ก็รักคุณทุกคืนนั่นแหละ สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 26 : คืนเข้าหอที่แท้จริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 690
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    29 พ.ย. 63


          หลังจากที่ตื่นกันตอนสายๆ สามีภรรยาหมาดๆ ก็ตกลงกันว่าจะไปหามื้อเที่ยงข้างนอก แล้วแวะซูเปอร์มาเก็ตซื้อของสดมาใส่ตู้เย็นไว้ ตอนเย็นวรินทรบอกจะทำอาหารให้เขากินเอง

                มื้อแรกกับฝีมือภรรยาทำให้กฤตนัยรับประทานอาหารเย็นเยอะกว่าปกติ เพราะสำหรับเขาถ้าไม่มีโอกาสพิเศษอะไรเจ้าตัวจะไม่รับประทานมือเย็นหนักๆ แต่การดินเนอร์กับภรรยามันก็คือโอกาสพิเศษสินะ อืม เมื่อก่อนเดตกันอาทิตย์ละครั้งสองครั้ง พอมาอยู่ด้วยกันจริงๆ ไม่ใช่ว่าเขาจะต้องพิเศษทุกวันหรือเปล่า

                “รสชาติถูกปากไหมคะแม็กซ์”

                “ผมกินข้าวหมดไปสามจานเลยนะ”

                “ไม่ต้องเอาใจอุ้มนะคะ อันไหนอร่อยไม่อร่อยบอกเลย อุ้มรับได้” เธอหมายถึงที่พูดจริงๆ อร่อยของคนเราไม่เหมือนกัน

                “ครับ แต่สำหรับมื้อนี้อร่อยทุกอย่าง” กฤตนัยก็หมายความตามที่พูดจริงๆ เขาเชื่อว่าคนที่ทำกับข้าวอร่อย ทำอะไรก็ออกมาอร่อยหมดนั่นแหละ แม้ว่าเขาอาจจะมีรสชาติอาหารในแบบที่ชอบ แต่วรินทรจะทำอาหารด้วยรสชาติที่ไม่สามารถพูดได้เลยว่ามันกินไม่ได้หรือไม่อร่อย

                “แต่ผมกังวลอยู่อย่างหนึ่ง”

                “คะ”

                “ถ้ากินแบบนี้ทุกคืนผมน่าจะหมดสภาพพระเอกไปเลย” พอเขาบอกแบบนั้นทั้งคู่ก็หัวเราะพร้อมกัน วรินทรเข้าใจว่ากฤตนัยต้องรักษารูปร่าง ทั้งอาหารการกินและการออกกำลังกาย

                “วันหลังอุ้มทำมื้อเย็นแบบเบาๆ คลีนๆ แล้วกันนะคะ ถ้าวันไหนแม็กซ์อยากกินแบบพิเศษค่อยบอกอุ้มแล้วกันเนอะ”

                “โอเคครับ ดีจัง ภรรยาทำกับข้าวให้กินทุกวัน อร่อยด้วย” ประโยคสุดท้ายก็ยังไม่วายชมเธออยู่ดี วรินทรย่นจมูกใส่ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ

                หลังจากรับประทานมือเย็นเสร็จทั้งคู่ก็นั่งดูหนังอยู่ห้องนั่งเล่นจบหนึ่งเรื่องก่อนจึงพากันเข้านอน กฤตนัยให้เธออาบน้ำก่อน พออาบเสร็จเธอก็ขึ้นเตียงทันที นอนเล่นมือถือรอเขาไม่ได้แกล้งจะหลับก่อนอย่างที่แอบคิดไว้ในตอนแรก

                “อุ้มครับ” คนที่ตามขึ้นมานอนบนเตียงเรียกภรรยาของเขา วรินทรวางมือจากโทรศัพท์หันมาคุยกับเขา

                “คะ”

                “อยู่มาสองวันแล้วอุ้มเริ่มคุ้นเคยกับห้องผมหรือยัง”

                “ก็คิดว่าคุ้นแล้วละค่ะ”ความจริงก็เริ่มชินตั้งแต่ตอนที่มาดูห้องก่อนหน้านี้ก็หลายรอบ

                “แล้วคุ้นกับผมขึ้นบ้างหรือยังครับ” ประโยคนี้ของเขาทำให้เธอขมวดคิ้วในทีแรก แต่พอเห็นแววตาแน่วนิ่งที่สบมาก็รับรู้ว่าเขากำลังสื่อสารสิ่งใด วรินทรยิ้มจางๆ ให้เขาก่อนจะตอบด้วยคำตอบที่ทำให้คนรอคอยยิ้มกว้าง

                “ก็ เอ่อ คุ้นแล้วเหมือนกันมั้งคะ”

                กฤตนัยดีดตัวลุกขึ้นนั่ง วรินทรมองตามอย่างงงๆ แม้แต่ตอนที่เขาดึงเธอให้นั่งตามกันก็ยังคิดตามไม่ทันว่าเขาจะทำอะไร...ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่ารู้ว่าจะทำอะไรแต่ไม่รู้รายละเอียดของมันมากกว่า

                “ผมชอบชุดนอนอุ้มจัง” เขาแอบดูชุดนอนเธอที่แขวนไว้ในตู้ ส่วนใหญ่เป็นสีชมพู สีครีมแบบที่เจ้าตัวชอบ และวรินทรน่าจะไม่ชอบชุดนอนที่ตัวหนาหรือยาวเทอะทะมาก เขาแอบเห็นแบบสายเดี่ยวตัวบางๆ หลายชุดอยู่

                “เอ่อ ชอบเหรอคะ” ถามเสียงแผ่ว คิดว่าตัวเองเลือกชุดนอนที่ดูเรียบร้อยที่สุดแล้วนะ แต่สายตาของกฤตนัยเหมือนจะมองทะลุชุดนอนเธอได้

                “ครับ แต่ขอถอดนะ” คำขอของเขา สายตาพราวระยับหากลุ่มลึกทำเธอประหม่าไปหมด วรินทรรู้ว่าเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้น แต่การขอถอดชุดนอนของกฤตนัยเป็นอะไรที่อยู่เหนือการคาดหมายจริงๆ

                “ถ้าอุ้มเขินเดี๋ยวผมถอดเป็นเพื่อน” พูดจบก็ดึงเสื้อนอนตัวเองออกทางศีรษะ วรินทรตาโตขึ้น อดไม่ได้เลยที่จะมองแผ่นอกขาวๆ ที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขา โอย นี่เขาจะทำให้เธอหายเขินหรือทำให้เธอหัวใจจะวายกันแน่

                “ของอุ้มผมถอดให้นะ” ขอจบก็ยื่นมือไปแกะกระดุมเสื้อนอนของเธอแล้วค่อยๆ รั้งมันลงตามเรียวแขน ขณะที่อีกคนเสหลบตาไม่ยอมมองกันสักนิด จนชิ้นบนหลุดออกจากตัวเหลือเพียงบราตัวบางสีชมพูที่เนียนตาไปกับผิวขาวอมชมพูของเธอเหลือเกิน เพียงแค่นี้กฤตนัยก็รู้สึกคอแห้ง

                “เอ่อ แม็กซ์คะ ปิดไฟได้ไหม” ตอนนี้แม้จะเปิดไฟแค่ตรงบริเวณเตียงนอนซึ่งเป็นแสงนวลๆ อยู่แล้วแต่เธอก็รู้สึกจะไม่ไหว

                “เปิดโคมไฟไว้นะครับ”

                “ปิดหมดเลยไม่ได้เหรอคะ”

                “ปิดหมดจะทำถูกได้ยังไงล่ะครับ” พอเขาแย้งมาแบบนั้นก็มองเขาตาโต พอเห็นสายตาพราวระยับจับจ้องอยู่ก่อนแล้วก็รีบมองต่ำตามเดิม คำพูดของเขายังดังอยู่ในหูให้จินตนาการต่อ โอย ทำถูกไม่ถูกแบบไหนล่ะ ไม่ใช่ว่าปิดไฟก็ทำๆ กันเลยหรอกหรือ

                “ผมปิดไฟแป๊บหนึ่ง” แล้วเขาก็ปิดไฟเพดานตามคำขอของเธอและเปิดโคมไฟไว้ แสงที่อาจไม่สว่างเท่าแต่ไม่ได้ทำให้ความสวยของคนตรงหน้าลดลงเลย

                “ผมถอดกางเกงต่อนะ” พอได้ยินแบบนั้นก็หันขวับมามองอย่างงอนๆ เล็กน้อย จะทำก็ไม่ทำเลยมาขออยู่ได้ ไม่รู้จะทำให้อายไปถึงไหน แต่พอเขาดึงกางเกงนอนออกจากสะโพกก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ตอนนี้ก็กลายเป็นล้อนจ้อนเหลือแค่ชุดชั้นในสองชิ้นบนล่าง วรินทรไม่รู้จะต่อกรกับสายตาของสามีและสถานการณ์ตอนนี้อย่างไร ทำอะไรไม่ถูกจนตั้งชันเข่าขึ้นพร้อมทั้งยกมือมาปิดหน้า อยากจะกรี๊ดดังๆ เลย

                กฤตนัยมองภาพนั้นด้วยความเอ็นดู...ใช่เอ็นดู ไม่ได้รู้สึกรำคาญเลยสักนิด ไม่ได้มองว่ามันเป็นการแสดงของผู้หญิงวัยสามสิบเอ็ดเลย นั่นเพราะวรินทรที่เขาเห็นมาตลอดก็คือแบบนี้...มีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมด

                ที่ผ่านมาเขาไม่ค่อยมีอารมณ์หยอกล้อกับผู้หญิงบนเตียงเท่าไร เซ็กส์ก็คือเซ็กส์ คุยกันเข้าใจแล้วก็นัวก็เท่านั้น แต่กับคนตรงหน้ามันเป็นความรู้สึกที่อยากค่อยๆ รู้จักกัน...กับครั้งแรกระหว่างเรา อาจเพราะคิดว่าเธอคือภรรยาที่เขาจะต้องเรียนรู้ไปตลอดชีวิต...มันเป็นความรู้สึกที่ค่อนข้างพิเศษ กฤตนัยยิ้มกว้างขึ้นเมื่อได้ยินเสียงถอนหายใจแรงๆ คล้ายเรียกพลังใจให้ตัวเองเงยหน้าขึ้นมามองเขา แววตาดูสู้อยู่เหมือนกัน แต่แก้มก็แดงเป็นมะเขือเทศแล้ว

                “ผมรู้สึกตื่นเต้นจัง” เขาพูดหวังให้เธอผ่อนคลายเมื่อเธอไม่ได้ประหม่าไปคนเดียว หากวรินทรไม่ได้รู้สึกว่าเขาจะดูตื่นเต้นเหมือนเธอเลย แววตาที่มองสบมาคล้ายเสือที่รอขย้ำเหยื่อมากกว่า เอาสิ! เธอจะเป็นเหยื่อที่สู้สุดใจก็แล้วกัน กฤตนัยขยับเข้าไปใกล้อีกนิด วางมือลงบนไหล่มนถูวนอย่างหยอกเย้าก่อนจะค่อยๆ เลื่อนตามแผ่นหลังจนเจอกับตะขอชั้นในเธอ


มาค่ะ ต่อจากนี้ขออนุญาตพาขึ้นเตียงบ่อยๆ นะ จะได้สมความนิยายโรมานซ์และชื่อเรื่องหน่อย ฮาา 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

62 ความคิดเห็น

  1. #24 pjsscd (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 17:04
    จากนั้น ตัดภาพไปที่โคมไฟ
    #24
    1
  2. #23 jeauan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 16:21

    ขออนุญาตทุกขั้นตอนเลยนะแม็กซ์
    #23
    5
    • #23-4 jeauan(จากตอนที่ 26)
      29 พฤศจิกายน 2563 / 18:49
      สู้ๆค่ะ
      #23-4
    • #23-5 แมงมุมดำ ตัวน้อย(จากตอนที่ 26)
      29 พฤศจิกายน 2563 / 21:38
      มาแล้ววว
      #23-5