Fic Harry potter : Re Life SB/HP (Yaoi)

ตอนที่ 40 : บทที่สามสิบสอง น้องชาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 336 ครั้ง
    24 มิ.ย. 59

บทที่สามสิบสอง น้องชาย

 

ในบ้านของคุณลุงที่ซีเรียสและแฮร์รี่ใช้หลบซ่อนตัวจากโวลเดอมอร์เวลานี้มีแขกมาเยี่ยมเยียนถึงที่ตามคำชักชวนของเด็กชาย เป็นแขกที่ซีเรียสไม่ค่อยชอบเท่าไหร่นักน้องชายของเขาเอง เรกูลัส แบล็ก

อันที่จริงก็ไม่ใช่ว่าไม่ชอบหรอกนะ เขาต้องเป็นห่วงน้องชายตัวเองบ้างอยู่แล้วเพียงแต่ว่า

ชายหนุ่มพยายามอย่างมากที่จะไม่ลุกขึ้นมากระชากคอเสื้อของน้องชายตัวดีที่ถูกแฮร์รี่พามาอยู่ด้วยเนื่องในข้อหาทรยศเจ้าแห่งศาสตร์มืดจนชีวิตตกอยู่ในอันตราย (ตอนนี้น่ะยังไม่อันตรายแต่หลังจากแฮร์รี่ทำลายฮอร์ครักซ์ชีวิตของเรกูลัสจะตกอยู่ในอันตรายทันทีเพราะเจ้าตัวเป็นเพียงหนึ่งในสองที่ถูกรับฝากฮอร์ครักซ์มากับมือ) ที่ตอนนี้กำลังช่วยแฮร์รี่ปรุงยาด้วยท่าทีใกล้ชิดจนน่าอิจฉา

เออ นี่ไม่เก่งวิชาปรุงยาบ้างไงล่ะ

ผู้ที่ถูกตราหน้าว่าซนและพร้อมจะทำหม้อยาระเบิดอย่างซีเรียสได้แต่นั่งหน้าบึ้ง ริมฝีปากเริ่มพ่นคำสาปแช่งประหนึ่งเจ้าแห่งศาสตร์มืดมาเองพร้อมมองน้องชายด้วยดวงตาที่ร้อนแรง ร้อนขนาดที่จะเผาให้เป็นจุลได้เลยอ่ะนะ

“ตอนนี้เรามีฮอาร์ครักซ์ใกล้ครบแล้ว เรามีสมุดบันทึกทอมริดเดิ้ล ล็อกเก็ตสลิธีริน และรัดเกล้าเรเวนคลอ ขาดก็แต่ถ้วยฮัฟเฟิลพัฟซึ่งขอรบกวนซีเรียสกับเรกให้เป็นคนไปนำมานะครับ ส่วนแหวนตระกูลก๊อนท์ผมคิดว่าจะไปนำมาเอง” แฮร์รี่กล่าวไม่อธิบายเพิ่มเติมว่าการไปนำแหวนออกมาอันตรายกว่าการนำถ้วยมาเยอะ

อย่างน้อยการบุกห้องนิรภัยและเจอคำสาปเพิ่มจำนวนก็ดูปลอดภัยกว่าเจอคำสาปจากแหวนที่ขนาดดัมเบิลดอร์ยังพลาดท่าเยอะ และแฮร์รี่จะยินดีมากหากคนที่ต้องเสี่ยงคือตัวเองไม่ใช่ทั้งสองคน

“ทำไมต้องไปกับหมอนี่” เวลานี้สองพี่น้องตระกูลแบล็กประสานเสียงกันพร้อมมีสีหน้าเหวอถึงขีดสุด

เด็กชายยิ้มหวานกับปฏิกิริยาตอบรับที่คาดเดาเอาไว้ได้เรียบร้อยแล้วก่อนกล่าวอีกเหตุผลที่เขาให้ทั้งสองไปด้วยกันออกมา

“เพราะผมอยากให้พวกคุณใช้โอกาสนี้ปรับความเข้าใจกันไงครับ”

นี่คืออีกหนึ่งเหตุผลที่แฮร์รี่จับยัดเยียดสองพี่น้องตระกูลแบล็กให้ไปด้วยกัน เด็กชายรู้ดีว่ามันเป็นการก้าวก่ายเรื่องของครอบครัวคนอื่นมากไปหน่อย แต่เขาไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของพี่น้องสองคนนี้ต้องจบลงโดยเข้าใจกันผิดๆแบบชีวิตก่อน ทั้งเรกูลัสและซีเรียสต่างตายกันไปโดยไม่รับรู้ความจริงใดๆ

เขายังจำน้ำเสียงของซีเรียสยามพูดถึงการตายของน้องชายตัวเองได้อยู่เลย ทั้งเจ็บปวด ทั้งเย้ยหยันและรู้สึกผิดแม้เจ้าตัวจะไม่เคยพูดว่าเสียใจแต่แฮร์รี่ก็รับรู้ได้จากแววตาว่าเขาต้องการช่วยน้องชายตนเองมากเพียงไร

เพราะในชีวิตนี้แฮร์รี่มีพี่น้อง (ถึงพี่จะเคยเป็นพ่อมาก่อนก็ตาม) จึงเข้าใจดีว่าสายสัมพันธ์นั้นมันสำคัญขนาดไหน

เดิมที่คนทั้งคู่ต้องการจะปฏิเสธแต่เมื่อเจอแววตาคาดหวังและรอยยิ้มอบอุ่นของเด็กชายเข้าไปจึงพูดว่า ไม่ ไม่ออก

“แน่นอน ถ้าเธอต้องการแบบนั้น”

“ไม่มีปัญหา”

ทั้งซีเรียสและเรกูลัสกล่าวออกมาด้วยท่าทีมึนงง ส่วนแฮร์รี่นั้นพึงพอใจอย่างมากถึงขนาดหยุดการปรุงยาแล้ววิ่งไปเข้าครัวทำอาหารเองเลยทีเดียว ซีเรียสที่ในที่สุดก็เจอสิ่งที่ตนเองทำได้เข้าไปช่วยแฮร์รี่ทำอาหารด้วยอีกแรง

ส่วนเรกูลัส..ผู้เป็นคุณชายตลอดกาล

ตัดสินใจว่าจะไปนั่งรอทานอาหารอย่างเงียบๆ เพราะตนเองทำไม่เป็นและ

ไม่อยากจะเข้าไปขัดขวางความสุขเล็กของคุณพี่ชายเสียเท่าไหร

เขามาอยู่กับแฮร์รี่เกือบสามวันแล้ว ตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่โดยขาดการติดต่อกับโวลเดอมอร์ เด็กชายบ้านกริฟฟินดอร์จัดการลบตรามารที่เขาหาทางเอาออกแทบตายอย่างง่ายดาย เรกูลัสได้พบความจริงใหม่ๆเกี่ยวกับผู้เสพความตาย

แม้จะไม่ถึงขั้นทำให้เขาขยะแขยงและคิดว่าการกระทำนั้นไม่ถูกต้องไปทั้งหมดแต่ก็เพียงพอที่จะทำให้เขารู้สึกผิด ที่เข้าร่วมเป็นผู้เสพความตายและทำลายชีวิตของคนบริสุทธิ์

มันเหมือนความเชื่อที่ถูกฝังมาในหัวถูกลบออก เหมือนเขาต้องจัดระบบความคิดใหม่ๆ

แฮร์รี่ไม่ได้ต่อต้านศาสตร์มืด แต่เด็กชายต่อต้านแนวคิดของโวลเดอมอร์ที่ต้องการสงครามเพื่อให้ตัวเองได้เป็นใหญ่เสียมากกว่า

“ผมเกลียดความรุนแรง”

เด็กชายพูดเอาไว้แบบนั้นในตอนที่บิดหูพี่ชายของเขาจนร้องโอดโอยเนื่องมากจากซีเรียสทำตัวก้าวร้าวใส่เขาน่ะนะ

เรกูลัสเคยถามเด็กชายว่าคิดจะกำจัดโวลเดอมอร์จริงๆหรือและได้คำตอบมาอย่างชัดเจนว่าหากโวลเดอมอร์ไม่ได้ยุ่มย่ามและก้าวก่ายตนเองก่อน ตนก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวด้วยอย่างแน่นอน

คิดแล้วก็ได้แต่หนักใจแทนเจ้าแห่งศาสตร์มืด ที่คิดล่วงหน้าวางแผนเล่นงานแฮร์รี่แต่ดันไม่รู้ว่าถูกเด็กชายผู้มีหน้าตาไร้พิษภัยรู้เรื่องฮอร์ครักซ์และชิงนำหน้าไปก่อนหลายก้าวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ชายหนุ่นเอนตัวพิงไปกับโซฟาและเผลอหลับไปอย่างเหนื่อยอ่อน

 

“เราควรปลุกเขาไหม” ซีเรียสกล่าวหลังทำอาหารเสร็จและพบว่าน้องชายของตนเองได้หลับไปก่อนแล้ว แฮร์รี่ขมวดคิ้วก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ

“ผมว่าเขาน่าจะเพลียเพราะต้องอยู่หน้าหม้อยานาน ปล่อยเอาไว้ก่อนก็ได้พอเราจะทานข้าวค่อยปลุก” เด็กชายว่าก่อนจะส่งยิ้มหวาน ซีเรียสถอนหายใจรู้ดีว่าตัวเองไม่อาจขัดใจแฮร์รี่ได้เลย เขาจึงยิ้มและกดจมูกตัวเองลงบนแก้มนิ่มของคนตัวเล็ก

“ถือซะว่าเป็นค่าแรงล่วงหน้าจากการบุกห้องนิรภัยละกันนะ”

อ่า

แฮร์รี่ล่ะเกลียดจริงๆรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แถมยังโคตรมีเสน่ห์ของซีเรียสเนี่ย!

 

                เบื้องหน้าของแฮร์รี่คือซากบ้านตระกูลก๊อนท์ที่ถูกเผาทำลายจากคำสาป เด็กชายหลับตาลงพยามจับสัมผัสของฮอร์ครักซ์โดยไม่กังวลถึงเรื่องอื่นๆ เขาเชื่อว่าซีเรียสและเรกูลัสนั้นมีความสามารถมากพอที่จะบุกไปนำถ้วยฮัฟเฟิลพัฟออกมากห้องนิรภัยของเบลลาทริกซ์ได้โดยมีชีวิตรอดกลับมา (เขาแอบกระซิบให้สองคนนนั้นรู้ไปแล้วว่าพวกก็อปลินมีมังกรที่ดุร้ายอยู่ที่ใต้ห้องนิรภัย) เมื่อรู้สึกได้ถึงไอเวทมนต์ที่คุ้นเคยดีจึงเดินเข้าไป ทรุดตัวลงกับพื้นควานหาสิ่งที่ต้องการจากกองขี้เถ้า พยายามนึกถึงมือที่ไหม้เกรียมของดัมเบิลดอร์และเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าต้องไม่หลงไปกับภาพมายาข้างในแหวน

ภาพายาที่อาจจะเกิดขึ้นเพราะโดนดึงดูดใจด้วยคำสาปของโวลเดอมอร์และหินชุบวิญญาณ

ในที่สุดแฮร์รี่ก็เจอสิ่งที่ตนเองต้องการ แหวนตระกูลก๊อนท์หรือแหวนที่สืบทอดมาจาดพวกเพฟเวอเรลปรากฎอยู่เบื้องหน้า

แปลก

เด็กชายไม่เห็นภาพความปรารถนาใดๆเลยแม้แต่น้อย แฮร์รี่คิดว่าคงเป็นเพราะในอนนี้ตนเองมีสิ่งที่ตัวเขาคนก่อนไม่มีเรีบร้อยแล้ว นั่นคือเขามีครอบครัว มีพ่อ มีแม่ และยังมีแก๊งตัวกวนอู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา

แฮร์รี่เอื้อมมือเข้าไปเพื่อหยิบแหวนขึ้นมาแต่ทว่า

ยังไม่ทันที่ปลายนิ้วของเขาจะโดนแหวนก็เกิดแสงสว่างเจิดจึ้นมาเสียก่อน เด็กชายหลับตาลงรอให้แสงนั้นจางหายไปพร้อมค่อยๆลืมตาขึ้นมอง แฮร์รี่แทบกรี้ดเมื่อพบว่าเบื้องหน้าคือตัวของเขาเอง!

เป็นตัวเขาที่มีความรู้สึกไม่ชวนให้เข้าใกล้ เป็นตัวของเขาที่คล้ายกับทอม ริดเดิ้ลในวัยเด็ก

แฮร์รี่ที่โผล่ออกมาจากแหวนคลี่ยิ้มหวานก่อนจะเสกคาถาใส่เขาด้วยไม้กายสิทธิ์ที่เหมือนกันโดยไม่ต้องร่ายคาถา ทั้งจังหวะการร่าย ทั้งความรุนแรงมันช่างเหมือนกันโดยไม่มีผิดเพี้ยน เด็กชายรับการโจมตีนั้นอย่างยากลำบาก นึกเข่นเขี้ยวฟันในใจอยากพุ่งเข้าไปกัดหัวเจ้าแห่งศาสตร์มืดในข้อหาเล่นอะไรไม่เข้าเรื่อง

ไม่มีความปรารถนาที่ต้องยับยั้งชั่งใจแต่ก็ต้องมาสู้กับตัวเอง

ดีจริงๆ!

ดูเหมือนร่างแฮร์รี่ที่โผล่ออกมาจากแหวนจะชอบใช้ศาสตร์มืดเป็นพิเศษ เจ้าตัวเล่นเสกออกมาเรื่อยๆไม่มีหยุด เด็กชายตัวจริงเริ่มสังเกตเห็นแล้วว่าร่างตัวปลอมนั้นไม่ค่อยเก่งการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดเท่าไหร่ คิดว่าคงเป็นเพราะเจ้าตัวเกิดจากศาสตร์มืดจึงไม่ค่อยถนัดสิ่งที่ใช้ต่อต้านตัวเอง

ดังนั้นแฮร์รี่จึงอาศัยข้อแตกต่างนี้โจมตีกลับไปด้วยวิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดที่อาศัยประสบการณ์เป็นมือปราบมารของตัวเองล้วนๆ

ตอนนี้อะไรใช้ได้ หรือทำให้ได้เปรียบแฮร์รี่แทบจะงัดออกมาหมด ทั้งเสกคาถาโจมตีทั้งป้องกัน หรือแม้แต่กระทั่งศิลปะการต่อสู้แบบงูๆปลาๆ ถ้ามันทำให้เอาชนะได้เด็กชายไม่เกี่ยงวิธีการ

“เซกตรัมเซมปร้า!

นั่นไง คาถาของสเนป คาถาศาสตร์มืดที่เขาชอบใช้มันที่สุดถูกส่งมาอีกครั้งโดยร่างปลอมที่สร้างขึ้นมาจากแหวน

ดูเหมือนว่าร่างมายาแฮร์รี่จะได้รับมากระทั่งความเคยชินเสียด้วย

แฮร์รี่กัดฟันกรอดพยายามคิดหาคาถามาจบเรื่องให้ไวที่สุด แต่ก็ถูกสกัดพร้อมโต้ตอบกลับมาได้ทุกๆครั้ง เด็กชายไม่มีทางเลือกตัดสินใจใช้ศาสตร์มืดเสกมีดดาบขึ้นมาพร้อมพุ่งเข้าใส่ร่างปลอมของตัวเองด้วยความหงุดหงิด

“เพราะนายอ่อนแอไงล่ะ คนสำคัญของนายถึงได้ตายหมด”

แฮร์รี่ตัวปลอมกล่าวออกมา ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้ม คำกล่าวนั้นทำเอาเด็กชายเสียจังหวะโดนคาถาเซกตรัมเซมปร้าเข้าที่แขน แฮร์รี่กัดฟันทนความเจ็บพยายามสะท้อนเวทมนต์ที่เหลือกลับไปในขณะที่มือขวากำดาบแน่น เด็กชายตรงเข้าไปไม่รอให้ร่างมายาได้มีเวลาจัดการสวนแทงไปโดยไม่ยอมให้มีสมาธิร่ายคาถา

ร่างมายาของแฮร์รี่ก็ทำเช่นเดียวกัน มันเลิกเสกคาถาแต่สร้างดาบขึ้นมาและใช้ฟาดฟัน ทั้งท่วงท่าและจังหวะราวกับอ่านทางแฮร์รี่ได้หมดจนเด็กชายตัวจริงนึกหมั่นไส้ตัวปลอมที่เกิดจากแหวนขึ้นมาตงิดๆ แฮร์รี่เบี่ยงตัวหลบดาบที่แทงเข้ามาพร้อมตวัดดาบในมือตนเองแทงสวนขึ้นอย่างว่องไว อาศัยจังหวะที่ตัวปลอมเสียจังหวะกระชับดาบตัวเองแน่น

และแทงทะลุหน้าอก

ฉึก!

“อัก แกคิดว่าทุกคนจะปลอดภัยจริงๆรึ หึๆ คิดว่าจะไม่มีคนตายรึนี่สงครามนะไม่ใช่ สนาม เด็กเล่น”

เลือดสีแดงส่งกลิ่นคาว เด็กชายมองร่างปลอมที่มีหน้าตาเหมือนตัวเองกำลังจะตายด้วยท่าทีสงบนิ่งพร้อมกับเสกคาถาไฟใส่อย่างไม่ปราณี

“หุบปากซะ”

ดวงตาสีเขียวล้ำลึกฉายแววเย็นชาวูบหนึ่งในตอนที่มองเศษเถ้าถ่านสีดำ

รอจนไฟมอดดับจึงเดินไปเก็บแหวนที่อยู่บนพื้นมาอย่างสงบ

“เหลือแค่ถ้วยฮัฟเฟิลพัฟสินะ”

 


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขอเสียงเเฟนคลับโวลเดอมอร์หน่อยค่า เฮียแกจะโผล่ออกมาแล้ว โผล่แบบไม่ต้องกล่าวถึง!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 336 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,335 ความคิดเห็น

  1. #1335 Aom.cw (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 12:11

    ผิดไหมถ้ารู้สึกอยากจะตอกเรือ SB/RB

    #1,335
    0
  2. #1300 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 14:29
    รู้สึกชอบบบบ รู้สึกถึงความเกร้วกราดตอนบอกว่า หุบปากซะ! โอ้แม่เจ้าขาา ทำไมชอบน้องเวอชั่นนี้
    #1,300
    0
  3. #1251 rookie_king2 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 15:36
    นี่ไม่ชอบความรุนแรงหรอ เดี๋ยวนะแฮร์ 55555
    #1,251
    0
  4. #1200 โลลิค่อน (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 13:11

    สนุกค่ะ

    #1,200
    0
  5. #869 FPPD (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 22:33
    รออยู่น่ะค่ะ
    #869
    0
  6. #867 kacu (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 19:14
    พึ่งได้เข้ามาอ่านค่ะ รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #867
    0
  7. #866 Index-me (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 18:02
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!! Fcป๋าทอมค่ะ><
    #866
    0
  8. #865 ป่าสีน้ำเงิน (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 12:39
    ไหนบอกว่าเกลียดความรุนแรง =___=
    #865
    0
  9. #863 starglitter (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 19:52
    แฟนคลับโวลดี้ค่ะกรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!!
    #863
    0
  10. #862 เอสบี (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 19:37
    ไรท์อีกเรื่อง ของ ทอมรี่  ไรท์ยังแต่งอยูไหมอ่ะ เราอยากอ่านนนนนนน
    #862
    0
  11. #861 Napassorn (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 19:03
    แฟนคลับโวลดี้ค่ะ กรี๊ดดดดดดด!!!
    #861
    0
  12. #860 Bb_JiN (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 17:39
    ไม่ชอบความรุนแรง~~~~~ตอนท้ายไม่ใช่วามรุนแรงนะ!!!!ใช่ไหม??
    #860
    0
  13. #859 Puntira Kusolruangchai (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 17:02
    หนูรี่ไม่ชอบความรุนแรง //แน่ใจหรอ

    เราเป็รแฟนคลับป๋าแหละ

    มาต่อไวๆนะคะ
    #859
    0
  14. #858 แมวน้อยสีดำ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 16:49
    TwT เรก!! หนีมาซบอกเราเถอะึ่ะ เสียดายนายแพ้พี่ชายซะแล้ว ฮ่าๆ
    #858
    0
  15. #857 kn_nin (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 15:59
    เดี๋ยวป็าทอมจะออกแล้ว เย้!แน่ใจหรอว่าหนูรี่ไม่ชอบความรุนแรง5555
    #857
    0
  16. #856 อนาคินทร์ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 15:38
    "ผมเกลียดความรุนแรง" หนูพูดออกมาทั้งที่บิดหูซีเรียสอยู่?=______=
    #856
    0
  17. #855 Yamabuki no Ryoki (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 14:52
    กรี๊ดดดดดดด แฟนคลับโวลดี้ค่าาาาาาา //ชูป้ายไฟ
    #855
    0
  18. #854 p_cosicosi (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 14:44
    ทอมมมมมมมทำร้ายรี่ลงเหรออ
    #854
    0
  19. #853 Izumi321 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 14:01
    นายผิดนะทอมที่คิดเล่นงานรี่นะเพราะรี่ไม่คิดยุ่งด้วยอยู่แล้วถ้านายไม่ยุ่งกับรี่ก่อน
    เตรียมพบเจอความซวยที่รี่จะจัดมาให้ถึงที่ได้เลย
    #853
    0
  20. #852 นักอ่าน...lnwcool (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 13:45
    ทอม นายโชคร้ายแล้วละที่คิดทำร้ายแฮร์รี่อ่ะ
    #852
    0
  21. #851 Zethius (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 13:20
    เกือบแล้วไหมล่ะ เหอๆ 

    จะมีโมเม้นต์น่ารักๆของสองพี่น้องตระกูลแบล็กไหมนะ
    #851
    0