Paint your soul | vkook

ตอนที่ 5 : quatre | precious porträt

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 564
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    26 เม.ย. 62





รูปสีน้ำมันที่วางพิงประตูห้องนั่นน่าดึงดูดจนเขาเองก็ยากที่จะละสายตา จากภาพวาดราคาแพง ภาพวาดรูปร่างของกล้ามเนื้อที่สวยงามนั่น ความสามารถอันน่าหลงไหลของจอนจองกุก คิมแทฮยองวางมือหนากร้านลงที่ผมนุ่มสลวยของอีกคนที่นอนอยู่อย่างแผ่วเบาไล้ลงตามกรอบหน้าสวยของคนที่นอนหลับอยู่





“นอนหลับให้สบายล่ะเด็กน้อยของฉัน”





แทฮยองพูดพลางปล่อยมืออีกข้างจากมือเล็กของจองกุกดึงผ้าห่มสีขาวสะอาดขึ้นมาปกปิดร่างกายจนถึงคางประทับริมฝีปากลงบนหน้าผากเนียนขาวของจองกุกอีกครั้งก่อนที่จะออกจากห้องนั่นไป






//

จองกุกเบ้ปากอีกครั้งเมื่อไม่เห็นวี่แววของคนที่นึกหา แทฮยองหายไปไหน? 





เขาจัดการอาบน้ำและแต่งตัว เสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่และกางเกงขาสั้นสีแเดงที่คล้ายกับยูนิฟอร์มชุดพละของนักเรียนญี่ปุ่นเผยเรียวขาสวยที่ปกปิดได้ถึงเพียงแก้มก้นเท่านั้น จองกุกพาร่างกายออกมาจากห้องของเขาพลางมองหาอีกคนที่ไม่มีวี่แววว่าอยู่ในบ้านสักนิด เขาถอนหายใจออกมาน้อยๆ




บางทีเขาอาจติดใจคิมแทฮยองแล้วก็เป็นได้ เขายิ้มน้อยๆซีเรียลรูปดาวหลากสี ที่เป็นตัวเลือกเดียวในช่วงอาหารเช้าของเขา มือสวยหยิบของเหลวสีเดียวกับผิวออกมา พลางเทมันไปด้วยหน้าตาที่แสจะนเบื่อหน่าย  มื้อเช้าที่ไม่มีคิมแทฮยองมันค่อนข้างแย่ บรรจงตักมันเข้าปากซ้ำแล้วซ้ำเล่า รสชาติที่ขาดหายไป ทำเอาเริ่มต้นวันใหม่อย่างน่ากระอักกระอ่วนยิ่งขึ้น




ประตูห้องสตูดิโอถูกเปิดออกช้าๆ นี่อาจเป็นช่วงเวลาดีที่เขาจะได้สะสางงานตรงหน้าให้หายไปเสีย




รูปวาดของกล้ามเนื้อที่สวยงามจากร่างกายชายหนุ่มที่ดูสมจริงจนไม่น่าเชื่อว่าเขานั้นรังสรรค์มันขึ้นมาด้วยพรสวรรค์ที่พระเจ้ามอบให้ด้วยฝีมือของตน จานสีที่ถูกทิ้งไว้ไม่นานถูกหยิบยกขึ้นมาใช้อีกครั้งพู่กันชั้นเลิศที่สั่งทำเป็นพิเศษเริ่มแตะลงไปตามสีแห้งกรังนั่นช้าๆลมเย็นที่โชยมาพร้อมกับกลิ่นไอจากพื้นดินที่ถูกรดด้วยน้ำตาจากท้องฟ้าในยามวิกาลที่ผ่านมา





“เธอทำเอารูปนั่นดูดีกว่าฉันเสียอีก”




“…”




“ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่ายังไง”





จอนจองกุกลอบมองหน้าชายหนุ่มที่กำลังลูบผมนุ่มสลวยของเขาอย่างแผ่วเบา เขาเบือนหน้าหนีและหันมาละเลงรูปภาพตรงหน้าต่อ




“กาแฟสักแก้วไหม”




“……”




จองกุกส่ายหน้าเล็กน้อยโดยที่ไม่ได้หันหน้าไปแม้แต่น้อย ความเงียบปกคลุมพวกเขาจนความอึดอัดระเบิดขึ้นภายในหัวของเขาเสียเอง




“คุณหายหัวไปอยู่ที่ไหนมา”




“แสวงโชค นิดหน่อย”




ถุงเงินสีน้ำตาลชูขึ้นตรงหน้าของเขาถุงที่บรรจุเต็มไปด้วยเหรียญและธนบัตรมูลค่าสูงภายในนั่นแก้มขาวนวลสีพีชถูกฉกฉวยอย่างรวดเร็วจากคนตรงหน้า ใบหน้าสวยขึ้นสีระเรื่อเล็กน้อย คิมแทฮยองไม่ทิ้งโอกาสนั้นเพื่อสัมผัสริมฝีปากหนาที่ประทับไปที่เดียวกัน







มือเล็กจับไปที่กางเกงของคิมแทฮยองพลางปลดกระดุมและรูดซิบลงมาเล็กน้อยพอให้เห็นขอบกางเกงชั้นในสีเทา จองกุกกดริมฝีปากสวยลงบนนั่นช้าๆพร้อมรังสรรค์ศิลปะโดยการขบกัดมัน 





พู่กันสีน้ำตาลแดงถูกยกขึ้นมาโดยจอนจองกุกอีกครั้ง เขาค่อยๆสอดพูกันหลายชนาดนั่นไว้ที่กางเกงชั้นใน ตาสวยเหลือบมองหน้าอีกคนที่ถูกด้ามจับสัมผัสกับส่วนอ่อนไหวช้าๆ มือขาวค่อยๆเลื่อนไปจับตามขอบเสื้อยืดและดึงมันออกช้าๆราวกำลังยั่วยวนคนตรงหน้า ผิวกายสีน้ำนมเผยให้คิมแทฮยองเห็นอย่างเต็มลูกตาทั้งสองข้าง




come and decorate my body





“ละเลงผมด้วยสีนั่น ด้วยมือของคุณคิมแทฮยอง”






ถังสีถังใหญ่ถูกยกขึ้นด้วยมือของคิมแทฮยอง 


ของเหลวสีม่วงเข้มถูกบรรจุข้างในอย่างดี มือหนาจุ่มลึกลงไปถึงใต้ถังสีนั่นมือหนาด้านที่เปื้อนสีลูบไล้ตามเอวบางของจองกุกที่เปลือยเปล่าต่อหน้าเขา แล้วมีเพียงกางเกงในตัวเล็กที่คอยปิดบังส่วนที่สวยงามไว้



 มือหนายังทำหน้าที่ได้อย่างไร้ข้อบกพร่องพลางริมฝีปากสวยกดจูบเบาๆที่ซอกคอขาวที่ส่งกลิ่มหอมยั่วยวน เดาได้ไม่ยาก วันนี้กลิ่นวานิลา



มือหนายังคงลูบไล้กายเปล่าต่อไปโดยไม่มีท่าทางว่าจะหยุดการกระทำนี้ได้ กายขาวเนียนสีน้ำนมที่ตอนนี้ถูกปกคลุมความสวยงามด้วยสีม่วงสนิทเหมือนท้องฟ้าในยามค่ำคืนที่เขาชอบมอง  ขาสวยก้าวลงไปบนผืนผ้าใบขาวสะอาดที่ตรึงไว้อีกด้านของห้องจอนจองกุกทิ้งน้ำหนักตัวลงไปบนผืนผ้าใบราวกับขนนกที่ทอดตัวลงในอากาศ แทฮยองได้แต่มองศิลปะอันล้ำค่าตรงหน้าที่ตัวเขานั้นได้ช่วยริเริ่มทำมันขึ้น




กายเล็กเกลือกกลิ้งไปมาตามอารมณ์ภายในบนผืนผ้าใบ

ร่างกายทุกส่วนที่แนบชิดนั่น ทำเอาแทฮยองนึกอิจฉา แค่นี้ก็บุญตามากโข นึกชอบใจบทเพลงที่ไร้ซึ่งเสียงเล็ดลอดที่เริ่มบรรเลง




“กะจะให้ฉันหัวใจวายเสียงตรงนี้เลยหรือไง”




“มันเป็นงานน่ะคุณ”




“แม่งโคตรจะเลอค่าเลยว่ะ งานจากร่างกายของเธอ”




“ร่างกายผมคุณก็ได้มันไปทั้งหมดนี่”




คิมแทฮยองมองจอนจองกุกที่ส่งยิ้มบางๆมาให้เขา ความยั่วยวนที่กำลังรวมตัวกันจนพร้อมที่จะจุดมันขึ้นได้ตลอดเวลา แถมเสียงขี้เล่นที่ส่งผ่านจากการพูดพร่ำเช่นนี้ น่าหมั่นเขี้ยวเสียจริง




“น่าแปลกที่คุณใช้มือนั่น”




“ใครว่ามันจะจบแค่นี้เล่า”




พู่กันขน sable สีแดงขนาด2นิ้วถูกหยิบออกมาจากกางเกงของเขามือหนาคว้าถังสีที่ใกล้ที่สุดมาพลางใช้พู่กันนั้นจุ่มสีแดงสดขึ้น ผมนุ่มสลวยของจองกุกถูกดึงขึ้นโดยฝีมือคนตรงหน้า พู่กันด้ามน้ำตาลแพงค่อยๆปาดตามลำคอระหงที่คอยส่งกลิ่นวานิลายั่วยวนนั่นช้าๆ 




"คุณแทฮยอง ผมจักจี้"




"baby you deserve it"



"งั้นคุณก็สมควรได้รับมันเช่นกัน"



ริมฝีปากสวยถูกฉกฉวยอย่างรวดเร็วหลงจากจบประโยคที่แสนน่ารักนั่น ความร้อนระอุจากภายในที่รวมตัวกันเป็นไอหนาแห่งความต้องการ ลิ้นร้อนถูกส่งให้จองกุกอย่างช้าๆในตอนแรกก่อนที่มันจะรุนแรงจนความต้องการอันเอ่อล้นปะทุออกมา ความเร่าร้อนจากตัวคิมแทฮยองมีมากเกินที่จะละตัวของอีกคนไป




"คุณต้องรับผิดชอบผมด้วยล่ะ ล้างสีห่าเหวนี่ออกจากตัวผมด้วย"





"ตามคำสั่งเลยที่รัก"





Tbc



@Mxnichaa
พลอตนี้คิดนานแล้วค่ะ
 พึ่งได้เขียนจริงๆสักที ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
พบกันตอนหน้าค่ะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

125 ความคิดเห็น

  1. #117 bluemoon (@codename19388) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 23:51
    จองกุกแสนซนมากกกก สวยงาม น่าหลงไหล อยู่กันแบบคลั่งรักกันสุดๆ
    #117
    0
  2. #78 ไมยราบ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 11:01

    ตอนแรกนึกว่าแทฮยองจะหายไปเสียอีก พอกลับมาแล้วก็แซ่บๆ บรรยาได้เห็นภาพเลยค่ะ มันคือศิลปะ

    #78
    0
  3. #58 Phakchira1 (@Phakchira1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 16:51

    รู้สึกหายใจไม่ออก
    #58
    0
  4. #30 sillysugarmoon (@sillysugarmoon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 00:17
    ปากหนูก็ด่าพี่ไปก่อนแต่อีกรอบปากหนูก็ไปทำให้พี่เค้าๆๆๆ ฮือ เอ็นดูน้องไม่ไหวแล้ว ตาพี่หาเงินไว้เลี้ยงน้องใช่ป่าว บรรยายดีจนเขินวูบวาบไปเลยค่ะ
    #30
    0
  5. #29 S.pwt (@violetkiss13) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 19:17

    น้องร้อนแรงมากกกกก
    #29
    0