ก็รักคุณทุกคืนนั่นแหละ สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 28 : หมดแม็กซ์...หมดแรง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 819
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    30 พ.ย. 63


          “อ๊ะ” และก็ไม่ผิดไปจากที่เขาคิดเลย เพียงแค่เขาเคลื่อนเข้าหาเธอก็เกร็งรับ นิ่วหน้าด้วยความเจ็บ กฤตนัยเกร็งไปทั้งตัว เป่าลมออกจากปาก ตัด

                “อืม” ตัด

                “ไหวไหม” คำถามห่วงใยของเขาทำให้วรินทรยิ้มจางๆ ออกมา ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างจับเอวเขาไว้ บีบเบาๆ คล้ายเป็นสัญญาณที่กฤตนัยรับรู้ ชายหนุ่มใช้มือทั้งสองข้างยันกายขึ้น แหงนเงยใบหน้าขึ้น หลับตาสูดลมหายใจลึก เป็นภาพที่วรินทรไม่อาจละสายตาจากเขาได้เลย สิ่งที่พอจะดึงความสนใจของเธอได้ก็คงเป็น ตัด

                “อุ้ม...แรงอีกได้ไหม” เอ่ยถามหากก็การกระทำก็นำไปแล้ว วรินทรหลับตาอย่างจำนน เธอไม่รู้เลยว่าที่เขาขอว่าแรงอีกกฤตนัยจะแรงได้แค่ไหน รู้แค่เธอเองก็ไขว่หาในวังวนปรารถนานี้ไปกับเขาไม่ต่างกัน เขาให้มาเท่าไหร่เธอก็อยากให้กลับคืนอย่างไม่ยอมแพ้ ตัด

                “อุ้ม” เรียกเสียงพร่าพร้อมกับโน้มตัวลงไปแนบชิด ประคองใบหน้าแล้วบดจูบ ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดดูดดึง วรินทรรู้สึกมึนเบลอไปหมดทั้งรสจูบเร่าร้อนดูดดื่ม ตัด

                “แม็กซ์คะ” เธอเรียกเสียงแผ่ว แม้ไม่มีประสบการณ์แต่ก็รู้ว่าเขายังไม่ถึงจุดที่เธอเพิ่งแตะถึง กฤตนัยยังยิ้มให้เธอทั้งที่ร่างกายขมวดเกร็งไปทุกสัดส่วน ก่อนจะเริ่มขยับอีกครั้ง วรินทรปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขา ตัด

                ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปหา กอดเธอแนบแน่น ตัด ราวกับพายุที่พัดรุนแรงไร้ทิศทาง ตัด กฤตนัยยิ้มให้ตัวเองเมื่อคิดได้ว่าวรินทรเล่นเอาเขาแทบหมดแรง ไม่คิดว่าจะต้องการขนาดนี้...หรืออาจเพราะเขาเก็บกดมาหลายเดือนก็เป็นได้

                พอเริ่มหายเหนื่อยก็เอาใบหน้าเข้าไปคลอเคลียกับแก้มเธอ “ดีจัง” แล้วก็เอ่ยประโยคที่ทำให้วรินทรร้อนผ่าวที่แก้มทั้งสองข้าง ยิ่งมองประกายตาที่มีความสุขยืนยันคำว่า “ดี” ก็ยิ่งทำตัวไม่ถูก ด้านกฤตนัยก็ก้มไปหอมแก้มเธอคล้ายให้รางวัลกับความรู้สึกดีที่ได้รับ

                “อุ้มยังเจ็บมากอยู่ไหม” แล้วก็เอ่ยถาม ใจหนึ่งก็นึกเป็นห่วง แต่อีกใจก็คาดหวัง ซึ่งวรินทรมองสายตาเขาออก ยิ่งประกอบกับสิ่งที่ยังค้างในตัวเธอที่เหมือนจะตื่นอีกรอบ ความเจ็บแสบตรงนั้นก็ยังมีอยู่ แต่เห็นสายตาอ้อนๆ เหมือนลูกแมวของเขาก็ทำใจปฏิเสธไม่ลง

                “เอ่อ ไม่มากค่ะ” อ้อมแอ้มตอบ กฤตนัยเห็นแบบนั้นก็ยิ้ม เขารู้อยู่แล้วว่าคำตอบนี้มันเพื่อเขา รางหนาเริ่มขยับด้วยจังหวะเนิบนาบอีกครั้ง

                “ขอบคุณนะครับ ครั้งนี้ผมจะอ่อนโยน”

                โอย วรินทรรู้สึกไม่อยากจะตามใจเขาขึ้นมาก็เพราะแบบนี้แหละ กฤตนัยหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นสายตาค้อนควักของเธอ ครั้งก่อนก็ตั้งใจว่าจะไม่บุ่มบ่าม...แต่ก็นะพยายามสุดแล้ว แต่ครั้งนี้เขาคงต้องเบามือจริงๆ และมันเป็นความรู้สึกที่อยากจะคลอเคลีย ละเลียดกิน คิดแล้วก็ก้มลงไปชิมทับทิมสีหวานที่ล่อตาล่อใจ

“อื้อ แม็กซ์คะ”      

“ครับ” พึมพำอยู่ไม่ห่างจากเนื้อนวล วรินทรนี่ไม่จะจับตรงไหน จูบตรงไหนก็นุ่มนิ่มไปทั้งตัว ถ้าหากไม่คิดว่าอาจจะทำให้บอบช้ำ ก็นึกอยากกกอยากกอดไปทั้งตลอดเลย

 

ชายหนุ่มตื่นอีกทีในตอนสายๆ พอตื่นเต็มตาก็ขืนตัวออกจากคนที่ยังหลับอยู่

“อือ” พอเขาดึงแขนเจ้าตัวก็เพียงครางฮือเหมือนรำคาญแต่ก็ยังหลับต่อ กฤตนัยเท้าศีรษะมองภรรยาหมาดๆ มองเพลินๆ แล้วก็ยิ้มจางๆ ออกมาพลางคิดไปว่าเธอคงเพลียจริงๆ กลายเป็นว่าเขาตื่นขึ้นมามองเธอได้นานสองนานได้โดยไม่เบื่อเลย แม้ว่าผมจะยุ่งหน่อยๆ ริมฝีปากจิ้มลิ้มจะเผยอแบบไม่รู้ตัว แต่ยิ่งรู้สึกว่า...น่ารัก กฤตนัยยิ้มแล้วส่ายหน้าให้ตัวเอง เหมือนว่าอะไรที่เป็นวรินทรเขาก็เห็นว่าดีไปหมดจริงๆ

กฤตนัยลุกลงจากเตียงโดยไม่ได้ปลุกเธอ ใช้เวลาอาบน้ำไม่นานนัก พอใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วก็กลับมาที่เตียงอีกครั้ง มองเวลาที่เกือบสอบเอ็ดโมงแล้วก็เห็นควรว่าคงปลุกกันสักหน่อย ยื่นมือไปแตะหน้าผากเห็นว่าปกติก็ผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก ก่อนที่จะยิ้มกว้างเมื่อนึกออกว่าควรปลุกอย่างไร เขานอนลงข้างๆ เธอ สวมกอดก่อนจะกระซิบปลุกไปพร้อมๆ กับจูบไปทั่วใบหน้า

“อุ้ม ตื่นได้แล้วครับ ตื่นไหวไหม”  

“อืม แม็กซ์” เพราะความที่งัวเงียตื่นก็จะรู้สึกรำคาญเล็กน้อย จั๊กจี้แก้ม

“กี่โมงแล้วคะ”

“สิบเอ็ดโมง อืม” ทางนี้พอได้แตะนิดต้องหน่อยก็รู้สึกเหมือนจะลาม มือเริ่มป้วนเปี้ยนตามเนื้อตัวเธอ บีบขยำตรงนั้นตรงนี้ที และสุดท้ายก็แกระกระดุมชุดนอนตัวเดิม เพิ่มเติมที่เช้านี้ไม่มียกทรง พอขจัดมันสำเร็จก็กุมหน้าอกที่แทบจะลุ้นมือ ขณะที่จูบไล่ลงมาเรื่อยๆ จนถึงเนินอก อ้างับเอาไว้ในโพรงปาก ตวัดลิ้นไล้เลียยอดทรวง จากสัมผัสที่เริ่มจากจั๊กจี้เล่นๆ กลายเป็นทำให้สร้างความหวามไหว หากวรินทรก็ต้องเบรกเขาไว้ ผลจากเมื่อคืนยังรู้สึกเจ็บอยู่เลย

“แม็กซ์คะ พอ พอก่อนได้ไหมคะ อุ้ม เอ่อ ยังเจ็บอยู่” คำทักท้วงของเธอทำให้กฤตนัยชะงักเล็กน้อย หากก็ไม่ยอมปล่อยมือที่บีบเคล้นความนุ่มหยุ่น ปากก็ยังตะหวัดกินเหมือนคนหิว สลับทั้งสองข้างจนเจ้าตัวพอใจจึงยอมยกหน้ามาคุยกัน ขณะที่เจ้าของมันแทบจะอ่อนระทวยไปกับสัมผัสของเขา

“รู้ แต่ขอชิมนิดหนึ่ง” พูดแล้วก็ขยิบตาใส่หนึ่งที ก่อนจะเคลื่อนตัวขึ้นไปใกล้ แตะปลายจมูกชนกับจมูกเธอ ยิ้มอ่อนหวานให้กันก่อนจะจูบรับอรุณภรรยา


มาฉบับตัดนะคะ ฉบับเต็มลอีกเว็บ  ต่อจากนี้ขออนุญาตวนๆ อยู่แถมเตียงนิดหนึ่ง น้องแม็กซ์กินจุมาก ฮาา ตามชื่อเรื่องเนอะ รักคุณทุกคืนนั่นแหละ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

61 ความคิดเห็น

  1. #27 patchara35 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 13:34
    กินจุ จริงๆ
    #27
    1
    • #27-1 mangmummaya(จากตอนที่ 28)
      2 ธันวาคม 2563 / 20:57
      หมดแม็กค่ะ ฮาา
      #27-1
  2. #26 jeauan (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 13:04
    ตื่นมาก็หิวต่อเลยนะแมกซ์
    #26
    1
    • #26-1 mangmummaya(จากตอนที่ 28)
      2 ธันวาคม 2563 / 20:57
      เป็นเด็กที่กินจุค่ะ
      #26-1