

 

แบคฮยอนที่ไม่เข้าใจในตอนแรกเริ่มเข้าใจแล้วว่าคนตัวโตกำลังเอ่ยถึงภาพอัลตร้าซาวด์ของเจ้าก้อนที่คุณหมอปริ๊นท์ออกมาให้จากคอมพิวเตอร์ เชื่อไหมว่ามีเป็นสิบภาพทั้งๆ ที่ลูกก็ไม่ได้ขยับตัวเปลี่ยนท่าทางอะไร แต่เป็นเพราะความเห่อของคุณแดดดี้ที่ขอให้คุณหมอปริ๊นท์ภาพออกมาเยอะๆ

 

พี่ชานยอล

 

หืม

 

ไม่ได้ลืมเรื่องที่เราคุยกันไว้ใช่ไหมครับถึงแม้จะมีความสุขที่เห็นคนตัวโตยิ้มกว้าง แต่แบคฮยอนก็ยังอยากทำทุกอย่างให้จบสิ้นเสียที และก็ได้แต่หวังว่าอีกคนจะเข้าใจกัน

 

พี่ไม่ได้ลืม

 

มันจะไม่เป็นไร เชื่อผมนะครับ

 

แบคฮยอนเอื้อมมือไปจับฝ่ามือหนาและบีบแน่นอย่างให้กำลังใจ ซึ่งชานยอลก็หันมายิ้มให้คนข้างกายอย่างที่ทั้งคู่เข้าใจในความหมาย ก่อนที่รถยนต์จะเคลื่อนตัวไปยังอีกฝั่งของเมืองซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลจิตเวช

 

สายลมยามบ่ายคล้อยพัดปลิวยอดหญ้าให้เอนไหว แตะสัมผัสอย่างแผ่วเบาลงบนเส้นผมสีน้ำตาลเข้มราวกับเปลือกไม้ ชายเสื้อสีฟ้าอ่อนปลิดปลิววาบไหวคล้ายปีกผีเสื้อเริงระบำ ดวงตากลมสวยมองเหม่อไปในที่ที่ไกลแสนไกลจนเกินจะอาจเอื้อม

 

แบคฮยอนทอดมองภาพตรงหน้าด้วยแววตาสั่นไหว ความเจ็บปวดและโกรธแค้นที่เคยสลักอยู่ในใจค่อยๆ จางหายแทนที่ด้วยความสงสาร ฝ่ามือบางที่ถูกกอบกุมเอาไว้สั่นเทาจนคนที่ยืนอยู่ข้างกายรีบโอบร่างอวบเข้ามากอดด้วยความเป็นห่วง

 

เขาน่าสงสารเสียงทุ้มหวานเอื้อนเอ่ยออกมาแผ่วเบา โดยที่เรียวตาคู่สวยไม่ได้ผละออกมาจากร่างผอมบางที่นั่งอยู่บนวีลแชร์ใต้ร่มไม้ใหญ่ภายในสวนของโรงพยาบาล

 

มันคือผลกรรมที่เขาทำเอาไว้ เราช่วยอะไรไม่ได้

 

ผมรู้ครับ เพียงแต่

 

อ๊ะ.. นั่นผีเสื้อ

 

เสียงแหบพร่าที่แว่วมาทำให้แบคฮยอนชะงักคำพูด พวกเขาจับจ้องไปที่เรือนกายผอมบางของลู่หานที่จู่ๆ ก็ลุกออกจากรถเข็น ก่อนที่ร่างผอมนั้นจะถลามาข้างหน้าราวกับว่ากำลังจะไขว่คว้าบางสิ่ง

 

ออกไปไม่ได้นะคะ

 

แต่เราจะไปจับผีเสื้อ

 

ตอนนี้แดดร้อนเดี๋ยวไม่สบายค่ะ เอาไว้เย็นกว่านี้พี่จะพาออกมาจับผีเสื้อใหม่นะคะ

 

ใบหน้าสวยที่ตอนนี้ซูบเซียวมุ่ยลงอย่างเด็กเอาแต่ใจ แต่พอพยาบาลที่คอยดูแลพูดปลอบอย่างใจดีใบหน้านั้นก็ประดับด้วยรอยยิ้มหวาน ก่อนที่ร่างผอมบางจะถูกประคองให้นั่งบนวีลแชร์และถูกพากลับเข้าไปในอาคาร

 

คุณหมอบอกพี่ว่าลู่หานเหมือนย้อนกลับไปตอนที่ยังเป็นเด็ก เขาจดจำแค่ความทรงจำที่สวยงาม

 

นั่นก็ดีแล้วไม่ใช่หรือครับ

 

“…”

 

“…”

 

อืม

 

แบคฮยอนรู้ดีว่าความโกรธในใจของชานยอลยังไม่ได้เลือนหายไปจนหมด ความสูญเสียที่เกิดขึ้นกับพวกเขามันสาหัสมากและมีเพียงเวลาเท่านั้นที่จะช่วยเยียวยา ส่วนเรื่องของลู่หานจะถูกเก็บไว้ในลิ้นชักความทรงจำซึ่งสักวันมันคงเลือนรางไปตามกาลเวลา

 

ผมขออโหสิกรรมให้คุณ

 

เสียงแผ่วเบาทว่าหนักแน่นในความรู้สึกของแบคฮยอนล่องลอยไปตามสายลม ด้วยหวังเพียงว่าการอโหสิกรรมซึ่งทุกสิ่งที่ลู่หานได้กระทำจะส่งผลให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยติดค้างจบสิ้นลง และหวังว่าทุกคนจะพบเจอกับความสุขไม่ว่าจะอยู่ในรูปแบบไหนก็ตาม

 

จากบ่ายคล้อยสู่เย็นย่ำสนธยา บีเอ็มดับเบิลยูสีขาวปลอดที่เคยเคลื่อนออกไปจากปางเมื่อช่วงบ่ายก็กลับมาถึงเรือนไม้หลังงาม ผืนหญ้าที่เคยถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดหิมะเริ่มกลับมาเขียวขจีอีกครั้ง เป็นการย้ำเตือนว่าฤดูหนาวกำลังจะเคลื่อนผ่าน เหมือนเช่นความทรงจำเลวร้ายที่จะกลายเป็นเพียงอดีต

 

ชานยอลเดินอ้อมมาอีกฝั่งของรถเพื่อประคองคุณแม่ตัวกลมลงจากรถ แบคฮยอนที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากผู้เป็นสามีคลี่ยิ้มบาง ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันเดินเข้ามาในตัวเรือน

 

ภายในเรือนไม้หลังงามในเย็นวันนี้ไม่ได้เงียบเหงาเหมือนเช่นวันวาน นั่นเป็นเพราะว่าปาร์คคนเล็กที่เพิ่งเปิดเทอมไปได้สองเดือนกว่ามีวันหยุดยาวในช่วงเทศกาล เสียงหัวเราะที่ห่างหายไปจากปางจึงกลับมาแว่วดังอีกครั้ง

 

ทั้งชานยอลและแบคฮยอนได้แต่คลี่ยิ้มพร้อมกับส่ายหัวเมื่อได้ยินเสียงโวยวายดังออกมาจากครัว ไม่พ้นเด็กซนคงโดนคุณป้าแม่บ้านดุเพราะเข้าไปพังห้องครัวเพราะอยากฝึกทำอาหารให้สัตวแพทย์หนุ่ม

 

นั่งพักอยู่ตรงนี้ก่อนนะเดี๋ยวพี่มาชานยอลเอ่ยบอกคนที่นั่งอยู่ข้างกายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ซึ่งแบคฮยอนก็พยักหน้ารับก่อนจะยกแก้วนมอุ่นๆ ที่เด็กรับใช้นำมาให้ขึ้นดื่ม

 

คล้อยหลังคนตัวสูงที่เดินขึ้นไปบนชั้นสองของเรือน เสียงฝีเท้าคู่หนึ่งที่วิ่งตึงตังออกมาจากห้องครัวก็ทำให้แบคฮยอนหันไปมอง ภาพที่เห็นคือใบหน้างองุ้มที่เปื้อนคราบแป้งลามไปจนถึงกลุ่มผมสีอ่อน ก่อนที่เจ้าของร่างนั้นจะเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ พร้อมกับถอนหายใจฟึดฟัด

 

เป็นอะไรครับหืมแบคฮยอนเอ่ยถามเด็กตัวโตด้วยน้ำเสียงใจดี โดยที่ฝ่ามือบางก็เอื้อมไปหยิบทิชชู่มาเช็ดคราบแป้งออกจากใบหน้าง้ำงอ

 

ก็แมรี่น่ะสิดุเล็กอยู่ได้ว่าจะทำครัวพัง เล็กก็แค่อยากทำคุกกี้อ่ะ

 

คุณป้าคงเป็นห่วงกลัวว่าคุณเล็กจะได้รับบาดเจ็บน่ะครับ

 

ไม่รู้ไม่ชี้เด็กดื้อที่กำลังงอนเต็มที่กอดอกฉับอย่างเอาแต่ใจ ทว่าเมื่อนัยน์ตาเรียวคมเหลือบไปเห็นบางสิ่งที่วางอยู่บนโต๊ะพลันใบหน้าที่เคยงอง้ำก็เปลี่ยนไปเป็นยิ้มกว้างทันที

 

นั่นหลานเล็กใช่ไหม!” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นทำให้แบคฮยอนหัวเราะเบาๆ ก่อนที่ฝ่ามือบางจะหยิบภาพอัลตร้าซาวด์หนึ่งแผ่นจากบนโต๊ะส่งให้คนเด็กกว่า

 

คุณเล็กได้หลานชายนะครับ

 

จะ จริงหรือ มัน.. มันวิเศษมาก

 

คุณอาที่เห่อหลานไม่แพ้ผู้เป็นพี่ชายรับภาพอัลตร้าซาวด์มาจากแบคฮยอนด้วยฝ่ามือสั่นพร่า ก่อนจะยกขึ้นมาในระดับสายตาและจ้องมองอยู่อย่างนั้นหลายนาที ซึ่งท่าทางเหล่านั้นเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากแบคฮยอนได้เป็นอย่างดี

 

เล็กขอภาพนี้ได้ไหมเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามแผ่วเบาหลังจากเงียบไปนาน ซึ่งแบคฮยอนก็พยักหน้ารับพร้อมกับลูบกลุ่มผมนิ่มด้วยความรักใคร่

 

หลานน่ารักจัง, ครอบครัวของเราจะใหญ่ขึ้นอีกนิดแล้วเนอะ

 

ใช่แล้วครับ

 

เล็กมีความสุขมากๆ เลยแบค

 

พี่ก็เหมือนกันครับ

 

รอยยิ้มบนใบหน้าของทั้งคู่ยังคงงดงามเหมือนเช่นวันแรกที่พวกเขาได้พบกัน อ้อมกอดที่มีให้กันและกันเสมอโอบร่างพวกเขาเอาไว้ ความสัมพันธ์ไม่ว่าจะในรูปแบบไหนล้วนสวยงามในแบบของมัน โดยเฉพาะสายสัมพันธ์ของครอบครัว

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อใกล้เข้าสู่เทศกาลคริสต์มาสตามตึกรามบ้านช่องทั่วทั้งเฮลเวเทียต่างก็ประดับประดาไปด้วยแสงไฟหลากสี รอยยิ้มและเสียงหัวเราะเปื้อนอยู่บนใบหน้าของทุกคนเพราะตื่นเต้นกับเทศกาลแห่งความสุขที่กำลังจะมาเยือน เฝ้ารอคอยกล่องของขวัญจากซานตาครอสที่จะหย่อนลงมาจากปล่องไฟในคืนวันที่ยี่สิบห้าของเดือนธันวาคม

 

อุณหภูมิของเมืองท่ามกลางเทือกเขาแอลป์ยังคงหนาวเหน็บตามแบบฉบับของเมืองหนาว เกล็ดหิมะยังคงร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าแม้ในวันที่อากาศอบอุ่น ทว่าความเยือกเย็นที่เคยปกคลุมผืนป่าก็ไม่ได้มากเท่าเหมือนยามแรกเริ่มของฤดู

 

เดี๋ยวเล็กช่วยเสียงทุ้มนุ่มที่ดังขึ้นเรียกให้ใบหน้าหวานหันไปมอง แบคฮยอนคลี่ยิ้มบางพร้อมกับขยับกายออกเล็กน้อยเพื่อให้เด็กตัวสูงมายืนข้างกัน

 

เดี๋ยวนี้จัดเก่งแล้วนะครับ

 

ก็ได้แบคสอนไงเล่าคนที่จัดดอกไม้เก่งกว่าเมื่อก่อนหันมายิ้มกว้างให้พี่สะใภ้คนโปรด ก่อนที่ทั้งคู่จะช่วยกันจัดดอกไม้ใส่แจกันรวมถึงจัดเป็นช่อเล็กๆ อีกสามสี่ช่อ

 

สายวันนี้ครอบครัวปาร์คคุยกันไว้ว่าจะไปโบสถ์ด้วยกัน เรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นทำให้พวกเขาอยากไปสวดมนต์เพื่อชำระจิตใจให้สงบ อีกทั้งยังเป็นการแผ่บุญและอโหสิกรรมให้กับผู้ที่ล่วงลับ

 

เสร็จจากโบสถ์แล้วเราจะเข้าเมืองไปซื้อของกันใช่ไหมเด็กซนของป้าแมรี่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น นัยน์ตาเรียวคมเป็นประกายวิบวับจนแบคฮยอนหัวเราะเบาๆ อย่างเอ็นดู

 

ใช่ครับ

 

เย้~ เล็กจะซื้อต้นคริสต์มาสต้นใหญ่ๆ เอาแบบให้สูงถึงเพดานไปเลย

 

ความสดใสของเด็กหนุ่มตัวสูงทำให้แบคฮยอนส่ายหัวเบาๆ ดูก็รู้ว่าเจ้าตัววางแผนมาแล้วเรื่องจะซื้อต้นคริสต์มาสต้นใหม่ ถึงแม้ว่าคุณป้าแม่บ้านจะบอกปนดุว่าต้นเก่าเมื่อปีที่แล้วยังเก็บเอาไว้อย่างดีในห้องเก็บของก็ตาม

 

หลังจากที่ช่วยกันจัดดอกไม้และเตรียมสำรับอาหารเสร็จเรียบร้อยทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปโบสถ์ พ่อเลี้ยงหนุ่มที่เข้าไปจัดการงานในปางตั้งแต่เช้าตรู่ก็กลับมาที่เรือนในช่วงสาย ช่วงขายาวรีบก้าวขึ้นบันไดมาบนชั้นสองของเรือนและตรงไปที่ห้องนอนของตน

 

เสียงน้ำกระทบกับพื้นกระเบื้องที่ดังเล็ดลอดออกมาจากห้องอาบน้ำเรียกรอยยิ้มมุมปากจากคนเจ้าเล่ห์ ฝ่ามือหนารีบถอดเสื้อและกางเกงชื้นเหงื่อออกจากกายและเดินไปที่ประตูห้องน้ำทันที ก่อนจะค่อยๆ ผลักเข้าไปเพราะรู้ดีว่าคนที่กำลังอาบน้ำอยู่ไม่ได้ล็อกกลอน

 

แบคฮยอนที่นอนหลับตาพริ้มแช่น้ำอุ่นๆ อยู่ในอ่างอาบน้ำไม่ได้รู้ตัวว่ากำลังถูกบุกรุกจากผู้เป็นสามี ฝ่ามือเรียวลูบหน้าท้องกลมแผ่วเบาพร้อมกับเอ่ยเสียงเล็กเสียงน้อยคุยกับเจ้าก้อนในท้อง และภาพนั้นก็ทำให้คนที่เหน็ดเหนื่อยจากงานอย่างชานยอลคลี่ยิ้มกว้างและหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

 

ตื่นเต้นหรือไงหืมที่จะได้ออกไปเที่ยว เตะท้องแม่แรงเชียวเจ้าตัวเล็ก

 

ลูกดิ้นหรือ!”

 

อ๊ะ พี่ชานยอล!?”

 

ทั้งน้ำเสียงที่ดังกว่าปกติและสัมผัสที่แนบลงบนหน้าท้องกลมทำให้แบคฮยอนลืมตาขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนที่เรียวตาคู่สวยจะตวัดมาค้อนให้คนหน้าไม่อาย ผิดกับผิวแก้มเนียนที่แดงระเรื่อเพราะเขินอายกับร่างเปลือยเปล่าของตัวเอง

 

เข้ามาทำไมครับเอ่ยเสียงดุใส่คนที่ยังคงก้มหน้าคุยกับลูก ฝ่ามือหนากร้านก็ยังไม่หยุดลูบท้องกลมไปมาจนคนถูกลูบเริ่มรู้สึกจั๊กจี้ พี่ชานยอล

 

พี่เข้ามาอาบน้ำ

 

แต่ผมอาบอยู่นะครับ

 

ก็อาบพร้อมกันเลยไง

 

แบคฮยอนอดค้อนใส่คนเจ้าเล่ห์อีกรอบไม่ได้เพราะใบหน้าคมเข้มที่ทำเป็นหน้าซื่อตาใส เสียงทุ้มต่ำที่เอาแต่ฟ้องลูกว่าเขาใจร้ายไม่ยอมให้อาบน้ำด้วยนั่นอีกที่ทำให้แบคฮยอนนึกหมั่นไส้ สุดท้ายก็ต้องยอมคุณแดดดี้ของเจ้าก้อนเพราะจนใจจะปฏิเสธ

 

ใช้เวลาอาบน้ำไม่ถึงยี่สิบนาทีว่าที่คุณพ่อและคุณแม่ก็ประคองกันออกมาจากห้องน้ำ ชานยอลพาแบคฮยอนที่สวมชุดคลุมอาบน้ำมานั่งบนเตียงพร้อมกับใช้ผ้าขนหนูซับน้ำออกจากกลุ่มผมนิ่ม ซึ่งการกระทำนั้นเรียกรอยยิ้มบางจากคนตัวบางได้เป็นอย่างดี

 

เมื่อก่อนจะเป็นแบคฮยอนที่คอยเช็ดผมให้กับชานยอลทุกครั้งหลังอาบน้ำ ทว่าเมื่อแบคฮยอนอุ้มท้องเจ้าก้อนหน้าที่เหล่านั้นก็ถูกเปลี่ยนเป็นชานยอลที่ทำให้แบคฮยอนแทน คนตัวโตดูแลเอาใจใส่แบคฮยอนตลอดเวลาแม้ว่าวันนั้นจะเหนื่อยล้าจากงานมากแค่ไหนก็ตาม

 

เดี๋ยวพี่ไปหยิบเสื้อผ้ามาให้

 

ขอบคุณนะครับ

 

ริมฝีปากบางกดจูบลงบนฝ่ามือหนากร้านที่วางแนบอยู่บนผิวแก้ม การกระทำที่แสนน่ารักนั้นทำให้ชานยอลคลี่ยิ้มบาง ก่อนที่ใบหน้าคมเข้มจะโน้มลงมาและกดจูบลงบนหน้าผากมน

 

ยินดีครับที่รัก

 

อ้อมกอดอุ่นๆ ในวันที่ลมหนาวยังคงพัดโชยส่งผลให้หัวใจพองโตไปด้วยความสุข เกล็ดหิมะบนเทือกเขาแอลป์ยังคงไม่ละลายและมันจะคงอยู่เช่นนั้นตลอดทั้งปี หากแต่เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึงต้นไม้น้อยใหญ่ที่เคยผลัดใบจะกลับมาเขียวขจี

 

ดั่งเช่นกล้วยไม้ป่านามฤทัยเหมันต์ที่จะกลับมาผลิบานอย่างงดงามอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

ทำไมนายถึงมาด้วยเนี่ย

 

เสียงเอ่ยถามที่ดังมาจากเบาะหลังเรียกเสียงหัวเราะจากชานยอลและแบคฮยอนที่นั่งอยู่เบาะด้านหน้าได้เป็นอย่างดี ใบหน้าคมที่งองุ้มอย่างเอาแต่ใจของเด็กดื้อทำให้คนที่นั่งอยู่ข้างๆ คลี่ยิ้มบาง หน่วยตาคมที่ทอดมองมามีแต่ความรักใคร่และเอ็นดู

 

แลนด์โรเวอร์สี่ประตูคันใหญ่เคลื่อนตัวออกจากปางในช่วงสายของวัน จุดหมายปลายทางคือโบสถ์เก่าแก่ซึ่งอยู่ห่างจากปางไม่ไกล สองข้างทางทอดยาวไปด้วยแนวสนสูงที่เริ่มสลัดเกล็ดหิมะออกจากใบเพื่อรับแสงแดดอันอบอุ่น

 

ยิ้มบ้าอะไร, ฉันถามทำไมไม่ตอบ

 

คิม จงอินหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นว่าคนหน้ามุ่ยเริ่มไม่สบอารมณ์ และมันก็อดไม่ได้จริงๆ ที่จะจิ้มปลายนิ้วลงบนแก้มใสที่พองลมเพราะเจ้าตัวกำลังงอแง

 

ผมอยากไปโบสถ์ด้วยไม่ได้หรือครับ

 

แล้วทำไมไม่ขับรถมาเองล่ะ

 

ก็อยากมากับคุณหนูนี่ครับ

 

คำตอบชวนให้ใจสั่นพร้อมด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนทำให้เซฮุนเบือนหน้าหนี แก้มเนียนใสขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะเขินอายและนั่นไม่อาจรอดพ้นจากสายตาของคนที่มองอยู่ตลอดเวลา

 

นี่! เลิกจิ้มแก้มกันสักทีได้ไหม

 

ก็แก้มคุณหนูนุ่ม

 

อะแฮ่ม!”

 

เสียงกระแอมอย่างจงใจของคนที่นั่งอยู่เบาะหน้าทำให้ทั้งจงอินและเซฮุนชะงัก หน่วยตาคมกริบที่ทอดมองมาจากกระจกมองหลังทำให้สัตวแพทย์หนุ่มรู้สึกขนลุก ก่อนที่เจ้าของผิวสีแทนน้ำผึ้งจะกระแอมออกมาเบาๆ และผละปลายนิ้วออกจากแก้มใส

 

เกรงใจกันบ้างเสียงทุ้มเข้มเอ่ยขึ้นอย่างไร้แววล้อเล่น ซึ่งนั่นก็ทำให้คนทั้งสองที่นั่งอยู่บนเบาะหลังก้มหน้าหลบสายตาดุๆ เป็นพัลวัน

 

ทำเสียงดุทำไมครับ

 

หากแต่คนที่นั่งอยู่ในตำแหน่งเบาะข้างคนขับกลับเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดุกว่าเมื่อครู่ เรียวตาคู่สวยช้อนมองคนที่ตีหน้านิ่งทว่าแอบเม้มปากด้วยแววตาเอ็นดู และแน่นอนว่าคนที่ตั้งใจขับรถอยู่ไม่มีทางเห็นแววตาคู่นั้น

 

พี่เปล่า

 

เปล่าอะไรกันครับ, ผมได้ยินชัดเต็มสองหู ลูกก็ได้ยิน

 

แบคฮยอนอา..”

 

พอได้ยินคำว่าลูกคนที่เคยวางมาดเป็นพี่ชายหวงน้องก็เอ่ยเสียงอ่อนผิดกับก่อนหน้านี้ ท่าทางเกรงใจภรรยาของพ่อเลี้ยงแห่งผืนป่าทำให้อีกสองชีวิตที่โดนดุเมื่อครู่แอบหัวเราะเบาๆ ก่อนที่ฝ่ามือของทั้งคู่จะแอบกอบกุมกันและซ่อนเอาไว้ใต้เสื้อโค้ทกันหนาว

 

วันนี้คือวันที่ 24 ธันวาคม เป็นหนึ่งวันก่อนวันคริสต์มาสซึ่งถูกเรียกว่า คริสต์มาสอีฟในวันนี้ชาวคริสต์จะเดินทางไปร่วมพิธีนมัสการตามโบสถ์ต่างๆ ในเวลาเที่ยงคืน แต่กับครอบครัวปาร์คและสัตวแพทย์ประจำฟาร์มเลือกจะมาโบสถ์ตั้งแต่ช่วงเช้าเพื่อหลีกเลี่ยงสภาพอากาศที่หนาวเหน็บในตอนกลางคืน และเพื่อไม่ให้คุณแม่ท้องกลมต้องเบียดเสียดกับผู้คนมากหน้าหลายตาเพราะเกรงว่าจะได้รับอันตราย

 

หลังจากที่ขับรถมาได้สักพักในที่สุดพวกเขาก็มาถึงโบสถ์เก่าแก่แห่งหนึ่งซึ่งเป็นศูนย์รวมทางด้านศาสนาของผู้คนในละแวกนี้ อาคารสีขาวรายล้อมไปด้วยแมกไม้ทำให้บรรยากาศดูสงบและร่มเย็น เสียงกระดิ่งลมที่แขวนอยู่ตรงซุ้มประตูทางเข้าดังแว่วมา สลับกับเสียงขับขานของวิหคที่ทำรังอยู่บนต้นไม้ใหญ่

 

ชานยอลโอบประคองแบคฮยอนเดินผ่านซุ้มประตูเข้าไปในบริเวณโบสถ์ ตามด้วยจงอินและเซฮุนที่ช่วยกันถือสำรับอาหารและช่อดอกไม้ขนาดเล็กที่จัดเมื่อเช้า นอกจากพวกเขาทั้งสี่คนยังมีคุณตาคุณยายคู่หนึ่งที่กำลังนั่งสวดมนต์อยู่ภายในโบสถ์ และครอบครัวพ่อแม่ลูกที่ยืนคุยอยู่กับบาทหลวงท่าทางใจดีในชุดคลุมสีขาว

 

เราไปนั่งตรงนั้นแล้วกันชานยอลเพยิดหน้าให้จงอินกับเซฮุนไปตรงม้านั่งตัวยาวมุมหนึ่งของโบสถ์ ก่อนที่พวกเขาจะเดินไปนั่งและเริ่มสวดมนต์ต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้า

 

หลังจากที่สวดมนต์เสร็จทั้งหมดก็พากันออกมาจากโบสถ์และไปที่สวนด้านหลังตัวโบสถ์ซึ่งเป็นสุสานอันเงียบสงบ แผ่นปูนสีขาวรูปไม้กางเขนสลักชื่อบุคคลมากมายที่ล่วงลับลาจาก และในนั้นมีบุคคลซึ่งเคยเป็นที่รักและรู้จักของพวกเขารวมอยู่ด้วย

 

ปาร์ค เซฮุนคือคนแรกที่เดินเข้าไปในสุสานก่อนจะไปหยุดยืนอยู่หน้าหลุมฝังศพสองอันที่ตั้งอยู่ข้างกัน ชื่อที่สลักอยู่บนแผ่นป้ายนั้นคือผู้ให้กำเนิดทั้งสอง แม้ว่าคนนึงจะไม่มีอยู่ในความทรงจำของเด็กหนุ่มเพราะจากไปตั้งแต่เจ้าตัวยังเด็กมากก็ตาม

 

แต่ทุกครั้งที่นึกถึงเซฮุนก็จะมาที่นี่เสมอ

 

พวกเรามาเยี่ยมครับเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นแผ่วเบา ก่อนจะวางช่อดอกไม้ที่ถือมาลงบนแท่นปูนข้างกันกับสำรับอาหารที่จัดเตรียมมาเป็นอย่างดี

 

ผมกับพี่ใหญ่สบายดี และก็หวังว่าพวกคุณจะสบายดีเหมือนกัน

 

รอยยิ้มอ่อนจางบนใบหน้าคมทำให้ชานยอลก้าวเข้ามาหาน้องชายและโอบกอดไหล่กว้างเอาไว้ ซึ่งเซฮุนก็เอนหัวมาซบผู้เป็นพี่ที่เป็นที่พักพิงที่แสนอบอุ่นเสมอมา

 

พ่อกับแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ผมจะดูแลน้องอย่างดีที่สุด

 

แม้ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกจะจบลงไม่ดีนักและไม่ทันได้เอ่ยลา แต่เมื่อเวลาผ่านไปชานยอลก็เลือกที่จะทิ้งความรู้สึกในอดีตให้ตายไปกับความทรงจำที่เลวร้าย และทำได้แค่ระลึกถึงในยามที่บางความทรงจำดีๆ หวนกลับมา

 

แบคฮยอน

 

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียกผู้เป็นภรรยาที่ยืนอยู่ไม่ไกลหลังจากที่เงียบไปร่วมนาที ซึ่งแบคฮยอนก็เดินเข้ามาหาพร้อมกับคลี่ยิ้มบางให้คนตัวสูงที่ก้มลงมามอง นี่แบคฮยอน, ภรรยาของผม

 

ยินดีที่ได้พบครับคุณพ่อคุณแม่ แบคฮยอนหันมายิ้มบางให้กับแผ่นป้ายด้านหน้าพร้อมกับเอ่ยเสียงหวาน ฝ่ามือบางก็ลูบหน้าท้องแผ่วเบาเพื่อบอกให้เจ้าตัวเล็กทักทายคุณปู่กับคุณย่าของตน

 

ผมกำลังจะมีลูก หวังว่าพวกท่านจะอวยพรให้เขาเป็นเด็กดี

 

สายลมจางๆ ที่พัดผ่านมาทำให้ใบหน้าของทุกคนประดับด้วยรอยยิ้ม กาลเวลาผันผ่านวันแล้ววันเล่าไม่เคยหยุดนิ่ง ดั่งเช่นสายธาราที่เอื่อยไหลไปในที่ที่ไกลแสนไกล

 

ดอกไม้ช่อเล็กอีกสองช่อถูกวางลงบนแท่นปูนหน้าหลุมฝังศพของผู้ที่ล่วงลับ หนึ่งคือหญิงสาวผู้โชคร้ายที่เดินหลงทางไปในเส้นทางที่ผิดพลาดเพราะความรัก อีกหนึ่งคือหญิงสาวที่ซื่อสัตย์ทว่ากลับเป็นในทางที่ไม่ถูกไม่ควร

 

พวกเราทุกคนขออโหสิกรรมให้เธอ

 

ทั้งไอรีนและอเดล

 

 

 

 




                                                                                           


tbc.

 

หนาวนี้กอดใคร หนาวไหมกอดกัน

คิดถึงเสมอ :)

#ซคกด


S
N
A
P
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 371 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,072 ความคิดเห็น

  1. #1842 Chi_Yeol (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 17:03
    พี่ชานเห่อเจ้าก้อนหนักมาก 5555
    #1,842
    0
  2. #1801 pcy921 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 02:01
    มีความสุขสักทีนะคะ
    #1,801
    0
  3. #1736 zammmm (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 20:46
    คิดถึงจังเลยค่ะ รอเสมอนะคะไรท์
    #1,736
    0
  4. #1731 Kanjanaaaaaa8806 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 00:20
    รอมาต่อนะค้าบบบบ
    #1,731
    0
  5. #1728 แดนดิไลอ้อน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 14:24
    ชอบมากเลยค่ะ เรื่องดีมากเลย รอนะคะะะะ
    #1,728
    0
  6. #1727 Rung_moohham (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 21:50
    คิดถึงมากๆเลยค่ะ
    #1,727
    0
  7. #1726 NangAnna (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 00:48
    คิดถึงค่าาา
    #1,726
    0
  8. #1723 Star_Singto (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 15:56
    คิดถึงเหมือนกันค้าบบ
    #1,723
    0
  9. #1717 22645 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 12:50
    ฮื่อออ อบอุ่นมว้ากกกกกกกก happy มากเลยค้าบบ💕
    #1,717
    0
  10. #1714 ไพลอท (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 15:29
    จากนี้คงมีแต่เรื่องดีๆแล้วว ฮื่อปลื้มอ่ะ
    #1,714
    0
  11. #1712 LOMAbin (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 19:09
    ดีมากๆเลนค่ะ
    #1,712
    0
  12. #1711 bbblueskyy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 15:48
    อบอุ่มมากๆครอบครัวนี้จะเป็นครอบครัวใหญ่แล้วนะ
    #1,711
    0
  13. #1684 apeachh (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 08:07
    ต่อไปนี้ก็จะมีแต่เรื่องดีๆกันเนอะ คุณพ่อคุณแม่เค้าน่ารักกันมากเลย อดใจรอตอนที่เจ้าก้อนคลอดแล้วมาข่วยกันเลี้ยงเลยค่ะ ที่บ้านวุ่นวายแน่5555555รอติดตามเสมอนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่า
    #1,684
    0
  14. #1683 tttttttttttn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 01:40
    อบอุ่นมากก
    #1,683
    0
  15. #1682 nineqx (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 00:18
    น่ารักกกกก รอน้องคลอดดด
    #1,682
    0
  16. #1681 OOh_Pang (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 20:49
    อบอุ่นมากๆเลย ชอบครอบครัวแบบนี้
    #1,681
    0
  17. #1680 พี่แบคน้องโด้ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 05:24
    พี่ชายทำเป็นหวงน้องไปอย่างนั้นเองแหละ พอเจอเมียแกล้ง?ดุเข้าหน่อยก็หงอเลย5555 จากนี้ไปก็ขอให้ไม่มีเรื่องอะไรร้ายแรงเข้ามาแล้วนะคะ อยากเห็นปางเต็มไปด้วยความสุขสนุกสนาน :) อยากเห็นคุณหนูเล็กแต่งต้นคริสต์มาสต้นใหม่?คงจะน่ารักและวุ่นวายแน่เลย
    #1,680
    0
  18. #1679 Thananya Sumkaew (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 04:34
    อยากอุ้มหลาน ขอโมเม้นช่วงท้องเยอะๆน้า
    #1,679
    0
  19. #1678 promiseK (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 03:51
    คุณแด๊ดเขาเห่อลูกอ่ะ >< เรื่องร้ายๆผ่านไปแล้วเนอะ ทุกอย่างกำลังค่อยๆดีขึ้น รอเลี้ยงเจ้าก้อนอยู่น้าาา คิดถึงฟิคเรื่องนี้ ฮื่ออออ มาอัพอีกนะคะ จะตั้งใจรอเลย
    #1,678
    0
  20. #1677 AmmCB (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 03:29
    กรี๊ดดดดด ขอบคุณที่มาต่อนะคะรักเรื่องนี้มากๆเลย แพ้คำว่าที่รักของพ่อเลี้ยงมากอิจฉาแม่นางจัง รอเจ้าก้อนออกมาลืมตาดูโลกนะคะ
    #1,677
    0
  21. #1676 Kim Mim (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 01:08
    ในที่สุดก็ผ่านช่วงนั้นมาได้แล้ว ต่อไปจะเป็นครอบครัวที่อบอุ่นแล้วนะ รอเจ้าก้อนออกมาเล่นกับคุณแด๊ดดี้นะคะ
    #1,676
    0
  22. #1675 dhggifg (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 01:02
    มาอัพบ่อยน้าาาาา คิดถึงงงมากเลยอ่า
    #1,675
    0
  23. #1674 Mrmixx (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 23:14
    อยากเจอเจ้าก่อนแล้ววว แงงง
    #1,674
    0
  24. #1673 Aunbyunb (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 23:09

    รอเจ้าก้อนออกมาลืมตาดูโลกนะคะ เจ้ากัอนหลานยายยย

    #1,673
    0
  25. #1672 spcj (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 23:02
    รอรับขวัญหลานๆเลยค่า~ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ
    #1,672
    0