Fic Harry potter : Re Life SB/HP (Yaoi)

ตอนที่ 29 : กิลเลิร์ต x แฮร์รี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 397 ครั้ง
    8 พ.ค. 59

Fandom: Harry potter

Pairing: GGHP

Warning: ในกรณีที่แฮร์รี่ตายตั้งแต่ถูกโวลเดอมอร์ฆ่าในป่าต้องห้ามและเขาได้ย้อนเวลามาเกิดใหม่ในช่วงเวลาที่คุณจอมมารรุ่นแรก (กิลเลิร์ต) ยังมีชีวิตอยู่ ยังอยู่ในฮอกวอตส์ไม่ถูกไล่ออก

ช่วงเวลาในเรื่องไม่สอดคล้องกับเรื่องจริงมากนัก เพราะเดี๋ยวจะมีตอนแถมให้กรี้ดกันเล่นๆอีกตอนค่ะ // ตอนแถมมาหลังทอม

 

 

                “สลิธีริน!” หมวกคัดสรรประกาศชื่อของเขาออกมาดังลั่นท่ามกลางเสียงปรบมือของทุกคน แฮร์รี่ยิ้มบางเดินไปทางบ้านงูที่ปรบมือเกรียวกราวแต่ในใจนั้นแอบร้องไห้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขาคือพอตเตอร์คนแรกในสลิธีริน ก็ได้แต่หวังว่าเจมส์ พอตเตอร์คุณพ่อที่ตอนนี้เป็นลูกทูนหัวของเขาซึ่งยังคงไม่คลอดจะไม่ร้องไห้งอแงมากนักที่มีพ่อทูนหัวอยู่สลิธีริน

หวังว่าอคติที่เจมส์มีต่อสลิธีรินจะได้ลดลงไปบ้างนะ!

แฮร์รี่นั่งลงตรงที่ว่างที่เพื่อนร่วมบ้านเขยิบให้ เด็กชายหันมองรอบกายอย่างสนใจเล็กน้อยก่อนพบกับใบหน้าเฉยชาดุจรูปสลักของชายหนุ่มที่นั่งตรงข้ามกับตนเอง แฮร์รี่พยายามอย่างมากที่จะไม่พ่นน้ำฟักทองที่เพิ่งทานไปออกมา

นั่น เขามองไม่ผิดใช่ไหม!?

คุณท่านกิลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ จอมมารรุ่นบุกเบิกผู้ที่ตอนนี้เป็นคนครอบครองไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์อยู่

ดวงตาของเขาค่อนข้างมีอำนาจ ท่าทางเย็นชานั้นก็ชวนให้คิดถึงทอม ริดเดิ้ล สมัยยังเรียนอยู่ไม่มีผิดหากแต่เขาดูสุขุมและรอบครอบกว่า แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าหน้าตาดีพอๆกัน

หรือนี่คือจุดขายของเจ้าแห่งศาสตร์มืด?

แข็งแกร่ง ฉลาด เย็นชาและหน้าตาดี

เด็กชายหลุบตาลงตัดสินใจเงียบๆว่าทางใครทางมันก็แล้วกัน เขาในโลกนี้จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการช่วยโลกเวทมนต์หรือะไรทั้งนั้น ความเป็นผู้กล้า ความบ้าบิ่น ความเป็นหนุ่มเลือดร้อน รักเพื่อนพ้องหรือความเป็นกริฟฟินดอร์ของเขามันตายจากหัวใจไปตั้งแต่ที่สงครามจบแล้ว

ยังไงเสีย ต่อให้เขาลุกขึ้นปกป้องโลกเวทมนต์ไป แต่ทุกอย่างก็จะกลับสู่วงจรแบบเดิมๆ

มีจอมมาร มีผู้กล้าและผู้กล้าต้องเสียสละ

ไม่เห็นมีใครอาสาลุกขึ้นมาต่อกรเองบ้าง ทุกคนล้วนเอาแต่หลบ โทษความผิดไปที่คนคนหนึ่ง หาความสบายและความปลอดภัยให้ตนเอง

ในโลกนี้เขาจะปล่อยมันไป เขาจะอยู่อย่างสงบ

แต่ดูเหมือนแฮร์รี่จะดูถูกดวงของตัวเองเกินไปหน่อย

“ฉันกิลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ปีสาม ยินดีที่ได้รู้จักนะคุณพอตเตอร์”

คุณชายท่านที่นั่งเงียบๆกลับทักทายขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย เด็กชายเจ้าของชื่อยิ้มรับพร้อมผงกหัวให้ช้าๆ ตอบกลับไปอย่างมีมารยาทว่ายินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน

.

.

.

.

“นายนี่คืออัจฉริยะชัดๆ” น้ำเสียงชื่นชมดังมาจากปากของเอลิซาเบ็ท เจ้าหล่อนคือเพื่อนร่วมรุ่นสลิธีรินอีกคนหนึ่ง นิสัยค่อนข้างดีหน่อยสำหรับแฮร์รี่ เขาสนิทกับเธอที่สุดแม้จะไม่มากขนาดไปไหนมาไหนด้วยกันก็ตาม

ทั้งสลิธีรินต่างพูดกันว่าแฮร์รี่คือเด็กอัจริยะ เขาทำได้ทุกอย่างและทำมันได้ดี แน่นอนว่าทุกคนต่างพากันเข้าหาเด็กชายทว่าเด็กชายกลับไม่เคยไปไหนมาไหนกับใครเลยแม้แต่คนเดียว

แฮร์รี่ชอบที่จะปลีกตัวมาอยู่เงียบๆ ไม่นั่งอ่านหนังสือที่ริมทะเลสาบก็เป็นในห้องสมุด

“แล้วเธอจะไปไหนน่ะ”

“กลับหอน่ะสิ แล้วเธอล่ะ ห้องสมุด?” เด็กหญิงเอ่ยขึ้นอย่างรู้ทัน เธอเดินแยกไปอีกทางโบกมือลาเด็กชายด้วยท่าทีกระตือรือร้น

แฮร์รี่มองอีกฝ่ายไปจนลับสายตาแล้วจึงตรงไปยังห้องสมุด มันราวกับเป็นกิจวัตรประจำวันเขาไปเสียแล้วในการที่ต้องหาหนังสือสักเล่มมาอ่าน

ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเรื่องเกี่ยวกับศาสตร์มืดที่เด็กชายไม่ค่อยได้ศึกษานักตอนมีชีวิตอยู่ที่โลกก่อน

.

.

.

แฮร์รี่เขย่งตัว อยู่ๆก็นึกอยากร้องไห้ในความเตี้ยของตัวเอง เขากำลังหยิบหนังสือเกี่ยวกับศาสตร์มืดเล่มหนึ่งแต่เขาดันหยิบมันไม่ถึง

“ใช่ เล่มนี้ไหม” น้ำเสียงทุ้มดังขึ้นเหนือหัว ก่อนที่ปลายนิ้วเรียวจะดึงหนังสือเล่มที่เด็กชายต้องการออกมาส่งให้

“ขอบคุณมากครับ รุ่นพี่” น้ำเสียงช่วงหลังประโยคของแฮร์รี่ติดจะแผ่วลงเมื่อพบว่าคนที่หยิบหนังสือให้ตนเองเมื่อครู่คือใคร ใบหน้าหล่อเหลายังคงนิ่งสนิทแต่ถ้าเด็กชายตาไม่ฝาดเขาเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของอีกฝ่าย กิลเลิร์ตมองหนังสือในมือของเขาอย่างสนใจ

“ศาสตร์มืดงั้นหรอ” แม้จะเหมือนประโยคคำถามแต่ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ถามเลยสักนิด ดวงตามีอำนาจนั้นสบกับดวงตาของแฮร์รี่ “ดวงตาของเธอสีเหมือนแสงจากคำสาป”

เด็กชายยิ้มไม่รู้ไม่ชี้ ชวนคุณเจ้าแห่งศาสตร์มืดรุ่นแรกคุยไปยังเรื่องอื่น ทั้งที่ในใจนึกหวั่นๆจากสายตาของอีกฝ่าย

ดวงตาของเขาสีเหมือนคาถาพิฆาตของโวลเดอมอร์ มันคือสีสีเขียวคำสาป แฮร์รี่เชื่อมีหลายคนเอะใจบ้างกับสีตาของเขาเพราะพวกพอตเตอร์แต่ละคนไม่มีใครตาสีเขียวเลย

แต่เขาไม่คิดว่าจะมีคนที่พูดมันออกมาตรงๆ

 

แล้วผมก็สงสัยเกี่ยวกับคาถาบทนี้

 

เด็กชายตัวเล็กกล่าวพลางเปิดหนังสือว่าด้วยการทำตุ๊กตาคำสาปให้แก่กิลเลิร์ตดู และชายหนุ่มก็ใจดีพอที่จะอธิบายให้ฟัง มันเป็นภาพที่แปลกตาเพราะปกติไม่มีใครเคยเห็นกิลเลิร์ต นักเรียนที่ถือได้ว่าเป็นตัวอันตรายและอัจฉริยะตัวติดอยู่กับใครมากนัก ชายหนุ่มไม่ค่อยชอบสุงสิงกับใครเสียเท่าไหร่

แฮร์รี่ที่ตั้งแต่คุณว่าที่จอมมารอนุญาตให้เขาถามเรื่องที่สงสัยได้ก็เอาแต่สอบถามเกี่ยวกับศาสตร์มืดอย่างเดียว บางคาถาเด็กชายลองทำมันเลยด้วยซ้ำ (แน่นอนว่าคาถาที่ลองทำเลยส่วนใหญ่ไม่อันตรายมากนัก)

เด็กชายพบว่าความรู้ของกิลเลิร์ตนั้นเยอะมาก พอๆกับดัมเบิลดอร์เลยด้วยซ้ำ

“รู้ใช่ไหม ว่าศาสตร์มืดไม่เป็นที่ยอมรับนัก”

“รู้ครับ แต่ว่ารุ่นพี่ไม่คิดว่ามันน่าสนใจกว่าหนังสือเรียนของเราหรอกหรอ”

พอชายหนุ่มถามไป เด็กชายก็หันมาถามกลับ กิลเลิร์ตถอนหายใจยิ้มๆ ปล่อยให้แฮร์รี่ศึกษาเรื่องที่ตัวเองสนใจจ่อไป ส่วนตัวเขานั้นก็ศึกษาเรื่องที่ตัวเองสนใจต่อ

เครื่องรางยมทูต

“จะว่าไป พอตเตอร์เนี่ยสืบเชื้อสายมาจากเพฟเวอเรลล์ใช่หรือเปล่า?” ชายหนุ่มนึกขึ้นได้หันมาเอ่ยถาม แฮร์รี่เงยหน้าจากหนังสือคลี่รอยยิ้มลึกลับที่เขาเรียกมันในใจว่า รอยยิ้มสลิธีริน ออกมา

“ครับ จากน้องชายที่มีผ้าคลุมล่องหน ส่วนคุณ” เด็กชายหยุด เหลือบมองไปยังไม้กายสิทธิ์ของเขาที่วางไว้บนโต๊ะ ก่อนก้มลงอ่านหนังสืออีกครั้ง

กิลเลิร์ตยังคงไม่ละสายตาไปจากอีกฝ่าย “เธอรู้เยอะนะ”

“ไม่รู้สิครับ”

แฮร์รี่ทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ เด็กชายพยายามไม่สนใจเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆของกิลเลิร์ต รู้สึกว่าตัวเองพลาดไปแล้วที่หลุดปากพูดออกไปในตอนแรก

แต่นั่นแหละ เพราะพูดไปแล้วถ้าแก้ตัวจะดูน่าสงสัยเขาถึงได้หยุดและทำให้ดูคลุมเครือแทน

“ช่างเถอะ ฉันต้องเข้าเรียนแล้ว”

ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เค้นถามต่อ เขาลุกขึ้นเดินเอาหนังสือไปเก็บตามชั้นอย่างมีมารยาทก่อนจะกลับมาทางเด็กชายแล้วลูบหัวนั้นเบาๆ ทั้งเอ็นดูทั้งไม่ไว้วางใจ

“รู้ก็ดี ไม่รู้ก็ดี”

กิลเลิร์ตพูดทิ้งท้ายแค่นั้น ก่อนเดินออกไป

ทิ้งแฮร์รี่เอาไว้กับหนังสือและความสับสน

.

.

.

หลังจากวันนั้น แฮร์รี่ได้คุยกับชายหนุ่มอีกเป็นบางครั้ง แม้จะไม่ได้พูดเต็มปากเต็มคำว่าสนิทแต่อย่างน้อยแฮร์รี่ก็รู้ว่ากิลเลิร์ตไม่เคยคุยกับใครนอกจากตัวเอง ชายหนุ่มไม่ยอมเปิดใจให้ใคร ส่วนหนึ่งคงเพราะความเป็นอัจฉริยะของเขาและอีกส่วนคงเป็นแนวคิดที่ไม่เหมือนใคร

และตอนที่แฮร์รี่อยู่ปีสาม รูมเมทของเขาก็คือกิลเลิร์ต ชายหนุ่มเป็นคนไม่เรื่องมาก แต่มีนิสัยชอบอ่านหนังสือจนดึกดื่น แฮร์รี่ที่อยากจะนอนต้องร่ายคาถาดับเทียนของเขาทุกครั้ง จนในที่สุดกิลเลิร์ตก็ตกลงว่าจะพยายามไม่นอนให้เกินห้าทุ่ม

มันนับเป็นช่วงเวลาที่ดี อย่างน้อยแฮร์รี่ก็ไม่ได้อยู่อย่างสงบแบบนี้มานานแล้ว

เขาค่อนข้างแปลกใจเสียด้วยซ้ำที่ตนเองสามารถอยู่กับจอมมารรุ่นแรกได้อย่างไม่มีปัญหาใดๆทั้งสิ้น

.

.

.

แต่ช่วงเวลาของเขาและกิลเลิร์ตก็อยู่ได้ไม่นาน

“ขอให้เธอโชคดี” กิลเลิร์ตกล่าวออกมาสั้นๆ ดวงหน้าของเขายังคงเฉยชาราวกับว่าอะไรก็ไม่สามารถทำให้เขาสนใจได้ ยกเว้นกับคนคนเดียว แฮร์รี่มองชายหนุ่มที่ตอนนี้สมควรอยู่ปีเจ็ดแต่ดันโดนไล่ออกเพราะเขาใช้ศาสตร์มืดไปในทางที่เลวร้ายด้วยแววตานิ่งงัน เด็กชายแปลกใจเล็กน้อยที่กิลเลิร์ตเลือกที่จะบอกลาตนเองก่อนที่จะไป ทั้งๆที่พวกเขาก็ไม่ได้สนิทกันเท่าไหร่นัก

อาจจะแค่คุยกันบ้างบางครั้ง และเคยเป็นรูมเมทกันมาหนึ่งปีเต็ม

ในมือของชายหนุ่มมีหีบอยู่หนึ่งใบ ข้าวของไม่เยอะนัก แต่สิ่งนั้นก็ทำให้แฮร์รี่ตระหนักว่าจะไม่มีคนคอยสอนศาสตร์มืดที่เขาไม่เข้าใจให้อีกแล้ว

เด็กชายก้าวเข้าไปหา เอื้อมมือจัดปกเสื้อของกิลเลิร์ตอย่างเชื่องช้า “เก็บของออกไปครบแล้วนะครับ”

“ครบแล้ว” ชายหนุ่มตอบ ดวงหน้าดูอ่อนโยนลง

“ดีแล้ว เพราะถ้าคุณเหลืออะไรไว้ผมคงคิดถึงคุณมาก”

พวกเขายืนกันอยู่แค่สองคน หน้าโรงเรียนไม่มีใครออกมาส่งหรือล่ำลากิลเลิร์ตนอกจากแฮร์รี่ เด็กชายอยากส่งยิ้มให้อีกคนแต่ทำไม่ได้เพราะรู้ดีว่าหลังจากอีกฝ่ายออกจากรั้วของฮอกวอตส์ไปแล้วจะเป็นเช่นไร

ยุคแห่งศาสตร์มืดจะเริ่มต้นขึ้นและจบลงโดยความพ่ายแพ้ของชายหนุ่ม

กิลเลิร์ตก้มหน้าลง แนบหน้าผากของตนเข้าไว้กับแฮร์รี่ เขาปล่อยหีบเสื้อผ้าทิ้ง โอบกอดร่างเล็กเอาไว้แน่น ก่อนริมฝีปากจะเคลื่อนตามจมูกโด่งของเด็กชาย ไล่ลงมาจรดริมฝีปาก

“ฉันจะคิดถึงเธอ”

“ขอให้คุณโชคดี”

 

 

...........................................................................................................................................................

ทอมรอก่อน ยังไม่ได้ตอนจบเลยค่ะ วันนี้คงยังไม่ได้ทอม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 397 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,335 ความคิดเห็น

  1. #1281 มีมี่ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 12:31

    มันละมุนเเต่เศร้าอย่างบอกไม่ถูกเลยอะ งือออ

    #1,281
    0
  2. #1241 rookie_king2 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:17
    ละมุนจังคะพี่ ไม่อยากให้แพ้สงครามเลย ;-;
    #1,241
    0
  3. #1190 โลลิค่อน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 07:56

    คงไม่ได้จบแบบนี้ใช้ไหม

    #1,190
    0
  4. #1159 เจ้าชายสีเทา (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 09:40
    ตอนท้ายละมุนบอกเศร้ามากเลย
    ไม่รู้จะความรู้สึกไหนดีแล้วว
    #1,159
    0
  5. #1124 GGbongr (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 14:07
    Holy ... ละมุนมาก
    #1,124
    0
  6. #1072 l3oss_it (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:15
    เป้็นความสัมพันธ์แบบค่อยเป็นค่อยไปที่... TT^TT
    #1,072
    0
  7. #797 Zyrens (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 15:43
    หืมมมม กิลเลิร์ตเรียนเดิมสแตรง(เขียนงี้ป่ะ)ไม่ใช่หรอคะ แล้วที่อัลบัสรู้จักกิลเลิร์ตเพราะกิลเลิร์ตย้ายบ้านมาอยู่กับญาติหลังจากถูกไล่ออกจากรร.นิ
    #797
    0
  8. #675 jariyanan123 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 20:13
    ฟินค่ะ -.,-
    มาแค่นี่ก็ฟินได้ หึหึหึ
    #675
    0
  9. #622 แมวน้อยสีดำ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 13:01
    rare มาก!!!~ มากแบบไม่รู้จะพูดว่าอะไรเลย =[]= ...ขนาดนิยายอังกฤษยังไม่มีให้อ่านเลย ฮ่าๆ // สนุกค่ะ น่ารักมากเลย >< อ่านแล้วเขิน!!!
    #622
    0
  10. #613 Puntira Kusolruangchai (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 08:14
    ฟิคคู่นี่น่าอ่านมาก
    #613
    0
  11. #612 cho-lee sungmin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 00:39
    ค้างๆอะ รู้สึกเหมือนยังไม่จบ
    #612
    0
  12. #611 drAngeaHy (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 22:34
    จบแล้วเหรอ?
    #611
    0
  13. #610 21633 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 21:22
    รู้สึกค้าง อย่างน่าประหลาด
    #610
    0
  14. #609 ปีศาจสีเงิน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 20:53
    รู้สึกไม่อยากให้กิลเลิร์ตแพ้อ่ะ
    #609
    0
  15. #607 คอสเพลย์เป็นรอน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 19:21
    หน้าตาดี เย็นชา เก่ง เป็นจุดขายของจอมมารทุกรุ่น เหมือนพระเอกนิยายแจ่มใสค่ะ ขอคู่นี้อีกนะคะ ชอบ T//T
    #607
    0
  16. #606 momo-chan (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 19:11
    เปิดอีกเรื่องเลยค่ะ
    #606
    0
  17. #605 FlocaLOR (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 18:46
    งือออออออ......ขอแฮปปี้เอนดิ้งได้มั้ย ไม่ก็ไปอยู่ด้วยกันก็ได้ อย่าแยกเขาออกจากกันเลยนะ ;-;)
    #605
    0
  18. #604 Munechikaak (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 18:44
    โนวววววว~~! บอกทีว่ายังไม่จบ ยังไม่จบใช่ไหมมม!?!?!? แงงงง~ รู้สึกหลงรัก 'กิลกับแฮร์รี่!'

    อยากอ่านฟิคยาวคู่นี้จัง>\\\
    กิลแฮร์รี่!! กิลแฮร์รี่!!!
    #604
    0
  19. #603 Pegus.J (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 18:13
    ความเลอค่าของเจ้าแห่งศาสตร์มืด...แข็งแกร่ง ฉลาด เย็นชาและหน้าตาดี นี่มันคอนเซปพระเอกนิยายชัดๆ ฮาา #ตัดภาพกลับมาที่ฝ่ายคุณธรรม... #ข้ามมันไปเถอะ #วิ่งหลบคาถา

     

    #603
    0
  20. #602 Ainaemoroe (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 18:00
    เอ้อ เห็นด้วย จอมมารหน้าตาดีทุกคน 55555555+ 
    ง่อ จบแบบให้คิดง่ะ เราชอบนะ ถถถถถ
    #602
    0
  21. #601 Yamabuki no Ryoki (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 17:59
    สนุกมากค่ะ เห็นด้วยที่ว่าจอมมาร แข็งแกร่ง ฉลาด เย็นชา และหน้าตาดี มีบุคลิกเป็นคุณชายเสมอๆ 5555555 เอาไปแปะไว้ใน AllHp ด้วยถ้าจะดีนะคะ 
    #601
    0
  22. #600 starglitter (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 17:23
    จอมมารน่าตาดีทุกคน-------=.,=
    #600
    0
  23. #599 Pailin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 17:08
    ฟินค่า. ไรท์คู่นี้น่าสนใจมาดพอๆกับทอมแฮร์เลย

    มีโอกาสจะเปิดเป็นเรื่องเลยไหม อยากอ่าน ชอบๆๆ
    #599
    0
  24. #598 Tiankai (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 16:55
    เราชอบคู่นี้อะ เสียดายที่จบแบบนี้อะ
    #598
    0
  25. #597 Mew Mew Ichigo (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 16:48
    จอมมารต้องหน้าตาดีค่ะ เอาไว้เป็นอาวุธในการเพิ่มสาวก 5555
    #597
    0