(E-BOOK) SECRET GARDEN | CHANBAEK KAIHUN

ตอนที่ 24 : 24 | Endless Rain

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 645 ครั้ง
    30 ต.ค. 62




24 | Endless Rain

จงโบยบินแม้เหน็บหนาว

ใช่ว่าเราจะจากกันนิรันดร์ไป

Secrets of Garden




 

 

ราวกับมีหยาดฝนร่วงหล่นในใจอย่างที่ไม่มีวันสิ้นสุด ฝ่ามือหนาที่ถูกพันด้วยผ้าพันแผลกำแน่นด้วยหลากหลายความรู้สึก ทั้งโกรธแค้น เสียใจ และกล่าวโทษว่าเป็นความผิดของตัวเอง

 

เมื่อสามชั่วโมงก่อนคือช่วงเวลาที่ปาร์ค ชานยอลเจ็บปวดที่สุด และในวินาทีหลังจากนั้นคือความรู้สึกทรมานราวกับว่าหัวใจกำลังค่อยๆ แหลกสลาย

 

ภาพของคนรักที่นอนตัวซีดอยู่บนเตียงผู้ป่วยทำให้ชายหนุ่มคลุ้มคลั่งจนเรียกได้ว่าแทบไร้สติ หลังมือหนากระหน่ำชกลงบนผนังราวกับคนบ้า ดีที่ได้เพื่อนสนิทอย่างคิม จงอินช่วยดึงสติเอาไว้ ทั้งๆ ที่แขนอีกข้างของสัตวแพทย์หนุ่มต้องคอยกอดปลอบปาร์ค เซฮุนที่ใจสลายไม่ต่างกัน

 

จงอินและเซฮุนเป็นคนที่พบแบคฮยอนนอนหมดสติอยู่ในป่าโดยไม่ไกลกันนักมีร่างไร้วิญญาณของเจ้าซันหลับใหลอยู่อย่างน่าสงสาร เสียงปืนหลายนัดที่ดังขึ้นทำให้พวกเขาเลือกวิ่งเข้าไปในป่าแทนที่คอกวัวในฟาร์มซึ่งถูกเพลิงไหม้ ก่อนจะพบร่างไร้สติของแบคฮยอนและรอยเท้าจำนวนหนึ่งซึ่งยังเป็นปริศนา

 

ทั้งคู่รีบพาแบคฮยอนส่งโรงพยาบาลและโทรบอกชานยอลที่ทำธุระอยู่ในตัวเมืองพอดี พ่อเลี้ยงหนุ่มมาถึงโรงพยาบาลแทบจะทันทีด้วยความร้อนใจ ก่อนที่พวกเขาทั้งหมดจะได้ทราบข่าวร้ายจากปากของคุณหมอ

 

คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วครับ แต่หมอขอแสดงความเสียใจที่ช่วยเด็กในท้องเอาไว้ไม่ได้จริงๆ

‘…’

หมอเสียใจด้วยนะครับ

 

วินาทีนั้นไม่มีใครรับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นรอบกายแม้แต่คนเดียว ความเงียบที่รายล้อมอยู่ดูน่ากลัวกว่าครั้งไหน แม้แต่ความมืดที่กลืนกินแทบทุกสิ่งยังไม่น่ากลัวเท่าความจริงที่ได้รับรู้

 

เซฮุนกรีดร้องอยู่ในอ้อมกอดของจงอินราวกับจะขาดใจ หากแต่คนที่น่าเป็นห่วงที่สุดคือชานยอลที่ยืนนิ่งทว่าน้ำตาไหลอาบแก้ม ราวกับว่าหัวใจของชายหนุ่มถูกควักออกจากร่างและกลายเป็นเพียงภาชนะที่ว่างเปล่า

 

แต่เด็กอีกคนปลอดภัยดีนะครับ

 

ซึ่งนั่นทำให้ชานยอลไม่อาจได้ยินคำพูดอีกหนึ่งประโยคของคุณหมอที่เอ่ยออกมาหลังจากนั้น

 

ชานยอล

 

“…”

 

ไอ้ชาน

 

“…”

 

ไอ้พ่อเลี้ยง!!”

 

เสียงตะโกนข้างหูทำให้คนที่จมอยู่กับหลายความรู้สึกหลุดจากภวังค์ ใบหน้าอ่อนล้าที่ยังเห็นร่องรอยของหยดน้ำตาเงยหน้ามองเพื่อนสนิท ก่อนจะพยักหน้าแผ่วเบาด้วยท่าทางเซื่องซึม

 

พยักหน้าทำไม, กินข้าว

 

จงอินวางกล่องข้าวลงตรงหน้าคนที่นั่งอยู่หน้าห้องพักผู้ป่วย ตั้งแต่ที่แบคฮยอนถูกพาออกมาจากห้องฉุกเฉินและเข้าห้องพัก ชานยอลยังคงนั่งก้มหน้ามองฝ่ามือตัวเองอยู่หน้าห้องและไม่ยอมเข้าไปหาคนป่วยในห้องเลยสักครั้ง

 

กูบอกให้กินข้าว

 

กูไม่หิว

 

ไม่หิวก็ต้องกิน ถ้ามึงไม่กินจะเอาแรงที่ไหนไปดูแลแบคฮยอนกับลูก

 

คำว่าลูกเหมือนไปสะกิดแผลสดในใจของคนที่เพิ่งได้รู้ว่าตัวเองกำลังจะเป็นพ่อ หยดน้ำตาที่เคยเหือดแห้งร่วงหล่นอีกครั้งอาบแก้มสาก ซึ่งนั่นทำให้จงอินถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างหนักใจ

 

มึงตั้งสติและฟังกูนะชานยอล

 

“…”

 

แบคฮยอนแท้งน้องคือเรื่องจริง

 

อึก..”

 

แต่หลานอีกคนของกูยังอยู่ ลูกของมึงอีกคนยังอยู่ในท้องแบคฮยอนมึงได้ยินไหม

 

จงอินไม่ได้ทำเพียงแค่พูด แต่สัตวแพทย์หนุ่มประจำฟาร์มโคนมยังจับไหล่เพื่อนสนิทเขย่าแรงๆ เพื่อเรียกสติ และดูเหมือนว่าจะได้ผลเพราะอีกคนชะงักไปก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองกัน

 

มึงพูดว่าละ.. ลูกกู

 

ใช่, แบคฮยอนท้องลูกแฝด แต่เราเสียน้องไปคนเดียวชานยอล เจ้าตัวเล็กอีกคนยังอยู่กับเราและรอให้มึงเข้าไปกอดเขา

 

น้ำตาแห่งความเสียใจยังคงรินไหล ทว่ารอยยิ้มที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรู้สึกยินดีก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมเข้ม ฝ่ามือหนาที่เต็มไปด้วยบาดแผลสั่นระริกจนจงอินต้องเอื้อมมือมากุมเอาไว้ ก่อนจะตบบ่ากว้างเบาๆ แทนหลายคำพูดและส่งผ่านกำลังใจ

 

เข้าไปหาเมียกับลูกของมึงได้แล้ว

 

ขอบ.. ขอบใจ

 

รอยยิ้มบนใบหน้าของเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวทำให้จงอินเบาใจ ก่อนที่ชายหนุ่มเจ้าของผิวสีน้ำผึ้งจะหัวเราะขำกับท่าทางรีบร้อนจนเกิดเหตุของอีกคน จะรีบจนเดินชนประตูแบบนั้นก็ไม่ไหวไหมวะพ่อเลี้ยงปาร์ค

 

หยาดฝนที่บางครั้งร่วงหล่นราวกับฟ้ารั่วในค่ำคืนที่พายุโหมกระหน่ำอาจนำพาซึ่งความสูญเสียมากมาย ทว่าพายุไม่ได้เกิดขึ้นทุกวันและคงอยู่เนิ่นนานเสมอไป ไม่นานฤดูฝนจะเคลื่อนผ่าน เปลี่ยนผันสู่เหมันต์และคิมหันตฤดู

 

 

 

 

 

 

 

 

กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้แตะลงบนปลายจมูกรั้นจนทำให้แพขนตาสวยค่อยๆ ปรือเปิด แก้วตาเรียวใสกวาดมองพื้นที่โดยรอบก่อนที่คิ้วเรียวจะขมวดเข้าหากันด้วยความฉงน แบคฮยอนนึกแปลกใจว่าทำไมตนถึงมานอนอยู่ที่เนินกว้างแห่งนี้

 

ร่มเงาไม้ใหญ่ที่ชูกิ่งก้านอยู่เหนือหัวปลิดปลิวตามแรงลม ผืนฟ้าที่ทอดตัวยาวอยู่เบื้องหน้าถูกย้อมด้วยสีฟ้าจางไร้ซึ่งเงาเมฆ สายลมพัดปลิวยอดหญ้าตกกระทบลงบนปลายนิ้ว กลีบดอกหญ้าสีขาวบริสุทธิ์ถึงคราวร่วงโรยจากก้าน

 

คิกๆ

 

เสียงหัวเราะเล็กๆ ดังมาจากที่แห่งหนึ่งและนั่นทำให้แบคฮยอนหันไปมอง ท่ามกลางทุ่งแดนดิไลออนสีขาวราวกับปุยหิมะ ปรากฏร่างเล็กจ้อยของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งในชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อนกำลังวิ่งเล่นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

 

ลักยิ้มที่แก้มยุ้ยทั้งสองข้างน่าเอ็นดูจนแบคฮยอนยกยิ้มตาม ริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มเป่าดอกหญ้าจนกลีบสีขาวนวลฟุ้งกระจาย ก่อนที่ใบหน้าซึ่งดูแสนคุ้นเคยจะหันมามองแบคฮยอนพร้อมด้วยรอยยิ้มหวาน

 

คุณแม่คะ..’

 

ภาพรอยยิ้มแสนงดงามนั้นเลือนหายไปราวกับถูกบดบังด้วยหมอกหนา พร้อมกับร่างของแบคฮยอนที่กระตุกเฮือกเพื่อฟื้นคืนจากความฝัน พระเจ้าปลุกคนที่หลับใหลให้ตื่นจากห้วงนิทรา ปลุกให้ตื่นขึ้นมารับรู้ความเป็นจริงที่กำลังดำเนินไป

 

แบคฮยอน!!”

 

ลูก.. ฮึก ลูกแม่

 

เสียงสะอื้นไห้และหยดน้ำตาของคนรักทำให้ชานยอลกำหมัดแน่นด้วยความรู้สึกหลากหลาย ชายหนุ่มสงสารคนตรงหน้าจับใจ เขาพร่ำโทษว่าเป็นความผิดของตัวเอง และโกรธแค้นใครก็ตามที่ทำให้พวกเขาต้องเจ็บปวดกับการสูญเสียในครั้งนี้

 

ปลายนิ้วหยาบกร้านเพราะทำสวนทำไร่อีกทั้งยังสั่นพร่าค่อยๆ เกลี่ยหยดน้ำตาออกจากใบหน้าหวาน ชานยอลแตะต้องแบคฮยอนอย่างแผ่วเบาราวกับกลัวว่าคนตรงหน้าจะแตกสลาย ทั้งๆ ที่หัวใจของตนก็แทบไม่เหลือชิ้นดีเช่นเดียวกัน

 

พี่อยู่นี่ ที่รัก, พี่อยู่ตรงนี้

 

ลูก.. ฮึก ฮืออ

 

แบคฮยอนได้โปรด ลืมตาขึ้นมามองพี่คนดี พี่อยู่ตรงนี้

 

ชานยอลโอบร่างที่สั่นเทาเข้าสู่อ้อมกอดพร้อมกับจูบขมับบางเพื่อปลอบขวัญคนที่ติดอยู่ในฝันร้าย หยดน้ำตาของผู้ชายแข็งแกร่งคนหนึ่งรินไหลยามที่เห็นน้ำตาของภรรยา ทุกคนต่างเจ็บปวดกับสิ่งที่เกิดขึ้น และรอยแผลนั้นจะกลายเป็นรอยแผลเป็นที่ฝังลึกเป็นส่วนหนึ่งของหัวใจ

 

ไม่มีผู้ใดสามารถหลีกหนีความเจ็บปวดจากการสูญเสีย และกำลังใจจากบุคคลอันเป็นที่รักคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

 

ลูก..”

 

แบคฮยอนครับ

 

น้ำเสียงเจือเศร้าและเป็นห่วงปลุกแบคฮยอนให้ตื่นจากความฝัน เรือนกายบางที่แสนบอบช้ำสะอื้นหนักเมื่อรับรู้ได้ถึงอ้อมกอดที่ตนคุ้นเคย ความรู้สึกผิดที่เกิดขึ้นในใจก่อนจะหมดสติไปยิ่งทำให้น้ำตารินไหล ความเสียใจถาโถมหัวใจดวงน้อยที่เต็มไปด้วยรอยแผล

 

คุณใหญ่ ฮึก ผม.. อึก แบคฮยอนขอโทษ

 

“…”

 

เพราะผม ฮึก ลูก..”

 

ชู่วว เงียบนะครับคนดี

 

คนที่หัวใจสลายมากที่สุดกับการสูญเสียสิ่งมีชีวิตตัวน้อยๆ คือคนที่ได้ชื่อว่าแม่ การที่ได้รู้ว่ามีเจ้าตัวเล็กอยู่ในท้องนับว่าเป็นของขวัญจากพระเจ้า ทว่าการที่ได้รู้ว่ารักษาเอาไว้ไม่ได้กลับกลายเป็นตราบาปที่ประทับลงกลางใจ

 

และรอยแผลนั้นต้องใช้เวลาและกำลังใจในการเยียวยา

 

อึก.. เพราะผม

 

ไม่ใช่เพราะนายหรอกที่รัก มันไม่ใช่ความผิดของนาย

 

แต่ลูก..”

 

เขายังอยู่กับเรา ลูกยังอยู่กับเราแบคฮยอน

 

ฝ่ามือหนาที่วางแนบลงบนหน้าท้องส่งผ่านความอบอุ่นจนแบคฮยอนค่อยๆ หยุดสะอื้น หน่วยตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความจริงใจทำให้คนที่กำลังใจเสียเริ่มโอนอ่อนตาม แบคฮยอนสบตากับผู้เป็นสามีคล้ายกับขอความมั่นใจ ซึ่งชานยอลก็พยักหน้ารับพร้อมกับขยับยิ้มบาง

 

เราเสียเขาไปคนนึง

 

ฮึก..”

 

ส่วนอีกคนที่ยังอยู่ในนี้เขาจะเติบโตอย่างงดงาม เพราะความรักและความหวังดีจากคนที่รักเขา

 

“…”

 

เราจะช่วยกันดูแลเขาให้ดีที่สุด เราทุกคน

 

จบประโยคนั้นของชานยอลประตูห้องพักผู้ป่วยก็ถูกเปิดเข้ามา คิม จงอิน ปาร์ค เซฮุน ป้าแมรี่ เด็กรับใช้ในเรือนใหญ่ หัวหน้าฟาร์มโคนมอย่างลุงชาร์ลี หรือแม้แต่คนงานในปางที่แบคฮยอนเคยเห็นผ่านตาต่างก็เดินเข้ามาในห้อง

 

ใบหน้าทุกคนเต็มไปด้วยความดีใจที่คนที่พวกเขารักและผูกพันปลอดภัย รวมถึงยินดีที่ได้รู้ว่าจะมีนายน้อยตัวเล็กๆ มาวิ่งซนอยู่ในปางไม้เติมฝัน

 

ผู้คนที่ผ่านเข้ามาและผ่านเลยไปล้วนสร้างความทรงจำเอาไว้ในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต การมีอยู่ของบางสิ่งก็เพื่อให้เราได้รักและดูแล และเมื่อถึงเวลาที่สิ่งนั้นต้องจากไกลก็เพื่อให้เราได้คิดถึง

 

ความทรงจำแม้จะเจ็บปวดในบางครั้ง

 

ทว่ายังคงงดงามอยู่เสมอ

 

 

 

 

 

 

 

 

ค่ำคืนที่พายุหลงฤดูพัดกระหน่ำลงมาบนผืนป่า เหล่าสัตว์น้อยใหญ่ต่างหลบหนีด้วยความหวาดกลัว เสียงฟ้าฟาดคำรามลั่นพาดผ่านผืนนภา สะท้อนก้องไปทั่วพงไพรที่มืดมิดเพราะไร้เงาจันทร์

 

บนระเบียงชั้นสองของเรือนเล็กที่ซ่อนตัวอยู่ท้ายปาง แสงฟ้าฟาดสาดย้อมร่างบนวีลแชร์ไฟฟ้าที่เปียกปอนเพราะหยาดฝน ดวงตากลมสวยหลั่งน้ำตาจนเปื้อนแก้ม ผิดกับริมฝีปากบางที่แสยะยิ้มอย่างน่าชัง

 

ลู่หานทอดมองไกลออกไปยังความมืดมิดที่แปดเปื้อนไปด้วยหยาดพิรุณ ไม่ต่างอะไรกับฝ่ามือบางที่กำแน่นอยู่บนตักที่แปดเปื้อนไปด้วยตราบาปและความเลือดเย็น

 

อโหสิกรรมให้ฉันด้วยนะเด็กน้อย

 

เสียงแหบหวานเอื้อนเอ่ยแผ่วเบาอย่างเลื่อนลอย หากแต่ดวงตากลมสวยกลับเต็มไปด้วยความคลั่งแค้นและชิงชัง หัวใจที่เคยบริสุทธิ์ถูกย้อมด้วยความโกรธแค้น ลู่หานกล่าวโทษว่าเป็นความผิดของทุกคน ไม่เว้นแม้กระทั่งเด็กตัวเล็กๆ คนนึงที่ยังไม่มีโอกาสได้ลืมตาดูโลก

 

กล่าวโทษทุกสิ่งที่ตนเกลียดชัง .. ยกเว้นตัวเอง

 

เปรี้ยง!!

 

ไม่ไกลกันนักที่มุมหนึ่งของห้อง ลำแสงของสายฟ้าสาดทับร่างสั่นเทาของใครบางคน ฝ่ามืออวบยกขึ้นปิดหูปิดตาราวกับเกรงกลัวพายุที่กำลังโหมกระหน่ำ หากแต่ความเป็นจริงความผิดบาปกำลังกัดกินจิตใจของเธอจนเกิดเป็นภาพหลอน

 

อเดลเด็กรับใช้คนสนิทของลู่หานกำลังถูกความกลัวครอบงำหัวใจ เบื้องหน้าของเธอมีเพียงความว่างเปล่าและแสงวูบไหวของเปลวเทียน ทว่าสิ่งที่เธอเห็นกลับเป็นภาพโลหิตที่ไหลนองพื้น

 

คุณลู่หานขา.. ฮึก! เดลกลัวปลายเท้าอวบถดหนีรอยเลือดในมโนภาพของตน ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลนออกมาจากเบ้า ใบหน้ากลมอวบบิดเบ้เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

 

ไอ้สองคนนั้นมันฆ่าเอง เดลไม่ได้สั่ง อึก ฉันไม่รู้เรื่อง!”

 

“…”

 

ออกไปนะ! ฉันไม่ได้ทำ ออกไป!!”

 

หึๆ ฮ่าๆ

 

น้ำเสียงตื่นกลัวของอเดลดังก้องไปทั่วห้องนอนที่มืดมิด สะท้อนกับเสียงหยาดฝนกระทบแผ่นกระเบื้องและเสียงหัวเราะแผ่วของร่างบอบบางที่นั่งอยู่ท่ามกลางสายฝน

 

เช้าวันถัดมาหลังจากพายุฝนพ้นผ่าน นภากว้างก็ถูกละเลงด้วยสีฟ้าครามและกลุ่มเมฆสีขาว มวลบุปผาแย้มกลีบรับแสงของดวงตะวัน นิยามที่กล่าวว่าฟ้าหลังฝนย่อมงดงามยังเป็นความจริงเสมอ

 

เสียงเพลงคลาสสิคที่ดังคลออยู่ภายในห้องปลุกคนป่วยให้ตื่นจากห้วงความฝัน แพขนตายาวกะพริบแผ่วก่อนจะเผยให้เห็นนัยน์ตาคู่ใส คิ้วเรียวสวยเลิกขึ้นด้วยความฉงนเมื่อเห็นภาพที่ปรากฏในกรอบสายตา

 

บุปผชาติหลากหลายชนิดถูกจัดใส่แจกันและวางอยู่ในมุมต่างๆ จนเต็มห้อง กลิ่นหอมอ่อนๆ ของมวลดอกไม้เรียกรอยยิ้มบางบนดวงหน้าหวาน ลูกแก้วสีน้ำตาลอ่อนกวาดมองไปทั่วห้องก่อนจะยกยิ้มกว้างเมื่อสบตากับใครบางคนที่ยืนอยู่ข้างเตียง

 

อรุณสวัสดิ์ครับที่รัก

 

ลักยิ้มลึกข้างแก้มที่ตกหลุมรักทำให้แบคฮยอนยกยิ้มตาม ฝ่ามือบางเอื้อมไปหาอีกคนซึ่งชานยอลก็รีบรับมากุมไว้ ก่อนจะยกหลังมือบางขึ้นจรดกับริมฝีปากและแนบลงบนแก้ม

 

พี่มีของมาฝากแบคฮยอนด้วยสรรพนามที่เปลี่ยนไปทำให้แบคฮยอนแก้มแดงเรื่อ แม้จะยังไม่ชินแต่คนตัวบางก็ต้องยอมรับว่าชอบมากเหลือเกิน

 

อะไรหรือครับ

 

หลับตาก่อนสิ

 

แบคฮยอนหรี่ตามองสามีตัวสูงของตนอย่างไม่ค่อยไว้ใจ ทว่าเรียกเสียงหัวเราะจากชานยอลที่เอ็นดูท่าทางน่ารักน่าชังของผู้เป็นภรรยาได้เป็นอย่างดี

 

ห้ามแกล้งกันนะครับ ชานยอลไม่ได้ตอบแต่กลับยกยิ้มกว้างมากกว่าเดิม ซึ่งแบคฮยอนที่เห็นแบบนั้นก็ค่อยๆ หลับตาลง

 

พ่อเลี้ยงหนุ่มที่เห็นว่าภรรยาตัวเล็กหลับตาเรียบร้อยแล้วก็ค่อยๆ วางบางสิ่งที่ซ่อนเอาไว้ข้างหลังลงบนตักเล็ก ก่อนจะวางฝ่ามือลงบนแก้มใสและเกลี่ยเบาๆ อย่างทะนุถนอม

 

ลืมตาได้แล้วครับคนดี

 

สิ้นเสียงทุ้มต่ำแบคฮยอนก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่ปรากฏในกรอบสายตาคือใบหน้าคมเข้มของผู้เป็นที่รัก ก่อนจะหลุบตามองบนตักของตัวเองเมื่อสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่วางทับอยู่

 

นี่มัน..”

 

กล้วยไม้ป่ากลีบสีขาวบริสุทธิ์ที่วางอยู่ตรงหน้าทำให้แบคฮยอนถึงกับพูดไม่ออก นานมากแล้วที่เขาไม่ได้เห็นกล้วยไม้ช่อนี้ เพราะนอกจากจะเป็นกล้วยไม้ป่าหายากแล้ว ช่วงเวลานี้ยังเป็นฤดูหนาวที่ทุกสรรพสิ่งถูกย้อมด้วยความหนาวเหน็บ

 

ฤทัยเหมันต์

 

เราชอบไหมหืม

 

ชอบครับ, ชอบมากๆ

 

แบคฮยอนหยิบกล้วยไม้ช่อสวยขึ้นมาจรดปลายจมูกเพื่อสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ตนหลงรัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นยกยิ้มกว้างให้ชานยอลจนเรียวตาคู่สวยหยีลงอย่างน่ามอง

 

ขอบคุณนะครับคุณใหญ่

 

พี่ชานยอล

 

ครับ?”

 

พี่อยากให้เราเรียกพี่ว่าพี่ชานยอล

 

สรรพนามนี้ไม่เคยมีใครได้เอ่ยเรียกปาร์ค ชานยอล เพราะชายหนุ่มให้ภรรยาที่รักของเขาเรียกได้คนเดียวเท่านั้น

 

ไหนลองเรียกให้พี่ฟังหน่อย

 

คือ..”

 

อย่าดื้อสิเด็กดี

 

แบคฮยอนรู้สึกว่าแก้มของเขากำลังเห่อแดงจนอยากจะมุดผ้าห่มหนีให้รู้แล้วรู้รอด ทว่าหน่วยตาคมกริบที่ทอดมองมาก็ทำให้ละสายตาไปไหนไม่ได้ มันทั้งอบอุ่นและอ่อนโยนชวนให้หัวใจละลายราวกับช็อกโกแลตที่ถูกโลมเลียด้วยเปลวเพลิง

 

พะ พี่..”

 

“…”

 

พี่.. พี่ชานยอล

 

ทันทีที่คำนั้นหลุดออกมาจากริมฝีปาก กลีบปากหยักอิ่มที่แสนเกเรก็ทาบทับลงมาทันที จูบแสนหวานท่ามกลางกลิ่นหอมอ่อนๆ ของมวลบุปผาทำให้หัวใจของแบคฮยอนสั่นระรัว ริมฝีปากที่แนบสนิทแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันด้วยความรู้สึกรักและหวงแหน

 

อื้อ พี่ชาน..”

 

สัมผัสหวิวไหวที่ไล้จากกลีบปากลงมาที่ซอกคอทำให้แบคฮยอนครางแผ่ว ฝ่ามือบางพยายามดันไหล่กว้างของคนที่เหมือนจะลืมไปแล้วว่าที่นี่คือโรงพยาบาล ทว่านั่นยิ่งทำให้คนที่หลงใหลกลิ่นกายหอมหวานยากจะห้ามใจ

 

ก๊อก ก๊อก

 

เสียงเคาะประตูห้องที่ดังขึ้นทำให้บางคนที่กำลังกดจูบลงบนลาดไหล่เล็กสบถออกมาเบาๆ ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคนตัวเล็กในอ้อมกอดก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกัน

 

ใครกันมาขัดจังหวะ

 

คนลามก

 

หึๆ

 

บานประตูถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับร่างโปร่งบางของเด็กแสบประจำปางไม้เติมฝัน เซฮุนเดินยิ้มร่าเข้ามาในห้องเมื่อเห็นว่าพี่สะใภ้คนโปรดของตนตื่นแล้ว โดยที่ด้านหลังของเจ้าตัวมีร่างกำยำของนายตำรวจสองคนเดินตามเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

 

แบคเป็นยังไงบ้าง, เจ็บตรงไหนมากเป็นพิเศษหรือเปล่าเจ้าตัวแสบของป้าแมรี่เอ่ยถามออกมาอย่างกระตือรือร้น ซึ่งนั่นทำให้แบคฮยอนหัวเราะเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู

 

พี่ไม่เป็นอะไรแล้วครับ

 

จริงนะ

 

ครับ

 

เมื่อได้รับคำยืนยันจากคนป่วยให้หายเป็นกังวลเซฮุนก็ยกยิ้มกว้างพร้อมกับเดินอ้อมมาอีกฝั่งของเตียง ปาร์คคนเล็กทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างเตียงก่อนจะแนบใบหน้าลงบนแผ่นอกแบคฮยอน แขนทั้งสองข้างโอบกอดหน้าท้องบางเอาไว้ด้วยอารามออดอ้อน

 

สวัสดีครับพ่อเลี้ยงปาร์ค, แม่นาง

 

เสียงของบุคคลที่สามทำให้ทั้งชานยอลและแบคฮยอนละสายตาจากความน่ารักของปาร์ค เซฮุน เป็นชานยอลที่เอ่ยคำทักทายตอบกลับพร้อมรอยยิ้มบาง ก่อนจะเดินมายืนที่หัวเตียงและโอบไหล่ของภรรยาเอาไว้

 

คือผมขอรบกวนเวลาสักครู่เพื่อสอบปากคำคุณแบคฮยอนครับ

 

ชานยอลพยักหน้ารับก่อนจะก้มมามองคนในอ้อมแขนอย่างเป็นห่วง ซึ่งแบคฮยอนที่เข้าใจความหมายของสายตาที่ทอดมองมาเป็นอย่างดีก็ยิ้มรับและเอื้อมมือไปบีบฝ่ามือหนาที่โอบไหล่ตนอยู่เพื่อให้คนตัวสูงคลายกังวล

 

เชิญครับ

 

ครับ, อย่างแรกเลยไม่ทราบว่าคนร้ายมีกี่คนครับ

 

แบคฮยอนที่ถูกถามตัวสั่นเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นกับตน ชานยอลกับเซฮุนที่ยังแนบใบหน้าอยู่กับอกแบคฮยอนที่เห็นแบบนั้นก็รีบลูบไหล่ลูบมือคนขวัญเสียอย่างเป็นห่วง

 

สองคนครับ

 

คุณแบคฮยอนพอจะจำหน้าคนร้ายได้ไหมครับ

 

ได้.. ได้ครับ

 

งั้นทางเราขอสเก็ตช์ภาพคนร้ายเอาไว้เพื่อใช้ในการดำเนินคดีนะครับ

 

แบคฮยอนทำเพียงพยักหน้ารับพร้อมกับถอนหายใจแผ่วเบา ฝ่ามือบางลูบหน้าท้องของตนก่อนจะหลับตาลง ภาพความโหดร้ายที่ยังติดอยู่ในใจทำให้หยาดน้ำตาร่วงหล่น ก่อนที่มันจะถูกซับออกด้วยปลายนิ้วอุ่นๆ ของใครบางคน

 

พี่อยู่ตรงนี้ที่รัก

 

อึก..”

 

ชู่วว

 

แบคฮยอนซบหน้ากับหน้าท้องแกร่งของชานยอล คำปลอบโยนทำให้หัวใจดวงน้อยคลายความหวาดกลัว รอยบาดแผลที่ฝังลึกแม้ยังไม่จางหาย แต่สักวันมันคงเลือนรางไปตามการหมุนเปลี่ยนของกาลเวลา

 

 

 

 

 

 

 

 

( หนึ่งอาทิตย์ต่อมา )

 

            ณ ตรอกแห่งหนึ่งในย่านอโคจร ชายฉกรรจ์สองคนเดินกอดคอกันร้องเพลงด้วยท่าทางเมามาย ในมือของทั้งคู่มีขวดเหล้าราคาแพงถือเอาไว้ ก่อนหนึ่งในนั้นจะตะโกนเสียงดังลั่นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์

 

            งานง่ายๆ แต่เงินดีแบบนี้มันดีจริงเลยเว้ย!”

 

            เสียงหัวเราะแหบพร่าดังลั่นไปทั่วตรอกโสมมที่อับชื้นไปด้วยกลิ่นของสิ่งปฏิกูล ใบหน้าที่รกไปด้วยหนวดเคราถูกฉาบด้วยความสุขเพราะเงินก้อนโต โดยไม่รู้ตัวเลยว่าตราบาปที่ได้กระทำมากำลังจะย้อนมาเอาคืน

 

            หยุด!! ยกมือขึ้น!”

 

            ปลายกระบอกปืนนับสิบกระบอกที่จ่อตรงมาทำให้ใบหน้าที่เคยเปื้อนยิ้มซีดเผือด ตำรวจหลายนายที่ยืนล้อมอยู่ทุกทางเข้าออกราวกับเป็นสัญญาณบอกชะตากรรม ไม่เคยมีใครหนีผลของการกระทำพ้น

 

            เช้าวันรุ่งขึ้นยามบ่ายแก่ๆ ของวัน ปางไม้เติมฝันได้เปิดรั้วต้อนรับแขกที่มาเยือนอย่างกะทันหัน รถกระบะคันใหญ่จอดเทียบรั้วไม้สีขาวพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของสารวัตรหนุ่มและตำรวจชั้นจ่าอีกสองนาย

 

ทั้งสามคนได้รับเชิญเข้าบ้านด้วยรอยยิ้มใจดีของป้าแมรี่ หัวหน้าแม่บ้านร่างอวบเดินนำแขกมาที่โถงกลางซึ่งมีเจ้าของเรือนนั่งรออยู่ก่อนแล้ว พ่อเลี้ยงปาร์คที่เห็นแขกของตนก็รีบขยับกายพร้อมกับประคองเอวบางของผู้เป็นภรรยาให้ลุกขึ้นพร้อมกัน

 

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับสารวัตร

 

งานตำรวจยุ่งน่าดูเลยครับพ่อเลี้ยง, ยินดีที่ได้พบครับแม่นาง ผมเมสัน สเวน

 

ยินดีที่ได้พบเช่นกันครับคุณสเวน

 

เรียกผมแม็กซ์เหมือนที่พ่อเลี้ยงเรียกก็ได้ครับ

 

เมสันยิ้มบางอย่างเป็นมิตรให้กับภรรยาของเพื่อนร่วมรุ่น เมสันกับชานยอลเรียนไฮสคูลที่เดียวกันก่อนจะแยกย้ายกันไปตอนเข้ามหาวิทยาลัย และกลับมาเจอกันอีกครั้งเมื่อชายหนุ่มย้ายกลับมารับราชการที่บ้านเกิด

 

ครับคุณแม็กซ์คำตอบรับพร้อมด้วยรอยยิ้มหวานๆ ของคนตัวบางทำให้หนุ่มโสดอย่างเมสันใจกระตุก ก่อนที่ชายหนุ่มจะหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นสายตาของเพื่อนตัวสูง

 

มีเมียสวยขนาดนี้ไม่หวงก็คงแปลก

 

มีเรื่องสำคัญหรือไงนายถึงมาหาฉันที่ปางเสียงทุ้มเข้มที่เอ่ยถามทำให้เมสันหลุดจากภวังค์ ใบหน้าคมสันพยักหน้ารับก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาเมื่อเจ้าบ้านผายมือเชิญ

 

เมื่อคืนฉันพาลูกน้องไปตรวจผับแถวตรอกมืดตามปกติ แต่จะเรียกว่าความบังเอิญหรือพระเจ้ากำหนดก็ไม่รู้ เพราะมันทำให้ฉันเจอคนร้ายในคดีของนาย

 

คำพูดนั้นทำให้แบคฮยอนตัวชาวาบเพราะยังไม่อาจลืมความทรงจำเลวร้ายที่สร้างความเจ็บปวดมากมายเอาไว้ในใจ แน่นอนว่าชานยอลที่โอบกอดร่างบางอยู่ตลอดย่อมรู้สึกได้และเอื้อมมือไปประคองแก้มใสและลูบแผ่วเบาเพื่อปลอบโยน

 

ตอนนี้พวกมันอยู่ที่ไหน

 

ฉันคุมตัวไว้ที่สถานี

 

สอบปากคำหรือยัง

 

อืม

 

ใบหน้าเคร่งเครียดของเพื่อนตำรวจทำให้ชานยอลขมวดคิ้วด้วยความรู้สึกกังวล ลางสังหรณ์บอกเขาว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นนอกเหนือจากการที่แบคฮยอนถูกทำร้ายร่างกาย

 

ฉันเค้นถามพวกมันอยู่หลายชั่วโมงแต่มันไม่ยอมปริปากว่ามีคนอยู่เบื้องหลังหรือเปล่า แต่อยู่ๆ ก็มีคนนึงหลุดพูดออกมาว่าพลั้งมือฆ่าคน

 

“..!!”

 

ท่าทางเหมือนมันหวาดกลัวอะไรสักอย่าง ปากเอาแต่พร่ำบอกว่ามีผู้หญิงยืนมองมันอยู่ที่มุมห้อง

 

ผู้หญิง?”

 

อืม, ถ้าสัญชาตญาณตำรวจของฉันไม่ผิดพลาด ผู้หญิงคนนั้นที่คนร้ายเห็นคงเป็นเหยื่อที่มันพลั้งมือฆ่า

 

คำบอกเล่าของเมสันทำให้ชานยอลและแบคฮยอนขนลุกอย่างไม่ทราบสาเหตุ ทั้งคู่สบตากันด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง ดูเหมือนว่าคดีที่เกิดขึ้นจะไม่ใช่เพียงแค่คดีทำร้ายร่างกายเสียแล้ว

 

 

 

 




tbc.

 

#5YearWithEXOL

แสนนานและตลอดไป

#ซคกด

 

 

 

 

 

 


S
N
A
P
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 645 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,072 ความคิดเห็น

  1. #2049 damnernkit (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:26
    โอ๊ยยยนใจร้ายมาก ไปหาหมอกันให้หมด ชั้นจะตามไปทวงคืนฮือออๆ
    #2,049
    0
  2. #1952 @_@ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 16:26

    จิตใจทำด้วยอะไรถึงได้คิดฆ่าแกงกันได้เลือดเย็นขนาดนี้ เลว!!!

    ชานยอลแบคฮยอนไม่ควรจะต้องเสียลูกไปเลยสักคน ฮือออออออออ

    #1,952
    0
  3. #1845 วันเดอร์ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 17:42
    ฮือ😭😭😭
    #1,845
    0
  4. #1837 Chi_Yeol (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 19:14
    สงสารแบค
    #1,837
    0
  5. #1798 pcy921 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 01:45
    ใครอะที่คนร้ายพลั้งมือฆ่า
    #1,798
    0
  6. #1708 bbblueskyy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 15:24
    เรื่องๆร้ายๆจงผ่านออกไปไวๆเถอะ
    #1,708
    0
  7. #1656 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 20:57
    ฮือออออเศร้าแต่ไม่เป็นไรทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี
    #1,656
    0
  8. #1563 CHANBAEK_KEY (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 00:20

    เดาว่าเป็นผญ.แถวไร่เลย ถ้าฆ่าจริงคือหลอนมากเลยค้าบบ กรรมคงต้องตามหนัก แบบว่าวีลแชร์ต้องร้อนเป็นไฟ

    #1,563
    0
  9. #1561 Jammie-Lee (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 10:49
    มีน้องแฝด แต่เสียดายที่เสียน้องคนนึงไป แต่ก็นะ...ก็ต้องยอมรับและเดินต่อไป
    #1,561
    0
  10. #1510 ` peachypeach (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 09:34
    ขอให้เรื่องร้ายๆผ่านไปสักทีน้า
    #1,510
    0
  11. #1508 OOh_Pang (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 20:50
    อยากให้ผ่านเรื่องร้ายๆไปซักที
    #1,508
    0
  12. #1504 mochibh (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 04:43
    พ่อเลี้ยงแสนหวงเมีย ก็เมียเค้าน่ารักอ่าเนอะ 555555
    #1,504
    0
  13. #1503 lomarday (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 03:37
    คิดถึงเรื่องนี้ค้าบ คุณไรท์สู้ๆ
    #1,503
    0
  14. #1502 Star_Singto (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 02:19
    งื้อออ แสนคิดถึง
    #1,502
    0
  15. #1501 mam_sukanya35 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 00:13

    คิดถึงนะคะ
    #1,501
    0
  16. #1500 BD0412 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 23:25
    ต้องเอาตัวคนร้ายมาให้ได้!!
    #1,500
    0
  17. #1499 mini0326 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:57
    คิดถึงมากๆๆๆ ไรท์สู้ๆนะค่ะ
    #1,499
    0
  18. #1498 ambeer2 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:16

    ไรท์สู้ๆนะคะ มาต่อไวไวน๊าาาาา
    #1,498
    0
  19. #1497 ambeer2 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:15
    เข้มข้นมากเลยค่าา รอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #1,497
    0
  20. #1496 Thanutchayapa_k (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 10:33
    คิดถึงเรื่องนี้มากๆค่าาา กำลังสนุกเลย
    #1,496
    0
  21. #1495 22645 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 07:05
    พ่อเลี้ยงหวานมากกกก สถานการณ์เริ่มตึงเครียดขึ้นมาแล้วสิ
    #1,495
    0
  22. #1494 Ying (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 07:04
    คิดถึงเรื่องนี้ รอติดตามเสมอค่ะ
    #1,494
    0
  23. #1493 Rung_moohham (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 04:34
    เอาหล่ะ ในสถานการณ์แบบนี้ ไรท์ยังเสิร์ฟความหวานมาเยียวยาหัวใจเรา เอามาอีกค่าาาา สาดความหวานมาอีกกกกก T T
    #1,493
    0
  24. #1492 EmmyBBH04 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 00:56

    อิพ่อเลี้ยงลามก ลู่หานแกอยู่เบื้องหลังใช่มั้ย แล้วผู้หญิงคนนั้นคือใคร อยากรู้ รีบมาต่อนะคะ
    #1,492
    0
  25. #1491 พี่ชานของแบค (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 00:26

    พ่อเลี้ยงโรแมนติกจังเลยค่ะเขินมว้ากกกกก ลู่หานอยู่เบื้องหลังใช่มั้ย แล้วผู้หญิงที่ถูกฆ่าเป็นใครอ่า ขอบคุณที่มาต่อนะคะชอบฟิคเรื่องนี้มากเลยคะ

    #1,491
    0