(Ficexo) Anymore - hunbaek

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,942 Views

  • 400 Comments

  • 682 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    205

    Overall
    9,942

ตอนที่ 4 : Anymore } 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1086
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    24 มิ.ย. 61



Anymore Part 3




          เสียงร่างสูงถอนหายใจขณะเราทั้งสามคนนั่งมองหน้ากันไปมาอยู่ที่โซฟาห้องนั่งเล่น


     “หยุดมองผมแบบนี้สักที”


          คนที่เอาแต่มองหน้าลูกชายสลับกับหน้าผมยิ้มกรุ้มกริ่ม “ทำไมล่ะ แม่ว่าพวกลูกเล่นกันน่ารักดีออก” ยิ่งคุณนายพูดแหย่เรื่องที่พึ่งเห็นไปเมื่อสักครู่ ผมก็ยิ่งทำตัวไม่ถูก 


          นึกแล้วก็น่าอายชะมัด ผมไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้นกับเขานะ แค่สถานการณ์มันพาไป

 

     “ผมกำลังจะจับโยนออกจากบ้านพอดี  ไปเก็บของซะสิ แม่ฉันมารับผิดชอบนายแล้ว” ร่างสูงพูดกับคุณนายก่อนจะหันมาสั่งผม


     “เปล่าหรอกจ้ะ แม่แค่แวะมาหาเฉยๆ”


     เอี้ยด! กึก!

          ผมคล้ายได้ยินเสียงล้อรถตอนความคิดของอีกคนถูกเบรก คุณนายเล่นพูดสกัดขาลูกชายตัวเองจนผมต้องยกมือขึ้นมาปิดปากเพราะเกือบหลุดขำ


      ถือว่าคุณนายพูดได้เฉียบ


     “หนูต้องการอะไรเพิ่มเติมไหมจ้ะ บอกป้าได้นะจะได้หามาให้”


     “ตอนนี้ไม่มีครับ”


     “พูดไม่รู้เรื่องทั้งคู่ ผมบอกว่าไม่ให้อยู่ก็คือไม่ให้อยู่!" เสียงร่างสูงตวาดดังลั่นพลางแววตาคมตวัดมองผม


     “เซฮุน ลูกไม่สงสารน้องเหรอ ที่อยู่ใหม่ก็ไม่ใช่ว่าจะหากันได้ง่าย ๆให้น้องอยู่ด้วยเถอะนะ”


     “แล้วยังไง บ้านผมไม่ใช่สถานอุปการะ ผมไม่มีความจำเป็นที่ต้องให้ความช่วยเหลือเกื้อกูลที่พักกับใครทั้งนั้น”


            เขาพูดแรงไปนะ


          คิดว่าผมแคร์เขามากเหรอ


          คิดว่าผมจำเป็นต้องง้อเขาขนาดนั้นมั้ย


          ผมก็คนนะ ไม่ใช่หมาแมว ที่จะได้ปล่อยให้ตัวเองใช้ชีวิตจรจัดอยู่ข้างถนน


          ในเมื่อเอ่ยไล่กันขนาดนี้ผมก็มีศักดิ์ศรีมากพอที่จะ….


     “ไม่เป็นไรครับ ผมจะขนของย้ายออกไป”


     “โธ่ตัวก็เล็กแค่นี้ให้ขนของออกไปหาที่อยู่ใหม่คงลำบาก”


     “ผมคงต้องเดินหาที่อยู่ใหม่ไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเจอ แต่ถ้าโชคไม่เข้าข้าง คืนนี้ผมคงต้องอาศัยป้ายรถเมล์ที่ไหนสักแห่งนอนไปก่อน”


     “ไม่ได้นะ! มันอันตรายเกิดมีคนไม่ดีมาทำร้ายเราจะทำยังไงตัวยิ่งเล็ก ๆ อยู่ด้วย”


      “จะทำยังไงได้ล่ะครับ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ผมมันคนไม่มีที่ไป เป็นคนไม่ได้รับความเห็นใจให้พึ่งพิงชายคาบ้านหลังนี้ แถมญาติที่นี่ก็ไม่มีสักคน เคยมาโซลก็แค่ครั้งสองครั้ง” ผมว่าพลางตีหน้าเศร้าเข้าไว้ ส่วนคุณนายไม่ต้องพูดถึง พวกเราเป็นทีมเวิร์คที่ดีจริงๆ


     “แล้วหนูเปิดเรียนวันไหนเหรอจ๊ะ”


     “วันพรุ่งนี้แล้วครับ”


     “ตายจริง อย่างนี้ก็แย่น่ะสิ ที่อยู่ใหม่ก็ยังหาไม่ได้มหาวิทยาลัยก็จะเปิดวันพรุ่งนี้”


     “หยุดพูดอะไรแบบนี้กันสักที” ร่างสูงเอ่ยขึ้นเหมือนเขากำลังอดทนฟังดราม่าฉากใหญ่ไม่ไหว


     “เซฮุน ลูกจะปล่อยให้น้องไปนอนที่ป้ายรถเมล์ไม่ได้นะ”


     “ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมนอนได้ ถึงตอนกลางคืนจะหนาวไปสักหน่อยแต่ใช้กระดาษหนังสือพิมพ์ห่มไว้คงช่วยให้อุ่นขึ้น”


     “ลูกให้แบคฮยอนอยู่ด้วยเถอะ” เธอมองลูกชายเชิงร้องขอความเห็นใจให้ผม


     “…..” ร่างสูงเบือนหน้าหนีเมินบทสนทนาของผมกับคุณนาย


     “โอ เซฮุน”


     “……


     “น้องฮุน!


     “ก็ได้ อยากจะนอนตรงไหนเชิญเลย ผมจะไปทำงาน”


     เยสสสส!

         

     “น้องฮุนของแม่น่ารักที่สุด”


     “ขอบคุณครับ” ผมลุกขึ้นโค้งให้เขาขณะร่างสูงหันหลังเดินขึ้นไปบนชั้นสอง


          หลังจากนั้นผมกับคุณนายจึงหันมายิ้มให้กันด้วยความดีใจ เธอชวนผมคุยไม่หยุดก่อนจะพาออกไปเดินเล่นที่สวนหลังบ้านรอลูกชายจัดการธุระส่วนตัว

          ผมพึ่งนึกขึ้นได้ถึงวีรกรรมที่ตัวเองก่อไว้ก่อนหน้า เลยขอตัวเข้ามาจัดการกับจานสปาเก็ตตี้ที่ตกแตกในครัว


          ทว่ากลับเห็นแผ่นหลังของใครบางคนกำลังนั่งคุกเข่าข้างหนึ่งก้มเก็บมันอยู่


     “คุณเซฮุน”


     “หยุดอยู่ตรงนั้น อย่าเข้ามา”


     “ผมเก็บต่อเองครับ”


    “ถอยออกไป เดี๋ยวนายจะมาเหยียบมันเข้า”


          ผมชะงักฝีเท้าถอยกลับมายืนมองร่างสูงเก็บเศษเซรามิกใส่ถังขยะใบเล็ก


     “ขอบคุณนะครับที่ให้ผมอยู่ต่อ”


     “แค่ชั่วคราว จนกว่านายจะหาที่อยู่ใหม่ได้”


     “นั่นแหละครับ ขอบคุณ” อย่างน้อยผมก็ไม่ต้องออกไปเร่ร่อนข้างนอกในวันนี้  “ผมหาที่อยู่ใหม่ได้เมื่อไหร่ ถึงเวลานั้นผมจะยอมไปแต่โดยดี”


     “งั้นก็ช่วยหาให้ได้ไว ๆ"


     “คุณนี่ช่างใจกว้างซะจนแม่น้ำฮัน ดูแคบลงไปเลย เอาล่ะ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำตัวเพิ่มภาระให้คุณ ระหว่างนี้ผมจะทำความสะอาดบ้านให้คุณเอง”


     “ไม่จำเป็น ฉันมีแม่บ้านคอยดูแลอยู่แล้ว”


     “แล้วคุณจะไปเสียตังค์จ้างแม่บ้านทำไมล่ะ ในเมื่อมีผมอยู่ทำให้”


     “แล้วทำไมฉันต้องเอาข้าวของในบ้านมาเสี่ยงกับคนซุ่มซ่ามอย่างนายด้วย”


     “มันเป็นอุบัติเหตุนิครับ ใช่ว่าจะเกิดขึ้นบ่อย ๆ เสียหน่อย”


     “เถียงเก่งจังวะ! หยิบกระดาษทิชชู่มาดิ” เขาเอ่ยใช้ผมหยิบกระดาษชำระบนเค้าเตอร์ครัวเอามาเก็บเศษอาหารก่อนจะมัดปากถุงขยะแล้วยืนให้ผม “จัดการถูพื้นตรงนี้ให้สะอาด แล้วเอาขยะไปทิ้ง”


     “รับทราบครับ”


     “ฉันจะไปรอที่รถ ช่วยไปตามแม่ให้ด้วย”


     “ได้เลยคร๊าบบบ”


     ใช้กันได้ล่ะใช้ใหญ่ผมเปลี่ยนใจทันไหม

 




          หลังจากที่ผมจัดการเรื่องในครัวเสร็จก็มายืนส่งคนทั้งสองที่หน้าบ้าน ร่างสูงกับคุณนายเถียงกันไม่หยุดตั้งแต่ในบ้านจนกระทั่งขึ้นรถ ช่างเป็นคู่แม่ลูกที่ดูมีสีสันซะจริง


     “ป้าไปก่อนนะจ๊ะ แบคฮยอน” คุณนายเลื่อนกระจกชะโงกหน้าออกมากล่าวลาผมจึงโค้งศีษระให้เธอ


     “โชคดีครับ บ๊ายบาย”


     “บ๊ายบายจ้า”


          โบกไม้โบกมือให้กันก่อนรถยนต์คันหรูจะเคลื่อนล้อขับออกไปในที่สุด


          อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้ปล่อยเซอร์ให้ผมต้องเผชิญหน้ากับเจ้าของบ้านเพียงลำพัง


       คุณนายออกจะใจดี

       พูดจาก็เพราะหวานหู

       แต่ทำไมตอนแรกถึงได้มาหลอกผมล่ะ





 

 

 

      “แฟนใหม่แม่ดีรึเปล่า” ร่างสูงพูดขึ้นขณะขับรถไปบนถนน


     “ดีสิ เขาดีจนฉันละอายใจเลยล่ะ” หลังออกจากบ้านมาแม่ของเขาก็นั่งนิ่งสงบราวกับคนละคน


     “เมื่อคืนเขาโทรมาหาผม บอกว่าแม่ไม่กลับบ้าน”


     “เค้าจับได้น่ะ ที่แม่กลับไปเข้าบ่อน เลยทะเลาะกัน”


      “แล้วเมื่อคืนแม่ไปเมาอยู่ที่ไหน”


     “โรงแรม"

          ดูสภาพแม่ตอนนี้สิ ดื่มหนักที่โรงแรมก็น่าจะอาบน้ำออกมาก่อนไม่ใช่ปล่อยให้ตัวเองมีกลิ่นแอลกอฮอล์ฟุ้งยิ่งกว่าหัวน้ำหอม ตอนอยู่ที่บ้านเด็กนั่นก็คงได้กลิ่นเหมือนกัน แต่คงไม่กล้าพูด


      “เรื่องหนี้ที่บ่อน แฟนแม่เค้าเป็นคนจัดการทั้งหมดให้แล้ว”


     “……


     “เข็ดได้รึยังครับเพราะเงินที่เสียไปก็ไม่ใช่น้อย ๆ”


     “……


     “คนดี ๆ ไม่ได้เจอกันง่าย ๆ หรอกนะครับ ช่วยรักษาน้ำใจกันหน่อย”


     “อืม รู้แล้วแม่จะไม่ไปอีกแล้ว”


     “ดีครับ ผมหวังว่าแม่จะไม่กลับคำ”


     “แต่น้องฮุนก็รู้ว่าชีวิตแม่จะให้กินนอนอยู่เฉย ๆแม่ทำไม่ได้”


     “งั้นก็มาช่วยงานที่ร้านผมสิ ถ้าแม่ไม่อยากอยู่บ้านก็มาอยู่กับผมที่ร้าน”


     “น้องฮุนกำลังหลอกล่อแม่เหรอ” เธอมองหน้าลูกชายอย่างรู้ทัน 


     “ร้านผมกำลังมีปัญหา ต้องการเชฟฝีมือดี”


     “แม่ไม่ได้ลงครัวทำอาหารนานแล้วคงช่วยลูกไม่ได้หรอก”


     “แม่เป็นคนบอกผมเองว่าพรสรรค์มันอยู่ในสายเลือด เลือดที่ข้นกว่าน้ำไม่จางหายไปง่าย ๆ หรอกครับ"

     "......" เซฮุนเคยตื้อเธอให้ไปทำงานที่ร้านอยู่บ่อย ๆ แต่เธอไม่ยอมไป อีกฝ่ายเลยเลิกพยายามไปเอง


     "ผมจะไปส่งแม่ที่บ้าน ยังไงก็ช่วยกลับไปคิดเรื่องนี้ด้วยนะครับ”


          แล้วจู่ ๆ ก็กลับเกลี้ยกล่อมเธออีกครั้ง


     “ลูกเหนื่อยรึเปล่า"


     "เปล่า ผมแค่...."


     "น้องฮุนโกหก มาให้แม่หอมแก้มเติมพลังสิบที”


          !!!!


     “แม่ครับผมขับรถอยู่”


          !!!!


      "ฮ่า ๆ ๆ ๆ"


          ถึงพวกเขาจะคู่เป็นคู่แม่ลูกที่ไม่ค่อยลงลอยกันสักหน่อย แต่ใครจะไปรู้ว่าพวกเขาสนิทกันยิ่งกว่าทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

      คุยกันทุกเรื่อง

     กล้าที่จะพูดกันตรง ๆ

     และจับมือกันไว้ให้แน่นที่สุด


      นั่นแหละคือสิ่งที่พวกเขาเเสดงความห่วงใยต่อกัน


 


 

 

 




 

          กาลเวลาผ่านไปไวจนภาพตัดฉับมาที่ตอนกลางคืนอีกครั้ง



          หลังจากเซฮุนกลับมาถึงบ้านเขาก็พร้อมจะหลับตาพักผ่อนในทันที ทว่าก็รักสะอาดเกินกว่าจะทิ้งตัวลงนอนได้เลย ร่างสูงจึงจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะเดินเข้ามายืนส่องกระจกแปรงฟันอยู่ในห้องน้ำ

          ผ้าขนหนูผืนใหญ่ถูกปลดออกจากเอวแกร่งนำไปพาดไว้ที่ราวติดผนัง ทำทุกอย่างเหมือนปกติที่เคยทำเป็นประจำทุกวันก่อนจะย้ายมายังส่วนของฝักบัวเตรียมตัวชำระล้างร่างกาย

 

          แกร๊ก!!!

 

          ทว่าเสียงนั้นดังขึ้นดึงความสนใจให้ร่างสูงมองไปยังประตูห้องน้ำที่กำลังถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของใครบางคนกำลังก้าวเข้ามา



          !!!?




---------------------------------

โปรดติดตามตอนต่อไป

"ผมหาที่อยู่ใหม่ได้เมื่อไหร่ ถึงเวลานั้นผมจะยอมไปแต่โดยดี"

ไม่รู้ว่าถึงเวลานั้นมันจะง่ายอย่างที่แบคฮยอนพูดรึเปล่า


#ห้องเช่าฮุนแบค

(20/05/2561)



K.Will - Fall in love




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #259 @_@ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:55

    คุณแม่ก็ไม่ได้เลวร้ายน้าาาาา ออกจะน่ารัก

    เข้ากะน้อนแบคได้ดีเชียว5555555

    พิฮุนก็ใจดีอยุ่น้าาาาาาาาา อิอิอิ

    #259
    0
  2. #226 ชานมไข่มุก💦 (@kanaeng506) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 11:59
    แงงงงง น้แงงงง
    #226
    0
  3. #136 Pepii922 (@faiineryx) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 15:41
    น้องแบ้กระวังงูรู้กกกก
    #136
    0
  4. #52 mango-hb (@mango-hb) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 00:39
    เอาแล้ว น้องจะอาบน้ำกับพี่หรอ รอค่ะ สนุกมาก
    #52
    0
  5. #49 bbig1789 (@bbig1789) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 13:54
    เปิดประตูไปเจออะไร 5555 รอค่ะไรท์ สนุกมากเลย
    #49
    0
  6. #44 Baekdouknow¿ (@kkbeaast) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 20:02
    สนุกมากค่ะกรี๊ดดดดด ชอบภาษาที่แต่งมาก ๆ เลย อ่านง่ายสบายตา☺️
    #44
    0
  7. #43 Sebby (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 23:22
    สนุกๆชอบมากค่ะรอน๊าาาสู้ๆ
    #43
    0
  8. #41 OHHS. (@imforever) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 22:35
    เซฮุนต้องอบอุ่นแน่นอนคือสัมผัสได้อะ มันแบบไสำสกางไ ดูแววแล้วแบคฮยอนต้องเป็นตัวป่วนสุดๆไปเลยอะ ดื้อแน่นอน5555555
    #41
    0
  9. #40 CBSEB0461 (@patita4282369) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 19:09
    สนุกมากๆเลย
    #40
    0
  10. #37 akucherry34 (@akucherry34) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 09:00
    รอนะคะ สนุกมากเลยค่ะ
    #37
    0
  11. #36 Darling02 (@noo-ping) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 08:52
    เอาแล้ววว จะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ 5555
    #36
    0
  12. #35 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 07:32
    อิ,,,อิ คนแบบฮุนเนี่ย จริงใจถ้ารุ้จักกันไปนานๆจะเป็นเพื่อนที่ดีมากอะแบบจริใจต่อกัน แต่จะปากร้ายกับอะไรที่ขัดกับนิสัยตัวเองอะ แต่แบคสดใสดีน่ารัก555
    #35
    0
  13. #34 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 05:54
    5555555
    #34
    0
  14. #33 Miiwchel (@loveka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 02:10
    น้อนแบคคคคอย่าเปิดตู 😂😂😂
    #33
    1
    • #33-1 chef_04 (@chef_04) (จากตอนที่ 4)
      20 พฤษภาคม 2561 / 04:28
      หื้มมมมมมมมม น้องจะเข้ามาอาบน้ำกับพี่หรอ หว่าย 🙈
      #33-1