(E-BOOK) SECRET GARDEN | CHANBAEK KAIHUN

ตอนที่ 18 : 18 | Beautiful life

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 551 ครั้ง
    3 พ.ค. 62




18 | Beautiful life

ทุกความหมายที่ซ่อนอยู่ในบทเพลง

ล้วนงดงามและตรึงใจในแบบของมัน

Secrets of Garden




 

 

สายลมยามบ่ายแก่ๆ พัดผ่านช่องเขาลงสู่ที่ราบลุ่ม ทะเลสาบกว้างสะท้อนเงาเมฆและทิวไม้ที่ทอดตัวยาวอยู่ริมฝั่ง ปลาน้อยใหญ่แหวกว่ายคล้ายเริงระบำ และท่วงทำนองเพลงหวานคือเสียงเสียดสีของพงไพร

 

ถัดจากริมทะเลสาบที่ระดับความลึกไม่มากนัก เด็กแสบแสนซนกำลังสนุกกับการพายเรือจนแว่วยินเสียงหัวเราะร่า เรือคายัคแบบ 2 ที่นั่งล่องไปตามธารน้ำใส ดื่มด่ำไปกับความงดงามของธรรมชาติที่ไร้ซึ่งการปรุงแต่ง

 

สนุกจังโว้ยยย~

 

เสียงทุ้มนุ่มตะโกนลั่นจนดังก้องไปทั่วบริเวณ เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากคนที่นั่งอยู่ด้านหลังและคอยประคองเรือเอาไว้เพราะกลัวว่าเด็กน้อยจะซนจนได้รับอันตราย

 

พายดีๆ สิครับคุณหนูจงอินที่เห็นว่าเด็กซนเริ่มพายยึกยักรีบเอ่ยปราม ด้วยเพราะว่าเป็นห่วงความปลอดภัยของอีกคนเป็นที่สุด

 

คิก~

 

ถ้าพูดไม่ฟังจะพาขึ้นฝั่งนะครับ

 

รู้แล้วน่า

 

จอมแสบแห่งปางไม้เติมฝันหันมายู่หน้าใส่คนที่นั่งอยู่ด้านหลังอย่างแสนงอน แต่ถึงอย่างนั้นก็กลับมาพายปกติเพราะกลัวว่าจะไม่ได้เล่นต่อ นิสัยเหมือนเด็กทั้งๆ ที่อีกไม่กี่เดือนก็จะอายุครบยี่สิบอยู่แล้ว

 

เสียงน้ำไหลเอื่อยกระทบกับท้องเรือดังเป็นจังหวะ คลอเคล้าไปกับเสียงเจื้อยแจ้วของเซฮุนที่เอ่ยเล่าเรื่องราวมากมายให้คุณหมอหนุ่มฟัง ไม่ว่าจะเป็นบ่นเรื่องเวลาที่เหลืออีกน้อยนิดก่อนเปิดภาคเรียน ไปจนถึงเรื่องที่แมรี่ใส่มะเขือเทศลงในสลัดเมื่อเช้านี้

 

นายว่าลูกของพี่ใหญ่กับแบคจะเป็นเด็กผู้หญิงหรือผู้ชายเซฮุนหันกลับมานั่งประจันหน้ากับคิม จงอิน ก่อนจะเอ่ยถามด้วยแววตาเป็นประกาย

 

คุณหนูอยากได้หลานเพศไหนล่ะครับ

 

ฉันน่ะเหรอ

 

ครับ

 

ใบหน้าคมทว่าบางมุมกลับดูน่ารักเผยสีหน้ายุ่งยากใจ ถ้าถามเซฮุนเขาอยากได้หลานทั้งผู้หญิงและผู้ชาย เขาอยากเป็นคุณอาที่มีหลานตัวเล็กๆ มาคอยอ้อนอยู่ใกล้ๆ ทั้งวัน

 

ฉันอยากได้ทั้งสองอ่ะ เป็นฝาแฝดยิ่งดี

 

จงอินหัวเราะเบาๆ กับน้ำเสียงตื่นเต้นของคุณหนูเล็ก และสัตวแพทย์หนุ่มก็ได้แต่ภาวนาขอให้ความปรารถนาของอีกคนเป็นจริง

 

แล้วนายล่ะอยากได้หลานผู้หญิงหรือผู้ชาย

 

คำถามของคนเด็กกว่าทำให้คุณหมอสัตว์ประจำปางในวัยสามสิบสามปีครุ่นคิด ชายหนุ่มไม่เคยนึกภาพตัวเองมีหลานมาก่อน แต่ถ้าถามว่าชอบเด็กผู้หญิงหรือผู้ชายมากกว่ากันล่ะก็คิดว่าตอบได้ไม่ยาก

 

เด็กผู้หญิงมั้งครับ

 

ทำไมอ่ะ

 

ก็ถ้าเป็นเด็กผู้ชายผมกลัวว่าจะซนเหมือนคนแถวนี้น่ะสิ

 

ย่าส์!!”

 

คนถูกกล่าวหาว่าเป็นเด็กซนหน้ามุ่ยทันที ผิดกับคนขี้แกล้งที่ทอดมองใบหน้างองุ้มด้วยสายตาเอ็นดู สายลมแผ่วจางสัมผัสเส้นผม แสงแดดในยามบ่ายคล้อยลอดผ่านแนวใบไม้

 

แต่ถึงจะซนแค่ไหนก็ยังน่ารักมากสำหรับผมอยู่ดีครับ

 

กับเสียงหัวใจที่สั่นไหวอย่างหน้าไม่อาย

 

 

 

 

 

 

 

 

Innsbruck, Austria

 

            ใช้เวลาเดินทางร่วมห้าชั่วโมงในที่สุดชานยอลและแบคฮยอนก็มาถึงอินส์บรูค เมืองหลวงของรัฐทิโรล เมืองเล็กๆ ซึ่งตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มแม่น้ำอินน์ ล้อมรอบด้วยเทือกเขาแอลป์

 

            บ้านเมืองสีสันสดใสที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบช่วยคลายความเมื่อยล้าจากการนั่งรถมาเป็นเวลานาน แบคฮยอนอดไม่ได้ที่จะหยิบกล้องขึ้นมาเก็บภาพความประทับใจเอาไว้ โดยที่ใบหน้าหวานมีรอยยิ้มเล็กๆ ประดับอยู่ตลอดเวลา

 

ตลอดสองข้างทางเต็มไปด้วยร้านอาหารและร้านค้ามากมาย บรรยากาศคึกคักสมกับเป็นเมืองแห่งการท่องเที่ยว ผู้คนมากหน้าหลายตานั่งจิบกาแฟอยู่ตามคาเฟ่ริมทาง ท่ามกลางบรรยากาศดีๆ ในอ้อมกอดของภูเขา

 

เหนื่อยไหมเสียงทุ้มเข้มที่เอ่ยถามเรียกให้แบคฮยอนละสายตาออกจากเลนส์กล้อง ก่อนจะหันมายิ้มหวานให้กับคนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัย

 

ผมต้องถามคุณใหญ่มากกว่าครับ, เหนื่อยหรือเปล่าครับ

 

เสียงหวานเอ่ยถามคนที่ทำหน้าที่ขับรถตลอดการเดินทาง และสาเหตุที่ทำให้ทั้งคู่ไม่นั่งเครื่องบินมาก็เพราะว่าพ่อเลี้ยงแห่งปางไม้เติมฝันต้องการความเป็นส่วนตัวโดยการขับรถข้ามประเทศด้วยตัวเอง

 

ก็เมื่อยนิดหน่อย แต่สนุกมากกว่าคนที่สมัยก่อนชอบเที่ยวแบบลุยๆ อยู่แล้วหันมาเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันกลับไปสนใจถนนเบื้องหน้าตามเดิม

 

ผมก็บอกให้เปลี่ยนกันขับไงครับ

 

เดี๋ยวนายเมื่อย

 

ไม่ใช่เรื่องที่ต้องห่วงเลยครับ

 

แบคฮยอนว่าเสียงอ่อนพร้อมกับเอื้อมมือไปบีบไหล่กว้างและหลังคอคนที่ขับรถอยู่อย่างเป็นห่วง ซึ่งนั่นเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากคนที่ได้รับการเอาใจใส่เป็นอย่างดี

 

อีกไกลไหมครับกว่าจะถึงโรงแรม

 

ถัดไปอีกสองบล็อกก็ถึงแล้วล่ะ

 

โรงแรมที่ทั้งคู่เอ่ยถึงคือสถานที่จัดงานสัมมนาเรื่องการทำไวน์ที่พ่อเลี้ยงจะเข้าร่วมหลังจากที่ตัดสินใจจะทำไวน์อย่างจริงจัง เป็นโรงแรมเก่าแก่ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากจัตุรัสกลางเมือง

 

ท้องถนนเริ่มคลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวเมื่อแสงอาทิตย์เริ่มอ่อนกำลัง ลำแสงสีส้มทองสะท้อนแม่น้ำอินน์เกิดเป็นประกายระยิบระยับ ตัดกับสีขาวโพลนของหิมะที่ปกคลุมยอดเขาตลอดทั้งปี

 

อินส์บรูคได้ชื่อว่าเป็นสวรรค์ของนักเล่นสกี และยังมีชื่อเสียงในด้านเป็นศูนย์กลางของกีฬาฤดูหนาวที่คนทั่วโลกรู้จักอย่างโอลิมปิก

 

คุณใหญ่สัมมนากี่วันครับ

 

สองวัน, ที่เหลือคือวันฮันนีมูนของเรา

 

หืม?”

 

แบคฮยอนเงยหน้าจากสัมภาระที่กำลังเก็บใส่กระเป๋าทันทีเพราะได้ยินประโยคเมื่อครู่ไม่ค่อยชัดนัก ก่อนจะมองผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีตาแป๋วอย่างต้องการให้คนตัวสูงพูดอีกครั้ง

 

เมื่อกี้คุณใหญ่พูดว่าอะไรนะครับ

 

เปล่า

 

เปล่าอะไรเล่า ก็ผมได้ยินแบคฮยอนยู่หน้าอย่างงอนๆ ซึ่งเรียกเสียงหัวเราะดังขึ้นเบาๆ จากคนขี้แกล้ง

 

ได้ยินแล้วถามทำไมหืม

 

ก็มันไม่ค่อยชัดนี่ครับ

 

หึ..”

 

แบคฮยอนอยากจะซื้อทิ้งนักไอ้รอยยิ้มมุมปากกับเสียงหัวเราะนี่ ทว่าที่ทำได้จริงๆ ก็แค่เลิกเซ้าซี้คนปากหนักและหันกลับมาเก็บของใส่กระเป๋าตามเดิม เป็นจังหวะเดียวกันกับที่พาหนะโดยสารหยุดลงที่หน้าโรงแรมพอดี

 

สองสามีภรรยาตระกูลปาร์คเช็คอินเข้าพักและใช้เวลาอยู่ในโรงแรมจวบจนถึงช่วงค่ำ ก่อนที่ทั้งคู่จะออกมาเดินเล่นเรียบริมแม่น้ำอินน์ ชมความงดงามของเมืองแห่งหุบเขา

 

แสงไฟประดับตามบ้านเรือนส่องแสงระยิบระยับ หยอกล้อกับสายลมหนาวที่พัดลงมาจากเทือกเขาแอลป์ มวลอากาศเย็นคลอเคล้ากับเสียงไวโอลินของนักดนตรีริมทาง ท่วงทำนองไพเราะเป็นจุดวางสายตาของใครหลายคน

 

ซึ่งนั่นรวมถึงแบคฮยอน

 

อยากเล่นบ้างจัง

 

หืม?” เสียงพึมพําของคนข้างกายเรียกให้ชานยอลก้มหน้ามอง เรียวคิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงถาม ก่อนจะทัดปอยผมที่ปรกใบหน้าหวานไว้ในหมวกไหมพรม

 

ไวโอลินน่ะครับ, ผมอยากเล่นบ้างจัง

 

เล่นเป็นด้วยหรือไง

 

อื้ม

 

เสียงใสที่ตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มน่ารักทำให้คนมองอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม ก่อนที่พ่อเลี้ยงแห่งปางไม้เติมฝันจะนึกอะไรสนุกๆ ขึ้นมาได้ ฝ่ามือหนาจึงจับจูงข้อมือบางไปยังกลุ่มนักดนตรีที่เปิดหมวกอยู่บนถนนเรียบแม่น้ำ

 

สำเนียงท้องถิ่นถูกเอ่ยออกมาจากกลีบปากหยักสองสามประโยค จากนั้นเจ้าของไวโอลินร่างท้วมก็ยื่นเครื่องดนตรีสายมาให้แบคฮยอน พร้อมด้วยรอยยิ้มใจดีที่เป็นเอกลักษณ์ของคนเมืองนี้

 

เอาสิ

 

เสียงทุ้มเข้มที่เอ่ยบอกทำให้คนที่ยังกล้าๆ กลัวๆ ยอมรับไวโอลินมาถือไว้ แผ่นหลังเล็กแคบถูกฝ่ามือใหญ่ดันเบาๆ ให้เข้าไปยืนอยู่กลางวง ก่อนที่เสียงดนตรีจากเมาท์ออร์แกนจะดังขึ้นท่ามกลางหมู่ดาว

 

เสียงไพเราะที่ขับขานทำให้แบคฮยอนเริ่มคล้อยตาม ฝ่ามือเรียวค่อยๆ วางไวโอลินพาดลงบนบ่าเล็กก่อนจะสีไม้ลงไปจนเกิดท่วงทำนอง เป็นบทเพลงแว่วหวานล้อไปกับสายลมเย็นต้อนรับเหมันต์

 

Baby, I’m dancing in the dark

ที่รัก, ฉันกำลังเต้นรำอยู่ในความมืด

with you between my arms

พร้อมกับมีเธอในอ้อมกอดของฉัน

 

ท่วงท่าสง่างามกับรอยยิ้มบางที่ประดับอยู่บนใบหน้าหวานของนักไวโอลินตัวบางคล้ายมนต์สะกดที่พาให้ผู้คนเคลิบเคลิ้ม และนั่นรวมถึงผู้เป็นสามีที่ไม่เคยเห็นมุมอ่อนหวานของภรรยาตัวเองมาก่อน

 

ปาร์ค ชานยอลอดไม่ได้ที่จะยกกล้องวิดีโอขึ้นถ่ายภาพภรรยาตัวเล็กเอาไว้ ชายหนุ่มบันทึกความทรงจำเอาไว้ทั้งภาพเคลื่อนไหวและภาพนิ่ง ทว่าที่ตราตรึงที่สุดคือภาพที่บันทึกด้วยสองตาและประทับลงบนหัวใจ

 

Barefoot on the grass, listening to our favorite song

เท้าเปล่าบนพื้นหญ้า ฟังเพลงโปรดของเธอ

 

เพราะมาก

 

กลีบปากอิ่มขยับพูดแบบไม่มีเสียงแต่เชื่อว่าคนที่สีไวโอลินอยู่ไม่ไกลจะรับรู้ และมันก็ยืนยันได้จากรอยยิ้มเขินอายกับโน้ตเพลงที่แกว่งไปหนึ่งจังหวะ

 

When you said you looked a mess

เวลาที่เธอบอกว่าเธอดูยุ่งเหยิงมากๆ

I whispered underneath my breath

ฉันก็กระซิบเบาๆ ในลมหายใจของฉัน

 

เสียงหวานนิ่มของไวโอลินกับเมาท์ออร์แกนดังคลอไปกับสายลมและแสงดาว และท่อนสุดท้ายของบทเพลงก็เรียกรอยยิ้มจากใครหลายๆ คน

 

But you heard it, darling

แต่เธอก็ได้ยินนะที่รัก

you look perfect tonight

ฉันบอกว่าเธอน่ะเพอร์เฟคสุดๆ ไปเลยในคืนนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

บรรยากาศในตอนเช้าตรู่ของอินส์บรูคเยือกเย็นสมกับที่ได้รับการขนานนามว่า ‘Capital of Alps’ ลมหนาวที่พัดมาจากยอดเขาบาดผิวกายไม่ใช่เล่น หากแต่ทะเลหมอกที่ปรากฏให้เห็นก็ทำให้ลืมความหนาวเหน็บไปโดยปริยาย

 

แบคฮยอนถูกอากาศเย็นๆ ปลุกให้ตื่นตั้งแต่เช้า คนตัวบางที่นอนหลับต่อไม่ได้แล้วเลยลุกจากเตียงขึ้นมาจัดเสื้อผ้าให้กับผู้เป็นสามี ก่อนจะออกไปชงช็อกโกแลตร้อนที่ครัวเล็กๆ ภายในห้องพักให้กับตัวเอง

 

ฝ่ามือเรียวโอบอุ้มแก้วมัคใบใหญ่ที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นออกมารับลมเย็นที่ระเบียง ทะเลสีครามบนฟ้ากว้างค่อยๆ ถูกย้อมด้วยแสงสีส้มอ่อนของอรุณรุ่ง และวินาทีเดียวกันนั้นอ้อมกอดอุ่นของบางคนก็โอบกอดกันจากด้านหลัง

 

ไม่หนาวหรือไง

 

เสียงทุ้มกระซิบถามในจังหวะที่ท่อนแขนแกร่งกระชับอ้อมกอด แบคฮยอนเพียงส่ายหัวเบาๆ แทนคำตอบพร้อมกับเอนซบแผ่นอกกว้างที่กกกอดกันมาตลอดทั้งคืน

 

สวยจังเลยนะครับ

 

นั่นสิ

 

สายตาสองคู่ทอดมองภาพเบื้องหน้าด้วยแววตาเปี่ยมสุข ดาวฤกษ์ดวงใหญ่ค่อยๆ โผล่พ้นเหนือเส้นขอบฟ้าเป็นสัญญาณเริ่มต้นวันใหม่ จุมพิตบางเบาพาให้หัวใจหลอมละลาย เช่นเดียวกับรสชาติหวานปนขมของช็อกโกแลตร้อนที่ติดอยู่บนริมฝีปากบาง

 

จากเช้าตรู่สู่ช่วงสายของวัน เข็มชั่วโมงที่วนครบกำหนดเวลาก็เดินทางมาถึง ด้านหน้าห้องประชุมของโรงแรมคลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตาที่เริ่มทยอยมาลงทะเบียนเข้าร่วมการสัมมนา หนึ่งในนั้นคือพ่อเลี้ยงปาร์คเจ้าของปางไม้ขนาดใหญ่ในเฮลเวเทีย

 

เจ้าของรูปร่างสูงใหญ่ตามแบบฉบับลูกครึ่งสวิส-เกาหลีเซ็นชื่อของตนรวมไปถึงภรรยาที่กำลังติดสายสำคัญลงบนสมุดลงทะเบียน ก่อนจะรับเอกสารการสัมมนาจากพนักงานต้อนรับพร้อมด้วยของที่ระลึก

 

อย่างอแงสิครับ, อีกสองวันพี่ก็กลับแล้วครับ

 

น้ำเสียงอ่อนใจแต่ก็แฝงไว้ด้วยความเอ็นดูทำให้ชานยอลที่เดินมาถึงตัวภรรยาหัวเราะเบาๆ ฝ่ามือหนาลูบกลุ่มผมนิ่มคล้ายจะมอบกำลังใจให้คนตัวบางที่กำลังรับมือกับเด็กดื้อที่เริ่มแผลงฤทธิ์

 

‘(อีกตั้งสองวัน เล็กคิดถึงแบคแล้วน้า~)’

 

เสียงแง้วๆ ของคนในสายเรียกรอยยิ้มรักใคร่จากแบคฮยอนได้เป็นอย่างดี ก่อนที่เรียวตาคู่สวยจะช้อนมองคนที่ลูบผมตนอยู่พร้อมกับยกยิ้มหวานจนดวงตายิบหยี

 

เดี๋ยวพี่ซื้อขนมไปฝากนะครับคุณเล็ก

 

‘(ขอโมสาร์ทคูเกิลกล่องใหญ่เลยนะ!)’

 

แบคฮยอนอดหัวเราะไม่ได้เมื่อได้ยินชื่อขนมช็อคโกแลตไส้ถั่วซึ่งเป็นของขึ้นชื่อของเมืองซาลซ์บวร์ก แต่ก็หาซื้อได้จากร้านขายของฝากทั่วไปในออสเตรีย

 

ครับๆ

 

(เย่~)

 

น้ำเสียงดีใจดังลั่นโทรศัพท์ก่อนที่เด็กแสบที่โทรทางไกลมาจากสวิสจะถามถึงพี่ชายสองสามประโยคและวางสายไปเพราะถึงเวลาเข้าฟาร์ม ซึ่งถ้าแบคฮยอนไม่ได้หูฝาดเขาคิดว่าได้ยินเสียงของสัตวแพทย์หนุ่มดังแว่วอยู่ไม่ไกล

 

วางไปแล้วเหรอสัมผัสแผ่วเบาเหนือสะโพกส่งผลให้แบคฮยอนสะดุ้งเล็กน้อย ก็ลืมไปเลยว่าอีกคนยืนอยู่ตรงนี้ด้วยกัน

 

ครับ, เอาแต่บ่นว่าคิดถึง

 

ไม่มีคนให้อ้อนน่ะสิ

 

น่ารักดีนะครับ

 

เราน่ะตามใจมากเกินไปต่างหากถึงได้ติดแจขนาดนี้

 

แบคฮยอนก้มหน้างุดเพราะสรรพนามที่ไม่คุ้นชิน ปกติคุณใหญ่จะเรียกเขาว่านายไม่ก็ชื่อ พอมาเรียกว่าเราแบบนี้มันจั๊กจี้หัวใจแปลกๆ

 

ขอเชิญผู้เข้าร่วมสัมมนาเข้าห้องประชุมได้แล้วนะคะ, ขอบคุณค่ะ

 

ในขณะที่คนเขินจนแก้มแดงกำลังทำตัวไม่ถูก เสียงประกาศของผู้จัดงานสัมมนาก็ดังขึ้น ส่งผลให้หน่วยตาคมละสายตาจากดวงหน้าหวานและจูงข้อมือบางเข้าไปในห้องประชุมพร้อมกัน

 

งานสัมมนาเรื่องการทำไวน์เริ่มต้นขึ้นในเวลาแปดนาฬิกาตรง บนเวทียกสูงจากพื้นมีผู้มาให้ความรู้มากมาย ทั้งผู้เชี่ยวชาญเรื่องไวน์ และเกษตรกรที่ผลิตไวน์เพื่อส่งออก

 

สวัสดีครับ, ผมแดเนียล ฮิลตัน หลายคนในที่นี้คงรู้จักผมในฐานะคนที่ชื่นชอบการดื่มไวน์เหมือนกัน และหลายคนคงรู้จักผมในฐานะผู้จัดงานในครั้งนี้

 

ชายหนุ่มท่าทางภูมิฐานในชุดสูทสีเทาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟัง นัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลกวาดมองไปทั่วบริเวณงานอย่างปิติยินดี โดยที่ใบหน้าหล่อเหลามีรอยยิ้มชวนฝันประดับอยู่ตลอดเวลา

 

ผมได้รับโอกาสจากผู้ร่วมจัดงานท่านหนึ่งให้ขึ้นมาให้ความรู้เรื่องไวน์ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกคนจะได้รับความรู้ที่ผมตั้งใจถ่ายทอดให้นะครับ

 

การสัมมนาดำเนินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงเวลาพักเบรก ผู้ร่วมงานที่นั่งฟังบรรยายมาร่วมสองชั่วโมงทยอยลุกไปตักอาหารว่างที่จัดเอาไว้แบบค็อกเทล ซึ่งมีทั้งเครื่องดื่มและขนมหลากหลายชนิด

 

แบคฮยอนที่ผละออกมาจากโต๊ะที่นั่งอยู่เดินมาหยุดอยู่หน้าชั้นวางขนม เรียวตารีสวยกวาดมองไปมาอย่างตัดสินใจไม่ได้ว่าจะหยิบอันไหน เพราะสำหรับคนที่ชื่นชอบของหวานนับว่าเป็นเรื่องที่ยากมากๆ ถ้าหากต้องเลือกสักอันทั้งที่อยากกินทั้งหมด

 

บานอฟฟี่ของโรงแรมนี้ขึ้นชื่อนะครับ

 

เสียงทุ้มนุ่มที่ดังขึ้นในระยะใกล้ทำให้คนที่จดจ้องอยู่กับขนมหวานสะดุ้ง แบคฮยอนหันมามองเจ้าของเสียงก่อนที่คิ้วเรียวจะขมวดเข้าหากัน ถ้าจำไม่ผิดคนๆ นี้คือคนที่ขึ้นบรรยายช่วงสุดท้ายก่อนพักเบรก

  

ลองทานดูสิครับบานอฟฟี่ชิ้นเล็กถูกยื่นมาให้ ซึ่งแบคฮยอนก็รับมาถือไว้เพื่อรักษามารยาท

 

ขอบคุณครับ

 

คำขอบคุณกับรอยยิ้มเล็กๆ ที่คนตัวบางส่งมาให้ทำเอาคนที่ถูกตาต้องใจอีกฝ่ายตั้งแต่มองลงมาจากบนเวทีใจเต้นแรง เจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลทอดมองใบหน้าหวานด้วยแววตาเป็นประกาย ความรู้สึกตกหลุมรักพุ่งชนหัวใจเข้าเต็มเปา

 

ไม่เป็นไรครับ ผมแดเนียล แล้วคุณ..”

 

ผม—

 

ปาร์ค แบคฮยอน, ภรรยาของผมเองครับ

 

แรงโอบที่ช่วงเอวเรียกให้แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง ริ้วแดงจางๆ ปรากฏขึ้นเหนือแก้มเนียนกับประโยคที่ได้ยิน ผิดกับใครอีกคนที่อารมณ์หวงกำลังปะทุเพราะมีคนมายุ่งกับคนของตัวเอง

 

มิสเตอร์ปาร์ค?”

 

สวัสดีครับมิสเตอร์ฮิลตัน

 

แดเนียล ฮิลตันมองฝ่ามือที่ยื่นมาทักทายก่อนจะละสายตาไปมองอีกข้างซึ่งโอบกอดเอวบางเอาไว้ ชายหนุ่มสัญชาติเยอรมันแค่นยิ้มกับตัวเอง ดูเหมือนว่าเขาจะต้องตาคนที่มีเจ้าของเสียแล้ว

 

สวัสดีครับ, ไม่คิดว่ามิสเตอร์ปาร์คจะเข้าร่วมสัมมนาครั้งนี้ด้วยตัวเองนะครับ

 

แดเนียลกับผู้ร่วมหุ้นอีกหลายคนจัดงานสัมมนาเกี่ยวกับไวน์หลายครั้งแล้ว และแทบทุกครั้งจะมีรายชื่อผู้เข้าร่วมจากปางไม้เติมฝันซึ่งเขาพอจะรู้ว่าเป็นปางไม้ขนาดใหญ่ในสวิสและใครเป็นเจ้าของ แต่ทุกครั้งคนที่มาสัมมนาจะเป็นคนอื่น หากแต่ครั้งนี้เจ้าของปางกลับมาด้วยตนเอง

 

ครับ, พอดีว่าผมพาภรรยามาฮันนีมูนด้วยเลยมาเอง

 

อ่า ยินดีด้วยนะครับ

 

ขอบคุณครับ

 

แม้ใบหน้าของทั้งคู่จะมีรอยยิ้มประดับอยู่ แต่คนที่ยืนอยู่ตรงนี้อย่างแบคฮยอนกลับสัมผัสได้ถึงบรรยากาศแปลกๆ ระหว่างชานยอลกับมิสเตอร์ฮิลตัน โดยเฉพาะสามีตัวสูงของแบคฮยอนที่เหมือนจะหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย

 

ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวพาภรรยาไปหาอะไรทานก่อนนะครับ เขาคงจะหิวแย่แล้ว

 

ชานยอลเอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มทว่าหน่วยตาคมกริบกลับดุดันราวกับสัตว์ป่า และคนที่เห็นท่าทีหึงหวงเหล่านั้นอย่างแดเนียลก็ได้แต่ยิ้มบางอย่างยอมรับสถานะของตน

 

เชิญครับ

 

ใบหน้าคมที่ติดเคร่งขรึมเพียงพยักหน้ารับและโอบเอวบางเดินออกมาจากตรงนั้น เป็นแบคฮยอนที่หันกลับไปโค้งให้แดเนียลแทนคำกล่าวลา ซึ่งก็ได้รับรอยยิ้มบางตอบกลับมาจากคนที่อกหักตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มจีบ

 

ช่วงขาเรียวรีบก้าวตามคนที่ยังหงุดหงิดไม่หายออกมาจากห้องประชุม ก่อนที่ร่างเล็กบางจะถูกดันเข้าไปในห้องน้ำและยินเสียงลงกลอนประตู ไม่ทันที่แบคฮยอนจะได้เอ่ยอะไรกลีบปากบางก็ถูกทาบทับด้วยริมฝีปากร้อนทันที

 

อื้อ!”

 

รสจูบที่ดุดันกว่าทุกครั้งทำให้แบคฮยอนผงะตกใจ แต่เมื่อตั้งสติและรับรู้ได้ว่าคนตรงหน้ากำลังโกรธจึงเอื้อมฝ่ามือไปโอบแผ่นหลังกว้างและลูบเบาๆ อย่างปลอบโยน

 

อืมม..”

 

จากจุมพิตรุนแรงจึงแปรเปลี่ยนเป็นนุ่มหวานและอ่อนโยนเหมือนอย่างเช่นเคยเป็น สัมผัสที่แนบชิดส่งผลให้แก้มเนียนเห่อร้อน เสียงเฉอะแฉะของน้ำลายดังประสานกับเสียงสั่นรัวของก้อนเนื้อใต้แผ่นอก

 

คุณ อึก.. ใหญ่

 

หืม

 

แบคฮยอนส่งเสียงประท้วงแต่ได้รับกลับมาเพียงเสียงครางทุ้มในลำคอของคนเอาแต่ใจ กำปั้นเล็กทุบลงบนแผ่นหลังกว้างเพราะรู้สึกเหมือนคนกำลังจมน้ำ โดยที่แผ่นอกบางก็หอบหายใจเอาอากาศเข้าปอด

 

คนเอาแต่ใจเอ่ยว่าคนตัวสูงเสียงสั่น ก่อนจะซ่อนใบหน้าที่แดงระเรื่อเข้ากับอกกว้างอย่างคนขัดเขิน

 

เอาแต่ใจกับเมียตัวเองผิดด้วยหรือไง

 

คุณใหญ่!”

 

ทำไม, หรือว่านายไม่ใช่เมียฉัน

 

ดวงหน้าหวานถูกช้อนให้เงยขึ้นสบตากับหน่วยตาคมกริบ และประกายความหงุดหงิดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ก็ทำให้แบคฮยอนยอมโอนอ่อนเพื่อเอาใจคนตรงหน้า

 

ใช่ครับ ผมเป็นภรรยาของคุณ

 

จำเอาไว้ให้ดีล่ะที่รัก

 

สิ้นคำนั้นกลีบปากหยักก็กดจูบลงมาราวกับจะย้ำให้แบคฮยอนจดจำว่าตนคือภรรยาของปาร์ค ชานยอลคนนี้เท่านั้น

 

อ๊ะ..”

 

และรอยสลักสีกุหลาบบนลำคอระหงคือพันธะสัญญาว่ามันจะเป็นเช่นนั้นตลอดกาล









    

tbc.

 

หวานอีกสักตอนเนาะ อิ__อิ

#ซคกด

 

 

 


S
N
A
P
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 551 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,072 ความคิดเห็น

  1. #2028 momeann (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 11:12
    อุโบ้ะอุบ้ะ หึงแรงนะก้ะคุณใหญ่~
    #2,028
    0
  2. #1996 pbcy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 12:23
    นี่แค่ผู้ชายเข้ามาทักนะคะ อยากจะกรี้ดดดด พ่อก็คือพ่อออ เมียผมคนเดียว
    #1,996
    0
  3. #1946 @_@ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 23:29

    บ๊ะะะะะะ คุณใหญ่หึงเมียออกหน้าออกตาลุนแลงงงงงงงง อิอิอิ

    #1,946
    0
  4. #1928 Ninee6104 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 17:27
    เค้าหึงค่ะคุณเค้าหึง
    #1,928
    0
  5. #1908 ttttt (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 20:33

    เขิลอะ อ่านเรื่องนี้มีแต่ความเขิล น่ารักมากๆ คุณใหญ่หึงน่ารัก แบคเปนคนใจเย็น อบอุ่นมาก

    #1,908
    0
  6. #1872 CBY-XO (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 22:34
    หวงเก่งอะ5555
    #1,872
    0
  7. #1831 Chi_Yeol (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 04:18
    กรี๊ดดด หึงได้รุนแรงมาก
    #1,831
    0
  8. #1792 pcy921 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 01:03
    แงงงงงงงงเขินนนนพ่อเลี้ยงนางหึงค่ะ
    #1,792
    0
  9. #1702 bbblueskyy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 14:56
    พ่อเลี้ยงหึงน้องแบคได้แบบ เขินไปหมดแล้วววว
    #1,702
    0
  10. #1652 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 19:21
    กี๊ดดดดดคนขี้หึงงง
    #1,652
    0
  11. #1636 PNS_KSHY (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 19:41
    ดีมากๆๆๆๆ ฮืออ
    #1,636
    0
  12. #1631 AingByun96 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 11:03
    คุณเขาก็ขี้หึงเหมือนกันนะเนี่ยยยยย หวานๆ เขิลลๆ
    #1,631
    0
  13. #1555 LMEDT (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 02:13
    แงงงง เขินๆๆๆๆๆๆๆๆ กรี๊ดดดด
    #1,555
    0
  14. #1356 Mrmixx (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 15:29
    มันดจีย์ๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,356
    0
  15. #1198 vivivenus (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 20:00
    ง้าวๆๆๆๆๆๆ
    #1,198
    0
  16. #1133 Ja123 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 19:53
    ขี้หวงงงงงงง 555
    #1,133
    0
  17. #1125 purnploy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 19:03
    คุณใหญ่หวงเมียเก่งมากกกก
    #1,125
    0
  18. #1069 OrangeCREAM (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 10:35
    ฮื่ออออออออออ คูมใหญ่ก็คือคนขี้หวง คนหวงเมียยยยยย หวงไม่พอเอาแต่ใจอีก นี่แค่คนอื่นคิดจะจีบน้อง แค่คนอื่นเริ่มเข้าหาน้องเองนะคะต้องระบายอารมณ์โกรธบับเน้เลยหรอออฮื่อๆๆๆๆ คนบว้าาาาาาาา คนบ้าอะไรดุดันแต่อ่อนโยนชห. น้องก็แสนดี แสนจะน่ารัก รู้จักคูมใหญ่ดียิ่งกว่าใครเลยมั้ยคะ รู้ว่าพี่เขาโกรธอยู่ก็ลูบหลังทั้งๆที่ตัวเองโดนพี่เขาเอาแต่ใจใส่จนจะหายใจไม่ออกอยู่ล้าววว ฮื่ออออน้องงงงงงง
    #1,069
    0
  19. #1065 mam_sukanya35 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 08:48

    หึงน้องเยอะๆเลยค่ะ คุณแม่ชอบ~
    #1,065
    0
  20. #1040 @parrkk (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 22:07
    แงงง เขินคุณใหญ่
    #1,040
    0
  21. #1039 CParkBByun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 07:45

    เขินพ่อเลี้ยงแทน
    #1,039
    0
  22. #1038 ฮยอนนี่6104 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 00:23
    อยากให้มีความสุขกันนานๆๆ ฮิ่ออ หวังว่าลู่หานคงไม่ได้วางแผนอะไรนะ
    #1,038
    0
  23. #1036 pilaiwan_02 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 08:28
    มาต่อเถอะนะคะไรท์
    #1,036
    0
  24. #1035 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 03:28
    ขี้หวงงงจังเลยคุณใหญ่
    #1,035
    0
  25. #1034 Km0825 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 22:58
    คิดถึงมากเลยค่ะสู้ๆนะคะไรท์
    #1,034
    0