shot fic Yuri on ice #allYuri

ตอนที่ 5 : รูมเมทผมเป็นอัลฟ่า05 #chuchuyuri END.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 248
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    4 ธ.ค. 60

รูมเมทผมเป็นอัลฟ่า!!!

Fandom : Yuri on ice

Pairing : Phichit x Yuri

Warning : คัตสึกิ ยูริ เป็น เบต้า ใครต่อใครก็คิดแบบนั้น ทว่าความจริงแล้วเขาคือ โอเมก้า ที่ระวังตัวเองดีเป็นพิเศษต่างหากล่ะ และความลับก็ยังเป็นความลับต่อไป (?) แม้ว่ารูมเมทของเขาพิชิตจะเป็นถึง อัลฟ่า ก็เถอะ!!!


[5]

               

                การตื่นนอนแล้วพบมีมีบางคนกำลังกอดรัดเราเอาไว้ไม่ใช่เรื่องตลก ขณะเดียวกันก็ไม่โรแมนติกเหมือนพวกนวนิยายหรือหนังหลายๆเรื่องที่พี่มาริ สมัยยังเป็นสาวน้อย (?) กับอาจารย์มินาโกะสมัยยังเป็นสาวเป็นแส่ (?) เอาให้ดูเลยสักนิด

แม้เขาจะรู้สึกอบอุ่นใจจนเผลอยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูตอนหันไปเจอคนที่นอนกอดตนเองอยู่ แต่การถูกกอดรัดนานๆจนไม่สามรถจะขยับได้แม้เพียงนิด ต้องนอนนิ่งๆจนตัวชาไปหมดนี่ไม่ไหวเลยนะ

                ยูริเข้าใจความจริงในข้อนี้ในยามที่พยายามขยับตัวให้พ้นจากอ้อมกอดของอัลฟ่าหนุ่มที่ขี้เซาเป็นพิเศษ

โถ่ พิชิตคุง ผมเมื่อยนะครับ!

                ชายหนุ่มพายามขยับตัวดิ้นดุ๊กดิ้ก จนในที่สุดคนที่กอดเขาเอาไว้ก็ยอมลืมตาตื่น พิชิตที่หัวซุกอยู่บริเวณหน้าอกของเขาช้อนตาขึ้นมองพร้อมรอยยิ้มที่ทำเอาคนมองใบหน้าร้อนผ่าว

                “สวัสดีตอนเช้านะ ยูริ” เด็กหนุ่มว่าดวงตาเป็นประกาย คลายอ้อมกอดให้หลวมลงแต่ไม่ได้ยกแขนออกไป ยูริมองนาฬิกา เพราะยังไม่สายมากคนทั้งคู่จึงไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างใด

                แต่กระนั้นการให้นอนอืดอยู่บนที่นอน็ไม่ใช่นิสัยของเขาจริงๆนะ!

                “อรุณสวัสดิ์ครับ” เขาตอบรับ ขยับตัวให้นั่งบนที่นอน พิชิตยังคงซุกหน้าไว้ที่เอวของเขาคล้ายยังไม่อยากลุก ยูริจิ้มไปที่แก้มของเด็กหนุ่มพร้อมแย้มรอยยิ้ม

                “ลุกได้แล้วครับ”

                “อีกนิดนึงไม่ได้หรอ”             

                “ไม่ได้ครับ” ชายหนุ่มว่า น้ำเสียงเด็ดขาด

พิชิตต้องยอมลุกขึ้นมาในที่สุด เด็กหนุ่มเคลื่อนใบหน้าใกล้เข้ามา แตะริมฝีปากตนเองเข้ากับคนอายุมากกว่า ก่อนวิ่งหนีไปเข้าห้องน้ำโดยไม่รอให้คนที่ถูกฉวยโอกาสได้ตั้งสติและเริ่มโวยวาย

เรียกได้ว่ากว่าจะรู้ตัวว่าถูกเอาเปรียบ พิชิตก็เข้าห้องน้ำไปแล้ว

โอเมก้าหนุ่มล้มลงเอาหน้าซุกไปกับหมอนใบนุ่ม

ใจ เต้นแรงเกินไปนะ

                .

                .

                แบบนี้จะดีหรือเปล่านะ

ยูริมองตัวเองในกระจก ดวงตาสีน้ำตาลอมแดงฉายแววไม่มั่นใจก่อนที่จะเปล่งประกายกล้าอีกครั้งเมื่อรู้ดีว่าความกลัวที่จะไม่ได้รับการยอมรับนั้นน่ากลัวน้อยกว่าความกลัวที่ได้รับตอนถูกอัลฟ่าที่สิ้นสติจากกลิ่นฟีโรโมนของเขากระโจนเข้าใส่

                ตั้งแต่ที่เกิดเหตุการณ์ของพิชิตคุง ยูริก็คิดบางอย่างขึ้นมาได้

                หากว่าเขาไปฮีทต่อหน้าคนอื่นที่ไม่ใช่พิชิตล่ะ อีกฝ่ายจะอดทนต่อความทรมานมากพอที่จะไม่ทำอะไรเขาหรือเปล่า เขาจะไม่ถูกประทับตราที่ไม่เต็มใจแน่หรอ

                แน่นอน ยูริ ไว้ใจ พิชิต

                แต่ไม่ได้ไว้ใจอัลฟ่าคนอื่นๆ

                ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องน้ำหลังทำธุระเสร็จ ดวงตานั้นฉายแววประกายอย่างจริงจังในยามที่เอ่ยปากชวนเด็กหนุ่มที่กำลังแต่งตัว

                “วันนี้ไปซ้อมสายหน่อยเถอะ”

                “ได้สิครับ ว่าแต่ยูริเป็นอะไรหรือเปล่า” พิชิตถาม น้ำเสียงเป็นห่วงชัดเจน เจ้าของชื่อส่ายหน้ายิ้มๆ

                “มาลองคิดๆดูผมอยากใส่ปลอกคอเอาไว้น่ะ”

                “เพราะผมหรอ” เด็กหนุ่มอัลฟ่าหน้าเสียไปเล็กน้อย คนเป็นโอเมก้าขยับเข้าใกล้ พลางส่ายหน้าช้าๆ ดวงตานั้นฉายแววอ่อนโยนในยามที่จับมืออีกคนขึ้นมา

                “ถ้าผมกลัวพิชิตโตะคุงจริงๆ เมื่อคืนจะให้เข้าใกล้ขนาดนั้นหรอ” ยูริกล่าว ลังเลอยู่พักใหญ่ก่อนจะเอ่ยประโยคต่อมาด้วยใบหน้าที่ติดจะแดงเล็กน้อย

                “เอาไว้ใส่ตอนแข่งหรือออกไปข้างนอกน่ะ เผื่อว่าผมจะเกิดอาการฮีทกระทันหันอีกครั้ง พิชิตโตะคุงช่วยผมเลือกปลอกคอทีนะ”

                คนถูกคอให้เลือกปลอกคอให้ดวงตาเบิกกว้างจนชวนให้หัวเราะ พิชิตรู้สึกได้ถึงความดีใจของตนเองที่กำลังเอ่อล้นขึ้นมา เด็กหนุ่มบีบมือของคนอายุกว่าแน่น ขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิม พร้อมเอ่ยตอบรับอีกฝ่ายด้วยความยินดี

                “ได้สิ ผมจะเลือกให้ยูรินะ”

                จะเลือกให้สวยๆ เลือกให้คนมองรู้กันไปเลย ว่ายูริมีเจ้าของแล้ว เพียงแต่ยังไม่ได้ประทับตรา!

                .

                .

                .

                สนามฝึกซ้อมวันนี้ยังคงคึกคักเช่นเดิม หากแต่ทันทีที่ร่างสองร่างก้าวเข้ามาความคึกคัก เสียงพูดคุยก็แปรเปลี่ยนเป็นความเงียบ ทุกสายตาจับจ้องไปยังเด็กหนุ่มผู้คุ้นหน้าคร่าตาดีทั้งสองคน เพียงแต่หนึ่งในนั้นวันนี้แปลกไปจากทุกที

                คัตสึกิ ยูริ สวมปลอกคอ!

                ปลอกคอสีดำสนิทตัดกับสีผิวแต่กลืนกันกับสีผมที่ปกปิดต้นคอขาวนั้นเห็นได้ชัดเจนแม้ว่าจะอยู่ไกล เซเลสติโน่ดูไม่ได้แปลกใจเลยสักนิด ซ้ำยังพยักหน้าเป็นเชิงว่ายูริคิดถูกแล้วที่สวมปลอกคอเอาไว้เพื่อป้องกันตัวเอง

                “เดี๋ยวสิ นายไม่ได้เป็นเบต้าหรอกหรอ” หนึ่งในนักกีฬาที่คุ้นเคยกับยูริดีค่อนข้างแปลกใจ เขาเป็นอัลฟ่าหากแต่กลับไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อยว่ายูริแท้จริงแล้วไม่ใช่เบต้า

                ชายหนุ่มพยักหน้า ท่าทางกังวลใจฉายออกมาเล็กน้อย ยูริกลัวที่จะโดนสายตาดูถูกและถ้อยคำร้ายกาจจากหลายคนที่ไม่ชอบโอเมก้า

                “สุดยอดเลย!” หากแต่คนตรงหน้าไม่ใช่แบบนั้น เขาจับไหล่ของชายหนุ่มเอาไว้แน่น ท่าทางตื่นเต้นแบบสุดๆ

                “นายเก็บเป็นความลับมาได้ตลอด แถมยังสามารถเป็นนักกีฬาตัวท็อปของประเทศได้อีก!

                อีกฝ่ายดูจริงใจ ไม่ได้โกหก ยูริโล่งใจจนเผลอถอนหายใจออกมาแล้วยิ้มกว้าง เพราะวันนี้ไม่ได้กินยาลดฟีโรโมนมา แม้จะไม่ได้อยู่ในช่วงฮีทหากแต่กลิ่นหอมจางๆก็พอที่จะดึงดูดให้เจ้าตัวดูมีเสน่ห์สมเป็นโอเมก้ามากยิ่งขึ้น

                จากที่มีเสน่ห์อยู่แล้ว ก็น่าเข้าหามากขึ้นไปอีก

                หลายคนที่กำลังซ้อมลอบมองแผ่นหลังบางงเงียบๆ แต่บางคนก็เลือกที่จะเข้าหาไปพูดคุย ส่วนหนึ่งพวกเขามักเข้าหายูริอยู่แล้วด้วย ชายหนุ่มจึงไม่ได้แปลกใจอะไรที่หลายคนเข้ามาชวนคุย แม้จะประหม่าและกังวลค่อนข้างมาก

ดูเหมือนว่าเรื่องที่เขาเป็นโอเมก้า คนในที่นี้จะรับได้และไม่ได้ต่อต้านอะไร

หากแต่ไม่ทันไร เด็กหนุ่มอัลฟ่าที่อยู่ข้างๆก็เดินเข้ามาโอบไหล่และชวนยูริพูดคุยอย่างสนิทสนมเสียก่อน

                ถ้าได้ลองสังเกตดูดีๆจะเห็นว่าปลอกคอของ คัตสึกิ ยูริ เป็นแบบพิเศษ เหมือนว่าจะเป็นปลอกคอแบบเหล็กที่ห่อเอาไว้ด้วยผ้าสีดำอีกที ไม่ว่าจะโดนอัลฟ่าคุ้มคลั่งพยายามกระชากออกมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้ การจะเอาปลอกคอออกเพื่อประทับตราความเป็นเจ้าของได้จะต้องมีกุญแจไขถึงจะสามารถแกะออกได้

และวันนี้ที่คอของ พิชิต จุฬานนท์ ที่เดิมว่างเปล่า ก็มีบางอย่างห้อยอยู่

                สายโซ่สีเงินเส้นบางที่มีจี้เป็นลูกกุญแจขนาดไม่ใหญ่มากนัก

                แม้จะไม่ได้พูดออกมาตรงๆแต่การกระทำนั้นก็ชัดเจน

                ซึ่งแน่นอนว่าเจ้าคนที่ถูกประกาศความเป็นเจ้าของนั้นดูท่าทางไม่ได้รับรู้เรื่องอะไรด้วยเลย นอกจากคิดว่าหนุ่มอัลฟ่าเข้ามาอ้อนขอถ่ายรูปด้วยเพื่ออัพเดทชีวิตลงในโลกโซเชียลแล้ว ก็ไม่ได้มีท่าทางจะผลักออกเลยสักนิด

                บรรดาคนที่ลอบมองอยู่ถอนหายใจ

                ลำพังตอนที่เข้าใจว่าเป็นเบต้า เซเลสติโน่ โค้ชของอีกฝ่ายก็หวงและกันท่าคนที่เข้ามาอย่างหนักหน่วง ไม่รู้ว่าตอนนี้ที่เฉลยว่าตนเองเป็นโอเมก้า เซเลสติโน่จะกรีดกันคนอื่นๆไม่ให้เข้าใกล้ยูริขนาดไหนกัน

                ไม่ใช่แค่เซเลสติโน่

                แต่อัลฟ่าหนุ่มจากไทยนั่นก็หวงน่าดูเลย

                โอกาสเข้าหาคงน้อยลงเสียแล้วล่ะ!

               

               

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------
ฮื่อ ม่าชอบคู่นี้มากเลยค่ะ //////
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น