(Ficexo) Anymore - hunbaek

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,932 Views

  • 400 Comments

  • 682 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    195

    Overall
    9,932

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    14 เม.ย. 62




Intro





          ไอระเหยบางเบาในอากาศปะทะแผ่นกระจกจนขึ้นฝ้าจับตัวกันเป็นหยดน้ำเม็ดเล็ก ๆ ไหลลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงฮัมเพลงอารมณ์ดีดังผสานสายน้ำอุ่น ๆ รดรินผิวกายขาวผุดผ่อง ทั้งเส้นผมสีน้ำตาลธรรมชาติที่เปียกชุ่มลู่ลงแนบกรอบหน้าใส สัมผัสลูบไล้ผิวกายลื่นมือด้วยกลิ่นหอมละมุนของสบู่เหลวช่วยคลายความรู้สึกเหนื่อยล้า อาบสบายกว่าห้องน้ำที่บ้านตัวเองเป็นไหน ๆ


     พรึบ!


          ทว่าร่างเล็กเปลือยเปล่าต้องยืนชะงักท่ามกลางความมืดมิดที่มาเยือนอย่างไม่ทันตั้งตัว บัดนี้มีแต่เสียงสายน้ำกระทบพื้นดังก้องในโซนประสาทจนต้องเอื้อมมือปิดฝักบัวตรงหน้าเพื่อพบกับความเงียบสงัด


          ผ้าขนหนูสีสะอาดถูกคลำหาจนเจอคนตัวเล็กใช้มันปกปิดร่างกายส่วนล่างก่อนจะตัดสินใจค่อยๆแง้มบานประตูห้องน้ำออกอย่างระมัดระวัง


          ตามประสาคนขี้ตกใจอย่างผมแล้ว ความมืดที่มองไม่เห็นเสริมสร้างจินตนาการในหัวได้เป็นอย่างดี จะว่าไฟดับเพราะฝนตกคงไม่ใช่ เงียบซะขนาดนี้


     “เจ้าของบ้านลืมจ่ายค่าไฟรึไง” พึมพำกับตัวเองในลำคอขณะมองบ้านที่มืดทั้งหลัง แทรกตัวหลังบานประตูออกมาสับสวิตซ์ไฟหน้าห้องน้ำเพื่อเช็คดู ทว่าจังหวะที่ผมยังไม่ทันแตะสวิตช์….


     “อึก!!!โอ้ย!!!” ผมร้องออกมาด้วยความตกใจ ทั้งเจ็บและหายใจไม่ออกเพราะแรงบีบรัดที่บริเวณลำคอ ใครบางคนในความมืดจู่โจมผมโดยไม่ทันรู้ตัว


     “แกเป็นใครเข้ามาอยู่ในบ้านฉันได้ยังไง” เสียงทุ้มต่ำแผดออกมาจากคนตรงหน้า เขาล็อกคอผมด้วยมือเดียวดันจนติดผนังที่เย็นเฉียบเมื่อสัมผัสผ่านผิวโดยตรงไร้ซึ่งเสื้อผ้าอาภรณ์


     “ป-ปล่อยผม ปล่อยก่อน ผมหายใจ-ไม่ออก” พูดติดๆขัดพยายามบอกเขาไป มือหนึ่งผมจับมืออีกคนไว้หวังให้คลายกำลังลง ส่วนมืออีกข้างก็พยายามคลำหาสวิทช์ไฟหวังเอาชีวิตให้รอดจากเหตุการณ์ที่เป็นอยู่


     “ตอบมาสิวะ!” เสียงเขาตะคอกดังพร้อมแสงสว่างจากห้องน้ำเมื่อผมสับสวิทช์ได้สำเร็จ ทันทีที่แสงไฟสาดกระทบดวงหน้าอีกฝ่ายเป็นสิ่งแรกให้ผมได้เห็น


          เราสองคนใกล้กันจนผมสามารถมองเห็นประกายดาราที่อยู่ในตาคม  แต่ผมก็หวาดหวั่นเกินกว่าจะหลงชมดวงดาวเหล่านั้น


     “คุณปล่อยผมก่อนผ้าผมจะหลุด” ผมจับสิ่งปกปิดกายเพียงชิ้นเดียวไว้แน่น ระมัดระวังมันเท่าชีวิต


          ให้ตายเถอะประคับประคองสติยังลำบากยังต้องระวังท่อนล่างจะโป้เปลือยต่อหน้าเขาอีก


       แสงสว่างขึ้นอีกครั้งเมื่อผมเห็นร่างสูงกดรีโมทอะไรสักอย่างแล้วไฟก็กลับมาติดทั้งบ้าน คิ้วเข้มขมวดสายตาดุดันจดจ้องผมเชิงสำรวจก่อนจะยอมคลายกำลังออกจากคอของผมในที่สุด


     “เข้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”


     “ไขกุญแจเข้ามาสิครับ จะให้งัดประตูเข้ามาเหรอ”


     “หึ! ฉันจะแจ้งตำรวจ” ผมเบิกตากว้างเมื่อได้ยินเขาพูดอย่างนั้น


     “เฮ้ย! คุณใจเย็นก่อน ผมเป็นคนที่มาเช่าบ้านหลังนี้”


     “ว่าอะไรนะ”


     “ทำไมมองกันแบบนั้นล่ะ” ผมถามอีกฝ่ายที่ทำหน้างงพลางมองผมอย่างไม่เชื่อ “ผมไม่ได้โกหกนะ ผมมีสัญญาเช่าเป็นหลักฐาน”


     “จะบ้ารึไง ทำสัญญาเช่าโดยที่เจ้าของบ้านไม่รู้เรื่อง”


     “จะไม่รู้ได้ไง อะ!นี่ สัญญาเช่าที่ผมทำกับคุณนายเจ้าของบ้าน” ผมว่าพลางส่งใบหลักฐานที่ถ่ายเก็บไว้ในโทรศัพท์ให้ร่างสูง “ผมเห็นประกาศในอินเทอร์เน็ตว่าที่นี่มีห้องแบ่งให้เช่า” ในขณะที่เขากำลังอ่านผมก็จะพูดไปเรื่อยๆ “ถึงจะระบุว่าเป็นห้องเก็บของของบ้านแต่ผมดูแล้ว ห้องมันอยู่คนเดียวได้สบายๆ” ของที่ผมขนมาก็มีแค่เสื้อผ้าของใช้ส่วนตัวกับหนังสือเท่านั้น ส่วนอย่างอื่นในสัญญาระบุไว้แล้วว่ามีให้ทุกอย่าง เตียงนอน ทีวี ตู้เย็น เครื่องซักผ้ามีพร้อมเข้าอยู่ทันที “ผมมาบ้านไม่ผิดหลังแน่เพราะคุณนายมาส่งถึงที่”


     “พอ - ไปเก็บข้าวของของนายซะ”


     “ฮะ!


     “ฉันไม่ให้นายอยู่ ไปเก็บของซะ”


     “ได้ไง! ผมตกลงเช่าแล้ว เงินก็ให้ไปแล้ว ของก็ขนมาแล้ว จะให้ผมย้ายไปอยู่ที่ไหนล่ะ”


     “เรื่องของนาย”


     “งั้นผมจะอยู่ที่นี่” ดวงตาคมตวัดมองหน้าผมอย่างไม่พอใจทันทีที่พูดจบ ก่อนจะเห็นร่างสูงสาวเท้าลงบันไดตรงไปยังห้องเก็บของด้านล่างซึ่งเป็นที่อยู่ใหม่ของผม “นั่นคุณจะทำอะไรน่ะ!” เขาไม่สนเสียงตะโกนของผมเลยสักนิดกระชากลูกบิดประตูเข้าไปในห้อง


          ร่างสูงจัดแจงข้าวของยัดใส่กระเป๋าของผม ตัวผมเองก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ทุกอย่างรวดเร็วไปหมด จะขวางการกระทำของเขาก็ทำได้ไม่ถนัดเพราะร่างกายปกปิดด้วยผ้าขนหนูเพียงผืนเดียว แต่ถือว่าผมยังโชคดีคว้าเสื้อโค้ทตัวยาวที่วางพาดอยู่ที่เตียงไว้ได้ทันจึงจัดการสวมมันไว้แบบลวกๆเพราะกระเป๋าเสื้อผ้าของผมกำลังจะถูกเหวี่ยงออกนอกบ้านอยู่รอมร่อ


     “อย่านะ! ได้โปรด อย่าเอาของผมออกไป” สภาพผมตอนนี้เหมือนเด็กเอาแต่ใจร้องจะซื้อของเล่นแต่พ่อไม่ให้


          ร่างของผมถูกลากไปตามทางเดิน พยายามใช้เท้ายันพื้นขืนตัวไว้สุดกำลังโดยที่สองแขนเกี่ยวรัดขาของเขาเหมือนลูกลิง ปากก็ตะโกนร้องขอความเห็นใจไปด้วย ในขณะที่ร่างสูงต้องลากทั้งผมทั้งกระเป๋ามุ่งหน้าไปยังประตูบ้าน


     ตอนนี้ผ้าขนหนูของผมหลุดหล่นหายไปอยู่ส่วนไหนแล้วก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าผมจะไม่ยอมไปจากที่นี่


      ไม่ให้ อยู่ ” ประโยคทิ้งท้ายก่อนที่คนใจร้ายจะโยนทั้งผมทั้งข้าวของออกนอกบ้านพร้อมปิดประตูใส่หน้าอย่างไม่ใยดี


     “เปิดประตูให้ผมนะ! ทำแบบนี้ได้ไง  คิดจะโกงกันเหรอ!” เสียงทุบประตูดังไม่หยุด ผมไม่สนว่าจะหนวกหูใครสนแค่ว่าคืนนี้ผมจะนอนยังไง จะไปอยู่ที่ไหนหากไม่ใช่ที่นี่


     “ไอ้คนใจดำ เปิดประตู! แค่กๆ” เหนื่อยก็เหนื่อย เจ็บคอก็เจ็บ ในเมื่อหวังให้คนด้านในเปิดประตูให้ไม่ได้ หนทางสุดท้ายที่จะสามารถพึ่งได้คือโทรหาคุณนายเจ้าของบ้านที่มาส่งผม


          ทว่าไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากปลายสาย...



          โธ่เว้ย! ทำไมชีวิตต้องมาเจอเรื่องเฮงซวยแบบนี้ด้วยวะ



          ร่างเล็กทรุดตัวลงพิงบานประตูนั่งกอดเข่าอยู่ที่พื้นคิดถึงหน้าพ่อกับแม่ที่บูชอน


          กรุงโซลเมืองศิวิไลซ์ทุกอย่างเจริญหูเจริญตามีแต่สิ่งที่ทันสมัยและสะดวกสบาย ชีวิตที่สมบูรณ์แบบทุกสิ่งที่ต้องการทุกอย่างรวมอยู่ที่นี่ ในเมืองหลวงแห่งนี้ เป็นความจริงที่ผู้คนมองผ่านคนรอบข้างเพราะสนแต่เรื่องของตัวเอง


     “เงินที่มีก็จ่ายค่าเช่าบ้านล่วงหน้าไปตั้งสามเดือน ถ้าไม่รวมค่าอาหารก็หมดตัวแล้ว จะให้ผมไปอยู่ที่ไหน” กวาดตามองบรรยากาศเบื้องหน้า


          ข้างนอกทั้งมืดทั้งหนาว

          และที่สำคัญเขากำลังร่างล่อนจ้อนสวมเสื้อโค้ทเพียงตัวเดียวเพราะกลัวว่าตัวเองจะได้ป่วยไข้ไปซะก่อนมือเล็กจึงควานกระเป๋าหากางเกงนอน


          ใส่มันตรงนี้นี่แหละมืดขนาดนี้ใครจะมาเห็น 










            30นาที ล่วงเลย....


          คนไม่มีที่ไปก็ยังคงนั่งกอดเข่าเงียบ ๆ อยู่ที่เดิม










          แกร๊ก





        
              ใบหน้าเล็กเงยขึ้นเมื่อเห็นแสงสว่างค่อย ๆ ลอดผ่านช่องบานประตูจากทางด้านหลัง


               จึงเห็นว่าร่างสูงยืนกอดอกกำลังมองลงมา



          “ลุกขึ้นสิ จะนั่งตากลมอยู่ตรงนี้รึไง”







-------------------------------------------


ฝากฟิคฮุนแบคเรื่องนี้ด้วยค่ะ

#ห้องเช่าฮุนแบค

(10/05/2018)


K.Will - You're So Beautiful





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #385 kimkaikakaaaa (@kimkaikakaaaa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 23:14
    เพิ่งอ่านเลย สนุกมากค่ะ เอ็นดูพี่แบค555 แงง
    #385
    0
  2. #312 รักนะฮุนๆ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 01:34

    เอ็นดูน้องผ้าจะหลุด55555

    #312
    0
  3. วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 15:41
    ขำความผ้าจะหลุด5555
    #277
    0
  4. #256 @_@ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:48

    เอ่าเห้ยยยยยยยย ใครให้น้องมาเช่าเนี่ย ละทำไมเซฮุนไม่รุ้

    #256
    0
  5. #224 ชานมไข่มุก💦 (@kanaeng506) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 11:43
    แงงงงงงงงง เสียใจทำไมเราเพิ่งเจอออ
    #224
    0
  6. #196 EXO25629432 (@EXO25629432) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 13:17
    ดีงามมมม งือทำไมเราพึ่งมาเจอเรื่องนี้นะ
    #196
    0
  7. #133 Pepii922 (@faiineryx) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 15:02
    ฉุดกระชากลากถูละเกิน กลัวผ้าน้องหลุดจังรู้ก
    #133
    0
  8. วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 22:44
    สนุกค่ะ ตอนแรกก็มันส์ละ
    #110
    0
  9. #83 sunshinyi19 (@sunshinyi19) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 16:01
    เกี้ยวกาดดดด><
    #83
    0
  10. #46 bbig1789 (@bbig1789) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 13:35
    ก็ยังมีความใจดีอยู่บ้าง ถึงจะให้รอตั้ง 30 นาทีก็เถอะ
    #46
    0
  11. #45 bbig1789 (@bbig1789) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 13:34
    ก็ยังพอใจดีอยู่บ้าง ถึงจะให้รอตั้ง 30 นาทีก็เถอะ
    #45
    0
  12. #38 CBSEB0461 (@patita4282369) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 18:55
    แค่อินโทรเราติดfavเลย
    #38
    0
  13. #21 mango-hb (@mango-hb) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 23:08
    โหดจริงคุณโอ
    #21
    0
  14. #12 hb94042 (@HB9404) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 12:56
    <p>รออนะคะสนุกชอบบ//เซฮุนอย่าใจร้าย</p>
    #12
    0
  15. #11 Impxwx_ (@Princewoteay) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 20:20
    เซฮุนก็โหดจริงอะไรจริง แต่ก็ยังแอบมีมุมน่ารักสงสารแบคด้วย ฮือรอติดตามนะค่าาา
    #11
    0
  16. #10 Impxwx_ (@Princewoteay) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 20:20
    ชอบภาษาชอบการใช้คำที่สุดเลย รู้สึกถูกใจกับเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ 555555 อ่านแค่นี้ก็รู้แล้วว่าต้องเป็นเพื่อนซี้กับฟิคเรื่องนี้เป็นแน่
    #10
    0
  17. #9 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 12:29
    ดีนะรอแค่สามสิบนาที
    #9
    0
  18. #8 Miiwchel (@loveka) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 09:07
    เซฮุนนนน แบคค น่าติดตาม
    #8
    0
  19. #7 OHHS. (@imforever) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 01:05
    น่าติดตามมากๆๆๆๆเลยค่ะะะ รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อเลยฮับบ!
    #7
    0
  20. #6 Semi912 (@oohsemay) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 00:51
    แงงงง ๊มันได้!!!! รอเลยนะจ๊ะๆ ดูท่าคุณเค้าจะเกรี้ยวกราดพอตัว 555555555555
    #6
    0
  21. #5 punpun0494 (@punpun0494) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 23:58
    รุนเเรงเหลือเกิน เเต่ก็ยังดีที่ออกมาหาน้อง ฮืออ รอตอนต่อไปค่ะ
    #5
    0
  22. #4 bbh_bbh (@bbh_bbh) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 23:08
    เซฮุนทำไมไม่อ่อนโยนเลย
    #4
    0