ก็รักคุณทุกคืนนั่นแหละ สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 1 : บทนำ ไม่รักไม่เป็นไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,171
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    7 พ.ย. 63

                “อือ” หญิงสาวพลิกตัวหนีการรบกวนจากสัมผัสที่เริ่มคุ้นเคย อยากจะซุกตัวลงกับที่นอนด้วยความขี้เกียจแต่การที่โดนกอดจับลูบและดอมดมไปทั้งตังตัวก็ทำให้ต้องตื่นในที่สุด เธอพลิกตัวกลับมาสู้กับร่างที่ทาบทับอยู่บนตัว

                “อืม แม็กซ์คะ”

                “หืม อุ้มตื่นเหรอ” 

ก็จะไม่ให้ตื่นอย่างไรไหว “กี่ทุ่มแล้วคะ” เธอยังถามไถ่สามีที่ไม่ได้เข้านอนพร้อมกันอย่างใจเย็น 

“ตีสามครับ”

“แม็กซ์เพิ่งกลับมาหรือเปล่าคะ

“ครับ เพิ่งเลิกกอง” เขาเองก็ชอบที่จะพูดคุยกับคนช่างถาม คุยไปเบียดไปแบบนี้ก็เริ่มจะชิน

“แม็กซ์ไม่พักผ่อนล่ะคะ ทำงานดึกดื่น อืม” ปลายประโยคเผลอครางแผ่วออกมา พร้อมยกมือขึ้นโอบกอดร่างหนา ไม่ได้คิดจะห้ามกันอย่างที่ทักท้วงเลยสักนิด กฤตนัยยิ้มมุมปากให้คนที่แอ่นหยัดเข้ามาแนบชิด ก้มลงไปจูบแก้มนิ่มๆ เอ่ยเสียงพร่าข้างหู 

                “กำลังพักอยู่นี่ไง อืม”

                “อ๊ะ” วรินทรสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงการเป็นหนึ่งเดียว ตอนนี้เริ่มจะตื่นเต็มตา ไม่รู้เลยว่าสามีเข้ามากอดเธอนานแค่ไหนแล้ว รู้ตัวชัด ๆ ก็ตอนมีเขาอยู่ในตัวแล้วนี่ละ

                “อือ แม็กซ์คะ” เธอรู้สึกอึดอัดกับการเติมเต็มเล็กน้อย เพราะเหมือนสามีเธอจะใจร้อนอยู่หน่อยๆ 

                “โทษที” จูบแก้มเป็นการขอโทษขอโพย มือหนาลูบไล้บีบเคล้นไปทั้งร่างอวบอิ่ม พยายามรออย่างใจเย็น

                “แม็กซ์คะ” จนได้ยินเสียงเว้าวอน พร้อมมือที่ลูบไล้ไปทั้งแผ่นหลังก็ทำให้เขาเดินหน้าอย่างเต็มกำลัง สอดประสาน ครอบครอง แนบแน่นเป็นหนึ่งเดียว ตามครรลองที่สามีภรรยาพึงแสดงออกต่อกัน

                “อุ้ม” กฤตนัยเพิ่งจะหาเสียงตัวเองเจอหลังผ่านบทรักที่ค่อนข้างจะเร่าร้อนจนเหมือนจะหมดแรง แม้นเสียงที่เอ่ยเรียกยังฟังดูหอบเหนื่อย

                “คะ แม็กซ์อุ้มเริ่มจะหนักแล้ว” เธอบ่นอุบเพราะเขาเล่นนอนทับและก็กอดกันแน่นอยู่ตั้งนาน กฤตนัยหัวเราะเบาๆ ก่อนจะพลิกตัวลงนอนข้างๆ แต่ก็ยังกอดไว้หลวมๆ

                “ขอโทษครับ” ไม่เกี่ยงเลยที่จะเอ่ยขอโทษภรรยาเวลาโดนเธอบ่นเล็กๆ น้อยๆ บอกขอโทษแต่ก็หอมแก้มแรงๆ อย่างมันเขี้ยว

                “วันนี้ดุจัง” แม้จะคิดว่าคุ้นเคยกับเซ็กส์ของสามีที่ชอบมีอะไรมาเซอร์ไพรส์กันตลอด แต่เมื่อกี้วรินทรแอบรู้สึกว่าเขาเร่าร้อนกว่าที่ผ่านๆ มาหรือเปล่า เล่นเอาหายใจหายคอตามไม่ทัน

                คนถูกถามหัวเราะชอบใจ ขยับเข้าไปกอดแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย เอาหน้าวางบนไหล่แล้วถูไถคล้ายๆ ลูกแมวขี้อ้อนในความรู้สึกของผู้เป็นภรรยา อืม ธรรมดาเธอก็พร้อมระทวยให้เขาอยู่แล้ว มาเจอแบบนี้ก็แทบละลาย

                “เหรอ ไม่รู้เลย สงสัยผมเก็บกดที่ไม่ได้กอดอุ้มมาหลายคืน” ยิ่งพูดแบบนี้ก็ยิ่งยิ้มจนปวดแก้ม

                “สองคืนเนี่ยนะคะ” ช่วงนี้เขาถ่ายละครดึก จะปลุกเธอกลางดึกทุกคืนก็เกรงใจเลยต้องเว้นบ้าง

                “สองคืนก็นานแล้วครับ” ไม่พูดเปล่า จมูกโด่งซุกไซ้ตามลำคอให้สยิวเล่น ยิ่งเขามาทำเสียงอ่อนเสียงหวานแบบนี้วรินทรก็คงไม่แคล้วอ่อนระทวยใต้ร่าง...ถ้าเขาคิดจะทำ

                หากจะว่ากันตามจริงสิ่งที่กฤตนัยแสร้งทำพูดเสียงอ่อยเมื่อครู่ก็ไม่ได้ต่างจากสิ่งที่เกิดขึ้นจริงเลย ไม่รู้ว่าอยู่ในช่วงข้าวใหม่ปลามันหรือเปล่า ตลอดระยะเวลากว่าหนึ่งเดือนที่ใช้ชีวิตฉันสามีภรรยา เขาก็แทบไม่เคยปล่อยให้ค่ำคืนล่วงเลยผ่านโดยที่จะไม่ได้ทำหน้าที่ของสามีเลย 

                “พรุ่งนี้ไปทำงานกี่โมงครับ”

                “มีประชุมเช้าค่ะ” พอเธอตอบแบบนั้นก็ได้ยินเสียงถอนหายใจแรงๆ คล้ายคนผิดหวัง ใบหน้าที่เลื้อยลงมาถึงอกตูมๆ ก็ซุกนิ่งอยู่ตรงนั้นคล้ายกำลังทำใจ วรินทรยิ้มพลางเอามือลูบผมเขาเล่นอย่างนึกเอ็นดู อีกคนก็นอนนิ่งให้ลูบอย่างสบายใจ อยากจะหลับไปทั้งอย่างนี้

                “ให้อุ้มงีบต่อสักสองสามชั่วโมงก่อนนะคะ แล้วพรุ่งนี้วันหยุดอุ้ม ถ้าแม็กซ์ยังไม่หายเก็บกดอุ้มจะไม่ว่าอะไรเลย” พอได้ยินเสียงที่ตอบมาอย่างขันแข็งก็ทำเอาคนที่อยากจะเคลิ้มหลับด้วยความเพลียหัวเราะชอบใจ เขายกใบหน้าออกจากอกแล้วหอมแก้มเธอฟอดใหญ่

                “ดีลนะครับ” ขยิบตาใส่หนึ่งทีพร้อมรอยยิ้มละลายใจ ก่อนจะกลับมาซุกกอดร่างนิ่มๆ ต่อ วรินทรถอนหายใจ กอดตอบหลวมๆ พร้อมกับหลับตาลง ไม่นานก็พากันหลับไปด้วยกัน

                เสียงนาฬิกาปลุกที่ถูกตั้งไว้ทำให้คนที่เพิ่งหลับไปต่างก็รู้สึกตัวทั้งคู่ วรินทรรีบกดปิดมันเพราะไม่อยากให้มันรบกวนเขามากไปกว่านี้ ซึ่งเหมือนกฤตนัยเองก็เริ่มจะชินกับสถานการณ์แบบนี้แล้ว 

                “อุ้มตื่นแล้วเหรอ” แม้จะชินแต่บ่อยครั้งที่กฤตนัยจะฝืนลืมตามาคุยกับเธอ

                “ค่ะ แม็กซ์นอนต่อนะคะ” 

“อือ” เธอยกแขนเขาออกซึ่งเจ้าตัวก็ให้ความร่วมมือ พลิกตัวนอนหงายแล้วก็หลับต่ออย่างง่ายดาย วรินทรค่อยๆ ย่องลงจากเตียงให้เบาที่สุด ใช้มือถือส่องให้แสงสว่างเดินตรงไปห้องน้ำ ดีที่ห้องของกฤตนัยมีห้องแต่งตัวที่แยกไว้เป็นสัดส่วนต่างหาก วรินทรจึงทำธุระของตัวเองโดยที่ไม่กังวลว่าจะรบกวนเขามากนัก เธอใช้เวลาเท่าๆ กับทุกวัน และทำกิจวัตรที่เหมือนๆ กับวันอื่นๆ คือเข้าครัวทำอาหารเช้าง่ายๆ ให้ตัวเอง และเผื่อสามีของเธอที่อาจจะตื่นขึ้นมาหาอะไรกิน พอดูนาฬิกาแล้วเห็นว่าพอมีเวลาเหลือสักสิบยี่สิบนาทีก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอน นั่งลงบนเตียงแล้วก็แอบมองสามีที่ยังหลับสบาย แปะโพสต์อิทกับโต๊ะหัวเตียง

วันนี้อุ้มทำแซนด์วิชไว้ให้แม็กซ์นะคะ เผื่อตื่นมาแล้วหิว ถ้าไม่รีบไปไหนก็รองท้องก่อนนะคะ  

เธอมองคนหลับด้วยรอยยิ้มจางๆ ระบายทั่วใบหน้า คิดเมื่อไหร่ก็แอบรู้สึกเมื่อนั้นว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอตอนนี้เป็นความจริงที่ไม่ใช่เพียงแค่ฝันตื่นหนึ่ง แม็กซ์ กฤตนัย ฉลาดปัญญา พระเอกเบอร์ต้นๆ ของเมืองไทยในตอนนี้ ยิ่งมองชัดๆ มองมุมไหนก็หล่อแบบหาที่ติไม่เจอจริงๆ เธอมองใบหน้าหล่อเหลาที่หลับพริ้มไล่มาตามลำคอ แผ่นอกที่พ้นผ้าห่มอย่างวาบหวิว กฤตนัยไม่ค่อยถูกกับผ้าห่มหรอก

                “อุ๊ย” เผลออุทานเบาๆ เมื่อร่างหนาขยับตัว ทำให้ผ้าห่มเคลื่อนต่ำลงมาเธอรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้มิดชิดตามเดิม ไม่ได้นะ ต่อให้คิดว่าคงไม่มีใครเข้ามาในห้องนอนหรอกก็ตามเถอะ แต่เธอหวงแม้แต่กำแพง เพดานห้อง...ที่เขาบอกหน้าต่างมีหูประตูมีตาไงล่ะ ให้มาล่อนจ้อนในเวลาโล่งแจ้งแบบนี้อย่างไรไหว เธอเลยต้องจัดการ ‘แม็กซ์น้อย’ ให้อยู่ในร่มผ้าอย่างมิดชิด 

                วรินทรส่ายหน้าให้ตัวเอง ห่วง...หวงอะไรไม่เข้าท่า เธอถอนหายใจ ยอมรับแล้วว่าชีวิตที่มีกฤตนัยมันดีมาก มีสามีที่งานดีขนาดนี้ หล่อ ล่ำ และแซ่บมาก...และเราเข้ากันได้ดี ที่สำคัญเขาดีกับเธอมาก แทบจะไม่เคยมีอะไรให้ขุ่นเคืองใจ...ถือว่าเป็นสามีที่ครบทีเดียว...จะขาดก็แต่รัก 

                อืม แต่ก็คงไม่ได้สำคัญอะไรกับชีวิตคู่ของเธอหรอกมั้ง เพราะที่เป็นอยู่ตอนนี้มันก็แฮปปี้มากๆ แล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

62 ความคิดเห็น