shot fic Yuri on ice #allYuri

ตอนที่ 3 : รูมเมทผมเป็นอัลฟ่า03 #chuchuyuri

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    4 ธ.ค. 60

รูมเมทผมเป็นอัลฟ่า!!!

Fandom : Yuri on ice

Pairing : Phichit x Yuri

Warning : คัตสึกิ ยูริ เป็น เบต้า ใครต่อใครก็คิดแบบนั้น ทว่าความจริงแล้วเขาคือ โอเมก้า ที่ระวังตัวเองดีเป็นพิเศษต่างหากล่ะ และความลับก็ยังเป็นความลับต่อไป (?) แม้ว่ารูมเมทของเขาพิชิตจะเป็นถึง อัลฟ่า ก็เถอะ!!!


[3]

 

 

เช้าวันนี้ยูริรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีอย่างแปลกประหลาด ร่างกายรู้สึกเหนื่อยล้าราวกับจะบอกว่าเขาไม่พร้อมทำงานหนักในตอนนี้นะ ทั้งๆที่เมื่อวานเขาก็ไม่ได้ซ้อมสเก็ตหนักหนาอะไร เพราะรู้ว่าวันนี้จะพาพิชิตหาของกินทั้งวันเลยไม่อยากฝืนให้ตัวเองเหนื่อย

แต่ก็ดันเหนื่อยจริงๆนะ

นักกีฬาชาวญี่ปุ่นส่ายหัวช้าๆขณะที่ล้างหน้าล้างตา เขาคิดว่าตัวเองคงแค่นอนหลับน้อยไปก็เป็นได้ คงเพราะว่าเป็นพวกระแวงอยู่เสมอนั่นแหละ ถึงได้ไม่ยอมหลับเมื่อมีอัลฟ่าอยู่ใกล้ๆ แม้อัลฟ่าคนนั้นจะเป็นอัลฟ่าเด็กอย่างพิชิตก็ตาม

แม้สมองจะบอกว่าไว้ใจ แต่ร่างกายกลับยังหวาดระแวง

สมัยที่เขายังเป็นเด็ก ทั้งๆที่ตอนนั้นยูริเด็กเกินกว่าที่จะมีอาการฮีท แต่ฟีโรโมนของเขากลับแรงกว่าโอเมก้าทั่วไปมาก มันเป็นความผิดปกติทางพันธุกรรมซึ่งเขาไม่เข้าใจนัก จนในช่วงอายุสิบสองฟีโรโมนของยูริก็ดึงดูดให้อัลฟ่าเข้าหาจนได้ เขาเกือบถูกประทับรอยกัดแต่โชคดีที่ถูกคนรู้จักช่วยเอาไว้ได้

หลังจากนั้นผู้เป็นพี่สาวข้างบ้านที่เป็นอัลฟ่าก็คอยใช้กลิ่นของเธอกลบกลิ่นโอเมก้าของเขาเอาไว้ตลอด เธอไม่ได้ประทับรอยให้เขาแต่ชอบที่จะใช้มือจับและจูบที่บริเวณต้นคอ แน่นอนว่าเธอหยุดทำมันทันทีเมื่อยูริอายุสิบห้า โตพอที่จะรู้จักการป้องกันตัวเองแล้ว

“พิชิตโตะคุง ห้องน้ำว่างแล้วนะ” เขาเอ่ยบอกกับเด็กหนุ่มที่กำลังแชทกับเพื่อนด้วยท่าทางจริงจัง พลางยิ้มอย่างอ่อนใจให้เล้กน้อยเมื่อพิชิตเข้ามาใกล้เขาแล้วทำจมูกฟุดฟิด

“ยูริหอมขึ้นรึเปล่า”

“หา ไม่มีกลิ่นอะไรสักหน่อย คิดมากจัง” ยูริเอ่ยตอบ หัวเราะกลบเกลื่อนพลางดันหลังคนอายุน้อยกว่าให้เข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว

เมื่ออยู่ในห้องนอนเพียงคนเดียว นักกีฬาชาวญี่ปุ่นจึงไม่รอช้า นำยาลดกลิ่นฟีโรโมนในใต้เตียงของตัวเองออกมากินทันที พร้อมเก็บซ่อนเอาไว้ที่เดิมอย่างรวดเร็ว

ยูริถอนหายใจขณะเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาภาวนาอยู่ลึกๆว่าขอให้วันนี้อย่ามีเรื่องอะไรไม่ดีเกิดขึ้นเลยเถอะ!

.

.

.

“หวาวววว น่ากินจัง” พิชิตร้องอุทานออกมาท่าทางตื่นเต้น แววตาของเด็กหนุ่มชาวไทยเปล่งประกายสดใสในยามที่มองของหวานเบื้องหน้าตนเอง อดไม่ได้ที่จะกดถ่ายรูปแล้วอัพลงไอจีอย่างรวดเร็วก่อนจะเริ่มลงมือจัดการกับขนมหวานตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

“อ่ะ จะว่าไป” เด็กหนุ่มหยุดชะงักไปอย่างคนคิดได้ “ขอไอจีของยูริหน่อยสิ เล่นหรือเปล่า”

ถามไปพร้อมกันนั้นก็เปิดโทรศัพท์ของยูริแล้วจัดการเองอย่างเสร็จสรรพ ทำเอาคนถูกถามอดไม่ได้ที่จะยื่นมือปีหัวอีกฝ่ายอย่างหมั่นเขี้ยว

“ถ้าเอาไปจัดการเองแบบนั้นแล้ว จะมาขอทำไมครับ”

“ฮะฮะ” คนถูกว่าหัวเราะ ไม่มีท่าทางสำนึกผิดเพราะรู้อยู่แล้วว่ายูริไม่ได้โกรธตนเองอย่างจริงจังนัก พิชิตตักขนมหวานสีสวยขึ้นมา หันมาจ่อปากอีกคนนิ่ง “อ้าม!

“พิชิตโตะคุง” คนอายุมากกว่าหน้าแดงแจ๋ การถูกป้อนขนมเป็นเด็กๆแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะชินเสียหน่อย ยิ่งเขาและพิชิตเป็นผู้ชายทั้งคู่ด้ยแล้วมันไม่แปลกหรือไง

“กินสิยูริ ผมป้อนเชียวนะ”

แต่พอเจอท่าทางใสซื่อและน้ำเสียงอ้อนๆนั่นแล้ว นักกีฬาชาวญี่ปุ่นก็รู้สึกยอมแพ้อย่างช่วยไม่ได้ เขาขยับเข้าใกล้ยอมกินสิ่งที่พิชิตป้อนแต่โดยดี

แชะ

!!!” โดยไม่ทันตั้งตัว พิชิตก็ใช้ความรวดเร็วอัพโหลดภาพเขาลงไอจีไปเสียแล้ว พร้อมติดแท็กครบเสร็จสรรพ

“ยูริน่ารักมากเลย”

“พิชิตโตะคุง!” คนอายุมากกว่านึกอยากดุ แต่ก็ดุไม่ออก สุดท้ายแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจงอนๆ คนถูกงอนก็ต้องตามง้อด้วยขนมไปตามระเบียบนั่นแหละ

สรุปแล้ววันทั้งวันนอกจากร้านอาหาร ร้านขนมคนทั้งคู่ก็แทบไม่ได้ไปที่อื่นอีกเลย ยูริขมวดคิ้วแน่นบ่นว่าน้ำหนักจะขึ้นและโดนเซเลสติโน่ว่า จนพิชิตผู้รู้สึกผิดและกลัวว่าครั้งหน้าจะไม่มีเพื่อนพากินอาสาว่าจะออกกำลังกายเพื่อลดน้ำหนักเป็นเพื่อน

“แล้ว อาทิตย์หน้าเราไปกินที่ไหนต่อดีนะ”

แค่เพียงถึงห้องไม่ทันดี พิชิตก็เอ่ยถามด้วยความสนใจ ทำเอาคนที่เพิ่งบ่นว่าน้ำหนักขึ้นรู้สึกเหนื่อยใจ เขาว่าพิชิตกินเยอะไปนะ

“ไปหาร้านอาหารไทยกินกันไหม เหมือนว่าในรีวิวจะมีนะ”

ยูริทำท่าครุ่นคิด แต่พอคิดว่าเขาเองก็ยังไม่เคยกินอาหารไทยเหมือนกันจึงพยักหน้าตกลงแทบจะทันที เมื่อตกลงกันได้แบบนั้นต่างคนก็ต่างแยกย้ายเข้ามุมของตัวเองเพื่อผ่อนคลาย

แต่ยูริพบว่าร่างกายของเขามันกำลังรู้สึกแปลกๆ

มันร้อนและต้องการ

ฮีท!

ทำไมเป็นตอนนี้ล่ะ เป็นตอนนี้ได้ยังไง!!!    

นักกีฬาชาวญี่ปุ่นตัวสั่น เขารู้สึกร้อนไปทั้งตัว พร้อมกันนั้นความอัดอั้นที่บริเวณส่วนอ่อนไหวก็เพิ่มมากขึ้นแม้ว่าจะไม่ทันทำอะไรกับมัน ยูริใจเต้นแรงตามอุณภูมิของร่างกายที่สูงขึ้นอย่างกระทันหัน

ไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้กับเขามาก่อน การที่ฮีทก่อนถึงช่วงเวลากำหนดเนี่ยไม่เคยเลยจริงๆ!

มองดวงหน้าของพิชิต อัลฟ่าหนุ่มดูเหมือนจะได้รับผลกระทบไม่น้อย

“ยูริ” น้ำเสียงของนักกีฬาชาวไทยฟังดูเหม่อลอย “ไม่ใช่ว่าเป็นเบต้าหรอกหรอ

เจ้าของชื่อเบิกตากว้าง เขารู้ว่าฟีโรโมนตัวเองส่งผลกับพิชิตแน่ๆ ดวงตากลมมองไปยังห้องน้ำ น่าจะใช้ซ่อนตัวได้อยู่ ยูริขยับตัวถอยห่างจากเด็กหนุ่มอัลฟ่า หากแต่ช้าเกินไป เพราะเมื่อรู้ตัวอีกทีพิชิตก็ครอ่มทับพร้อมกดไหล่ทั้งสองข้างของเขาเอาไว้เสียแล้ว

“พิชิตโตะคุง!

 

               

                วินาทีนั้นรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนบ้า อยู่ๆกลิ่นตัวของยูริก็หอมมากขึ้นอย่างกระทันหัน ทำให้พิชิตรู้สึกอยากจะกอดรัดอีกฝ่ายให้แน่นและฝังรอยกัดเอาไว้ที่หลังคอ อยากจะทำหลายๆอย่างกับยูริ อยากจะทำให้ท้อง!

แต่ที่เลวร้ายกว่านั้นคือสิ่งหนึ่งที่เพิ่มเข้ามากลับเป็นความต้องการที่พุ่งขึ้นสูงอย่างร้ายกาจ

                สัญชาตญาณบอกพิชิตว่านี่คือกลิ่นฟีโรโมนของโอเมก้าในช่วงฮีท เขาเชื่อมั่นในทันทีว่ายูริคือโอเมก้าไม่ใช่เบต้า แต่ทั้งๆอย่างนั้น เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่มีใครรู้หรือเอะใจในเรื่องนี้เลย

                ตัวเขาที่อยู่กับยูริมาตลอดห้าเดือนไม่เคยสังเกตได้ยังไงนะ

                สมองของนักกีฬาชาวไทยเบลอไปหมดในยามที่กระโจนเข้ากดไหล่เพื่อนร่วมห้องเอาไว้อย่างแรงจนอีกฝ่ายหงายท้อง หลังกระแทกเข้ากับพื้น หนังสือหรือข้าวของบริเวณใกล้เคียงที่ถูกแรงกระแทกกระจายออกไป เขาโน้มหน้าลงไปหวังประทับรอยกัดที่หลังคอขาว ยูริดิ้นรนขัดขืน แม้ร่างกายของอีกฝ่ายจะปวกเปียกและดูว่าจะเต็มไปด้วยความต้องการหากแต่ว่ายังคงสติดีทุกประการ

พิชิตอยากหยุด

เขารู้ว่ายูริหวาดกลัวเขาเข้าแล้ว ดูจากสีหน้านั้น แต่เด็กหนุ่มหยุดไม่ได้ คล้ายกับว่าสัญชาตญาณมันสั่งให้เขาทำ กลิ่นของเพื่อนร่วมห้องอบอวลไปหมด เป็นกลิ่นที่ทำให้ลำคอแห้งผากและร้อนผ่าว เคยรู้เหมือนกันว่าฟีโรโมนของโอเมก้าตอนฮีทจะส่งผลให้อัลฟ่าฮีทตามไปด้วย

นี่เป็นครั้งแรกที่พิชิตเข้าใจถึงคำว่าทรมานจากอาการฮีท

ความร้อนผ่าวของร่างกาย กลิ่นที่ชวนให้รู้สึกว่าต้องการ ต้องการจนอยู่เหนือเหตุผลทั้งหมดทั้งมวล

มันเป็นครั้งแรกที่เขาถูกโอเมก้าที่กำลังฮีทดึงดูด เพราะอะไรกันเพราะเขาโตแล้วหรอ

ถ้าอย่างนั้น เขาจะยังสามารถอยู่กับยูริต่อไปได้หรือเปล่านะ ยูริจะขอให้เซเลสติโน่ย้ายตัวเองออกไปจากห้องนี้ไหม เขาจะยังคุยกับยูริได้หรือเปล่า

ทั้งที่ร่างกายร้อนรุ่มและในสมองมีเพียงสัญชาตญาณแต่การคิดถึงยูริในเวลาแบบนี้ทำให้พิชิตพอมีสติขึ้นมาบ้าง

อย่างยากลำบากเขาหยุดตัวเองเอาไว้ได้

มองสบกับดวงตาของยูริที่อยู่เบื้องล่างตัวเองนิ่งงันก่อนจะถอยห่างออกมา เด็กหนุ่มพยายามกลั้นความรู้สึกที่อยากกระโจนเข้าใส่ เขาทำได้สำเร็จแม้จะทรมานมากพอสมควร

ชี้มือไปทางห้องน้ำเป็นเชิงให้อีกฝ่ายเข้าไป

“ยูริอย่าลืมล็อกห้องนะ

พูดออกไปแบบนั้น พร้อมเบือนหน้าหนี เขาไม่กล้ามองหน้าเพื่อนร่วมห้องที่วิ่งผ่านตัวเองไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ได้ยินเสียงปิดประตูอย่างแรงและเปิดฝักบัวดังเล็ดลอดออกมาแผ่วเบา

พิชิตลังเล

ควรจะออกจากห้องนี้ไปไหม เผื่อว่าบางทีสัญชาติญาณจะสั่งให้เขากระโจนเข้าใส่ยูริอีก แต่พอลองคิดดูอีกที หากว่าเขาออกไปแล้วมีอัลฟ่าตัวอื่นถูกดึงดูดเข้ามาแทนล่ะ

แม้ตอนนี้ยูริจะเปิดน้ำเสียงดังแต่เขาก็รู้ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไร

เรื่องแบบนี้ไม่ใช่ความลับ

มันคล้ายกับบทเรียนที่อาจารย์สอนให้เด็กในวิชาสุขศึกษานั่นแหละ

ในห้องน้ำมียูริที่ส่งเสียงครางออกมาอย่างทรมาณ ในห้องเองก็มีแต่กลิ่นฟีโรโมนเต็มไปหมด

นี่มันเป็นการทดสอบความอดทนกันชัดๆ บางทีพิชิตก็อยากจะถามอัลฟ่าคนอื่นๆเหมือนกันนะว่าพวกเขาผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาได้ยังไง

เด็กหนุ่มเอนตัวพิงกำแพง ถอนหายใจให้กับส่วนอ่อนไหวของตนที่ยังคงไม่สงบดี มันคงจะสงบได้อยู่หรอกในห้องที่กลิ่นของยูริอบอวลมากขนาดนี้ เขาลังเลเล็กน้อยมองไปยังบานประตูห้องน้ำ คิดว่าอีกนานยูริถึงจะเปิดออกมา

แม้จะละอายใจและรู้สึกผิดต่ออีกคน

แต่พิชิตคิดว่าเพื่อแน่ใจว่าตัวเองจะไม่สติหลุดเข้าไปทำอะไรอีกคนที่อยู่ข้างในห้องน้ำ

เขาควรจะจัดการตัวเองเสียหน่อย

.

.

.

.

ล่วงเลยไปเกือบเที่ยงคืน ยูริยังไม่ออกมาจากห้องน้ำเสียที ปกติช่วงฮีทของโอเมก้าที่พิชิตเคยเรียนมาเขาพบว่ามันยาวนานจริงๆ แต่ว่าเสียงของยูริน่ะเงียบไปแล้ว อีกฝ่ายจะเป็นอะไรหรือเปล่านะ

เด็กหนุ่มลองผลักประตูห้องน้ำดู เขาพบว่ามันถูกเปิดออกได้อย่างง่ายดาย

จะว่าไปกลอนมันเสียนี่นา

ที่บอกให้ยูริล็อกห้องน่ะมันเหมือนการแกล้งกันเลยแฮะ

ขอบคุณตัวเองที่มีความอดทนอย่างดีเยี่ยม ส่วนหนึ่งแล้วพิชิตยอมรับว่าเพราะเขาอายุยังน้อย ตามที่เรียนมา อัลฟ่าที่จะถูกโอเมก้าดึงดูดจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้นั้นจะต้องมีอายุสิบแปดปีขึ้นไป

หมายความว่า

เขาจะอยู่กับยูริได้อีกไม่นานหรือเปล่านะ

“ยูริ!!!

อัลฟ่าหนุ่มร้องเสียหลง เมื่อพบว่าเพื่อนร่วมห้องนอนนิ่งไม่ไหวติ่งอยู่ใต้ฝักบัวที่เปิดเอาไว้อย่างเย็นเฉียบ พิชิตสืบเท้าก้าวเข้าหา อุ้มอีกคนมาไว้แนบอก

เขาพบว่ายูริแค่เหนื่อยจนหลับไป เด็กหนุ่มพยายามไม่มองต้นขาขาวผ่องที่เปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิดของคนอายุมากกว่า เขาอุ้มยูริออกมา ใช้ความอดทนในการเปลี่ยนเสื้อผ้าให้โดยพยายามเมินลำคอที่ว่างเปล่าไร้สิ่งป้องกันนั้น

เช็ดตัวให้ด้วยน้ำอุ่นสองสามรอบ ใบหน้าซีดเผือดและริมฝีปากที่เป็นสีม่วงคล้ำอย่างคนหนาวจัดของยูริก็กลับมาเป็นปกติ รูมเมทชาวญี่ปุ่นยังคงไม่ได้สติ

พิชิตถอนหายใจ เขากุมมืออีกฝ่ายเอาไว้

หวังให้เวลายืดออกไปยาวนานกว่านี้หน่อย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น