Fic Harry potter : Re Life SB/HP (Yaoi)

ตอนที่ 25 : บทที่ยี่สิบเอ็ด คาถาผู้พิทักษ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,205
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 423 ครั้ง
    28 เม.ย. 59

บทที่ยี่สิบเอ็ด คาถาผู้พิทักษ์

 

                เมื่ออัลลิสันนับถอยหลังจากสิบมาถึงเลขหนึ่งทุกอย่างก็บิดเป็นเกลียวและหมุนวน แฮร์รี่ชินเสียแล้วกับความรู้สึกอึดอัดเวลาหายตัว เด็กชายแอบใช้เวทมนต์ประคองตัวเองให้ยืนได้เมื่อมาถึงจุดหมายในขณะที่หลายๆคนล้มลง บ้านอัลลิสันกับพอตเตอร์แยกกันทันทีที่มาโผล่ที่ลานโล่งกว้าง เพราะต่างฝ่ายต่างจองที่ไว้คนละโซนกัน


ก็เชียร์กันคนละทีมนี่นะ


แฮร์รี่คิดพลางเดินตามหลังนางพอตเตอร์โดยมีเจมส์ช่วยถือของเดินอยู่ข้างๆ เต้นท์ของครอบครัวพอตเตอร์มีขนาดไม่ใหญ่นักดูเล็กกระทัดรัดแต่ภายในถูกร่าคาถาขยายพื้นที่เอาไว้แล้ว เด็กชายอาสาทำอาหารเช้าให้แก่ทุกคนในวันนั้น คุณนายพอตเตอร์แลดูปลื้มใจมากที่ลูกชายคนเล็กของตนเองช่างเป็นเด็กที่พึ่งพาได้ ใบหน้าสวยยิ้มกว้างพลางไล่เจมส์และคุณสามีให้หลีกไปไกลๆจากโซนทำอาหารเพราะสองคนนี้มีความสามารถเรื่องการระเบิดห้องครัวดีเหลือเกิน

รีมัสเลยอาสาเป็นคนจัดโต๊ะอาหารในขณะที่ซีเรียสก็เข้ามาช่วยทำอาหารด้วยอีกแรง แม้ฝืมือจะยังไม่ดีนักแต่นับว่าคล่องแคล่ว เด็กชายไม่แปลกใจนักกับการที่ชายหนุ่มจะทำอาหารได้คล่องเพราะในวันที่ซีเรียสบอกว่าให้ไปเดทกันชายหนุ่มได้เล่าเรื่องของตัวเองให้ฟัง เขาไม่ถูกกับคนที่บ้านมากนัก วันหยุดก็เวียนไปกางเต้นท์บ้านเพื่อนเสมอ ที่ที่ไปพักบ่อยสุดคือบ้านของลุงกับป้าของแฮร์รี่นั่นเอง มีบ้างที่เจมส์และรีมัสจะอาสามานอนเป็นเพื่อน ชายหนุ่มมาบ้านพ่อแม่ของเด็กชายน้อยครั้งจนนับได้และส่วนมากไม่อยู่นานหรือมาเมื่อไหร่แฮร์รี่ก็ไม่อยู่ (นี่เป็นสาเหตุที่ซีเรียสเพิ่งได้รู้จักแฮร์รี่ตอนปีสาม) ในตอนนั้นเด็กชายรับฟังเงียบๆพลางนึกถึงเรื่องในอดีตที่ซีเรียนพ่อทูนหัวของเขาเคยเล่าให้ฟังสมัยเขายังอยู่ที่โลกเดิม เป็นลูกของเจมส์ พอตเตอร์ไม่ใช่น้องชาย

ซีเรียสมีชีวิตที่ค่อนข้างลำบาก แต่ชายหนุ่มยังต้องลำบากกว่านี้อีกไม่นานแล้ว

เขาจำได้ว่าอีกฝ่ายถูกไล่ออกจากบ้านตอนที่อายุสิบห้า


ปีนี้ไงล่ะ อีกไม่กี่เดือนแล้ว!


“ซีเรียสถ้ามีอะไรที่ทำให้คุณลำบากใจก็มาหาผมได้เลยนะ” เด็กชายเอ่ยขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยพลางหันมายิ้มหวานให้อีกคน ชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อยก่อนพยักหน้าโดยมีรอยยิ้มแต่งแต้มที่มุมปาก

สองคนช่วยกันทำอาหาร บรรยากาศแลดูกรีดกันคนอื่นไม่ให้เข้าใกล้ เจมส์และนายพอตเตอร์ที่มองอยู่ห่างๆกัดฟันกรอด หมายหัวซีเรียสเอาไว้ในใจ ส่วนคุณนายพอตเตอร์นั้นแอบลอบหัวเราะพิจารณารูปร่างท่าทางของซีเรียสแล้วพยักหน้ากับตัวเองพลางพึมพัมว่า ผ่าน!

แต่พอคิดได้แบบนั้น เจ้าหล่อนก็เหลือบมองรีมัสที่เดินเข้ามารับอาหารที่แฮร์รี่ทำไปจัดที่โต๊ะ ชายหนุ่มมีรอยยิ้มบางประดับบนใบหน้า สีหน้าของลูกชายคนเล็กก็ดูผ่อนคลายและนับถืออีกฝ่ายมาก คุณนายพอตเตอร์เริ่มลังเลมองรีมัสกับซีเรียสสลับไปมา ตกลงยกแฮร์รี่ให้ใครดี

 

“แม่ฮะ!

 

เสียงเจ้าลูกชายคนโตดังขัดความคิด ดวงตานั้นแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งเลยว่าจะไม่ยอมยกน้องชายให้ใครเด็ดขาด เธอถอนหายใจนึกอยากเขกหัวลูกชายขึ้นมาสองสามครั้ง ทว่าเมื่อมองสายตาคุณสามีที่จ้องมองลูกชายคนเล็กด้วยแววตาเหมือนกำลังมองลูกสาวแต่งงานออกเรือนก็ได้แต่ถอนหายใจ

 

เป็นมันทั้งพ่อทั้งลูกเลยนะ ไอ้โรคหวงแฮร์รี่เนี่ย!

 

“ทานอาหารกันได้แล้วล่ะครับ” เสียงของแฮร์รี่ดังขึ้น เรียกความสนใจของทั้งสามคน ทั้งหมดตรงเข้ามายังโต๊ะอาหาร เริ่มรับประทานและพูดคุยกันบ้างเล็กน้อย วันนี้ทั้งวันเจมส์พาแฮร์รี่ไล่สำรวจโซนเต้นท์ต่างๆพร้อมอธิบายทีมที่ลงแข่งในวันนี้เสียยาวเหยียด แต่ไม่ลืมกำชับว่าพยายามอย่าใช้เวทมนต์เพราะพื้นที่แห่งนี้อยู่ในเขตมักเกิ้ล มันคงไม่ดีเท่าไหรถ้าจะมีพวกที่ไม่ใช่พ่อมดสังเกตุเห็นถึงความแปลกประหลาด

 

                แล้วเวลากลางคืนก็มาถึงแต่ละคนเดินขึ้นไปยังแสตนสูงที่สำหรับนั่งดูควิดดิช แฮร์รี่แอบคิดเล่นๆว่าถ้าเกิดมันพังขึ้นมาพ่อมดแม่มดที่หายตัวไม่เป็นคงได้บาดเจ็บหนักกันบ้างแหละ พิธีกรของงานบรรยายทีมแต่ละทีมในวันนี้พร้อมๆกับโชว์ที่ถูกนำมาเปิดตัวเพื่อเรียกเสียงเชียร์จากแฟนคลับทีมต่างๆ บรรยากาศตื่นเต้นของงานทำเอาเด็กชายอดไม่ได้ที่จะสนุกไปด้วย แฮร์รี่ส่งเสียงเชียร์ออกมาเสียงดังเมื่อทีมของตัวเองทำแต้มได้

ใครจะสนเรื่องมารยาทกัน ในเมื่อเวลานี้ทั้งสนามต่างเต็มไปด้วยเสียงตะโกนเชียร์

เกือบเที่ยงคืนในที่สุดการแข่งขันก็จบลง แต่ละคนต่างแยกย้ยกันกลับบ้าน ท่ามกลางความวุ่นวายบางอย่างได้ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

มันคือหัวกะโหลกสีเขียวตรามาร!

มันมีเยอะมากจนหลายคนหวาดหวั่น

แฮร์รี่ได้ยินเสียงพ่อของตัวเองสถบ ก่อนที่นายพอตเตอร์จะตะโกนเสียงดังแข่งกับคนอื่นๆที่กรีดร้องอย่างตกใจเพราะรู้ดีว่าตรานี้หมายความว่าอย่างไร “เจมส์ แฮร์รี่มานี่เร็วๆ พวกเธอด้วยรีมัส ซีเรียส!

เด็กชายอดแปลกใจไม่ได้ว่าเหตุการณ์นี้มันช่างคล้ายกับสมัยของเขาเสียจริง ผู้เสพความตายยังคงมีแนวคิดเดิมๆเกี่ยวกับการข่มขวัญคนจำนวนมากเพื่อทำลายความสุข ทำให้พวกเขาหวาดกลัว โดยการโผล่เข้ามาในงานกีฬาที่สนุกสนาน

เจมส์คว้าข้อมือน้องชายพยายามอย่างมากที่จะพาแฮร์รี่ออกไป แต่เพราะขนาดตัวที่เล็กของเด็กชายทำให้เขาถูกเบียดจนหลุดจากการเกาะกุมของพี่ชาย

“แฮร์รี่!” ชายหนุ่มตะโกนอย่างตกใจ

แฮร์รี่มองไม่เห็นด้วยซ้ำว่าเจมส์อยู่ตรงไหน เช่นเดียวกับเจมส์ที่มองไม่เห็นน้องชายเลยแม้แต่น้อย

แต่เด็กชายไม่ได้ตื่นตระหนกตะโกนเสียงดังให้คนเป็นพี่ชายรู้ “ไม่ต้องห่วง จะตามไปไป!

แฮร์รี่พยายามก้าวเดินทว่ามันค่อนข้างทำได้ยาก ท่ามกลางความวุ่นวาและสับสน เสียงคนร่ายคาถาดังไปมาพร้อมเสียงกรีดร้อง เกิดการต่อสู้! เด็กชายรู้ได้ทันที

แฮร์รี่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเมินร่างของผู้เสียชีวิตมากมาย เขาใจเต้นแรง พยายามจะกลับไปยังทิศทางที่กางเต้นท์เอาไว้ ก่อนยังตัดสินใจว่าจะหายตัวไป (แม้จะเสี่ยงที่จะโผล่ไปทับใครสักคนก็ตาม) แต่แล้วอะไรสักอย่างก็คว้าเข้าที่ไหล่ของเขา เด็กชายสะดุ้งหันกลับจ่อไม้กายสิทธิ์ใส่อีกฝ่ายทันที

“ซีเรียส!

“ปฏิกิริยาเร็วดี แต่ลดไม้ลงก่อน”

ซีเรียสว่าพลางลี่ยิ้ม คว้าข้อมือของเด็กชายเอาไว้พาวิ่งไปตามฝูงชน

แฮร์รี่รู้สึกอุ่นใจกว่าเดิมมาก เขาลดไม้กายสิทธิ์ลงแต่ยังไม่เก็บไปในทันที สัญชาติญาณบางอย่างสั่งให้เขาหันกลับไปและพบว่ามีลำแสงสีแดงพุ่งกระจายไปทั่วทิศ ไม่เว้นแม้แต่ทางที่เขาและซีเรียสอยู่

เด็กชายร่ายคาถาเกราะป้องกันให้ตนเองและซีเรียส ก่อนจะรู้สึกเย็นยะเยือก ความเย็นและความหนาวเหน็บอันคุ้นเคยทำให้เขาเบิกตากว้างมองไปยังท้องฟ้าที่มีผู้คุมวิญญาณมากมายด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

“ผู้คุมวิญญาณ!” เขาอุทาน

“กระทรวงจะฆ่าพวกเราไปพร้อมพวกผู้เสพความตายหรือไง!” ซีเรียสตะโกนออกมา สีหน้าดำคล้ำไม่ใช่เพราะกลัวแต่เพราะกำลังโมโหและขยะแขยง แม้จะรู้ดีว่าผู้คุมวิญญาณใช้ในการจับตัวผู้เสพความตายแต่ลองปล่อยออกมาเผ่นพล่านขนาดนี้ต้องมีคนจำนวนมากโดนลูกหลงแน่ๆ ชายหนุ่มจับมือของแฮร์รี่ให้แน่นขึ้นพยายามพาเดินไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้แต่พ่อมดแม่มดหลายคนดูจะมึนงง และเลื่อนลอยไม่น้อยตั้งแต่ผู้เสพความตายถูกปล่อยออกมาทำให้การเคลื่อนไหวเริ่มหยุดชะงัก

มีบางคนที่เสกคาถาผู้พิทักษ์เพื่อสู้โดยไม่สนแล้วว่าพื้นที่นี้อยู่ในเขตุของมักเกิ้ล แต่อำนาจของมันก็อยู่ได้ไม่นานนักและมีจำนวนน้อย เพราะคาถาผู้พิทักษ์ถือเป็นตัวแทนของเวทมนต์ขั้นสูงมีผู้วิเศษน้อยคนที่จะเสกออกมาได้โดยสมบูรณ์แบบ มีรูปร่างชัดเจน ส่วนมากจะมีเพียงแสงที่เงินที่คล้ายๆเมฆหมอกที่มีระยะการป้องกันจำกัดเท่านั้น เมื่อต้องเผชิญกับผู้คุมวิญญาณกว่าหกสิบตัวมันก็ไร้ประโยชน์ ซีเรียสรู้สึกหัวเสียมากที่พบว่าตัวเองไม่ได้ศึกษาการใช้คาถาผู้พิทักษ์เพราะเห็นว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญ

 

แน่ล่ะ ใครจะคิดว่าจู่ๆจะได้เผชิญหน้ากับผู้คุมวิญญาณกัน!

 

ชายหนุ่มได้แต่สะท้อนคาถาของพวกผู้เสพความตายกลับไป มองแฮร์รี่ที่ดูยังไม่มีปัญหากับผู้เสพความตายเท่าไหร่ด้วยความโล่งใจ

ทว่า

ร่างในผ้าคลุมสามตนกลับพุ่งเข้ามาอยู่เบื้องหน้าของเขาและเด็กชาย ซีเรียสรู้สึกได้ว่ามือเล็กนั้นบีบมือของเขาแน่นขึ้น เมื่อเหลือบมองก็เห็นแฮร์รี่แสดงสีหน้าเคร่งขรึม

“แฮร์รี่” ชายหนุ่มเอ่ยเรียกอีกคนด้วยความเป็นห่วง

เด็กชายหันกลับมาส่งยิ้มให้เขาอย่างเยือกเย็น ในดวงตาสีเขียวกระจ่างนั้นบ่งบอกชัดเจนว่าตัดสินใจในบางอย่างได้แล้ว ยังไม่ทันที่เขาจะได้ถามแฮร์รี่ก็ตวัดไม้กายสิทธิ์ของตัวเองขึ้นมาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“เอกซ์เปกโต พาโตรนุม”

ไม้กายสิทธิ์ของเด็กชายเปล่งแสงสว่างจ้า ทว่าเป็นแสงที่อบอุ่นไม่ทำให้เจ็บปวดดวงตาในยามมอง เส้นสีเงินยวงพุ่งออกมาจากปลายไม้ก่อนก่อตัวกลายเป็นกวางตัวผู้ขนาดใหญ่ออกมาวิ่งไล่ผู้คุมวิญญาณโดยรอบ

ซีเรียสหันมองคนข้างตัว แฮร์รี่อาจเป็นพ่อมดที่อายุน้อยที่สุดที่เสกผู้พิทักษ์ออกมาได้ชัดเจนและมีขนาดใหญ่คนแรกเลยก็เป็นได้

“เด็กดี ทำได้ดีมากเลย” ชายหนุ่มเอ่ยชมพร้อมเอามือลูบหัวอีกฝ่าย เด็กชายสะดุ้งเล็กน้อยก่อนส่งยิ้มให้

แต่มันยังไม่พอ

แฮร์รี่รู้สึกว่าคาถาแค่นี้ยังไล่ผู้คุมวิญญาณกว่าหกสิบตัวไม่ได้ เขาร่ายคาถาผู้พิทักษ์อีกครั้ง และครั้งนี้มันออกมาเป็นสุนัขขนาดใหญ่เด็กชายหน้าร้อนผ่าวกะทันหัน

เขารู้ดีว่าผู้พิทักษ์สามารถมีหลายตัวได้ เช่นเดียวกับที่รู้ดีอีกเช่นกันว่าผู้พิทักษ์จะเปลี่ยนแปลงรูปร่างตามอารมณ์ของผู้ที่ร่ายคาถา มันจะดึงเอาความรู้สึกหรือตัวตนส่วนลึกที่สุดของผู้ร่ายออกมา แม้คนคนนั้นจะไม่รู้ตัว ดังเช่นท็องส์ที่แต่เดิมผู้พิทักษ์ของเธอคือกระต่าย แต่เมื่อหญิงสาวได้ตกหลุ่มรัก รีมัส ลูปิน ผู้พิทักษ์ของเธอก็กลายเป็นหมาป่าที่มีรูปร่างแปลกประหลาดคล้ายๆกับมนุษย์หมาป่า ซึ่งเป็นสิ่งที่รีมัสเป็น

 

แล้วเมื่อครู่ ผู้พิทักษ์เมื่อครู่ของเขา

แฮร์รี่จำได้ทันทีที่เห็น  สุนัขขนาดใหญ่ที่เขาเสกเมื่อครู่มันคือเท้าปุย!

 

แฮร์รี่หวังว่าซีเรียสจะไม่ทันได้เอะใจว่านั่นคือร่างแอนิเมจัสของตัวเอง และเป็นดังหวังซีเรียสดูจะไม่ได้เอะใจแม้แต่น้อยกับคาถาผู้พิทักษ์เมื่อครู่ ยังคงจับมือของเขาเอาไว้แน่น

“ตอนนี้ผู้คนกำลังสับสน เรารีบไปให้พ้นจากตรงนี้กันเถอะ” ชายหนุ่มเสนอ

แฮร์รี่มองไปรอบกายพบว่าหลายคนหยุดมองผู้พิทักษ์ของเขาด้วยแววตาชื่นชม เด็กชายพยักหน้ารับบีบมือซีเรียสก่อนพากันแทรกตัวหลบหนีไปตามฝูงชน

ทว่าน้ำเสียงที่คุ้นหูกลับดังก้องโดยมีเป้าหมายมาทางพวกเขาทั้งคู่


“ครูซิโอ้!

 

 

 

.............................................................................................................

เผื่อใครไม่รู้ซีเรียสอายุมากกว่าเพื่อนในกลุ่มตัวเองหนึ่งปีนะคะ (เหมือนกับเด็กบางคนที่ม.6บางคนก็ 18 บางคนก็ 19 ค่ะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 423 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,335 ความคิดเห็น

  1. #1330 MartiniLubik (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 13:08

    เขินตอนเสกคาถาผู้พิทักษ์จัง ที่เสกแล้วเป็นเท้าปุยเนี่ยดีมากๆเลยค่ะ

    #1,330
    0
  2. #1237 rookie_king2 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 22:52
    อารมณ์เดียวกับคุณแม่ที่แบบจะยกให้ใครดีนะ 55555
    #1,237
    0
  3. #1186 โลลิค่อน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 21:31

    ใครเป็นเสกคถานั้นกัน!!!!

    #1,186
    0
  4. #1155 เจ้าชายสีเทา (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 09:07
    แอบเขินช่วงเสกคาถาผู้พิทักษ์เลย
    ซีเรียสงานยากแล้ว ขี้หวงทั้งพ่อทั้งพี่ชายเลย 5555555
    #1,155
    0
  5. #1068 l3oss_it (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:56
    ใครกันที่มาขัดซีนแบบนี้!
    แต่ว่านะ บ้านนี้หวงน้องและลูชายคนเล็กกันซะจริงทีเดียวเชียว จะเว้นก็แต่คุณแม่ที่พร้อมจะยกให้คนอื่นนี่แหล่ะน้า
    #1,068
    0
  6. #978 dalinthip (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 07:30
    ครูซิโอ ใครรร???
    #978
    0
  7. #509 starglitter (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 21:09
    ต่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #509
    0
  8. #508 tingtingg4213 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 20:18
    ใครมันบังอาจมาขัดฉากฟินฟะ? กำลังจับมือแนบแน่นหนีตามกันไปเชียวนะ!~?//มโนล่ะตรู =3=
    ปล.ขำคุณแม่อ่ะ เลือกลูกเขยไม่ถูก คุณแม่กับคุณพ่อน่าร้ากกกกก~?
    #508
    0
  9. #507 sakurakuro (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 13:00
    บ้านพอตเตอร์จะมุ้งมิ้งอะไรกันขนาดนั้น เเล้วใครกล้าใช้คาถาตอนฉากฟินๆฮะ เบลล่าใช่ไหม^^++
    #507
    0
  10. #504 MidoriK-Nori (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 21:40
    รอออ ><
    #504
    0
  11. #502 Mermed,BL (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 14:23
    ฉันเฝ้ารอแต่นิยายเรื่องนี้~ฉันรอคอยเธออยู่~
    #502
    0
  12. #501 Mew Mew Ichigo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 12:50
    ฮาขุ่นแม่มากค่ะ5555555 เลือกลูกเขยไม่ถูกกันเลยทีเดียว555555 คุณพ่อคุณพี่นี่ก็หวงน้องกันจริงๆ55555
    หนูรี่!!! ตายแล้วววว ใจแตกแล้วววว//ผิด 555 ซิเรียสรู้เมื่อไหร่คงปริ่มตายแน่5555
    #501
    0
  13. #500 21633 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 12:11
    หมาแหละ ดีนะที่ไม่รู้ตัว
    #500
    0
  14. #499 Sisisaline2739 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 10:52
    รอตอนต่อไปปปปปป. ทุกวันเลยยย
    #499
    0
  15. #498 Blacksheep_YR (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 09:44
    ค้างๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆแรงมากกกก
    #498
    0
  16. #497 ปีศาจสีเงิน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 09:38
    แม่คะ ซิเรียสเถอะค่ะ 55555
    #497
    0
  17. #496 Borbest (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 07:33
    รอค่ะะ *0*
    #496
    0
  18. #495 jariyanan123 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 07:32
    ให้ทำเนี้ย ?
    #495
    0
  19. #494 Puntira Kusolruangchai (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 07:20
    สุนัขขนาดใหญ่ น่ารักอ่า

    ใครเป็นคนเสก อยากรู้แล้ว
    #494
    0
  20. #493 Zethius (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 05:49
    เจ้เบลล่าหรือเปล่าน่อ....

    ซิเรียสคงจ้องรับมือกับว่าที่พ่อตากับว่าทีาเขย.ะแล้ว 555
    #493
    0
  21. #492 Mermed,BL (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 05:28
    มาต่อเถอะค่ะ ไรท์
    #492
    0
  22. #491 ยัยหัวหยอง (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 02:05
    เสียงคุ้นหู นั่งเดาเล่นแต่ก็เดาไม่ออก ใครกัน? ติดตามๆ
    #491
    0
  23. #490 คอสเพลย์เป็นรอน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 02:02
    บ้านพอตเตอร์หวงลูกสา- ชาย จังเลยนะคะ ส่วนพ่อของเจมส์ - แฮร์รี่ ใช้คำว่าลอร์ดพอตเตอร์ดูดีไหมคะยังไงเขาก็ตระกูลเชื้อสายก็อดดริกหรือมีเหตุผลที่อยากใช้ภาษาเป็นกันเองก็ไม่เป็นไรค่ะ พอดีติดคำว่า ลอร์ดพอตเตอร์ ลอร์ดมัลฟอย อะไรแบบนี้
    #490
    0
  24. #489 นักอ่าน...lnwcool (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 01:53
    มันส์และแอบฮาคุณแม่ เป็นสาววายใช่ไหมค่ะ
    #489
    0
  25. #488 CHOLIN (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 01:04
    ใครเสกครูซิโอ โวลเดอร์มอ เรกูลัส สเนป ลุ้นนนนนน
    #488
    0