ก็รักคุณทุกคืนนั่นแหละ สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 3 : ให้เกียรติแต่งงานกับผมนะครับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 963
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    8 พ.ย. 63

ไม่ถึงห้านาทีพนักงานก็เสิร์ฟชานมสองแก้วให้ก่อน ซึ่งถ้ากินที่ร้านจะเสิร์ฟเป็นแก้ว ไม่ได้ใช้แก้วพลาสติก ไม่ต้องซีลฝาปิด 

                “รับชานมก่อนนะคะคุณอุ้ม เอ่อ คุณแม็กซ์” พนักงานเอ่ยกับเจ้านายอย่างเป็นกันเอง แต่กับพระเอกหนุ่มที่เห็นแวะมาร้านนานๆ ทีก็มีอาการเขินอยู่บ้าง 

                “ขอบคุณค่ะ” เอ่ยขอบคุณพนักงานแล้วก็ยกแก้วชานมขึ้นมาดูดอึกใหญ่ๆ ให้หายกระหาย เขี้ยวเม็ดไข่มุกตุ้ยๆ อย่างสบายอารมณ์ ถามว่าแรกๆ ที่เดตกับกฤตนัยเธอก็มีความขัดเขินอยู่บ้าง แต่ไม่นานก็ชินกันแล้ว ไม่ว่าอย่างไรการกินก็เป็นความสุขของชีวิต

                “แม็กซ์ถ่ายรูปเหรอคะ” หลังจากดูดชานมพออยู่ท้องถึงเพิ่งสังเกตว่าเขายกโทรศัพท์มาถ่ายรูปเธอ คนถูกถามยิ้มยอมรับ

                “แล้วอุ้มไม่ถ่ายรูปลงเพจเหรอ” 

                “ถ่ายเยอะแล้ว ร้านตัวเองด้วยเดี๋ยวลูกเพจเบื่อ”

                “ลองรีวิวชานมอุ้มอิ่มหน่อยได้ไหมครับ” พอเขาถามวรินทรก็ขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจเล็กน้อย ส่งคำถามด้วยสายตาขณะที่กฤตนัยก็พยักหน้ายืนยัน  คิ้วเข้มยิ่งขมวดยุ่งเข้าไปอีก หากไม่นานมันก็คลายพร้อมรอยยิ้มกว้าง เพราะคิดว่าเขาคงแค่อยากอัดคลิปเล่นๆ เธอก็เลยสวมบทบาทนักรีวิวเสียเลย 

                “กล้องพร้อมนะคะ” เธอแสร้งถามจริงจัง กฤตนัยหัวเราะ พยักหน้าด้วยท่าทางขึงขังเหมือนกัน เมื่อเห็นว่าเขาพร้อมวรินทรเลยยกแก้วชาขึ้นดูดอีกหนึ่งอีก

                “อันนี้ชาไข่มุกอุ้มอิ่มหรือที่หลายๆ คนเรียกว่าชาไข่มุกอุ๋มอิ๋มนะคะ เป็นแบรนด์ของอุ้มเองเนอะ” ซึ่งอุ้มอิ่มเป็นช่องแชแนลและชื่อเพจของเธอเอง เลยเอามาตั้งเป็นชื่อแบรนด์ด้วย แต่ด้วยการใช้ภาษาอังกฤษสะกดหลายๆ คนจึงอ่านเป็นอุ๋มอิ๋มชาจนติดปาก

                “อยากให้มาลองกันดูนะคะ เป็นชาที่รสชาติละมุนๆ หอมนมหอมชา ไข่มุกก็หนึบๆ ดี” พูดแล้วก็เคี้ยวตุ้ยๆ ให้คนดูเห็นภาพ หากจะว่ากันตามจริงแรกเริ่มคลิปของวรินทรก็ไม่ได้เชิงรีวิวเป็นเรื่องเป็นราว ไม่ได้มีคอนเทนต์หรือลูกเล่นอะไรที่พิเศษ แค่ไปเจออะไรอร่อยๆ ก็อยากบอกอยากเล่า และคนก็เริ่มติดตามเพราะการกินที่เห็นแล้วหิวตามของเธอ พร้อมกับการคุยการเล่าเรื่อยๆ อย่างเป็นธรรมชาติ ถ้าเป็นงานจ้างลูกค้าจึงพิถีพิถันขึ้นมาหน่อย งานรีวิวส่วนใหญ่จะลงในเพจมากกว่า พอมาทำเพจคนก็ยังติดตามและได้กลุ่มแฟนคลับที่ชอบภาพถ่ายสวยๆ ส่วนหนึ่งก็ติดตามเพจวาดรูปของเธออยู่แล้ว วรินทรชอบศิลปะมาตั้งแต่เด็กๆ และครอบครัวก็ตามใจลูกสาวคนเล็กให้เรียนสิ่งที่ชอบในระดับปริญญาตรี ก่อนจะเรียนบริหารเพิ่มเติม 

                “อันที่จริงชานมหรือประเภทชากาแฟมันก็มีหลายไทป์นะคะ แล้วแต่คนชอบเลย ถ้าให้อุ้มจัดกลุ่มเองก็คงมีแบบหวานจัดๆ หรือชาเข้มๆ ส่วนตัวอุ้มเองเป็นคนชอบกินของหวานแต่ไม่ชอบอะไรที่หวานจัดมาก แต่พวกชาเข้มๆ นี่ก็ชอบอยู่ บางทีร่างกายมันก็ต้องการเข้มๆ เนอะ แต่รู้สึกว่ากินบ่อยๆ ไม่ได้ แต่ถ้าเป็นพวกนมๆ ละมุนๆ แบบนี้เนี่ยคือกินได้เรื่อยๆ เลย” พูดจบประโยคก็ดูดไปหนึ่งอึก

                “รสแบบนี้มันดีต่อสุขภาพหรือเปล่า” กฤตนัยพูดแทรกอย่างอยากมีส่วนร่วม

                “เปล่าค่ะ มันกินได้เยอะ ฮ่าๆ” พอเธอบอกแบบนั้นคนถ่ายก็หัวเราะ เจ้าตัวก็หัวเราะตามอย่างอารมณ์ดี

                “เนี่ย กินจะหมดแล้ว ข้อเสียก็คือกินหมดเร็วนี่แหละ...น้องคะ ขอชานมอีกแก้ว” เรียกพนักงานที่เดินผ่านมาพอดี ตอนนี้บรรยากาศระหว่างทั้งคู่ก็เต็มไปด้วยความสนุกสนาน กฤตนัยเคยดูคลิปรีวิวการกินของวรินทรอยู่บ้าง เมื่อก่อนก็ยังรู้สึกว่าดูเพลินทีเดียว ดูแล้วก็แอบหิวตาม ยิ่งมาอยู่ต่อหน้ากันตอนนี้ก็ยิ่งรู้สึกชัด...อืม น่ารักดี 

                “ตอนนี้เหลือชาอยู่นิดๆ” ยกแก้วขึ้นมาคนๆ ให้กล้องดู

                “คือมันเหลือไข่มุกอยู่ก้นแก้วใช่ไหมคะ เราก็ต้องพยายามคนๆ หา แล้วก็ดูดให้หมด แต่ส่วนมากจะได้แต่น้ำแข็ง ฮ่าๆ มันต้องใช้ความพยายามอยู่นะกินไข่มุกเนี่ย” แล้วก็ดูดให้ดู พยายามกินไข่มุกจนเม็ดสุดท้ายจริงๆ คนถ่ายก็ถ่ายไปยิ้มไป 

                “มีเทคนิคไหม”

                “สั่งปั่นค่ะ แต่นี่ไม่ชอบปั่น ชอบกินแบบน้ำแข็งๆ เคี้ยวกรุบๆ จริงๆ ชาไข่มุกเราจะใส่น้ำแข็งไม่เยอะอยู่แล้วนะ แต่อุ้มอาจดื่มเร็วไป ดูสิ น้ำแข็งยังเหลือเยอะอยู่เลย อะ แก้วใหม่มาพอดี” พนักงานเสิร์ฟชาไข่มุกแก้วใหม่พร้อมเฟรนช์ฟรายชีสและโรตีกรอบ

                “มาพร้อมกับเฟรนช์ฟรายชีสและโรตรีกรอบ” พูดจบก็หยิบเฟรนช์ฟรายเข้าปาก 

                “อร่อยนะ” บอกแล้วก็กินไปเรื่อยๆ ในแบบที่กฤตนัยเองยังกลืนน้ำลายลงคอจนต้องหยิบเฟรนช์ฟรายกับโรตีกรอบบ้าง แต่มือก็ยังถือมือถือถ่ายไว้

                “แล้วอันนี้ล่ะ” ถามทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วเมื่อพนักงานถือบิงซูมาเสิร์ฟ

                “บิงซูแคนตาลูป น่ากินมากเลย” ตอบด้วยรอยยิ้มสดใส แล้วก็ตักบิงซูเข้าปาก เป็นการกินที่คนมองก็คิดเหมือนๆ กันว่าเธอช่างมีความสุขกับการกินเหลือเกิน ดูเธอกินแล้วน้ำหนักหกสิบห้ากับส่วนสูงร้อยหกสิบนี้ยังดูน้อยไปด้วยซ้ำ

                ขณะที่ยังกินไปเรื่อยๆ แบบที่ถ้าไม่หมดก็คงไม่หยุดวรินทรก็ต้องชะงักด้วยความสงสัยเมื่อคราวนี้พนักงานสองคนเดินมาที่โต๊ะพร้อมช่อดอกไม้แล้วยื่นให้เธอ รับมาอย่างงงๆ แล้วก็หันไปคนตรงหน้าที่ยิ้มละมุนอยู่ตรงนั้น

                “ฝากด้วยนะครับ” กฤตนัยส่งมือถือที่อัดวิดีโอค้างอยู่ในพนักงานถ่ายต่อ ส่วนพนักงานอีกคนก็หยิบมือถือตัวเองถ่ายรูปให้ทั้งคู่ตามที่นัดกันไว้ ชายหนุ่มลุกจากเก้าอี้แล้วนั่งคุกเข่าลงตรงหน้า วรินทรมองทุกอิริยาบถด้วยความมึนเบลอแต่หัวใจเต้นระรัว ยิ่งตอนที่เขาล้วงเอากล่องกำมีหยี่ออกมาจากกระเป๋ากางเกง หยิบแหวนเพชรออกมา เขามองหน้าเธอด้วยอาการเก้อเขินทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย ขณะที่วรินทรมองไม่เห็นอะไรแล้วตอนนี้นอกจากคนตรงหน้า

                “เอ่อ อุ้ม ให้เกียรติแต่งงานกับผมนะครับ”  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

66 ความคิดเห็น