(Ficexo) Anymore - hunbaek

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,939 Views

  • 400 Comments

  • 682 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    202

    Overall
    9,939

ตอนที่ 12 : Anymore } 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    9 ส.ค. 61



Anymore Part 11


 



          บนถนนสายหลักเส้นทางพาดผ่านใจกลางกรุงโซล รถมอเตอร์ไซค์ส่งไก่เดลิเวอรี่แล่นเข้ามาจอดยังหน้าบริเวณตึกสูงละฟ้า

          หมวกกันน็อคที่สวมถูกถอดออกพร้อมไอจาง ๆ เมื่อริมฝีปากเล็กขยับพูดพึมพำ


     ใหญ่โตขนาดนี้ต้องรวยระดับไหนกันถึงสามารถอยู่ที่นี่ได้

 

     ผมเดินตรงไปสอบถามที่อยู่ของลูกค้ากับพนักงานบริเวณเค้าเตอร์ทันทีก่อนเธอจะแนะนำให้ขึ้นลิฟท์มายังชั้น 88 ของคอนโด


     ออด! ออด!


     “จินจูไก่ทอดมาส่งแล้วครับ” ผมหยิบถุงที่เตรียมมาออกจากกระเป๋าเก็บความร้อน พยายามสื่อสารกับเจ้าเครื่องวีดีโอดอร์โฟนที่หน้าประตู


     “สักครู่ครับ”


     ทำไมมันคุ้น ๆ


     แกร๊ก!


     “สวัสดี มาเร็วดีหนิ”


     “จงอิน!” ผมโพล่งชื่ออีกฝ่ายออกมาเมื่อเห็นคนตรงหน้าคือใคร แต่ก็ไม่แปลกหนิถ้าผมจะเห็นเขาอยู่ในที่แบบนี้ “ไม่สิ ผมต้องเรียกคุณว่าคิมไคถึงจะถูก”


     “โธ่ แบคฮยอน นายอย่าประชดฉันแบบนี้ได้ไหม”


     เหอะ! เชื่อเขาเลย หลอกผมให้มาส่งไก่ที่คอนโด


     ไหนเคยบอกว่าอยู่หอพักแถวมหาลัยไง


     “ยังมีเรื่องอะไรอีกล่ะ ที่ผมยังไม่รู้ ฮะ! คุณนายแบบ” ผมมองหน้าท้าทายอีกฝ่าย หลังจากที่ได้เห็นจงอินเป็นพรีเซนเตอร์ห้างดังในโฆษณาทางทีวีเมื่อคืน มันก็ทำให้ผมต้องเสิร์ชหาชื่อเขาในอินเตอร์เน็ต และก็นั่นแหละ


     ผมช่างไม่รู้อะไรเอาซะเลย


     คิมจงอินเพื่อนผมเหรอ


     ผมเจอแต่คิมไคนายแบบคนดัง ดาวรุ่งดวงใหม่ของวงการ

 

          คิมไคเด็กฝึกค่ายเพลงที่ผันตัวมาเป็นนายแบบ ทั้งรูปร่าง หน้าตา หรือแม้แต่ตอนนี้ที่ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงก็ไม่ได้ทำให้ร่างหนาดูดีน้อยลง จึงไม่แปลกที่จะดังเปี้ยงเพียงได้ออกสื่อชั่วข้ามคืนในงานแฟชั่นโชว์ห้องเสื้อแบรนด์ดัง


     “ขอโทษ รู้ว่าแย่ที่เป็นคนไม่จริงใจตั้งแต่แรก” ผมได้ยินคำขอโทษนี้มาตั้งแต่เมื่อคืน ถึงเหตุผลจะฟังดูไม่ขึ้น แต่ที่ผ่านมาเขาก็ไม่ได้คิดร้ายกับผม “ฉันอยากเป็นเพื่อนกับนายนะ”


     ทำไมต้องทำหน้าหมีหงอยด้วยเล่า


     “เออ รู้แล้ว จะกินไก่ใช่ไหม เอาไป” ผมว่าพลางยื่นถุงไก่ให้อีกฝ่าย


     ร่างหนารับไปถือไว้ก่อนจะเอ่ย “ฉันจะสบายใจมากกว่าถ้าเราจะกลับมาเรียกกันแบบเดิม”


     อะไรล่ะที่เหมือนเดิม อายุเราก็ไม่เท่ากันแล้ว หมอนี่แก่กว่าผมตั้งสี่ปี


     “จะให้เรียกคิมไคหรือคิมจงอิน?


     “คิมจงอิ้น~~~~ต่างหากล่ะ”


     บอกเลยมุกนี้เกือบผ่าน ถ้าไม่ติดที่เสียงสูงมันฟังดูไม่กวนตีนเท่าต้นฉบับ


     “คิมจงอิ้น~~~~


     “ฮ่า ๆ ๆ แบบนี้แหละ”


     “เอาเถอะ ฉันจะลืม ๆ มันไปก็ได้ หายกับที่นายช่วยหางานให้ก็แล้วกัน”


     ร่างหนาพยักหน้ารับพลางหลีกทางให้ผมได้ชะเง้อคอเห็นสภาพคอนโดนิดหน่อย “เข้ามาข้างในก่อนไหม”


     “ไม่ล่ะ ฉันมีไก่ที่ต้องไปส่งลูกค้าต่อ”


     “อืม แล้วอย่าลืมนัดนะ เย็นนี้”


     “ไม่ลืมหรอกน่า จะลืมได้ไง ไม่ลืม ๆ” ออกจะตื่นเต้นกับมันมากด้วยซ้ำ


    “งั้นก็โชคดี” ประโยคสุดท้ายก่อนบานประตูกจะปิดลง ทว่าผมเข้าใช้เท้าซ้ายยันมันเอาไว้ก่อน


     “เดี๋ยว ฉันว่านายลืมอะไรไปอย่างนึงนะ”


     “ลืม? อะไร


     “ลืมจ่ายตังค์ค่าไก่ไงฟะ อย่ามาทำเนียน จ่ายมาซะดี ๆ”


     ลูกค้าของผมยักคิ้วกวน ๆ “อยากได้ก็เข้ามาเอาสิจ๊ะ น้องแบคฮยอน”


     ล่อลวงเก่งฉิบหาย


     “ไม่โว้ยยยยยยยยยยย”

 

 

 




 

          และแล้วช่วงเวลาแห่งการรอคอยของผมก็มาถึง ตอนนี้ผมหล่อรึยัง


     “เสื้อยืดสีเขียวแสดสะท้อนแสงอย่างนี้ต้องเด่นเข้าตาสาว ๆ วง Red Violet แน่ ๆเลยใช่ไหมจงอิน”


     “เออ แม่งโคตรเด่น อยู่บนดาวอังคารส่องกล้องไปยังเห็นเลย ไปหาเสื้อแบบนี้มาจากไหน”


     “เมคอินไทยแลนด์ น้าสาวส่งมาให้เป็นของขวัญวันเกิด คิดว่าจะไม่มีโอกาสได้ใส่ซะแล้ว”


     “แท่งไฟนายก็เด่นนะ” จงอินจีบนิ้วจับปลายไม้ปัดฝุ่นสีรุ้งของผมขึ้นมา “ซักมายัง”


     “ยังไม่ได้ซัก เพราะพึ่งซื้อมาโว้ย” กล้าดียังไงมาหาว่าอุปการณ์เชียร์แสนภาคภูมิใจของผมสกปรก “ลองเอาปัดนายหน้าหน่อยดีไหม”


     “เฮ้ย! แบคฮยอน มันคัน ๆ”


     “ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ


          ผมกับจงอินนั่งคุยกันได้ไม่นาน บรรยากาศรอบข้างก็ค่อย ๆ มืดลง ทุกอย่างกำลังจะเริ่มแล้วครับ


     Red Violet 1st conceet  ‘RED ROOM’


     “ 1 2 3 Happiness เร้ดไวโอเล็ต อิบนีดา!!!


     กรี๊ด!!!!!!!!!!!


          เสียงกรี๊ดดังสนั่นลั่นฮอลล์เมื่อสมาชิกวงทั้งห้าออกมาทักทายแฟน ๆ หลังโชว์เปิดคอนด้วยคอนเซ็ปแบบเซ็กซี่และกำลังจะเริ่มมอบความสนุกด้วยการแสดงบทเพลงต่อไป


          จงอินถูกเชิญมาในฐานะนักแสดงนำคู่กับหนึ่งในสมาชิกวง Red Violet ผมเลยได้เกาะสิทธิพิเศษมานั่งอยู่ในโซนวีไอพีกับเขา และนี่คือเรื่องที่อีกฝ่ายเคยขอแลกเปลี่ยนกับการช่วยผมเข้าทำงานร้านไก่ทอด

          แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่แรกว่าอยากชวนผมมาดูคอนเสิร์ตด้วยกัน แค่เอ่ยปากผมก็อยากเสนอหน้ามาด้วยแล้ว โอกาสดี ๆ แบบนี้จะพลาดได้ไง


     “เพราะจัง  เพลงนี้ของไอรีนเพราะสุด ๆ ไปเลย” ผมพูดขณะมองผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนึงร้องเพลงอยู่บนเวที แสงไฟสปอร์ตไลท์สาดส่องไปยังเธองดงามเป็นจุดเดียว บทเพลงถ่ายทอดเรื่องราวด้วยความรู้สึกจากใจจริง เล่นเอาแฟนคลับอินกันทั้งฮอลล์


     사라지지마 항상 머물러

     (อย่าไปไหนนะ โปรดอยู่ข้างกันแบบนี้ตลอดไป)

    

     ท้วงทำนองเหมือนสายลมพัดผ่านรอบตัวผม เมื่อสายตาพลันไปเห็นร่างของใครบางคน


     “คุณเซฮุน...



     내 심술로 깨뜨려 화내고 보채도

     (แม้ว่าฉันจะทำร้ายคุณ ทำให้คุณต้องเสียใจหรือผลักไสคุณด้วยความใจร้อนของฉัน)

     없어질까 (종일 종일) 조바심 내고

     (ฉันจะระวังมากกว่านี้ จะไม่ยอมให้คุณหายไปไหน)

     보석처럼 아끼는 사람 나란걸

     (ฉันคือคนที่มองเห็นตัวตนของคุณ คุณมีค่ายิ่งกว่าอัญมณีใดๆบนโลกนี้)



     “มาได้ไงวะ” ผมหันหน้าขวับกลับมาทางจงอิน


     “มีอะไรรึเปล่า”


     “คุณเซฮุน ฉันเห็นเขานั่งอยู่โซนข้าง ๆ”


     “ไม่ต้องหลบหรอก เขาไม่ได้มองมาทางนี้” ได้ยินอย่างนั้นผมจึงค่อย ๆ หันกลับไปมองพลางเอามือที่ป้องหน้าลง


     ไม่ได้มองมาทางนี้จริง ๆ ด้วย


     เขามากับใคร?


     ภาพที่ผมเห็นคือร่างสูงเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตามองขึ้นไปบนเวที


     แฟนบอยตัวพ่อเลยล่ะสิ






#ห้องเช่าฮุนแบค








          แสงไฟสว่างขึ้นทันทีเมื่อเซฮุนเปิดประตูเข้ามาในบ้าน ความมืดก่อนหน้ากับบ้านที่เงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ทำให้ร่างสูงต้องเดินมายังประตูห้องเก็บของ


     ก๊อก ๆ


     “แบคฮยอน”


     ก๊อก ๆ ๆ ๆ


     “อยู่รึเปล่า”


     เงียบ…..


     เซฮุนยืนมองบานประตูห้องท่ามกลางความเงียบงัน


     ดึกป่านนี้แล้ว นายไปไหน แบคฮยอน

 

      .

      .

      .

      .

      .


          ผมกับจงอินตกลงมาต่อกันที่ร้านพิซซ่าหลังจากคอนเสิร์ตจบลงก็เป็นเวลาที่ท้องฟ้าด้านนอกเปลี่ยนสีไปซะแล้ว และกว่าผมจะถึงบ้านก็ดึกดื่นมาจนถึงตอนนี้


     คุณเซฮุนจะกลับมารึยังนะ


     และผมก็ได้คำตอบเมื่อเห็นบ้านทั้งหลังเปิดไฟทิ้งไว้สว่างโร่


     กลับมาแล้วแหงๆ 


     สองเท้าของผมค่อย ๆ ย่องเบาอย่างระมัดระวังกะจะหายเข้าห้องไปแบบเนียน ๆ


     “ไปไหน ทำไมพึ่งกลับ”


     อะจึ้ย!


     “คุณคุณเซฮุน”


     “ว่ายังไงไปไหนมา” เจ้าของเสียงเรียบนิ่งจ้องผมอย่างเค้นเอาคำตอบ


     โอ้ยยย อย่ากดดันกันได้ไหม


     “เอ่อ….” แล้วผมจะประหม่าทำไมวะ ไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย “ดึกแล้ว ผมง้วงง่วง” ผมว่าพลางยกมือป้องปากหาว “ขอตัวไปนอนก่อนนะครับ”


     “ก็รู้หนิว่ามันดึกแล้ว แต่ตอบไม่ตรงคำถาม”


     จะไม่ปล่อยผมไปจริง ๆ ใช่ไหม ก็ได้


     “ผมไปดูคอนเสิร์ตมาน่ะครับ เลยพึ่งกลับ”


     “จะเข้าจะออกตอนไหน ไม่คิดเกรงใจเจ้าของบ้านเลยสิ”


     “คุณล่ะ คุณก็พึ่งกลับมาเหมือนกันไม่ใช่รึไง” ผมว่าพลางปรายตามองร่างสูงหัวจรดเท้า คุณเซฮุนยังอยู่ชุดเดิมเพิ่มเติมคือผ้ากันเปื้อนที่สวมทับ “ดูซิว่าผมไปเจอใครมา คุ้น ๆ นะครับแฟนบอยคนนี้”


     “……..” สีหน้าเรียบนิ่งเปลี่ยนเป็นขมวดคิ้วยุ่งทันทีเมื่อผมโชว์รูปที่แอบถ่ายในโทรศัพท์ก่อนจะซ่อนมันไว้ข้างหลังอย่างไว


     “อ่ะ อ่ะ อ่ะ จะทำอะไรครับ นี่ของส่วนตัวผมนะ” 


     “ลบรูปซะแบคฮยอน”


     “ทำไมอะ  ภาพความทรงจำกับ Red Violet เลยนะครับ” แต่ละรูปที่ผมถ่ายได้เด็ด ๆ ทั้งนั้น ลบไปก็เสียดายแย่ เก็บไว้แชร์สิครับถึงจะสนุก “คุณไปกับใครเหรอ”


     “ยุ่งอะไร”


     หื้ม ทำเป็นเข้ม


     “อย่าบอกนะว่าไปดูคอนเสิร์ตคนเดียว”


     “…….” ต้องใช่แน่ ๆ ร่างสูงหันหลังให้ผมเดินตรงเข้าไปในครัว


     คิดจะหนีเหรอตามสิครับอย่าปล่อยให้หนีไปได้


     “เฮ้ย! โคตรสุดยอดแฟนบอยเลยอะ คุณชอบใครใน Red Violet คุณเมนใคร”


     “มันเรื่องของฉัน หยุดถามมากซักที” คุณเซฮุนนั่งลงที่โต๊ะอาหารดูเหมือนว่าเขากำลังนั่งกินข้าวอยู่ก่อนที่ผมจะมา


     “เอ้า! ก็ผมอยากรู้อะ ถ้าคุณชอบ Red Violet ผมเต้นเพลงพวกเธอได้นะ”


     “กินอะไรมารึยัง” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นมาตัดบทกันซะดื้อ ๆ


     “กินพิซซ่ากับจงอินมาแล้วครับ”


     เคร้ง! ตะเกียบหลุดมือ


     “เป็นอะไรรึเปล่าครับ”


     “ก็ดี จะได้ไม่เปลือง” เอ้า! โดนกระแทกเสียงใส่ คุณชายเขาโกรธไรผมอะ


     พึ่งรู้นะครับว่าการทานข้าวมันต้องจริงจังเคร่งเครียดขนาดนี้


     “นี่คุณเซฮุน ผมชอบเพลง Russian Roulette มาเลยนะ เนี่ยชอบท่อนเนี้ย  ลา ละ ล้า ลา~  ลา ลา ลา ล้า~ผมออกสเต็ปเต้นเลียนแบบ Red Violet แบบกวน ๆ หวังทำลายบรรยากาศนี้ซะ “คุณเซฮุนดูผมสิ ลา ละ ล้า ลา~  ลา ลา ลา-


     ปัก!


     “อ๊ากกกก! ซี๊ดเจ็บ ๆ” ทว่ายังไม่ทันจบท่อนฮุกก็ไปเตะเหลี่ยมขาโต๊ะกินข้าวเข้าอย่างจัง เดือดร้อนเซฮุนลุกมาดูกระต่ายน้อยขาเดียวกระโดดโหยง ๆ ร้องโอดโอยด้วยความเจ็บ


     “นั่งลงก่อน เจ็บตรงไหน ฉันจะดูให้” มือเล็กกำบาดแผลที่นิ้วเท้าไว้แน่นพลางส่ายหัวพรืดด้วยความกลัว “ไม่เป็นไรนะ ให้ฉันดูหน่อย”


     “งื้อ~ ผมเจ็บ” ความรู้สึกร้อนวูบ ๆ ที่นิ้วหัวแม่เท้าทำแบคฮยอนน้ำตารื้น ทั้งรู้สึกชาและเจ็บไปพร้อม ๆ กัน


     เมื่อคนตัวเล็กยอมปล่อยเซฮุนจึงได้เห็น


     “หึ อยากซ่าดีนัก ได้เลือดเลยไหมล่ะ สงสัยต้องตัดนิ้วทิ้งแล้วมั้ง”


     “ฮะ! ว่าอะไรนะครับ”





#ห้องเช่าฮุนแบค



-----------------------------------
โปรดติดตามตอนต่อไป

(31/07/2561)



KIM DONG HAN - 새벽전화



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #303 Miiwxx (@loveka) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 02:33
    แบคน่ารักง่ แต่ว่าเซฮุนไปดูคอนได้ไงอ่ งือๆ
    #303
    0
  2. #177 Pacharaporn Chiangsin (@pacharaoil) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 15:18
    คุณเซฮุนอย่าแกล้งน้องงงงงงงง
    #177
    0
  3. #172 mackle (@oily23) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 17:52
    น่าน่ารักอ่ะ
    #172
    0
  4. #163 mango-hb (@mango-hb) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 11:29
    เอ๊ะๆ มันยังไงนะ
    #163
    0
  5. #158 namfah_lee (@namfah_lee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 23:38
    หืมมมม คุณเซฮุนดูมีซัมทิงนะคะเนี้ย
    #158
    0
  6. #157 Pepii922 (@faiineryx) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 20:23
    ดื้อละยังซุ่มซ่ามอีก น้องงงงง
    #157
    0
  7. #156 Sebaek9404 (@Sebaek9404) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 20:13

    โอ้ยยยตลกยัยดื้อเอ้ยยน่ารักกกกกก

    #156
    0
  8. #155 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 17:47
    ซนอีกแล้ววว5555
    #155
    0
  9. #154 ฺBBH (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 16:29

    โอ้ยยยน่ารักมาก แบคนี่ซนจริงๆ คุณเซฮุนอย่ามัวแต่ทำซึนระวังจะแพ้ให้กับนางแบบ

    #154
    0
  10. #153 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 16:23
    รอนะคะ
    #153
    0
  11. #150 Darling02 (@noo-ping) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 08:44
    จงอินน่ารักมาก พาแบคไปดูคอนด้วยเฉยเลย5555. แถมยังเป็นพี่แบคอีกตั้ง4ปี ส่วนเซฮุนไปคอนนี้จะใช่แฟนบอยไหมหรือว่าแฟนใคร? กลับถึงบ้านมาก็หึงแบคที่พูดถึงจงอินเลยนะ 55555
    #150
    0
  12. #147 Tippybutterfly (@thipkesoneh) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 05:34
    หึงแรงนะพี่เช
    #147
    0
  13. #146 oshbbh (@shbc) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 02:43
    แบคซนอีกแล้วว555555 คุณเซฮุนก็หึงแรงตลอดดดดด
    #146
    0
  14. #145 Jipboonsita (@Jipboonsita) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 02:36
    Hahahaha baekhyun is cute
    #145
    0