Fic Harry potter : Re Life SB/HP (Yaoi)

ตอนที่ 43 : บทที่สามสิบห้า พลังเวทมนต์ที่สูงส่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 327 ครั้ง
    30 ก.ค. 59

เพราะตอนนี้ไรท์ต้องฆ่าที่รักของตัวเอง(?)ดังนั้นแล้วมันจึงสั้นนิดนึงค่ะ


บทที่สามสิบห้า พลังเวทมนต์ที่สูงส่ง

 

                เวทมนตร์อยู่ในระดับที่สูงมาก คือข้อสรุปเดียวที่โวลเดอมอร์รับรู้หลังจากปะทะมือกับแฮร์รี่ เด็กชายในคำทำนายที่จะมาเป็นผู้ปราบเขา เจ้าแห่งศาสตร์มืดไม่แน่ใจนักว่าอีกฝ่ายรู้เรื่องฮอร์ครักซ์ของเขาได้อย่างไร แถมยังเลือกเวลาทำลายได้อย่างเหมาะสมเสียด้วย ความเจ็บปวดจากการที่วิญญาณของตัวเองถูกทำลายทำให้โวลเดอมอร์เกือบเสียท่า

ก็แค่เกือบเพราะเขาเองก็ผ่านการต่อสู้มาเยอะกว่าจะได้มายืนอยู่ที่จุดนี้

“เป็นผู้พิชิตจอมมารแห่งศาสตร์มืด ทั้งๆที่ตัวเองก็ใช้ศาสตร์มืด” เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “มันไม่ขัดแย้งกันไปหน่อยรึ แฮร์รี่ พอตเตอร์”

เพราะเวทมนตร์ที่มีอานุภาพของทั้งคู่เชื่อมต่อกันอยู่ เหล่าผู้คนที่อยู่โดยรอบจึงโดนผลกระทบไปด้วย แรงสะท้อนจากเวทมตร์ทำให้ไม่มีใครเข้ามาใกล้พวกเขาได้มากนัก ทำได้เพียงยืนอยู่รอบๆเท่านั้น

                “มันไม่เห็นจะย้อนแย้งตรงไหนเลยนี่ครับ ศาสตร์มืดเองก็เป็นเวทมนตร์ชนิดหนึ่ง ทำไมผมจะใช้มันไม่ได้กันล่ะ” น้ำเสียงหวานที่ยังไม่แตกหนุ่มดีเอ่ยตอบกลับมาอย่างมีเหตุผล โวลเดอมอร์หัวเราะ

“แต่ยังไง พวกที่ใช้ศาสตร์มืดก็ถูกปฏิเสธจากโลกเวทมนตร์อยู่ดี”

“นั่นเพราะพวกเขาใช้ศาสตร์มืดไปในทางที่ผิดยังไงล่ะ เพราะอย่างนั้นผู้คนเลยหวาดกลัว หากว่าศาสตร์มืดถูกนำมาใช้อย่างมีประโยชน์ล่ะก็ พวกผู้คนก็จะเปลี่ยนความคิดใหม่” แฮร์รี่แย้ง “คุณเองที่ไล่ฆ่าพวกมักเกิ้ลกับพวกเลือดผสมโดยศาสร์มืดก็ถือว่าใช้วิธีการที่ผิดเช่นกันนะทอม มาร์โวโล่ ริดเดิ้ล!

“อย่า ได้ มา เรียก ชื่อ นั้น!” โวลเดอมอร์ตระโกนเสียงดัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาเกลียดชื่อของตัวเอง ชื่อที่ได้มาจากพ่อมักเกิ้ล

“ผมจะเรียกครับ” เด็กชายดูจะไม่สนใจแม้แต่น้อย หากเป็นคนอื่นถ้าถูกโกรธเช่นนี้คงต้องร้องขอชีวิตไปแล้วแน่นอน “และผมจะบอกคุณเอาไว้ว่าผมก็รู้จักคนแบบเดียวกับคุณ เขามีชีวิตที่คล้ายกับคุณแต่ทั้งอย่างนั้นเส้นทางที่เขาเลือกกฃลับต่างออกไป ในขณะที่คุณเลือกใช้ศาสตร์มืดในการฆ่าฟัน คนคนนั้นกลับใช้มันในการปกป้อง!

แฮร์รี่กำลังพูดถึงสเนป อาจรย์สอนวิชาปรุงยาที่รักลิลี่ คุณแม่ในชีวิตที่แล้วของเขามาโดยตลอด สเนปคล้ายกับทอม เขามีพ่อมักเกิ้ลที่นิสัยเลวร้าย มีแม่เป็นแม่มดที่หลงผิดไปรักคนที่นิสัยไม่ดี เป็นคนที่มีเวทมนต์เสียเปล่าอย่างมาก สเนปชอบใช้ศาสตร์มืดแต่ไม่เคยใช้ทำร้ายใคร สเนปไม่เคยคิดจะเป็นผู้เสพความตายหากไม่ใช่เพราะถูกลิลี่แม่ปฏิเสธ แต่สุดท้ายชายหนุ่มก็ยังคิดได้และเปลี่ยนข้าง เขาคงไม่มีวันกลับเป็นผู้เสพความตายอีกครั้งแน่ถ้าไม่ต้องเป็นสายให้แก่ดัมเบิลดอร์เพื่อปกป้องเขาเพื่อลิลี่

สเนปอาจเป็นคนที่เห็นแก่ตัวจนน่าเกลียด แต่เหตุผลของความเห็นแก่ตัวของเขาก็ทำให้ที่สุดแล้วแฮร์รี่เกลียดคนเช่นนี้ไม่ลง สเนปคือคนที่แฮร์รี่อยากจะต่อยสักทีแต่ในขณะเดียวกันก็อยากจะกอดแน่นๆและพูดขอบคุณ

“เด็กอย่างแกจะเข้าใจอะไร!!!” โวลเดอมอร์ตะคอกเสียงดัง ความรุนแรงของคาถาเริ่มเพิ่มพูนเข้าไปอีก เหล่าผู้เสพความตายหลายคนมองหน้ากัน พวกเขาคิดจะเล่นงานทันทีที่แฮร์รี่พลาดพลั้ง

“เข้าใจสิ” เด็กชายว่า เพราะว่าเขาเองก็เคยเป็นพวกเลือดผสมมาเหมือนกัน ต้องเติบโตขึ้นมาในบ้านที่มีมักเกิ้ลแย่ๆ ต้องโดนผู้อื่นหวาดกลัว โดนเข้าใจผิด แต่เขาก็ได้เลือกเส้นทางที่ไม่ทำให้ใครบาดเจ็บและไม่เคยโทษใครเช่นเดียวกับคนตรงหน้า

ถ้าตัวเองต้องเจ็บ ก็ต้องโทษตัวเองไม่ใช่หรือไง

                “เข้าใจดีเลยล่ะ ความรู้สึกที่โกรธและเกลียดน่ะ”ทั้งความรู้สึก น้อยใจและอิจฉานั่นก็ด้วย แฮร์รี่กำไม้กายสิทธิ์ให้แน่นยิ่งขึ้น ใกล้แล้ว อีกนิดเดียว อีกนิดเดียวเท่านั้น เด็กชายคิด พร้อมๆกับเสียงแตกร้าวของไม้กายสิทธิ์ของคนทั้งคู่

“อะวาดา เคดาฟรา / อะวาดา เคดาฟรา” สองเสียงประสานดังลั่น

 

                ลูเซียสและนาซิสซาร์พร้อมด้วยดัมเบิลดอร์กับสองสามีภรรยาพอตเตอร์ ปรากฏตัวขึ้นที่บ้านหลักตระกูลพอตเตอร์ท่ามกลางความแปลกใจของเจมส์ สเนปและรีมัส

“แม่ พ่อ ศาสตราจารย์คุณ คุณพาพ่อกับแม่มาได้อย่างไร ไหนบอกว่าเขตุของพวกผู้เสพความตายมีการลงเวทมนตร์พิเศษที่ไม่อนุญาตให้คนที่ไม่มีตรามารเข้าไปได้ยังไงล่ะครับ” เจมส์กล่าวถามท่าทางแปลกใจแม้ว่าจะยังคงกอดพ่อกับแม่เอาไว้อยู่ก็ตาม เด็กหนุ่มดูท่าทางโล่งอกมากเม่อเห็นว่าคนทั้งคู่ยังคงปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน

“นั่นเพราะว่าถูกเชิญเข้าไปโดยคนในอย่างไรล่ะ ไม่อย่างนั้นพ่อกับแม่เธอก็คงเข้าไปไม่ได้เหมือนกัน” นาซิสซาร์อธิบาย ทั้งหมดมองไปยังแขนที่เกลี้ยงเกลาของเธออย่างแปลกใจ

“เปล่า ฉันไม่มีตรามารหรอก” หญิงสาวว่า “แต่ฉันถูกน้องชายของเธอเจรจ่าอรองอะไรนิดหน่อยและฉันคิดว่าหากเลือกอยู่ข้างเดียวกับเขามัน่อมส่งผลดีกว่าต่อครอบครัวของฉัน”

“งั้น” สเนปมองไปทางลูกเซียส

“ใช่ เป็นตราของฉันเอง” ลูเซียสกล่าวพลางเปิดตรามารที่ท้องแขนให้ดู “แต่ก็แปลกที่น้องของเธอดันเข้าไปได้ง่ายๆ ทั้งที่เขาไม่มีตรามาร ขนาดศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ยังเข้าไปไม่ได้แท้ๆ” ชายหนุ่มทั้งแปลกใจ ทั้งประหลาดใจ วินาทีที่เห็นร่างเล็กๆน้องชายของเจมส์ พอตเตอร์ที่เดินเข้าไปหาโวลเดอมอร์อย่างไม่เกรงกลัวและไม่เหน็ดเหนื่อย ราวกับว่าคาถาที่ลงเอาไว้กันคนนอกไม่สามารถทำอะไรเด็กคนนั้นได้เลยแม้แต่น้อย

“เด็กคนนั้นมีพรสวรรค์สูงมาก” ดัมเบิลดอร์กล่าว หลีกเลี่ยงที่จะพูดว่าแฮร์รี่เป็นวิญญาณที่หลุดมาจากอนาคต “และมีพลังเวทมนต์ที่ยิ่งใหญ่ ครั้งหนึ่งฉันเห็นเขาสามารถหายตัวได้ทั้งๆที่ในฮอกวอตส์มีคาถาป้องกันการหายตัว”

แน่นอนว่าครั้งแรกเขาก็แทบไม่อยากเชื่อเช่นกันว่าจะมีเรื่องเช่นนี้ ดัมเบิลดอร์จึงเลือกที่จะเงียบแล้วเฝ้าตามดูแฮร์รี่อยู่ห่างๆโดยไม่ได้บอกเจ้าตัว ดังนั้นเมื่ออีกฝ่ายยอมเปิดเผยตัวตนจริงๆให้ได้รับรู้ ดัมเบิลดอร์จึงเลิกแปลกใจ

“เดี๋ยวก่อน จะบอกว่าแฮร์รี่อยู่ภายในนั้นกับโวลเดอมอร์เพียงลำพังหรอฮะ” รีมัสที่นึกบางอย่างได้เอ่ยถาม เจมส์และสเนปมีท่าทีเป็นกังวลขึ้นมาทันที

“คุณจะช่วยพาเราไปที่นั่นได้ไหม” เจมส์เอ่ยถามลูเซียส วินาทีนี้เขาไม่สนแล้วว่าใครจะเคยเป็นผู้เสพความตายมาก่อนหรือไม่เพราะชีวิตของน้องชายเขากำลังตกอยู่ในอันตราย ลูเซียส มัลฟอยมีท่าทางครุ่นคิดหากแต่นาร์ซิสซาร์กลับดึงแขนชายหนุ่มอย่างร้องขอ ลูเซียสครุ่นคิด ดูเหมือนว่าคนรักของเขาจะตัดสินใจหลายๆเรื่องได้อย่างถูกต้องมาโดยตลอด ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าตกลง

 

“ทีนี้เราจะไปหาแฮอร์รี่ได้หรือยัง” ซีเรียสเอ่ยถามน้องชายที่ทำหน้าตาเคร่งเครียด เรกูลัสมองท้องแขนที่เคยมีตรามารก่อนจะกล่าวแก่พี่ชายอย่างจำยอม

                “คิดว่าไม่ได้ครับ เราไม่มีตรามาร ไม่สามารถเข้าไปในที่อยู่ของพวกผู้เสพความตายได้” เด็กหนุ่มครุ่นคิดเล็กน้อยด้วยท่าทางจริงจัง “แต่เราอาจจะกลับไปที่บ้านของแฮร์รี่ก่อนก็ได้ เผื่อว่าเพื่อนของพี่จะมีวิธีอะไรดีๆ”

                “นั่นสินะ” ซีเรียสเห็นด้วยทุกประการกับเรกูลัส ดังนั้นแม้จะเป็นห่วงแฮร์รี่ยังไง เขาก็ตัดสินใจไปหาเจมส์เผื่อปรึกษาเสียก่อนและแน่นอนว่าช่างบังเอิญที่เจมส์กำลังจะให้ลูเซียสพาเข้าที่อยู่ของพวกผู้เสพความตายพอดี ทั้งหมดจึงไปด้วยกันในทีเดียว

 

                ผลการการร่ายคำสาปพิฆาตออกไปพร้อมกัน ส่งผลให้โวลเดอมอร์ที่วิญญาณไม่สมบูรณ์นั้นพลาดท่าและพ่ายแพ้ไปในที่สุด แฮร์รี่เองก็ใช่ว่าจะชนะได้อย่าสวยงาม เพราะการที่จู่ๆโวลเดอมอร์ก็ล้มลงไปกลายเป็นเพียงร่างที่ไร้วิญญาณส่งผลให้คาถาทั้งหมดย้อนกลับมาสู่ตัว แรงกระแทกจากคาถานั้นไม่เบาเลย มันส่งผลให้เด็กชายปลิวออกไปกระแทกกำแพง

                “แค่ก” แฮร์รี่สำลักฝุ่นควัน รู้สึกว่าการหายใจช่างยากลำบากและติดขัด

                เหล่าผู้เสพความตายที่รอโอกาสนี้อยู่เตรียมเข้าจัดการแฮร์รี่ แต่เมื่อพวกเขาได้พบว่าโวลเดอมอร์ได้ตายลงไปแล้วความคิดที่เห็นแก่ตัวบางอย่างจึงผลุดขึ้นมาในหัว

                “แบบนี้ ถ้าใครฆ่าเจ้าเด็กนี่ได้ก่อนก็จะเป็นเจ้าแห่งศาสตร์มืดคนต่อไปหรือเปล่า” ใครสักคนเอ่ยถามขึ้นมา ก่อนที่ทุกอย่างจะตกอยู่ในความวุ่นวาย คนทั้งหลายต่างเริ่มร่ายคาถาใส่กันเอง หวังเพื่อแย่งกันฆ่าแฮรืรี่ พอตเตอร์ อาจยกเว้นหนึ่งคนที่มีท่าทางโกรธเกรี้ยว

                “นายท่าน!!!” เบลลาทริกซ์กรีดร้อง ก่อนจะร่ายคาถามากมายใส่เด็กชายอย่างบ้าคลั่ง แฮร์รี่ที่เวลานี้เวทมนต์ใกล้จะหมดทำได้เพียงการหลบหลีดก้วยความว่องไว โชคยังดีที่เหล่าผู้เสพความตายเวลานี้ไม่ได้สามัคคีกันนัก เพราะต่างก็อยากจะเป็นฝ่ายฆ่าแฮร์รี่ พอตเตอรืด้วยตนเอง ความโลภมากและอยากเป็นใหญ่ทำให้พวกเขาต่างเข้าห้ำหั่นกันเอง รวมไปถึงขัดขวางเบลลาทริกซ์

                “พวกแกทำบ้าอะไร ทำไมไม่ฆ่ามัน หยุด หยุดเดี๋ยวนี้นะ หยุด!!!” น้ำเสียงแหลมประกาศก้องหากแต่ไร้คนสนใจ

                แฮร์รี่ใช้จังหวะนี้หลบหลีกทุกคาถาเพื่อหาที่ปลอดภัย แต่ทว่าดูเหมือนเด็กชายจะช้าไปเล็กน้อยเพราะคาถาหนึ่งถูกร่ายมากระแทกเต็มแผ่นหลัง

                “อึก” เป็นคาถาอะไรสักอย่างที่ไม่รุนแรงถึงตาย แต่ทว่าความแสบร้อนนั่นก็ทำให้แฮร์รี่น้ำตาแทบเล็ด ดูเหมือนว่าครั้งนี้แฮร์รี่จะประเมิณความโลภในจิตใจขอผู้คนต่ำเกินไปหน่อย เขาคิดเพียงว่าหากโวลเดอมอร์ตายทุกอย่างก็จะจบลง ไม่คิดเลยว่าจะมีการแย่งอำนาจกันเกิดขึ้น

เวลานี้ผู้คนต่างตกอยู่นความเพ้อฝันถึงอำนาจ พวกเขาเข่นฆ่ากันเอง เด็กชายหันมอชายคนหนึ่งที่เป็นคนร่ายคาถาใส่ตนเอง เขาคนนั้นมีสีหน้าน่าเกลียดอย่างถึงที่สุด

หางหนอน!!!

                “ไม่ต้องห่วง ฉันจะบอกแก่พี่ชายเธอ ว่าเธอตายอย่างกล้าหาญ” มันว่าด้วยน้ำเสียงกระยิ้มกระย่อง แฮร์รี่ไม่เคยรู้สึกว่าเขาจะรังเกียจใครได้เท่านี้อีกเลย

                “หึ ไม่ใช่ว่าพี่ชายผมเป็นเพื่อนคุณหรอครับ”

                “เพื่อน ใครๆก็เป็นเพื่อนกันได้หากมีผลประโยชน์และอำนาจมากพอ” หางหนอนว่า มันทำท่าครุ่นคิดก่อนจะอ้าปากเตรียมร่ายคาถาเพื่อปิดฉาก

                “อะวา

                “นั่นสินะ”

                น้ำเสียงเย็นเยียบจนน่าขนลุกดังขึ้น แฮร์รี่ที่สติกำลังลือนรางเต็มที่ใจเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ เพราะน้ำเสียงนั้นช่างคุ้นเคยเหลือเกิน

                “ซะ ซีเรียส” หางหนอนดูทั้งตกใจและหวาดหวั่น “เจมส์ รีมัส

                ในที่สุด

ในที่สุดก็มากันแล้ว แฮร์รี่คิด ก่อนที่จะหลับตาลงไม่รับรู้สิ่งใดอีกเลย



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

พรุ่งนี้ไรท์ย้ายเข้าหอแล้ว หอเน็ตอืดมากเลยค่า ดังนั้นจะอัพช้าลงมากนะคะ

สำหรับฟิคเรื่องนี้อีกสองตอนและตอนพิเศษอีกหนึ่งก็จะจบลงแล้วล่ะค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 327 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,335 ความคิดเห็น

  1. #1301 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 15:03
    เลวทุกภาคต้องนกให้หางหนอนนน ไม่ควรได้มาอยู่กริฟฟินดอร์เลยจริงๆคนแบบนี้
    #1,301
    0
  2. #1254 rookie_king2 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 15:57
    หางหนอนนนน อิเวงงงง
    #1,254
    0
  3. #1203 โลลิค่อน (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 14:11

    มาได้ถูกจังหวะพอดีเลยทุกคน

    #1,203
    0
  4. #1113 Piszerel (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 08:40
    สมน้ำหน้า หางหนอน หึๆๆๆ
    เฮ้อ โล่งอก มาทันพอดี
    #1,113
    0
  5. #944 kraqx_ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 19:40
    ฮื้อออออ รอนะค้าาา <3<3 สนุกมากเลย
    #944
    0
  6. #936 punpun3012 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 14:10
    เธอมาทันเวลาพอดี อย่างกับรู้ใจ~
    #936
    0
  7. #934 sakura17 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 02:51
    มาทันเวลาพอดีนะ 
    #934
    0
  8. #933 ปีศาจสีเงิน (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 18:36
    ไล่หางหนอนไปซะได้ก็ดี หึ
    #933
    0
  9. #929 Puntira Kusolruangchai (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 10:04
    หางหนอนอีกแล้วหรอ

    ชอบมาก
    #929
    0
  10. #922 Zethius (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 22:57
    ป๋าทอมแกบทน้อยจริงๆ 555

    มาช่วยแฮร์รี่ล้ว ^w^
    #922
    0
  11. #921 เราเอง (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 21:07
    เราจะน้า~สนุกมาก

    โครตชั่วเลยหางหนอน

    ทอมบทน้อยนะน่าสงสารมาก
    #921
    0
  12. #920 อนาคินทร์ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 20:49
    มาร์โวโล่ คือ พ่อเมโรพี่
    เมโรพี คือ แม่โวลเดอมอร์
    เมโรพี่เอาชื่อพ่อตัวเองมาเป็นชื่อกลางให้โวลดี้
    สอบถามได้ไหม ว่าไรท์เรียนที่ไหน-...-
    #920
    0
  13. #919 Ainaemoroe (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 20:48
    ทอมเกลียดชื่อตัวเองไม่ใช่เหรอคะ? 
    มาร์โวโล่เป็นชื่อของคุณพ่อของทอมนี่นา  
    ริดเดิ้ลก็นามสกุลของพ่อมักเกิ้ล 
    #919
    0
  14. #918 แมวน้อยสีดำ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 19:44
    *[]* เกาะค่ะ!! รอนะ
    #918
    0
  15. #917 Xene Xavier (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 19:13
    มาร์โวโล่ ก๊อนท์น่าจะมาจากฝ่ายแม่ เมโลเพ ก๊อนท์ นะครับ?
    ส่วนพอของทอม ริดเดิ้ล ชื่อ ทอม ริดเดิ้ล ครับ---
    #917
    0
  16. #916 Bb_JiN (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 18:28
    ในที่สุด............ก็มากันและยังรู้นิสัยจริงๆของหางหนอนอีก#จะเตรียมรอยยิ้มสะใจไว้รอ
    #916
    0
  17. #915 *-* (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 17:55
    ขออณุญาตน้า

    พ่อทอม ชื่อ ทอม ริดเดิ้ล

    ส่วน มาโวโล่ ก็อนท์ เป็นคุณตารึเปล่าคะ

    #915
    0
  18. #914 marsmahik (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 17:08
    น่ารักอ่ะ
    #914
    0
  19. #913 p_cosicosi (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 16:55
    คงเจ็บปวดนะค่ะที่มาร์ต้องมาตายเพราะไรท์/อุปส์!
    #913
    0
  20. #912 kacu (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 16:22
    รออ่านน้าาาา สู้ๆค่าาาา
    #912
    0
  21. #911 Pegus.J (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 15:59
    ฮึ่ยย ซีเรียสฆ่าหางหนอนมันเลยยย!!!! หนูรี่อย่าเพิ่งเป็นอะไรนะลูกกกกก
    รอตอนต่อไปนะคะ
    #911
    0
  22. #910 ❥; witch hazel (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 15:24
    หางหนอนนี่น่าหมั้นใส้(+น่าฆ่าทิ้ง)ชะมัด -*-

    เอาเลยซีเรียส จัดการมันเลยยยยยยย
    #910
    0