ก็รักคุณทุกคืนนั่นแหละ สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 10 : เต๊าะ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    13 พ.ย. 63

“ให้พี่เม็มเบอร์ไว้เนอะ”

“ครับ แล้วคุยอีกนิดหนึ่งได้ไหมครับ”

โอย วรินทรแทบอยากลงไปดิ้นกับพื้น ทำไมมีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมดเลย แต่ก่อนที่จะทำแบบนั้นจริงๆ เธอก็ตัดสินในลุกไปที่เตียง ทิ้งตัวลงนอน

“อีกยี่สิบนาทีค่ะ จะได้เวลานอน” แกล้งทำเสียงจริงจัง แม้จะอยากคุยกับผู้ชายแค่ไหน แต่ถึงเวลานอนก็ต้องนอน วันนี้กลับจากบริษัทก็นั่งแต่งรูป อัปรูปและเขียนรีวิวลงเพจ ใช้เวลาพอสมควรเหมือนกัน

“ฮ่าๆ โอเคครับ”

“ตอนนี้แม็กซ์ทำอะไรอยู่ ไม่ได้ถ่ายละครเหรอ” แล้วก็เป็นฝ่ายชวนเขาคุยก่อน

“ตอนนี้อยู่บนรถครับ เพิ่งกลับจากอีเวนต์กำลังกลับคอนโด พี่อุ้มล่ะครับ”

“พี่ก็แต่งรูป ลงรีวิวในเพจน่ะ เพิ่งปิดคอมไปเมื่อกี้” 

พอจบประโยคนั้นก็เกิดความเงียบขึ้นอีกครั้ง คล้ายหมดเรื่องคุย แต่แปลกที่ก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดอะไร

“แม็กซ์พี่ว่าน่าจะได้เวลานอนพี่แล้วละ” ยังไม่ถึงยี่สิบนาทีหรอก แต่ก็คิดว่าสมควรแก่เวลาแล้ว ตอนนี้ก็ไม่รู้จะคุยอะไรต่อ

“โอเคครับ ผมก็จะถึงคอนโลแล้ว กู๊ดไนต์นะครับ”

“กู๊ดไนต์คะ”

แล้วก็เธอตัดสาย วางสาวเสร็จก็พลิกตัวไปมากับเตียงกอยู่สองสามรอบ ก่อนจะนอนนิ่งได้ ดึงตุ๊กตาหมีเข้ามากอดด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้หัวใจยังเต้นแรงอยู่เลย

ทางด้านกฤตนัยหลังจากวางสายไปสักพักรอยยิ้มก็ยังไม่ได้จางหายไปจากใบหน้า

“พี่ดาครับ ช่วงนี้ผมมีวันว่างวันไหนบ้างครับ อืม แบบที่ไม่มีงานตอนเย็นแล้วก็แบบว่างทั้งวัน”

“ทำไม จะชวนนัดเดตสาวเหรอ”

“ครับ” แม้จะรู้ว่าถูกแซวแต่ก็ยอมรับอย่างรวดเร็ว กานดาส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะหยิบไอแพดขึ้นมาเช็กตารางงานให้เขา กฤตนัยเข้าวงการตั้งแต่อายุสิบเก้า เริ่มต้นด้วยบทพระเอกละครหลังข่าวเลยซึ่งก็ได้รับความนิยมประมาณหนึ่ง แต่ช่วงที่พีกจริงๆ ของเขาก็คือเข้าวงการมากว่าสี่ปี หลังจากนั้นก็อยู่ในช่วงที่โหมงานละคร โฆษณาและอีเวนต์ต่างๆ แทบไม่มีเวลาหยุดพัก มันเป็นช่วงที่ต้องรีบกอบโกยเพราะเขาเองก็อยากเป็นเสาหลักให้แม่ เพิ่งได้พักบ้างก็สองปีให้หลังมา มันถึงจุดที่มั่นคงและอิ่มตัวในระดับหนึ่ง 

“พรุ่งนี้ไม่มีงานเย็น แล้วก็อีกสองวันมีถ่ายละครอันนี้จำได้อยู่แล้วเนอะ ว่างอีกทีก็วันเสาร์ ไม่มีงาน” ตอนนี้กฤตนัยมีถ่ายละครแค่หนึ่งเรื่อง 

“เดี๋ยวพี่โน้ตแล้วส่งให้แล้วกัน”

“ขอบคุณครับ”

กฤตนัยคิดว่าวันเสาร์อาจจะชวนวรินทรไปเที่ยวไหนสักที่ หรือย่างน้อยที่สุดได้กินข้าวด้วยกันสักมื้อก็ยังดี คิดได้แบบนั้นก็ทิ้งข้อความไว้

Max: พี่อุ้มครับวันเสาร์พี่อุ้มว่างหรือเปล่า ผมไม่มีถ่ายละคร อยากชวนพี่อุ้มมากินข้าวข้างนอก

คิดว่าจะฝากข้อความทิ้งไว้ แต่ก็เห็นว่าอีกฝ่ายอ่านแล้ว และกำลังพิมพ์ตอบกลับมา ทางด้านวรินทรรีบเช็กเลยว่ามีจ็อบอะไรพิเศษไหม พอเห็นว่าว่างก็แทบกรี๊ด รีบพิมพ์ตอบกลับไป

Oumim: วันเสาร์พี่ว่างนะ

Max: ผมทักมากวนหรือเปล่า นึกว่าพี่อุ้มนอนแล้วจะฝากข้อความทิ้งไว้

Oumim: ถ้าอ่านแล้วตอบกลับได้ก็ไม่กวนแล้วละค่ะ

ทางนี้ก็ตอบกลับด้วยข้อความที่อ่านแล้วรู้สึกอารมณ์ดีตาม

Oumim: ปกติถ้าพี่บอกว่านอนแล้วก็ถือนอนไถมือถือต่ออีกนิด ถ้าไม่น็อกหลับอะนะ

Max: ฮ่าๆ โอเคครับ เข้าใจ ถ้างั้นวันเสาร์สักสิบโมงผมไปรับที่บ้านได้ไหมครับ 

Oumim: ได้ค่ะ

Max: ครับ โอเค ฝันดีนะครับ

Oumim: ฝันดีค่ะ คราวนี้นอนจริงๆ ละ

พอเห็นว่าอีกฝ่ายอ่านแล้วก็ปิดสัญญาณอินเทอร์เน็ต นอนมองเพดานห้องคิดถึงเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้น ยิ้มจางๆ ออกมาก่อนจะหลับตาลงทั้งรอยยิ้ม คืนนี้น่าจะฝันดีอีกคืน...ฝันดีเกิดคาดด้วย ฝันแบบที่ตื่นขึ้นมาแล้วก็นั่งเขินหน้าแดงอยู่ตั้งนานสองนาน... 

 

ยังเต๊าะกันอยู่ นะคะ วันเสาร์อาทิตย์เราไปต่างจังหวัด เจอกันอีกทีวันจันทร์เด้อ…ไม่มีสต็อกอัปไว้เลย

ปล. มีการเปลี่ยนชื่อแม่นางเอกจากรัญ รัญญา เป็นอุ๊ กาญจนา นะคะ พอดีดูคลิปละครแล้วชื่อมันเหมือนกันสองตัวเลยเปลี่ยน เอาแบบให้ชื่อเล่นคล้องลูกๆ เป็นแม่อุ๊ แล้วกัน ส่วนชื่อจริงก็คิดออกเป็นกาญจนาพอดี ฮาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

62 ความคิดเห็น

  1. #7 jeauan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2563 / 17:12

    รอเขามาเต๊าะกันอีกทีวันจันทร์เลย
    #7
    1
    • #7-1 แมงมุมดำ ตัวน้อย(จากตอนที่ 10)
      14 พฤศจิกายน 2563 / 16:37
      เดี๋ยว​วันจันทร์​มาเต๊าะต่อค่า มาเที่ยวแป๊บนึง
      #7-1