(Ficexo) Anymore - hunbaek

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,944 Views

  • 400 Comments

  • 683 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    207

    Overall
    9,944

ตอนที่ 24 : Anymore } 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    13 เม.ย. 62



Anymore Part 23



          คืนสิ้นปีก่อนหน้า


          เชฟหนุ่มหมุนจานอาหารบนโต๊ะพลางยิ้มภูมิใจกับแผนเซอร์ไพรส์ที่ถูกจัดเตรียมไว้เป็นอย่างดี เวลาสองทุ่มเศษ หลังจากนี้คือการรอคอยใครบางคนกลับถึงบ้าน แบคฮยอนจะต้องชอบมันแน่ ๆ


          ทว่าดันมีแขกไม่ได้รับเชิญมาหาเสียก่อน


     “เซฮุนทำไมคุณไม่ไปตามนัดฉัน” เสียงเจ้าของร่างระหงอยู่ในชุดเดรสสีขาว


     “ผมบอกแล้วไงว่าคงไม่ได้ไป”


     “คุณก็น่าจะรู้ว่าฉันเตรียมทุกอย่างสำหรับดินเนอร์ของเราไว้หมดแล้ว แต่คุณกลับให้ฉันนั่งรอเก้อเกือบสามชั่วโมง”


     ชายหนุ่มถอนหายใจ “ผมขอโทษแล้วกัน”


          ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีหวานยกยิ้มพลางกวาดตามองอาหารบนโต๊ะ “ดูนี่สิ คุณกำลังทำอะไรอยู่” ร่างบางนั่งลงบนเก้าอี้ “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทานดินเนอร์ฝีมือคุณก็โรแมนติกดีเหมือนกัน” หญิงสาวยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบ


     “ไอรีน วันนี้ผมไม่รับแขก คุณกลับไปก่อนเถอะ”


          มื้อค่ำเคยมีแค่เราในบ้านหลังนี้ไม่ใช่เหรอ แต่คำพูดนั่นทำราวกับเธอเป็นคนอื่น


          ตอนนี้เซฮุนมีคนใหม่มาทดแทนเธอแล้วสินะ


     “คุณคิดยังไงถ้าเรื่องแบคฮยอนไปถึงหูตำรวจ” มือเรียววางแก้วแชมเปญลงก่อนจะปะทะสายตากับอีกฝ่าย


     “เราตกลงกันแล้วว่าคุณจะไม่แจ้งความ”


     “แต่เซฮุนกำลังทำผิดสัญญาระหว่างเราด้วยการขัดคำสั่งไอรีนอยู่นะ”


     “แล้วจะให้ผมยอมคุณทุกเรื่องเลยรึไง” เซฮุนรู้สึกว่าเขากำลังถูกกดดันจากเรื่องนี้มากเกินควร หลายครั้งที่รู้สึกผิดต่อแบคฮยอน จึงอยากจะชดเชยที่ช่วงนี้ไม่มีเวลาให้ และเริ่มหลีกเลี่ยงนัดหมายโดยการบอกปฏิเสธบ่อยขึ้น


     “แค่นั่งกินข้าวกับฉัน มันบังคับฝืนใจคุณมากขนาดนั้นเลยเหรอ! เธอขึ้นเสียงแข็งทั้งพยายามกัดฟันข่มอารมณ์


     ท่ามกลางความเงียบของบ้านทั้งหลัง


     “นั่งลง ฉันหิวแล้ว”


     “ไม่ล่ะ เชิญตามสบาย” เซฮุนหันหลังเดินหนีเหมือนไม่อยากใส่ใจอะไรอีก


     “นั่นคุณจะไปไหน!ร่างระหงผุดลุกขึ้นยืนพลันตะเบ็งเสียงสั่ง “ถ้าคุณไป ฉันจะส่งหลักฐานให้ตำรวจ”


          ต่อให้แบคฮยอนผิดหรือบริสุทธิ์แต่นั่นอาจเป็นการทำลายอนาคตของคนๆนึง มันจึงหยุดฝีเท้าคนฟังเอาไว้ได้ก่อนหันกลับมา


     “ไอรีน คุณจะเอาอะไร คุณต้องการแบบไหนบอกผมมา แต่ขอให้เรื่องมันจบแค่ตรงนี้”


     “ทำไมคุณต้องปกป้องเด็กนั่นทั้งที่มันกำลังทำลายชีวิตฉันด้วย”


     “เพราะแบคฮยอนไม่ได้ทำ แล้วผมก็ไม่อยากให้คุณต้องมาเสียใจกับการกระทำของตัวเองภายหลัง”


          ดวงหน้าสวยมีน้ำตาทั้งเสียใจที่เหมือนคนทั้งโลกไม่ได้เข้าข้างเธอ


     “คุณรักเด็กนั่นแล้วงั้นเหรอ”


          ทั้งที่คิดว่าเขาเป็นของเรามาตลอด


     “ใช่”


          ผู้ชายคนนี้ไม่มีวันหมดรักเธอ


     “จูบฉัน ถ้าอยากให้เรื่องมันจบแค่ตรงนี้” ไวเท่าความเร็วของร่างสูงที่ใช้ก้าวเข้าหาเธอ   มือแกร่งสอดประคองใบหน้าสวยพร้อมประกบริมฝีปากในทันที ต่างฝ่ายต่างหลับตาลงรับสัมผัสจากจูบซึ่งกันและกัน

 

     ในตอนนั้นผมรักคุณมากเหลือเกิน


     แต่เหมือนจะมีเพียงแค่ผมคนเดียวที่รู้สึกแบบนั้น


     มันไม่ใช่ความเจ็บปวดที่ต้องสูญเสียคุณไป


     แต่เพราะตัวตนอีกด้านหนึ่งของคุณกำลังทำให้ผมรู้สึกเดียวดาย


     จนในตอนนี้ต่อให้คุณตะโกนเรียกผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมก็ไม่รู้สึกอะไรอีกแล้วล่ะ ความรู้สึกเหล่านั้นมันจะอยู่แค่ในอดีตของผม


     และผมขอให้คุณอย่าเสียใจหรือเรียกร้องหามันอีกเลย

 

 

 




          หลังจากนักร้องสาวกลับไปสักพักใหญ่ๆ แผนเซอร์ไพรส์เป็นอันต้องล่มเมื่อแบคฮยอนยังไม่กลับบ้าน เซฮุนพยายามโทรหาทั้งส่งข้อความแต่กลับไม่มีการตอบรับใดๆ นั่นจึงทำให้ชายหนุ่มนั่งไม่ติด นึกเป็นห่วงสารพัด จนกระทั้งเวลาล่วงเลยมาถึงตีสาม


          เขาจึงได้เห็นแบคฮยอนสูบบุหรี่เป็นครั้งแรก


          นั่นจึงทำให้เราทะเลาะกันจนเรื่องราวเริ่มบานปลาย ผมเป็นห่วงเขาและไม่อยากให้เขาต้องเดินทางผิด ๆ แต่ก็รู้ว่าผมเองก็มีส่วนทำให้ทุกอย่างกลายมาเป็นแบบนี้ และการที่ผมเลือกห่างออกมาไม่ใช่ว่าไม่คิดถึง ไม่เป็นห่วง แต่โคตรจะเป็นห่วงเลยต่างหาก ผมเพียงอยากใช้เวลาเป็นเครื่องมือให้แบคฮยอนได้คิดทบทวนพฤติกรรมที่ผ่านมา


          เมื่อวานก่อนผมเคยคิดแบบนั้น


          แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันกำลังทำให้ทุกอย่างแย่ลง ทั้งที่เมื่อคืนเหมือนจะดีขึ้นแล้วแท้ ๆ


          ทว่าในเช้าวันนี้ผมเห็นแต่ห้องเก็บของโล่ง ๆ ไม่มีเสื้อสักตัวแขวนอยู่ที่ราวไม้ มีเพียงเฟอร์นิเจอร์กับรูปถ่ายโพราลอยด์ที่เคยถ่ายเล่นด้วยกันติดอยู่ตรงหัวนอน ทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า


          แบคฮยอนรู้ว่าผมสามารถให้ทุกอย่างกับเขาได้ แล้วทำไมถึงไปโดยไม่บอกกันสักคำ


          จากไปแบบไม่คิดลังเลเลยสักนิด







 

          หนึ่งอาทิตย์ที่เขายังไม่หยุดตามหาแบคฮยอน ถึงจะไม่มีเบาะแสจากใครเลยเพราะทุกคนถูกตัดขาดการติดต่อไปแล้วเช่นกัน แม้ว่าจะไปรอดักเจอที่มหาลัยทุกวัน แต่นั่นก็เปล่าประโยชน์


          ไม่มีวี่แววของอีกฝ่ายในระยะสายตา




07:19-ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ

07:22-แบคฮยอนรับสายฉันหน่อย

07:25-คุยกันก่อนเถอะนะ


 

          ข้อความในโปรแกรมแชทไม่ได้ถูกคนทางนั้นเปิดอ่านมานานเท่าไหร่


          ตั้งใจจะตัดขาดกันจริงๆงั้นเหรอ


          จู่ ๆ จอโทรศัพท์ตรงหน้ากลับเปื้อนหยดน้ำตา เซฮุนฟุบศีรษะลงซบพวงมาลัยรถ


          อยู่แบบนี้แล้วไม่มีความสุขเลย


          ความทรงจำที่เต็มไปด้วยแบคฮยอนลอยอยู่ในหัวของเขาอีกแล้ว


          ทำไมถึงทิ้งฉัน


          ทำไม





 

 

          กริ้ง!!!


          เสียงกระดิ่งประตูหน้าร้านดังเมื่อร่างเล็กเดินเข้ามา


     “ผมขอคุยด้วยหน่อย”


          คยองซูหันหาต้นตอของเสียงที่ยืนพิงเสาอยู่ด้านหลังก่อนจะเห็นว่าเซฮุนกำลังมองเขาอยู่


     “มีอะไรเหรอ”


     “ผมเห็นสักพักแล้ว มีคนมารับมาส่งพี่”


     “นาย


     “ผมจะไม่ถามเรื่องส่วนตัวของพี่หรอกครับ แต่ผมขอคุยกับเค้าหน่อย” สีหน้าเซฮุนซีเรียสจนพอจะเดาได้ว่าเรื่องอะไร


     “เรื่องแบคฮยอนใช่ไหม”


     ชายหนุ่มพยักหน้า “ช่วยผมเถอะ”







          ดูเหมือนว่าการขอความร่วมมือในครั้งนี้จะไม่ยากเท่าไหร่ ในที่สุดเขาก็ได้เจอกับคนที่รู้ดีว่าแบคฮยอนอยู่ที่ไหน และทันทีที่เจอกัน


     “กูรู้ว่ามึงจะถามอะไร”


     “งั้นก็ตอบมา”


     “ฉลาดหนิ ใช้คนของมึงล่อกูออกมา” จงอินแค่นยิ้มให้กับแผนนี้


     “จะตอบมาได้รึยัง”


     “กูไม่บอก” เป็นคำตอบที่ไม่เข้าหูคนฟังเอาเสียเลย


     “มึงเอาแบคฮยอนไปซ่อนไว้ที่ไหน บอกกูมาเดี๋ยวนี้”


     “เห้อ~ หาไม่เจอเองแล้วโทษว่าคนอื่นเอาไปซ่อน น่าสงสารว่ะ” อีกฝ่ายยังคงแสดงสีหน้ากวนประสาทเขาไม่เลิก


     “มึงจะเอายังไง กูมาคุยด้วยดี ๆ แล้วนะ”


     “เลิกยุ่งกับแบคฮยอนซะสิ มึงจะได้ไม่ต้องตามหาให้เหนื่อย”


     “มึงเป็นใคร กูถึงต้องฟัง”


     “งั้นฟังต่ออีกสักนิดว่ามึงมันเลวไง จับปลาสองมือ ที่จริงกับยัยนั่นก็ร้ายพอกันทั้งคู่นั่นแหละ สมแล้วที่แบคฮยอนจะทิ้งมึงไป”


     “มึง-…


     แม้ว่าจะโดนดึงคอเสื้อแรงแค่ไหนแต่คนพูดกลับส่งสายตาอย่างท้าทาย “วัดสักหมัดกับกูก็ได้ แล้วจบกันแค่ตรงนี้ แต่กูไม่มีวันบอกว่าแบคฮยอนอยู่ที่ไหน”












 

 

 

     “ขอบคุณนะ ที่ซื้อข้าวมาฝาก”


     “หมาป่วยก็ต้องดูแลเป็นเรื่องธรรมดา” ปากดี ถ้าไม่ติดว่าคอยส่งข้าวส่งยาตอนเขาป่วยล่ะก็ ไอ้แบคจะเตะก้านคอหมีโชว์


     “แล้วนั่น หน้าไปโดนอะไรมา” โหนกแก้มขวาคุณคิมไคนี่เขียวเชียว


     “วันนี้มีถ่ายฉากบู๊ ผิดคิวนิดหน่อยเลยได้รอยเท่ ๆ บนหน้าไว้ดูเล่น”


     “อืม เท่มากกกกก” เขาใช้นิ้วคลึงแผลนั่นด้วยความหมั่นไส้


     “โอ้! เจ็บนะกดลงมาได้"


     “หน้านายใช้ทำมาหากิน แฟนครับนายคงไม่ตลกกับเรื่องนี้แน่” คนตัวเล็กเอื้อมมือไปหยิบหลอดยานวดแก้ฟกซ้ำบนโต๊ะข้างเตียงที่เคยใช้ทาเมื่อหลายวันก่อน


     “แต่งหน้าก็ไม่เห็นแล้วเปล่า"


     “แต่ความเจ็บก็ยังคงอยู่” ว่าพลางปาดยาใส่แผลหนัก ๆ ไปที


     “โอ้ยยยย  เบามือหน่อย” ท่าทางไม่ได้ดูสลดเลยสักนิด


     “หมดธุระแล้วหนิ กลับไปได้แล้ว"


     “เออ พอหมดประโยชน์ก็ไล่”


     “เชิญครับ” ผายมือไปยังประตูทางออก เอาล่ะ หมีคิมไคไม่ถูกใจสิ่งนี้ แต่ก็ยอมเคลื่อนร่างออกจากห้องของเขามายืนเก็กหล่ออยู่หน้าประตู


     “ไม่สบาย หายแล้วจริงนะ”


     “หายแล้ว กระโดดเตะคนได้สบายเลย”


     “ซาดิสนะเรา แต่พี่ไคก็ชอบนะจ๊ะแบบรุนแรงๆ”


     “ไปเล! ง้างขาเตะไล่หลังคนชอบทำท่ากวน ๆ ก่อนแบคฮยอนจะปิดประตูหมุนตัวกลับเข้ามาในห้อง


          ตั้งแต่ย้ายมาอยู่หอพักที่นี่ก็ยังไม่ได้ซื้อของใช้อะไรเพิ่มเลย นอกจากของที่ขนติดตัวมา เพราะโดนพิษไข้เล่นงานกว่าจะหายดีเป็นอาทิตย์ แถมเรียนก็ไม่ได้ไปเรียนแค่คิดถึงงานที่กองรออยู่ข้างหน้า ไอ้แบคนี่อยากชิงกลั้นใจตายไปก่อนแล้วอะ


          ก๊อกๆ!


          เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นอีกครั้ง อย่าบอกนะว่าคุณคิมไคเค้ายังไม่ไป ลืมอะไรไว้รึเปล่าเนี่ย


          ทว่าพอเปิดประตูออกมาเจอหน้าอีกฝ่าย


          ภาพที่เห็นไม่ได้เป็นอย่างที่คิด


          เพราะมัวแต่ตกใจจึงโดนสวมกอดอย่างไม่ทันตั้งตัว “อย่าหนีไปไหนอีกนะแบคฮยอน”


     “คุณมาได้ไงครับ!







#ห้องเช่าฮุนแบค






 

_______________________________
โปรดติดตามตอนต่อไป
:)
Happy Oh Sehun day

(11/04/2562)








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #392 snutkrita (@papapoppui) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:46
    รออยู่นะคะ
    #392
    0
  2. #390 bfnfj3985 (@bfnfj3985) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 15:20
    สนุกมากค่ะ มาต่อเร็วๆๆนะ รออ่านทุกวันเลย
    #390
    0
  3. #389 KATTYKITTYKATE (@kattykittykate) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:26
    รออออออออสัมเหมอออ
    #389
    0
  4. #384 knsss (@amkuni) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 09:45
    โหยหาความรักความเมตตา

    ดีใจที่คุณไรท์กลับมานะคะ เลิ้บๆ สู้ๆ
    #384
    0
  5. วันที่ 16 เมษายน 2562 / 05:06
    งื้อออออ ไรท์รีบมาต่อนะคะ
    #383
    0
  6. #382 buaranthitanadee (@buaranthitanadee) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 17:12
    ไรท์สู้ๆนะคะ
    #382
    0
  7. #381 ชานมไข่มุก💦 (@kanaeng506) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 08:16
    แงงงงงงงงงงง
    #381
    0
  8. #380 ooh 94 (@Atyinggi) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 22:58
    อย่างคิดถึง
    #380
    0
  9. #379 princessjeedz (@princessjeedz) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 20:26
    ฮืออออออ อย่าไปไหนอีกนะแบคฮยอน อยู่กะคุณเฮุนเค้าเถอะลูก คนอ่านน้ำตานองท่วมบ้านแล้ว 😭😭
    #379
    0
  10. #378 Grubgrib_dee (@ggnat) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 18:38
    ว่าแล้วววว ไอรีนไม่ใส อย่าหนีพี่เค้าไปอีกเลยนะแบค
    #378
    0
  11. #377 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 14:13
    เจอแล้วววววเคลียๆๆกันไ
    #377
    0
  12. #376 hunhunbaekbaek (@SaMooker) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 13:30
    ช่วยอธิบายให้เข้าใจกันทั้งคู่ แบบเค้าใจจริงๆเถอะนะ ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย
    #376
    0
  13. #375 mackle (@oily23) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 13:24
    ไอรีนนังร้ายนักนะ อยากให้แบคโกรธเซฮุนอรกนิสนุงจัง
    #375
    0
  14. #374 Creammcy (@Creammcy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 11:51
    คืนดีกันเถอะน้าา
    #374
    0
  15. #373 mmooookkkk (@the-love-exo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 11:46
    แงงงง คืนดีกันเถอะนะะะ
    #373
    0