[Fic Undertale all au] Hey guys! ขออยู่อย่างสงบทีเถอะ (BL&NL)

ตอนที่ 4 : CHAPTER 04 | ผู้มาใหม่ Re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 94
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    28 ต.ค. 63

     นิกซ์จ้องมองผู้มาใหม่ทั้งสองที่มีลักษณะคล้ายกับใครบางคนแถวนี้อย่างเหงื่อตก หนังตาข้างขวากระตุกถี่ๆราวกับจะเจอเรื่องซวยๆเพิ่มขึ้นมาอีก


     จะว่าไป— สองคนนี้ก็คล้ายคลึงกับแซนส์และพาไพรัสดีแหะ 


     อ๋อ เธอลืมไปเลย มันก็ไม่แปลกนี่เนอะ ในเมื่อสองคนนี้มาจากอีกAu


     ดูจากลักษณะการแต่งตัวที่พาไพรัสใส่ฮู้ดเหมือนแซนส์แต่เป็นสีส้ม และแซนส์ที่แต่งตัวเหมือนพาไพรัสแต่ผ้าพันคอสีฟ้าแล้วคงจะมาจาก


     Underswap


     "พาพี้! ดูสิมนุษย์ล่ะ!" แซนส์ตัวน้อยพูดอย่างร่าเริงแล้ววิ่งมาทางนิกซ์ "มิว แฮ่ แฮ่ สวัสดีมนุษย์ ฉันสแวปแซนส์"


     "สวัสดีแซนส์มินิ ฉันชื่อนิกซ์" เธอแนะนำตัวกลับแล้วยื่นมือให้กับแซนส์ตัวเล็ก


     "เรียกฉันว่าบลูก็ได้นะ!" สแวปแซนส์จับมือหญิงสาวแล้วเขย่ารัวๆด้วยความน่ารักน่าชัง


     อ่า— อยากจะฟัดให้หายมันเขี้ยวซะจริง


     พาไพรัสกับเทมมี่ที่ทำแผลเสร็จแล้วเรียกเธอให้หลุดจากห้วงความคิด นิกซ์กล่าวขอบคุณทั้งสองแล้วสวมเสื้อทันที


     "นี่คือแซนส์กับพาไพรัสอีกโลกหนึ่ง โลกอันเดอร์สแวปน่ะ" แซนส์เอ่ยออกมาแล้วลูบท้ายทอย "แบบว่าสลับบทบาทกัน"


     นิกซ์พยักหน้าเข้าใจแม้ไม่ต้องอธิบายเธอก็รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว นัยน์ตาสีดำรัตติกาลจ้องมองสแวปพาไพรัสที่มองมาทางเธอเขม็ง


     "มีอะไรเหรอ?"


     "เธอน่ะ เป็นผู้หญิงใช่ไหม?"


     ใบหน้าคมแดงก่ำ หากแต่ไม่ใช่เพราะความเขินอายใดๆทั้งสิ้น แต่เป็นเพราะความโกรธเคืองเสียมากกว่า


     "ปากเสีย!!!"



     นิกซ์นั่งดูทีวีที่ตอนนี้ฉายรายการโชว์ของเมตตาตอนระหว่างรอพาไพรัสกับสแวปแซนส์ที่เข้าไปทำอาหารให้เธอกิน โดยตัวเธอนั้นนั่งคั่นกลางระหว่างแซนส์กับสแวปพาไพรัส ส่วนเทมมี่ก็ขอตัวไปทำงานธุรกิจขายเทมมี่เฟล็ก


     "เฮ้— ที่พูดเมื่อกี้ต้องขอโทษด้วยนะ" สแวปพาไพรัสเอ่ยขอโทษหญิงสาวข้างตัว


     "ไม่เป็นไร" เธอตอบกลับเสียงเรียบ


     "จะว่าไปฉันยังไม่แนะนำตัวอย่างเป็นทางการสินะ สแวปพาไพรัส จะเรียกว่าพาพี้ก็ได้เด็กน้อย"


     ปึด!


     เส้นเลือดข้างขมับปูดขึ้นมาเมื่อได้ยินคำว่าเด็กน้อยดังมาจากปากอีกฝ่าย


     "ขอถามหน่อยสิ ทำไมถึงชอบเรียกฉันว่าเด็กน้อยกันจังเลย!?" นิกซ์ถามโครงกระดูกทั้งสอง มันแปลกมากที่เรียกเธอว่าเด็กน้อยแต่กลับเรียกนอกซ์ด้วยชื่อเฉยๆ


     ไม่ยุติธรรมเลย!


     "เพราะเธอยังอายุน้อยอยู่" แซนส์ตอบกลับ


     นิกซ์ทำสีหน้าปลาตาย ประทานโทษนะ แต่อายุจริงๆของฉันก็เทียบเท่ากับพวกนายเลยนะ


     "ฉันโตแล้วนะ"


     "ก็ยังเด็กในสายตาพวกฉัน" สแวปพาไพรัสพูด


     เออ! ยอมแพ้! นิกซ์หันกลับไปสนใจรายการโชว์เหมือนเดิมเมื่อรู้ว่ายังไงก็ไม่สามารถเถียงให้เลิกเรียกเธอว่าเด็กน้อยได้


     พาไพรัสกับสแวปแซนส์เดินออกมาจากห้องครัวพร้อมจานที่มีสปาเกตตี้ทั้งห้าจาน แซนส์เทเลพอร์ตให้เธอมานั่งตรงเก้าอี้โต๊ะกินข้าวทันทีเนื่องจากไม่อยากให้เธอขยับตัวเยอะ


     นิกซ์ทำการม้วนสปาเกตตี้เข้าปากอย่างไม่รีรอ


     "แค่ก แค่ก"


     เพียงแค่กินเข้าไปคำแรก เธอก็ไอออกมาจนสแวปพาไพรัสยื่นแก้วน้ำให้


     "เนี๊ยะ แฮ่ แฮ่ เป็นยังไงบ้างมนุษย์" พาไพรัสถามเธอด้วยดวงตาเป็นประกาย โดยมีสแวปแซนส์ที่มองมาด้วยเช่นกัน


     "อะ อร่อยดี" เธอชมไปแล้วยิ้มให้อย่างฝืนๆ


     หางตาเหลือบมองแซนส์กับสแวปพาไพรัสที่เทเลพอร์ตอาหารของน้องๆทิ้งไป ไอ้เธอก็อยากทำนะแต่เกรงว่าความจะแตก


     สุดท้ายแล้วเธอก็ฝืนกินมันเข้าไปจนหมดจาน แถมน้ำเปล่าอีกหลายแก้ว



     ดูเหมือนว่าในความโชคร้ายนั้นยังมีความโชคดีอยู่ เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ทอเรียลได้แวะมาเยื่อยมเธอพร้อมชินนาม่อนพายแสนอร่อย


     นิกซ์ตักพายชินนาม่อนใส่จานแล้วบรรจงกินมันอย่างละเมียดละไม ใบหน้าแสดงความสุขทุกครั้งที่ตักพายเข้าปาก


     พายฝีมือคุณทอเรียลอร่อยที่สุดแล้ว!


     "อยากกินงั้นเหรอบลู?" นิกซ์เอ่ยถามสแวปแซนส์ที่มองพายตาเป็นประกาย


     "อื้อ! แต่พาพี้บอกว่าฉันแพ้น้ำตาล"


     "เห— แล้วบลูจังชอบกินอะไรล่ะ?"


     สแวปแซนส์ยิ้มกว้าง "ทาโก้!!!"


     "งั้นไว้ฉันหายดีแล้วว่างๆเรามาทำทาโก้กันนะ" นิกซ์ยิ้มให้สแวปแซนส์ แล้วลูบหัวเขาอย่างอ่อนโยน


     "จะว่าไปแล้ว" แซนส์หันไปมองสแวปพาไพรัส "ทำไมพวกนายมาที่นี่ล่ะ?"


     "บลูบอกว่าอยากมาเที่ยวน่ะ ก็เลยมาที่นี่" สแวปพาไพรัสตอบกลับเพื่อนโครงกระดูก


     "จะค้างสินะ? แต่ห้องมันเต็มแล้วนะ"


     นิกซ์หันไปมองทั้งสอง "ไม่เป็นไร ฉันกลับไปนอนบ้านก็ได้"


     "ไม่ แอสเรียลบอกฉันว่าพี่เธอไปทำธุระจะกลับมาพรุ่งนี้ เขาจึงอยากให้เธอนอนอยู่ที่นี่"


     "แล้วพาพี้กับบลูนอนที่ไหน? ฟริกส์ด้วย"


     แซนส์ทำท่าคิดสักพัก "ฟริกส์นอนกับทอเรียล บลูนอนกับพาไพรัสได้ แต่ฉันกับสแวปพาไพรัสน่าจะต้องนอนโซฟา"


     นิกซ์เบิกตากว้าง เธอส่ายหน้ารัวๆ


     "ไม่ได้นะ พวกนายก็นอนที่ห้องสิ ฉันนอนโซฟาเอง"


     "เด็กน้อย เธอบาดเจ็บอยู่นะ"


     "แต่นายเป็น---"


     เพล้ง!


     หมับ!


     มีดพับสั้นพุ่งมาจากหน้าต่างมุ่งเป่าไปยังสแวปแซนส์ที่นั่งอยู่ แซนส์กับสแวปพาไพรัสยื่นมือออกมาคล้ายจะหยุดพร้อมกับตาซ้ายที่เรืองแสง แต่นิกซ์ที่ไหวตัวทันได้ก่อนคว้าคมมีดไว้ได้ก่อนจะถึงตัวสแวปแซนส์ 


     รูม่านตาหรี่แคบลงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงเพียงครู่เดียว บรรยากาศรอบตัวเธอเปลี่ยนไปก่อนจะกลับมาเป็นปกติ แซนส์กับสแวปพาไพรัสเลิกใช้พลังเมื่อมีดถูกหยุดไว้ได้ แต่ก็ต้องตกใจเมื่อมีเลือดหยดออกมาจากมือหญิงสาว


     นัยน์ตาสีอีกาดำมืดลง เธอรู้ว่าคนทำคือใครและพวกมันต้องการอะไร และจริงๆแล้วเป้าหมายที่แท้จริงก็ไม่ใช่สแวปแซนส์


     เป้าหมายของพวกมันคือเธอ
 

     นิกซ์เลิกสนใจเรื่องอื่น ตาคมไล่อ่านข้อความที่สลักไว้บนมีดสั้น ที่หากไม่สังเกตดีๆก็จะมองไม่เห็น


[Chasen]




     Talk :

     สองพี่น้องจากโลกอันเดอร์สแสป ผู้มาพร้อมกับความซวย—

     โลกอันเดอร์สแวปคือโลกที่ไรท์ชอบเป็นอันดับต้นๆเลยค่ะ!

     เพราะบลูจังน่ารักมากกก(ก.ไก่ล้านตัว)

     เจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ❤️




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น