ตอนที่ 3 : Anymore } 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1107
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    31 พ.ค. 61



Anymore Part 2 




          เช้าวันรุ่งขึ้นร่างสูงในชุดนอนสีพื้นยืนบิดขี้เกียจเดินลงบันไดมาจากชั้นสอง หลังจัดการล้างหน้าล้างตาให้ร่างกายรู้สึกสดชื่นกิจวัตรต่อไปคือการดื่มกาแฟ  

          ทว่ากลิ่นของอะไรบางอย่างเตะเข้าจมูกเขาอย่างจัง กลิ่นมันฉุนชวนให้จามแบบสุดๆ เซฮุนจึงรีบสาวเท้าเดินตามกลิ่นนั้นมาทันที

 

     “นั่นทำอะไร!” ร่างสูงยกมือปัดป้องกลิ่นที่กำลังคละคุ้งไปทั่วบริเวณบ้าน


     “อรุณสวัสดิ์ครับ” ผมกล่าวทักทายเขาพลางเทอาหารจากกระทะลงบนจาน


     “ฉันถามว่าทำอะไร”


     “ทำอาหารเช้าครับ ผมทำเผื่อคุณด้วยนะ”


     “นายกล้าดียังไงมาใช้ห้องครัวของฉันฮะ!” เสียงเข้มเย็นเยือกพร้อมเอาเรื่องทำผมสะดุ้งตกใจ


     “คือผม” ปากผมพูดตะกุกตะกักขณะมองร่างสูงไล่เปิดบานกระจกรอบบ้านเพื่อระบายอากาศ


     “คิดจะวางเพลิงบ้านฉันรึไง"


     "เปล่านะครับ" ผมแค่ทำอาหารมั้ยล่ะ เขาก็พูดซะเวอร์


     “เก็บของรึยัง”


          ทำเสียงกดต่ำข่มกันเข้าไป


     “ยังไม่ได้เก็บ” นอกจากจะไม่เก็บ ผมยังจัดมันเข้าที่อย่างดิบดี 


          ร่างสูงไม่ตอบอะไรเพียงหันหลังให้ผมทำท่าจะเดิน


        สถานการณ์นี้มันคุ้น ๆ ว่าไหม?


     “เดี๋ยวครับ! คุณลองชิมอาหารของผมหน่อยมั้ย ผมทำอร่อยนะ” ผมกระโจนไปขวางทางเขาเอาไว้ก่อนจะได้ออกไปจากห้องครัว “ชิมหน่อยน้าาาา  จะได้ไม่รู้สึกว่าพลาดอะไรไปในชีวิต”


          ผมยื่นจานสปาเก็ตตี้คาโบนาร่าจ่อหน้าร่างสูง เอ่ยรบเร้าจนเขาเริ่มรำคาญ

          แต่ก็นะ มันได้ผล เขาใช้ตะเกียบเขี่ยเส้นสปาเก็ตตี้ในจานพลางหรี่ตาพิจารณาอาหาร วิเคราะห์ส่วนผมสมของมัน

          กิน ๆ เข้าไปเถอะน่าทำยังกับมันเป็นอาหารขยะไปได้

          ผมมองกดดันจนในที่สุดเขาก็ยอมกินมันเข้าไป…..

          !!

        แค่กๆ ๆ        

           ถูกปากจนต้องไอให้ขนาดนี้เลย


     "เป็นไงบ้างครับ"


     “รสชาติทุเรศมาก”


          หื้มช่างเป็นคำด่าที่เจ็บแสบปวดใจดีจริง ๆ ! แต่คงไม่เท่าเขาที่วิ่งโร่ไปเปิดตู้เย็นหาน้ำดื่มกันตายหรอกครับ55555

          นี่อุตส่าห์เสิร์ชหาสูตรที่คิดว่าอร่อยที่สุดเลยนะเนี่ย กะจะเอาใจเจ้าของบ้านเสียหน่อย เห็นมีเส้นสปาเก็ตตี้อยู่ในครัวเลยอยากจะลองสัมผัสประสบการณ์ทำอาหารอิตาลีครั้งแรก


     “จะเอาคืนฉันใช่มั้ย”


     “ห้ะ! เอาคืน? ผมจะทำแบบนั้นทำไมล่ะครับ”


     “รสชาติแบบนี้เทให้หมา มันยังเมินเลย”


     “ก็คงอย่างนั้นแหละครับเพราะคุณเป็นคนไม่ใช่หมาหนิ”


     “ว่าอะไรนะ!


          อุปส์ ผมลั่นอะไรออกไป ก็เขากินอาหารของผมนี่นา


     “ผมทำสุดฝีมือแล้ว คุณเป็นใครถึงมาวิจารณ์สปาเก็ตตี้ของผม คนอื่นอาจจะบอกว่าอร่อยก็ได้”


     “งั้นกินสิ”


     “ฮะ?


     “กินมันสิ อาหารฝีมือตัวเองน่ะ”


     "......" ช่วยด้วย ผมไม่มีแผนสำรอง


    "ว่ายังไงล่ะ"


     “ได้ ผมกินมันแน่นอนอยู่แล้ว แต่ผมก็อยากจะรู้ว่าคุณจะทำอาหารอร่อยกว่าผมสักแค่ไหนกันเชียว”


          ร่างสูงแค่นหัวเราะพลางยิ้มมุมปากก่อนจะหันกลับไปเปิดตู้เย็น หยิบจับวัตถุดิบออกมากองบนเค้าเตอร์ครัว ก่อนจะเลือกกระทะที่แหวนเรียงรายรวมอยู่กับอุปกรณ์ทำครัวอื่น ๆ มาตั้งเตา ดูแล้วสภาพห้องครัวที่นี่มีครบทุกอย่างพร้อมเปิดร้านอาหารได้เลย


     ฉึก!  ฉึก!  ฉึก! เสียงมีดหั่นกระหล่ำปลีตามด้วยต้นหอมใบเขียว

      ต๊อก!ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ กระเทียม หอมหัวใหญ่ และขิงถูกสับพอละเอียด ก่อนจะนำชิ้นเนื้อไก่พอดีคำมาหมักผสมรวมกับซอสและเครื่องเทศ


          ผมมองความคล่องแคล่วของอีกฝ่ายอย่างเพลินตา ทั้งลักษณะท่าทางการเคลื่อนไหวไปทิศทางเดียวกันและสีหน้าดูผ่อนคลายแบบนั้น เขาดูเป็นอีกคนไปเลยเมื่อเทียบกับที่ผ่านมา


     ซ่า!!!!!!

          ส่วนผสมทั้งหมดถูกผัดรวมกับผักและแป้งต๊อกในกระทะส่งกลิ่นหอมโชยเรียกน้ำย่อยจากกระเพาะของผม

          ภายในเวลาไม่ถึง15นาที  ไก่ผัดเผ็ดกระทะร้อนพร้อมซุปถั่วงอกน้ำใสก็ถูกจัดวางคู่กันเป็นเครื่องเคียงบนโต๊ะอาหารตรงหน้า


     เนื้อไก่ยางนยอมคงจะนุ่มลิ้นน่าดู


      “กินสิ” เขาพูดกับผมขณะเราสองคนนั่งหันหน้าเข้าหากันบนโต๊ะอาหาร ไก่ผัดเผ็ดนั่นทำเอาปาเก็ตตี้ของผมดูจืดสนิทไปเลย


     “กินแล้วนะคร๊าบบบ”


     !!!

          ทว่าผมยังไม่ทันคีบมันได้จานไก่ผัดเผ็ดกระทะร้อนก็ถูกเลื่อนจากผมไป


     “ของใครก็ของคนนั้น จานนี้ของฉัน จานนั้นของนาย” เขาว่าพลางจัดการเลื่อนจานสปาเก็ตตี้มาไว้ฝั่งผมส่วนจานไก่ผัดเผ็ดอยู่ฝั่งทางเขาโน้น


          ไอ้คนขี้งก หวงแม้กระทั่งของกิน


          ได้! สปาเก็ตตี้ของผมน่ะ  มันรสชาติดีที่สุดอยู่แล้ว


          ผมกลืนน้ำลายพลางมองดูอีกฝ่ายตักอาหารตรงหน้าเข้าปาก บางทีถ้าผมไม่ได้กลิ่น ผมอาจจะไม่หิวกระหายมันขนาดนี้ก็ได้


          !!! แค่ก ๆ ๆ ๆ


          โอ้ยยยสปาเก็ตตี้ติดคอ

          พอ ๆ กับศักดิ์ศรีที่มันค้ำคอผมอยู่ตอนนี้เลย


     “ผมชื่อแบคฮยอน คุณล่ะชื่ออะไรผมจะได้เรียกถูก”


     “จะรู้ไปทำไม เดี๋ยวก็ไม่ได้เจอกันแล้ว”


     “ย้ำจัง จิตใจจะไล่ผมออกไปให้ได้เลยถูกมะ”


     “ก็รู้หนิ”


     “ผมไม่ปะ-


     ((Rrrrrrrr Rrrrrrrr)) เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น


     “สวัสดีครับ...ครับผมเซฮุน” ร่างสูงเบี่ยงหน้ารับโทรศัพท์


          จังหวะนี้แหละ


          ผมเล็งตะเกียบไปที่ชิ้นเนื้อไก่ในจานของเขาก่อนจะ


        ฝึบฟับ! ยัดใส่ปากอย่างรวดเร็ว


     “เดี๋ยวผมจะจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายทั้งหมดเอง”


     อืม….เนื้อไก่ยางนยอมออกหวานนิด ๆ แต่รสชาติเผ็ดกลมกล่อมกำลังดี


     จากคำแรกก็มีคำที่สอง สาม สี่ ตามมา เพราะเขากำลังคุยธุระจึงไม่ได้สนใจผม


     “ฝากบอกเขาว่าเดี๋ยวผมจะเข้าไปหาก็แล้วกัน” เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายใกล้จะจบบทสนทนา ผมจึงกลับมานั่งสงบเสงี่ยมตามเดิม


          ทางด้านร่างสูงพอหันกลับมาก็ต้องชะงักเล็กน้อยเมื่อพบว่าอาหารในจานของเขาพร่องไปกว่าครึ่ง แต่ผมก็ทำเนียนยิ้มให้เขาทั้ง ๆ ที่ในปากเต็มไปด้วยอาหารและกำลังพยายามเคี้ยวกลืนมันอย่างปกติที่สุด


          ไม่มีพิรุธเลย ไม่เลยสักนิด


          เราสองคนสบตากันไปมาก่อนเขาจะลุกขึ้นยกจานอาหารออกจากโต๊ะ


     “คุณเซฮุน ผมล้างจานให้นะ”ผมรีบยกจานตามเข้ามาในครัว เขาชื่อเซฮุนผมได้ยินเขาคุยโทรศัพท์เมื่อกี้ “จะรีบไปทำธุระไม่ใช่เหรอครับ ไปเถอะเดี๋ยวผมจัดการเอง”


     ร่างสูงส่งจานให้ผมพลางกระดกน้ำดื่มก่อนจะส่งแก้วตามมา“ถ้าข้าวของฉันพังเสียหายแม้แต่ชินเดียว นายตายแน่”


     “รับทราบคร๊าบบบ” ผมเบ้ปากให้เจ้าบ้านที่หันหลังเดินออกไปจากห้องครัว


 

          ทว่ายังไม่ทันที่เซฮุนจะก้าวเท้าขึ้นบันได…..

 

          เพล้ง!!!!!!!

 

     “เสียงอะไรแตก”

 

          ซวยแล้วไงแบคฮยอน

 

          เพราะผมไม่ทันระวังตอนหันหลังแขนเลยไปปัดโดนจานที่วางเอาไว้บนเค้าเตอร์ครัวก่อนจะพบว่ามันเป็นจานสปาเก็ตตี้ของผมเองที่ตกลงพื้นแตกกระจายเสียงดังลั่น


     “เสียงอะไรแตก”ร่างสูงเดินกลับเข้ามาในครัวตอนไหนไม่รู้ แต่ที่ผมกำลังรับรู้คือสายตาที่บอกว่าผมไม่ได้ถูกโหวตให้อยู่ต่อในบ้านหลังนี้อีกแล้ว


     “คุณเซฮุน ผมขอโทษ”


     “นายนี่มัน ถอยออกไป” เขาออกคำสั่งเสียงขุ่น


     “ผมขอโทษ ผมจะเก็บมันเอง”


     “ฉันบอกให้ถอยออกไป”


     “เดี๋ยวผมเก็บ-


     “พูดไม่ฟัง สงสัยฉันคงต้องจับนายโยนออกไปให้พ้นจากที่นี่สักที”


     “ไม่นะ! คุณเซฮุน”


      “หมดเวลาของนายแล้ว แบคฮยอน” พูดจบร่างสูงก็เดินมุ่งหน้าไปทางห้องเก็บของ 


     ห้องนอนของผม


          ผมไม่รู้จะทำยังไงเพื่อยื้อให้อีกฝ่ายหยุดเพราะความเร็วของเราไม่เท่ากัน ผมเลยเลือกที่จะกระโจนพุ่งหลาวใส่เขา


     “ผม ขอ โทษ” เสียงที่ทำเซฮุนเบิกตากว้างก่อนจะ


    !!!โอ้ย!!!"


      พวกเขาทั้งคู่ล้มลงมานอนกองอยู่ที่พื้น แบคฮยอนหลับตาปี๋พลางหน้าซุกอยู่ที่อกเซฮุนอย่างไม่ได้ตั้งใจ

.


.


.


.


     “จะอยู่อย่างนี้อีกนานไหม ฉันหนัก ลุกออกไป”


     อุ่ย…ทำหน้าตึงเชียว


     “เป็นอะไรไหมครับ” ผมเงยหน้าขึ้นมาถามพลางยันตัวขึ้น แต่เรื่องอะไรผมจะยอมลุกเพื่อให้เขาจับผมโยนออกนอกบ้านล่ะ


      “จะทำอะไร” เสียงเซฮุนประท้วงขึ้นเมื่อเห็นว่าร่างเล็กเปลี่ยนท่าเป็นนั่งคร่อมอยู่บนตัวของเขา


     “ให้ผมอยู่ด้วยเถอะนะ”


          คนด้านล่างกรอกตามองเพดานพลางส่ายหัวอย่างหน่ายๆ


     “ไม่!


     “ทำอะไรกันอยู่จ๊ะ” ทว่าเสียงบุคคลที่สามแทรกขึ้นเรียกความสนใจจากคนทั้งสองให้หันหน้าหา


     “แม่!/คุณนาย!


     “แหม...อยู่ด้วยกันแค่คืนเดียวสนิทกันขนาดนี้แล้วเหรอ”





----------------------------------

โปรดติดตามตอนต่อไป

น่าจะพอเดาอาชีพพระเอกกันได้นะคะ

ถึงพระเอกจะปากร้ายไปหน่อย

แต่จริง ๆ แล้ว

เขาเป็นผู้ชายอบอุ่นมากเลยนะ

อบอุ่นด้วยอาชีพ

อบอุ่นด้วยความรู้สึกข้างใน

#ห้องเช่าฮุนแบค

(14/05/2561)


 Standing Egg – S.C.H




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #258 @_@ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:45

    น้อนแบคจะอยุ่ให้ได้อ่ะ ความพยายามสู๊งงงงงงง555555555

    ละคุณแม่จะมาชงใช่มั้ยคะะะะะะะะะ555555555555

    #258
    0
  2. #225 ชานมไข่มุก💦 (@kanaeng506) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 11:53
    555555 คุณนายยยชงเลยค่ะ ให้เค้าได้กับ อุ๊ปส์><
    #225
    0
  3. #189 babyblue_ellie (@babyblue_ellie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 00:36
    สนุกอ่ะ ปูเรื่องได้ดี เอาให้จบนะไร้ท์ อย่าทิ้งค้างคาไว้เหมือนเรื่องอื่นๆนะ ขอร้อง พลีสสสสสสส
    #189
    0
  4. #135 Pepii922 (@faiineryx) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 15:35
    สนิทกันแบบชั่วข้ามคืน แค่กๆๆๆ
    #135
    0
  5. วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 23:01
    ท่าล่อแหลมมั๊ก
    #111
    0
  6. #84 sunshinyi19 (@sunshinyi19) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 16:11
    5555 สนิทกันแล๊วววววว จริงจริ๊ง555
    #84
    0
  7. #51 mango-hb (@mango-hb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 00:31
    555555555555 ให้น้องอยู่ด้วยเถอะ
    #51
    0
  8. #48 bbig1789 (@bbig1789) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 13:48
    น่าจะให้น้องมันอยู่ด้วยแล้วแหละเซฮุน
    #48
    0
  9. #31 chef_04 (@chef_04) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 04:21
    ชอบง่ะ รีบมาต่อน้าไรท์จ๋า สู้ๆ
    #31
    0
  10. #30 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:55
    ชอบอ่ะะะ
    #30
    0
  11. #28 hb94042 (@HB9404) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 16:41
    <p>แแงงงชอบบบรอนะคะสนุกค่ะสู้ๆ</p>
    #28
    0
  12. #27 OHHS. (@imforever) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 14:07
    สงสารเซฮุน555555555 ต้องโดนแบคฮยอนป่วนจนปวดหัวแน่เลย555555
    #27
    0
  13. #26 Miiwchel (@loveka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 13:57
    อุ้ยย พี่ฮุนโหด น้องแบคก็แสบ
    #26
    0
  14. #25 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 11:46
    แม่นี่จู่ๆก้มาตลอดเลย ไว้ใจบ้ด้ายยยย
    #25
    0
  15. #24 Darling02 (@noo-ping) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 09:00
    พี่เซฮุนโดนแบคเล่นแล้ว5555. มาต่อเร็วๆนะคะไรท์ สู้ค่าาา
    #24
    0
  16. #23 PP~🍑 (@0946418441) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 08:23
    เซฮุนอย่าใจร้ายสิให้เเบคอยู่ด้วยนะ รอนะคะ สู้ๆค้าาา
    #23
    0
  17. #22 bbh_bbh (@bbh_bbh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 07:34
    ชอบคาเรคเตอร์แบคดูแสบๆ ไม่ยอมคน น่ารักดี
    #22
    0