Fic Harry potter : Re Life SB/HP (Yaoi)

ตอนที่ 31 : ทอม x แฮร์รี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 348 ครั้ง
    9 พ.ค. 59

Believe

Fandom: Harry potter

Pairing: TMRHP

Warning: แฮร์รี่เก็บเครื่องรางยมทูตไว้กับตัว ทำให้เขาเป็นอมตะและในวันหนึ่งเขาก็ได้พบกับเด็กบางคนที่เหมือนกับเป็นเจ้าแห่งศาสตร์มืดกลับมาเกิด


 

คุณเชื่อเรื่องการกลับชาติมาเกิดหรือเปล่า?

.

.

.

ผมมองตามร่างเล็กของเด็กผู้หญิงที่ดูเหมือนว่าเธอจะอยู่ปีหนึ่งของฮอกวอตส์ที่กำลังเดินขึ้นรถไฟ ไม่ใช่ว่าผมเป็นพวกสนใจเด็กหรอกนะแต่เป็นเพราะว่าเธอมีหน้าตาเหมือนเพื่อนของผมที่ตายไปแล้วต่างหาก

เพื่อนคนนั้นชื่อว่าเฮอร์ไมโอนี่

เป็นแม่มดรุ่นเดียวกันที๋ฉลาดที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเลยล่ะ

ผมมองนาฬิกาเห็นว่าสมควรที่จะลุกออกจากที่นั่งแล้วขึ้นรถไฟได้แล้วเพราะว่ารถไฟไปฮอกวอตส์ใกล้จะออกแล้ว ผมทิ้งกระป่องกาแฟลงในถังขยะ พร้อมยกกระเป๋าที่มีชื่อเขียนเอาไว้ขึ้นมาด้วยท่าทีสบายๆแม้ว่ามันจะมีขนาดใหญ่และใส่อะไรไว้เยอะ

ถ้าหากว่าคุณอายุเกินหลักร้อยแล้วคุณก็คงรู้จักคาถาทำให้น้ำหนักเบานั่นแหละ

ชื่อที่กระเป๋าเป็นชื่อปัจจุบันของผม

แฮร์รี่ ฮาร์ฟ

ช่วงนี้ผมเปลี่ยนชื่อนามสกุลและย้ายประเทศไปมาบ่อยมาก เนื่องด้วยกลัวเจอคนรู้จัก แต่ตอนนี้ผมย้ายกลับมาที่ที่ผมเคยอยู่เมื่อนานแสนนานมาแล้ว ผมกำลังกลับไปในฐานะศาสตราจารย์วิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดที่ผมถนัด

อันที่จริงตอนนี้ไม่ใช่แค่การป้องกันตัวจากศาสตร์มืดนะ ศาสตร์มืดธรรมดาๆก็เป็นเรื่องถนัดของผมเช่นกัน

คามาร์ เรนาริส อาจารย์ใหญ่ของฮอกวอตส์คนปัจจุบันเป็นคนชวนผมให้มาสอน เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ว่าตัวจริงของผมนั้นเป็นใคร

คุณพอตเตอร์ ไม่สนใจจะมาเป็นอาจารย์สอนป้องกันตัวให้สักหน่อยหรือ ที่ฮอกวอตส์กำลังขาดบุคลากรมากความสามารถนะ แม้ว่าจะไม่มีจอมมารให้เด็กๆไปสู้แต่ศาสตราจารย์ที่มากความสามารถก็เป็นเรื่องจำเป็นเช่นกัน

นั่นคือคำที่เธอกล่าวกับผม ผมไม่ถามว่าเธอรู้ได้อย่างไรว่าผมเป็นใครเพราะแน่ใจว่าคนรู้จักของผมนั้นได้ตายจากไปหมดแล้ว

แต่เพราะผมอยากลองกลับไปที่ที่ตนเองเคยเรียนอยู่ผมจึงตอบตกลง

 

“ขอโทษนะครับ ห้องอื่นเต็มหมดแล้วผมขอนั่งด้วยได้ไหมครับ”

 

น้ำเสียงสุภาพของเด็กผู้ชายคนหนึ่งดังขัดขึ้นท่ามกลางความคิดของผม ผมละสายตาออกจากหน้าต่างหันมามองเขา

“ได้สิ เชิญเลย”

แม้ท่าทางของผมจะยังปกติ แต่ข้างในใจผมกลับปั่นป่วน เพราะเด็กผู้ชายตรงหน้านั้นช่างเหมือนเขาเสียเหลือเกิน

ทั้งรูปร่างสูงโปร่ง ท่าทางที่ราวกับถูกฝึกมารยาทมาอย่างดี เส้นผมสีเข้มและดวงตาสีน้ำตาล เขาช่างเหมือน

ทอม ริดเดิ้ล

“คุณคือศาสตราจารย์วิชาป้องกันตัวจากศาตร์มืดคนใหม่” เด็กคนนั้นถาม เขาดูสนใจไม่น้อย

ทอมไม่สิ เด็กคนนี้ดูเหมือนว่าจะอยู่ชั้นปีห้า

“ใช่แล้วล่ะ ฉันชื่อ แฮร์รี่ ฮาร์ฟ”

“ผมทอม , ทอม เพฟเวอเรลล์” ทอมแนะนำตัว ท่าทางของเขาสุภาพ

“ยินดีที่ได้รู้จักเธอนะทอม”

“เช่นกันครับ”

ผมส่งยิ้มให้อีกฝ่ายเล็กน้อย หันกลับไปสนใจนอกหน้าต่างอีกครั้งแม้จะรู้สึกได้ว่าสายตาของเด็กที่เพิ่งรู้จักยังคงจ้องมองตามมาอยู่ก็ตาม

.

.

.

เขาเชื่อในเรื่องการกลับชาติมาเกิดนะ

อย่างน้อยชีวิตของเขาก็ยาวนานมากพอที่จะเชื่อ

.

.

.

“จบบทเรียนสำหรับวันนี้แล้ว พวกเธอทุกคนแยกย้ายได้” สิ้นเสียงผม เด็กๆทั้งหลายก็พากันลุกฮือออกจากห้องเรียนไป คงเหลือไว้เพียงทอมที่ยังคงมองมาราวกับอยากถามอะไรสักอย่าง

“เธอมีอะไรหรือเปล่า ทอม”

“ผมแค่สงสัย”

เด็กชายเอ่ยตอบ ท่าทางราวกับว่าเขากำลังพูดเรื่องจริง ทักษะการโกหกของทอมนั้นไม่เลวเลยแต่มันก็ยังไม่ดีพอที่จะหลอกคนที่มีอายุยาวนานอย่างผมได้ ดังนั้นแล้วผมจึงยิ้มให้เขา

“มาตรงนี้สิ ฉันจะอธิบายให้เธอฟัง”

ผมไม่คิดจะเปิดโปงเขาแต่อย่างไร ปล่อยให้ทอมถามมาแล้วอธิบายไปอย่างไม่นึกรำคาญ จนในที่สุดทอมก็เอ่ยถามสิ่งที่ทำให้เขายังหยุดอยู่ในห้องเรียนนี้ออกมา

“อาจารย์ครับ เราเคยเจอกันมาก่อนไหม”

“ในชีวิตนี้คงไม่เคย” ผมตอบกลับไป พยายามจะไม่ยิ้มที่เห็นทอมขมวดคิ้วสงสัยแล้วเอ่ยต่อไป “แต่ใช่ว่าชีวิตก่อนๆของเรา เราจะไม่เคยเจอกันนะ”

.

.

.

วันนี้ทอมก็ยังออกจากห้องเรียนเป็นคนสุดท้ายเช่นเดิม ผมเลิกถามเขาแล้วว่าทำไม เขาเองก็เลิกหาข้ออ้างแล้วเช่นกัน หลังจากเขาอยู่ในห้องเป็นคนสุดท้ายในครั้งที่สามและรู้ว่าผมรู้ทันคำโกหกของเขา ทอมก็เลิกทำมัน

เด็กชายจะทำเพียงรออยู่ในห้องเป็นคนสุดท้ายเมื่อจบชั่วโมงเรียนและเดินมานั่งมองผมตรวจงานเท่านั้น หรือบางครั้งเขาก็เข้ามาเป็นผู้ช่วยผมเวลามีชั่วโมงว่าง

ทักษะการร่ายคาถาของเขาดีมากเลยทีเดียวเมื่อเทียบกับเด็กวัยเดียวกัน

แต่ก็ยังไม่ดีนักหากเทียบกับตัวเขาสมัยเป็นโวลเดอมอร์

“เธอมานั่งดูฉันทำงานบ่อยๆไม่เบื่อหรือไง”

ผมถามเขา เพราะเห็นว่านอกจากมองผมเฉยๆเขาไม่ทำอะไรเลยจริงๆ ทอมส่ายหัวเหมือนจะบอกว่าไม่เบื่อ ดวงตาของเด็กชายจ้องมองมาที่ผมนิ่งงัน มันสะท้อนความหลงใหลออกมาอย่างชัดเจน

“งั้น เราไปฮอกส์มี้ดกันไหม เพื่อนของเธอก็ไปกันหมดแล้วนี่นะ” ผมเอ่ยชวน เมื่อนึกขึ้นได้ว่าทอมยังไม่ได้ไปฮอกส์มี้ดเลยทั้งๆที่วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วที่โรงเรียนเปิดให้นักเรียนไปได้

“คุณจะไปกับผม”

“แน่นอน”

ทอมคลี่ยิ้มกว้าง เขาดูพึงพอใจ เข้ามาช่วยผมเก็บข้าวของ ผมไม่เคยเห็นเขากระตือรือร้นขนาดนี้มาก่อน

.

.

.

“และวันนี้เธอก็อยู่อีกแล้ว” ผมกล่าวทักเมื่อทอมอยู่ที่นั่งที่เดิมของเขาหลังจากจบชั่วโมงเรียน เด็กชายไม่ตอบขยับเข้ามาใกล้มองผมที่เริ่มตรวจงานอีกครั้ง ผมชินจนไม่รู้จะชินยังไงแล้ว

แต่ครั้งนี้สายตาของทอมมันดูรุนแรงมากกว่าเก่าจนผมรู้สึกได้ ผมเงยหน้ามองเขาอยากถามว่ามีอะไรแต่ก็ไม่มีโอกาสเพราะเจ้าเด็กทอมที่กลับชาติมาเกิดดันแนบริมฝีปากตัวเองลงมา

เขาค้างมันไว้อย่างนั้น ก่อนผละออกมาท่าทางพึงพอใจที่ผมไม่ได้ปฏิเสธ

“เป็นเด็กไม่ดีเลยทอม” ผมว่าเขา ไม่จริงจังนัก

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม ทอมยิ้มยื่นหน้าเข้ามาทางผมแล้วกระซิบที่ข้างหู “ผมอยากลองทำมาตั้งนานแล้ว”

ผมหัวเราะ รู้สึกว่าทอมในเวอร์ชั่นเด็กหนุ่มพ่อมดธรรมดาๆไม่ใช่ดาร์กลอร์ดนั้นมีการกระทำที่เหนือความคาดหมายของผมอยู่เยอะเลยทีเดียว

“แฮร์รี่?” ทอมดูงุนงงและสงสัย เขาเอียงคอ ผมเลยคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ยื่นหน้าไปหาทำใจกล้าเริ่มจูบเขาก่อนและแน่นอนว่าทอมไม่ยอมปล่อยโอกาสแบบนี้ไปเด็ดขาด เขารั้งใบหน้าของผมเอาไว้ก่อนจะไล่เลียริมฝีปากของผมอย่างหยาบคายและดูดดึงอย่างหิวกระหายอยู่พักใหญ่กว่าจะยอมผละออกมา

ทอมทำท่าเหมือนจะจูบใหม่อีกครั้งแต่ผมใช้มือกันริมฝากเขาเอาไว้ รู้ตัวดีเลยว่าตอนนี้ดวงตาของผมมันต้องพราวระยับเหมือนคนได้ของเล่นมากแน่ๆ

“ที่นี่คือโรงเรียนดังนั้นไม่ใช่แฮร์รี่เฉยๆ แต่เป็นอาจารย์แฮร์รี่ต่างหากล่ะทอม” ผมกล่าว น้ำเสียงจริงจังเดินออกไปเปิดประตูเพื่อให้นักเรียนปีสองที่มีเรียนกับผมวันนี้เข้ามา

ทอมดูเหมือนจะขัดใจ เขาเตรียมเดินออกไปแต่ก็หยุดลงที่ข้างผมและถามเสียงเบาให้เราได้ยินกันสองคน

“แต่ถ้าเป็นข้างนอกโรงเรียนเรียกแฮร์รี่ได้ใช่ไหมครับ”

“แน่นอน” ผมตอบเขาอย่างไม่ลังเล เริ่มเดินไปหน้าชั้นเรียนเตรียมสอนบทเรียนต่อไปแต่ในใจลึกๆผมวางแผนจะทิ้งเครื่องรางยมทูตสักหนึ่งชิ้นเพื่อให้ตัวเองไม่ต้องมีชีวิตที่ยืนยาวอีกต่อไป

.

.

.

และในบางครั้งผมก็เชื่อนะว่าที่ตัวเองเลือกเก็บเครื่องรางยมทูตเอาไว้

เลือกที่จะมีชีวิตยาวนานก็เพื่อจะเจอใครสักคนที่ผมรอให้เขามาเกิดนี่แหละ





.......................................................................................................................................................

จัดการคู่ทอมแล้ว ตอนพิเศษที่โหวตกันจึงเหลือแค่เรกูลัส แต่เดี๋ยวก่อน เราจะกลับมาอัพเรื่องหลัก เจอกันพรุ่งนี้นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 348 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,335 ความคิดเห็น

  1. #1243 rookie_king2 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 07:31
    เด็กแก่แดด อีกคนก็ล่อลวงเด็ก เออ เข้ากันดี 555555
    #1,243
    0
  2. #1192 โลลิค่อน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 08:23

    จบแล้วหรอ

    อยากให้มีต่อจัง

    #1,192
    0
  3. #1075 l3oss_it (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:36
    ไม่รู้จะบอกว่าแฮรี่ล่อลงเด็กหรือแฮรี่ถูกเด็กล่อลวงดีเลยอ่ะ(ถึงในใจจะค่อนไปทางแฮรี่กินเด็กมากกว่าแล้วก็เถอะ)
    #1,075
    0
  4. #1074 l3oss_it (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:30
    ไม่รู้จะบอกว่าแฮรี่ล่อลงเด็กหรือแฮรี่ถูกเด็กล่อลวงดีเลยอ่ะ(ถึงในใจจะค่อนไปทางแฮรี่กินเด็กมากกว่าแล้วก็เถอะ)
    #1,074
    0
  5. #982 dalinthip (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 15:47
    ฟินนนน~
    #982
    0
  6. #677 jariyanan123 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 20:25
    โอโฮ้ !!
    #677
    0
  7. #640 ไอโนะ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 18:13
    จะรอคะ อยากอ่าน
    #640
    0
  8. #638 ปีศาจสีเงิน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 17:32
    -ความอยากได้เรื่องของเรื่องสั้นไรท์ทึกตอนนี่คืออะไรรรร
    #638
    0
  9. #635 21633 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 16:04
    กินเด็ก ว่าแต่ไม่มีใครจำได้จรืงดื มันน่าจะมีรูปใน หนังสือประวัติศาสตร์บ้างดิ แต่ช่างเถอะนิยายเป็นไปได้ทุกอย่าง
    #635
    0
  10. #633 แมวน้อยสีดำ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 15:16
    เขินไตมากๆ!!! =w= หนูทอมรุกเร็วเวอร์!!! อื้อหือ !
    #633
    0
  11. #632 Pegus.J (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 15:14
    โอ้ยยยย บ้าจริง! -เด็กแก่แดดดดด
    #632
    0
  12. #631 ยัยหัวหยอง (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 13:45
    คู่นี้กินเด็กกกก ว่าแต่อมตะในความหมายนี้คือไม่แก่ด้วยใช่ไหมคะ อันที่จริงแล้วเรานึกว่ามันน่าจะเป็นทุกคนในโลกเวทย์มนต์จำหน้าแฮร์รี่ได้ ก็เขาออกจะดัง
    ปล.นี้เป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัว ที่นึกสงสัยขึ้นมา ไม่ต้องคิดมากนะคะ
    #631
    1
    • #631-1 มาม่า ซัง(จากตอนที่ 31)
      9 พฤษภาคม 2559 / 14:52
      ต่อให้หน้าตาเหมือนเดิมแต่เราคิดว่าคงไม่มีใครเอะใจหรอกค่ะ ถึงเอะใจก็คงไม่เชื่อ เพราะไม่มีใครรู้ว่าแฮร์รี่ไม่ตายนี่คะ และที่สำคัญอายุแฮร์รี่เกินหลักร้อยเเละเราก็บรรยายไปในเรื่องแล้วว่าคนรู้จักของเขาตายหมดแล้วค่ะ
      #631-1
  13. #624 แมวน้อยเจ้าปัญหา (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 13:02
    แฮร์รี่กินเด็กหรือโดนเด็กกินอ่ะ ฮิๆ
    #624
    0
  14. #621 Mew Mew Ichigo (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 12:59
    จะรอเรกพ่อม้ามืด กับพระเอกผู้เริ่มมีบทนะคะะะ
    #621
    0
  15. #620 p_cosicosi (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 12:56
    คู่แรร์จริงๆทอมแบบไม่ร้ายนี่โครตน่าหลงไหลเลย5555
    #620
    0
  16. #617 คอสเพลย์เป็นรอน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 12:46
    ศ.พอตเตอร์ เอ ตอนนี้ต้องเป็น ศ.ฮาร์ฟ สินะคะ ฮือ ศ.ล่อลวงเด็ก หรือโดนเด็กล่อลวงคะ #รอคู่เรกนะคะ #ทีมทุกคนที่ไม่ใช่ซีเรียส
    #617
    0
  17. #615 Mermed,BL (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 12:40
    อู๊ย หวาานนนนนนนนน

    #อัพซีเรียสวันนี้ไม่ได้เหรอ ? อยากเห็นโลงศพของซีเรียสแล้วล่ะ (' ')
    #615
    0