ก็รักคุณทุกคืนนั่นแหละ สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 21 : แอบหวงนิดหนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 637
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    26 พ.ย. 63


ทั้งคู่มาถึงจุดหมายราวๆ สิบโมงเช้า กฤตนัยติดต่อเรือไว้หนึ่งลำ

                “แม็กซ์เอากระเป๋าเสื้อผ้าขึ้นเรือมาด้วยเหรอคะ” เธอถามเมื่อเห็นเขาถือกระเป๋าเสื้อผ้าของเธอขึ้นเรือด้วย เพราะพวกเธอเช่าเรือแค่สามชั่วโมง ล่องเรือถ่ายรูปเพลินๆ ฆ่าเวลาเช็กอินเข้าที่พักเท่านั้น เพราะต่างก็แค่อยากมาพักผ่อนชิลๆ กฤตนัยก็ล้าจากงานวรินทรก็บอกขี้เกียจขยับตัวมาก สรุปก็เลยคิดตรงกันว่าแค่เปลี่ยนสถานที่พักผ่อนเท่านั้น

                “เอาชุดว่ายน้ำมาเยอะไม่ใช่เหรอ ต้องใช้ให้คุ้มนะ” ก่อนจะมาเขาได้ยินวรินทรบ่นๆ ว่าอยากใส่ชุดว่ายน้ำถ่ายรูปสวยๆ ตอนที่นัดรับประทานอาหารเย็นกัน แต่เธอก็บอกไม่กล้าใส่เพราะไม่มั่นใจ ทั้งจากความเขินที่ไม่เคยใส่มาก่อนและเพราะหุ่นตัวเองด้วยส่วนหนึ่ง กฤตนัยเลยจูงมือเธอไปซื้อชุดว่ายน้ำต่อเลย ได้มาหลายชุดทีเดียว

                “ตอนนี้เลยเหรอ”

                “ตอนนี้แหละ เวลาสามชั่วโมงอุ้มก็เปลี่ยนให้ครบทุกชุดแล้วกัน กล้องพร้อม” ชูกล้องและยักคิ้วให้ พอเรืออกจากฝั่งได้สักพักเขาก็ชวนเธอลงไปที่ห้องนอนของเรือ จะได้เปลี่ยนเสื้อผ้ากัน

                “แม็กซ์ล่ะ ไม่เปลี่ยนเหรอคะ” เธอถามเมื่อเห็นเขานั่งเช็กกล้องสบายอยู่บนเตียง ขณะที่ตัวเองค้นหาชุดว่าน้ำจากกระเป๋า แล้วก็เลือกตัวที่คิดว่าโป๊น้อยที่สุดเข้าห้องน้ำไป ซึ่งเป็นวันพีชสีชมพูอ่อนลายนอกไม้น่ารักๆ พร้อมทั้งเสื้อคลุมแขนยาวตัวบางลายเดียวกัน นี่น่าจะเป็นชุดว่ายน้ำสไตล์ที่เธอไม่เคยใส่เล่นน้ำมาก่อน แต่ก็คิดว่าเป็นตัวที่มั่นใจที่สุดแล้ว ถึงขนาดนั้นตอนเดินออกมาจากห้องน้ำก็ยังประหม่ากับสายตาที่มองมา แม่ว่าเขาจะมองอย่างชื่นชมก็ตาม

                “น่ารัก” แล้วก็ชมจริงๆ ก่อนจะเดินยิ้มมาหาเธอแล้วจูงมือเธออกมาข้างนอกอีกครั้ง

                “อุ้ม มุมนี้ดี” บอกหลังจากที่ลองกดชัตเตอร์ดูแล้วก็ให้เธอไปยืนตรงนั้น วรินทรยังเก้ๆ กังๆ ไม่กล้าโพสต์ท่ามากนัก เขินเขามากกว่าเขินหุ่นตัวเองมากตอนนี้ แต่ตากล้องก็ทั้งเชียร์และให้กำลังใจกัน จนสุดท้ายก็กลายเป็นสนุกกับการถ่ายรูปได้จริงๆ

                “อุ้มอยากเปลี่ยนชุดใหม่ไหม” เขาเอ่ยกึ่งแซวเล็กน้อยเมื่อเธอดูจะเพลินกับการถ่ายรูปตรงนั้นบ้างตรงนี้บ้าง วรินทรส่ายหน้าก่อนจะเดินเข้ามาหาเขา

                “พอก่อนค่ะ ให้แม็กซ์พักเหนื่อยก่อน เอาไว้ไปถ่ายที่อื่นต่อ”

                “ดูรูปไหม” แล้วก็ดึงให้นั่งข้างๆ กัน กดดูรูปไปเรื่อยๆ วรินทรดูรูปตัวเองไปก็ขำไป หลายๆ รูปก็ดูไม่จืดเลย เข้าตำราถ่ายร้อยได้สิบจริงๆ

                “อุ้มอัปไอจีไหม รูปนี้สวยนะ” ทางนี้ก็เลือกรูปช่วย

                “อืม จะดีเหรอคะ”

                “หืม หรืออุ้มไม่ชอบรูปนี้ ลองดูรูปอื่น สวยหลายๆ รูปเลย...สวยทุกช็อตแหละ” แล้วก็แวะมาหยอดตามสไตล์ เธอหันกลับมาย่นหน้าใส่แล้วก็หันกลับไปดูรูปในกล้องต่อ ไม่ได้สังเกตเลยว่าอีกคนขยับเข้ามาชิดมาก ชิดจนได้กลิ่นหอมเฉพาะตัวที่เริ่มจำได้

                “แม็กซ์คะ อุ๊ย” พอวรินทรหันกลับมามองแก้มก็ชมกับจมูกของเขา ทั้งอีกฝ่ายยังหอมย้ำไปอีกที พอเห็นเธอมองอย่างเหวอๆ ก็ทำเป็นดูรูปต่อ โอบหลังเอาคางเกยไหล่อย่างเนียนๆ

                “อืม รูปนี้ก็สวย อัปรูปนี้ก่อนดีไหม”  

                วรินทรที่หายเขินแล้วถอนหายใจเบาๆ แล้วก็เนียนไปกับด้วย

                “รูปนี้ก็ดีค่ะ”

                “ครับ น่ารักดี ถึงผมจะอยากให้อุ้มมั่นใจอัปรูป แต่ก็แอบหวงนิดหนึ่ง ขอทำใจแป๊บหนึ่ง” ประโยคที่กระซิบข้างๆ หูทำให้หน้าร้อนยิ่งกว่าเขาหอมแก้มเมื่อกี้เสียอีก ก่อนที่ความอุ่นๆ จะวิ่งไปที่หัวใจ กฤตนัยดีตรงนี้แหละ เวลาเธอถามอะไรก็สนับสนุนและให้กำลังใจตลอด อยู่กับเขาแล้วรู้สึกว่าตัวเองสบายใจ ปกติแม้เธอจะเป็นคนมีความมั่นใจในตัวเอง ทั้งรูปร่างหน้าตาก็บอกตัวเองตลอดว่าเราสวย ไม่ได้รู้สึกแย่กับตัวเองที่อาจจะอ้วนไปหน่อย แต่มันก็มีบ้างที่รู้สึกไม่มั่นใจในบางจุดหรือเวลามีคนทักบ่อยๆ มีแต่กฤตนัยนี่แหละอะไรก็สวยครับ ดีครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67 ความคิดเห็น

  1. #18 jeauan (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 07:17

    เต๊าะไม่พอ ตีเนียนแต๊ะอั๋งอุ้มด้วย
    #18
    1