Fic Harry potter : Re Life SB/HP (Yaoi)

ตอนที่ 15 : บทที่สิบสาม คนเป็นพี่ชาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 491 ครั้ง
    21 เม.ย. 59

บทที่สิบสาม คนเป็นพี่ชาย

 

วันนี้ปีสามไปฮอกส์มี้ดกันหมด แน่นอนว่ารวมเจมส์ รีมัส ซีเรียสและปีเตอร์ด้วย คนแรกสุดนั้นตอนแรกจะไม่ไปเพราะไม่อยากให้แฮร์รี่ น้องชายสุดที่รักอยู่คนเดียว

แต่สุดท้ายก็ถูกน้องชายไล่ด้วยสายตาจึงต้องยอมไปแต่โดยดี  ส่วนคนที่เหลือเด็กชายไม่เห็นหน้าเลยในวันนี้เขาจึงคิดว่าคงจะไปทัศนะศึกษาแล้วเช่นกัน ในช่วงเช้าก่อนไปลิลี่มาซ้อมปรุงยาอยู่กับเขาประมาณหนึ่งชั่วโมง แฮร์รี่พบว่าเขาและแม่เข้ากันได้ดีมาก ช่วยกันทำงานโดยไม่มีใครขวางทางใคร การซ้อมปรุงยาแน่นอนว่าแยกบ้าน เวลาซ้อมของบ้านต่างๆไม่ตรงกันเพื่อป้องกันปัญหาและหลังจากเธอไปเขาแทบจะว่างทั้งวันเพราะแต่เดิมในวันจันทร์นั้นไม่ค่อยมีชั่วโมงเรียนด้วยอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคณะอาจารย์บางส่วนที่เข้าไปคอยคุมเหล่านักเรียนเลย เพราะงั้นแฮร์รี่จึงรู้สึกตัวเองว่างมากเป็นพิเศษ

เขาสลัดตัวหลุดจากเพื่อนร่วมบ้านแวะไปหาเมอร์เทิลจอมคร่ำครวญพูดคุยทำความคุ้ยเคยกับเธอก่อนให้เธอเก็บไว้เป็นความลับ


แน่นอนว่าผีสาวปลื้มใจมากที่แฮร์รี่ดูจะรู้ใจเธอทุกอย่าง จึงตกลงให้ความร่วมมือยินดีจะช่วยงานของแฮร์รี่หากเขาต้องการ แลกกับการที่เขาต้องมาเยี่ยมเธอบ่อยๆ เด็กชายตกลงรับคำสัญญาก่อนจะตัดสินใจใช้เวลาว่างที่เหลือหาหนังสือมาอ่านเพื่อฆ่าเวลา

 

เขาเลือกเดินไปแถวต้นวิลโลว์จอมหวด


อย่าเข้าใจผิดเขาไม่ได้จะแอบหนีไปฮอกส์มี้ดผ่านทางโพรงใต้ต้นวิลโลว์แต่เขาจะไปหามุมสงบนั่งอ่านหนังสือแถวนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงเสียงรบกวนต่างหาก

 

แต่เมื่อมาถึงเขาก็ต้องแปลกใจเพราะไม่ว่าจะเดินเข้าใกล้เท่าไหร่วันนี้เจ้าต้นไม้จอมฟาดกิ่งก็ไม่มีทีท่าจะหวดลงมาเลยสักครั้ง ถ้าจะให้แฮร์รี่เดาเขาคิดว่าพวกคงมีพวกตัวกวนคนใดคนหนึ่งทำให้มันหยุดเอาไว้

เด็กชายหลีกเลี่ยงไม่สนใจ ทรุดนั่งลงเอนหลังพิงก้อนหินแถวๆต้นวิลโลว์จอมหวดที่ดูจะมีร่มเงาให้เขานั่ง

 

“ไง แฮร์รี่มานั่งทำไมตรงนี้เนี่ย?” น้ำเสียงกวนๆของซีเรียสดังขึ้น เด็กชายหันมองก่อนจะพบว่าเจ้าของเสียงโผล่ออกมาจากโพรงต้นไม้หน้าตาเฉย

 

“อ่านหนังสือฮะ ว่าแต่แบล็กเข้าไปทำอะไรในนั้นน่ะ?” แฮร์รี่ตอบพร้อมเอ่ยถามแอบขมวดคิ้วนิดหน่อยที่ต้องเรียกอีกฝ่ายว่าแบล็กไม่ใช่ซีเรียส เอาเข้าจริงเขาสงสัยจริงๆนะว่าเจ้าตัวเข้าไปทำอะไรในนั้นและเขาไม่คิดว่ามันเสียมารยาทด้วยที่ถามเพราะไม่ว่าเป็นใครหากเห็นคนรู้จักโผล่หน้าออกมาจากโพรงต้นไม้ที่อันตรายก็ต้องเอ่ยถามเป็นธรรมดา


ชายหนุ่มไม่ตอบทำเพียงหัวเราะบาง แฮร์รี่มองรอยยิ้มร้ายกาจราวกับเด็กที่ซุกซนของซีเรียสที่ค่อนข้างสว่างสดใสแล้วก็หันหน้าหนีทันที ชายหนุ่มรู้ตัวแต่ทำเป็นไม่สนใจก่อนเดินมานั่งข้างๆเด็กชายในมือของเขาถือถุงขนมเต็มไปหมด แฮร์รี่จึงเดาได้ว่าอีกฝ่ายอาจจะแอบหนีไปฮอกส์มี้ด ถ้าเขาจำไม่ผิดซีเรียสเหมือนจะถูกตระกูลตัวเองต่อต้านตั้งแต่เขามาอยู่กริฟฟินดอร์ เด็กชายคาดว่าเจ้าตัวคงไม่ได้รับใบอนุญาตจากผู้ปกครองให้ไปทัศนะศึกษาที่ฮอกส์มี้ดแน่ๆ

“กินขนมไหม?”

“ไม่ล่ะ ตามสบายเลยฮะแบล็ก”

ซีเรียสขมวดคิ้วหันมามองทำหน้าตาจริงจัง “จริงๆเรียกซีเรียสจะดีกว่านะ ฉันไม่ชอบให้เรียกว่าแบล็กมากเท่าไหร่”

“อ้อ ครับซีเรียส” เด็กชายเอ่ยตอบเสียงฉะฉานโดยไม่ถามเหตุผลทำเอาเจ้าของชื่อเผยแววตาประหลาดใจ เพราะตามปกติจะต้องมีสวนมาบ้างว่าทำไมถึงไม่ชอบนามสกุลตัวเอง หรือถามว่ามันไม่ดีตรงไหน แต่แฮร์รี่กลับไม่ถามเลยสักนิด เขามองเด็กชายนิ่งก่อนจะเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองออกมาจากต้นวิลโลว์จอมหวด

“ว่าแต่นายเถอะ มานั่งตรงนี้ไม่กลัวโดนกิ่งเจ้าต้นไม้นี้หวดหรอ มันอันตรายนะ?” ซีเรียสเอ่ยถาม เขามองแฮร์รี่ที่ตัวค่อนข้างเล็กพลางคิดว่าถ้าโดนกิ่งไม้นี้หวดคงได้ตัวหักแน่ๆ

“แต่ตอนนี้มันไม่หวดนี่นา” เด็กชายตอบเสียงหวานพร้อมส่งยิ้มซื่อๆมาให้ แต่แน่นอนว่าชายหนุ่มพอจะเห็นว่าดวงตาที่หยีลงตามรอยยิ้มนั้นซ่อนความแสบเอาไว้ข้างใน เขาหัวเราะ

ซีเรียสทรุดตัวลงนอน จ้องมองอีกฝ่ายที่หันกลับมาอ่านหนังสืออยู่อย่างนั้น

จนเป็นแฮร์รี่ที่ทนความเงียบและสายตาไม่ไหว

“คุณว่างหรอครับ?” แน่นอนเด็กชายไม่ได้กวนประสาทอีกฝ่าย

แต่เขาสงสัยจริงๆนะว่าซีเรียสไม่มีรายงานหรือการบ้านทำหรือถึงได้มานอนมองน้องชายเพื่อนแบบนี้น่ะ ถึงแม้การมีซีเรียสที่ยังมีชีวิตอยู่ข้างๆจะทำให้เขาอุ่นใจก็ตาม แต่เมื่อถูกจ้องมองนานๆมันก็ประหม่าได้เหมือนกัน!

“อ่าฮะ ว่างมาก” ไม่ใช่คำตอบธรรมดาๆ มันเป็นคำตอบที่มาพร้อมกับรอยยิ้มที่มองแล้วชวนให้ตาพร่ามัว

แฮร์รี่เผลอหันหน้าหนีโดยไม่รู้ตัว เขาไม่รู้เช่นกันว่าทำไมช่วงนี้ถึงรู้สึกราวกับว่าทนมองรอยยิ้มของอีกฝ่ายนานๆไม่ได้ ตอนแรกเขาไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่นักหรอก แต่ช่วงนี้เขาเพิ่งมาสังเกตตัวเองนี่แหละ

“เธอไม่มองหน้าฉันอีกแล้ว หันหนีทุกที”

“เปล่าสักหน่อย---ผมแค่ผม

เด็กชายอ้าปากค้างไม่รู้จะแก้ตัวอะไรไปดี พอเป็นซีเรียสเขามักเถียงอีกฝ่ายไม่ออกทุกที (ไม่ว่าจะเป็นตัวเขาในอดีตหรือตอนนี้ก็ตาม) เขาก้มหน้าลงกลับมาสนใจหนังสือในมือของตัวเองอีกครั้ง ก่อนคนที่นอนอยู่จะนำขนมมาจ่อปาก

 

“ก็ได้เธอไม่ได้ไม่มองหน้าฉัน นี่อร่อยนะ ฉันว่าเจมส์คิดถูกที่ว่าเธอผอมเกินไป”

 

แฮร์รี่มองขนมในมืออีกฝ่ายก่อนตัดสินใจอ้าปากงับเข้ามาอย่างช่วยไม่ได้เพราะดูจากสีหน้าแล้วถ้าเขาไม่กินซีเรียสก็คงจะพยายามป้อนด้วยแน่ๆ

“หวาน” เด็กชายหลุดปากออกมาอย่างไม่ทันรู้ตัว


ซีเรียสยิ้ม แฮร์รี่หลบตาเตรียมก้มอ่านหนังสือในมือต่อ---สมาธิ แฮร์รี่ มีสมาธิ!


แต่ใครจะไปคิดว่าแค่เขากินเข้าไปหนึ่งชิ้น อีกฝ่ายจะได้ใจหยิบขนมจากห่อที่แกะใหม่มาป้อนเสียอย่างนั้น

“อันนี้ก็อร่อยนะ ไม่หวานเท่าอันเมื่อกี้”

ซีเรียสว่าพร้อมทำแววตาระยับ แล้วเด็กชายก็ต้องอ้าปากงับขนมอีกอันอย่างช่วยไม่ได้

แฮร์รี่มองสีหน้าที่อ่อนโยนลงและแววตาเต็มไปด้วยความเอ็นดูของซีเรียส ทำให้นึกได้ว่าอีกฝ่ายเองก็มีน้องชาย แม้จะไม่สนิทกันเท่าไหร่เพราะหลักการทางความคิดไม่ตรงกันแต่ทว่า เขาเชื่อว่าลึกๆแล้วซีเรียสก็อาจจะอยากคืนดีกับน้องชายหรือบางทีเขาอาจจะอยากดูแลน้องชายตามประสาคนเป็นพี่

เขาก็ไม่รู้หรอกว่าการเป็นพี่ชายเป็นยังไง เพราะเมื่อก่อนก็เป็นลูกคนเดียว ส่วนเดี๋ยวนี้ก็เป็นลูกคนเล็ก แต่ถ้ามองจากมุมของเจมส์แล้ว บางทีมันอาจเหมือนที่ซีเรียสกำลังทำกับเขาอยู่ก็ได้

พอคิดได้แบบนั้น แฮร์รี่ก็ดูจะว่าง่ายขึ้น เด็กชายกินขนมที่ซีเรียสป้อนโดยไม่บ่นอะไรแม้แต่คำเดียว

จากที่ตอนแรกความสนใจอยู่ที่หนังสืออย่างน้อยเขาก็พยายามสนใจหนังสือ ไปๆมาๆดันมานั่งกินขนมกับซีเรียสแทน (แฮร์รี่พยายามไม่สนใจคนป้อนขนมที่ขยับเข้ามาใกล้จนแทบจะเอาหัวเกยตักของตัวเอง) อันที่จริงแล้วแฮร์รี่ก็ไม่ค่อยได้กินขนมมานานพอตัวเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าบ้านพอตเตอร์ไม่ซื้อให้ แต่เพราะนิสัยที่ติดตัวมาของเขาต่างหากทำให้เขาไม่ค่อยกินจนคนเป็นพ่อแม่คนปัจจุบันยอมแพ้และเลิกซื้อมาให้ นอกจากเขาจะเอ่ยปากขอ

ยิ่งเรื่องการป้อนข้าวนี่ยิ่งไม่ต้องพูด แค่ร่างนี้ของเขาอายุหนึ่งขวบเขาก็จัดการกินข้าวด้วยตัวเองได้แล้วแถมยังไม่ชอบให้คนป้อนดังนั้นแล้วจึงไม่มีคนป้อนอะไรเขามานานมาก ซึ่งแฮร์รี่ก็ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่เพราะอายุจริงของตัวเองนั้นมันค่อนข้างทำใจลำบากเวลาถูกป้อนข้าว จะมีบ้างที่เจมส์เอาขนมมาป้อนแต่ก็แค่นานๆครั้งเท่านั้นเพราะรู้ดีว่าน้องชายของตนไม่ชอบ ที่ทำอยู่นี่ใช้สิทธิ์พี่ชายคนโปรดของน้องชายล้วนๆ (เชื่อเถอะว่าสิทธิ์นี้เจมส์มโนขึ้นมาเอง)


สาเหตุจริงๆคือเด็กชายเองก็ไม่รู้จะไปว่าอดีตพ่อตัวเองทำไมเพราะยังไงอีกคนก็แถได้อยู่ดี จึงยอมให้ป้อนแบบนานๆครั้ง


 มาตอนนี้ซีเรียสกำลังนั่งป้อนขนมเขาอยู่ ไม่รู้ทำไมถึงได้รู้สึกดีขึ้นมาแปลกๆแทนที่จะรู้สึกอายหรือทำใจลำบากกลับมีความรู้สึกอยากให้ป้อนซะด้วยซ้ำ (แต่แน่นอนว่าเขาจะไม่บอกอีกฝ่ายหรอกว่าชอบให้อีกฝ่ายป้อนน่ะ) หรือบางทีเพราะซีเรียสเป็นพ่อทูนหัวของเขาก็ไม่อาจทราบ

 

ส่วนซีเรียสเองก็กำลังสนุกกับการป้อนขนมเด็กด้วยท่าทางสุขใจเดี๋ยว อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่าเขากำลังล่อลวงเด็กด้วยขนม แม้ว่าหน้าตาของเด็กนี่จะน่าหลอกมากก็ตาม---แค่กๆ

 

ชายหนุ่มมองหน้าเคลิ้มๆตอนกินขนมของแฮร์รี่แล้วก็ได้แต่คิด ทำไมน้องชายตัวเองไม่เป็นพวกว่าง่ายแบบนี้บ้างนะ!

แต่มาคิดดูอีกทีถ้าน้องชายของเขาเรกูลัสมาทำท่าทางแบบเด็กชายตรงหน้าเขาก็ไม่รู้ว่าจะเอ็นดู

หรือกลัวดี คงจะสยองพิลึกแน่ๆ

เฮ้อ พอคิดแล้วชายหนุ่มก็ถอนหายใจเปิดถุงขนมห่อใหม่แกะให้เด็กชายทั้งๆที่ห่อเก่าเองก็ยังทานไม่หมด เดิมทีว่าจะเอาไปให้ปีเตอร์ที่ไม่ได้ไปฮอกส์มี้ดด้วยเพราะมัวแต่ไปหาวิธีแก้คำสาปเสื้อคลุมของตัวเองที่โดนแกล้งทำให้มีสีสันแสบตาโผล่ออกมาทุกๆสิบวิ แถมสียังเปลี่ยนไปเรื่อยๆด้วย!

ไม่รู้ว่าหมอนั่นไปทำให้ใครเขาโกรธแค้น แต่คำสาปนั่นร้ายกาจใช่เล่น ยิ่งแก้ก็ยิ่งหนักขึ้น

จนล่าสุดเจมส์ที่ร่ายคาถาแก้ไปก็เจอสีจากเสื้อคลุมกระเด็นใส่หน้าเต็มๆจนตัดสินใจบอกกับปีเตอร์ว่าให้ปล่อยไว้มันจะหายไปเอง

จะว่าไปเมื่อคิดถึงเจมส์แน่นอนว่าถ้าพ่อคนหวงน้องมาเห็นน้องชายกำลังนั่งกินขนมที่เพื่อนตัวเองป้อนให้ด้วยท่าทางยินดีแบบนี้ล่ะก็จะต้องเกิดการฆาตกรรมเพื่อนตัวเองแน่ๆ

ทั้งสองคนคงไม่ทันรู้ตัวว่าสภาพทั้งคู่ตอนนี้ช่างใกล้เคียงกับคำว่ากระเซ้าเย้าหยอก---เสียเหลือเกิน!

 

 

                ไกลออกมาจากเขตุโรงเรียนเราจะเลิกกล่าวถึงสองคนที่นั่งกินขนมสองคนใต้ต้นวิลโลว์จอมหวด มายังฮอกส์มี้ด ทางด้านของเจมส์ พอตเตอร์ผู้ซึ่งกำลังเดินวนไปมาอยู่ในร้านขนม พยายามคิดแล้วคิดอีกว่าควรจะซื้อขนมอะไรให้ให้แฮร์รี่ น้องชายที่ไม่ค่อยชอบทานขนมดี อยู่ๆชายหนุ่มก็รู้สึกอย่างกะทันหันว่าตำแหน่งพี่ชายคนโปรดจะถูกคนสนิทแย่งไป เจมส์ส่ายหัวช้าๆรู้สึกนับวันตัวเองชักเป็นเอามากขึ้นทุกที

แต่ก็แน่ล่ะ ลองมีน้องชายน่ารักๆแบบแฮร์รี่สิ!

เพราะมัวแต่คิดมาก (ในเรื่องไร้สาระ) จึงบังเอิญชนเข้ากับอีกคนที่เดินดูขนมอยู่ด้วยเช่นกันพอดี

“โอ๊ะ ขอโทษนะลิลี่” ชายหนุ่มว่าท่าทางประหม่าเมื่อเห็นว่าคนที่ตนเองเดินชนเป็นใครส่วนรีมัส ลูปินที่เห็นเพื่อนชนเข้ากับใครก็รีบเดินหลีกหนีไปอีกทางทันที ปล่อยให้เพื่อนอยู่ด้วยกันกับสาวที่ชอบตามลำพัง

มันไม่บ่อยนักที่ลิลี่จะโผล่ออกมาจากฮอกส์มี้ดโดยไม่มีเซเวอร์รัส สเนป!

“ไม่เป็นไร ว่าแต่เธอมาซื้ออะไรที่นี่น่ะ?”

“ไม่รู้สิ ยังเลือกไม่ได้เลยว่าจะหาซื้ออะไรให้แฮร์รี่ดี”

“อ้อ เหมือนกันเลยฉันว่าจะซื้อไปฝากเขาสักหน่อย” หญิงสาวว่า ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเลือกขนมในร้านต่อไป เธอต้องการซื้อไปฝากรุ่นน้องคนนั้นเพราะไหนๆเขาก็มาลงแข่งปรุงยาเป็นเพื่อนของเธอ ก่อนที่เธอจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ตัดสินใจเปิดประเด็นคุยกับชายหนุ่มข้างๆตัวอีกครั้ง

“จะว่าไปเธอดูจะเอาใจใส่แฮร์รี่มากเลยนะ ปกติพี่น้องเนี่ยสนิทกันขนาดนี้เลยหรอ?”

“อ๋อ ไม่หรอกแค่ฉันรู้สึกว่าตัวเองผูกพันกับแฮร์รี่น่ะ แปลกเนอะ” เจมส์เอ่ยตอบ เขาทราบดีว่าลิลี่และพี่สาวของตัวเองไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่นักจึงตอบไปแบบกลางๆไม่ทำให้เธอคิดมาก

 

“ผูกพันหรอจะว่าไปเธอน่ะเหมือน

 

แล้วเด็กสาวก็พูดประโยคที่ทำให้เจมส์ พอตเตอร์เบิกตากว้างจนเก็บไปคิดมากอยู่นานเลยทีเดียว



.............................................................................................................................

เอ...ลิลี่พูดอะไรน้าาาาาา (รอเฉลยตอนที่สิบห้าค่ะ)

ส่วนซีเรียส นายอย่าหวังจะต้อยเด็กได้บ่อยๆเลยถ้าเจมส์อยู่ด้วยน่ะ

เจอกันอีกทีประมาณสองทุ่มค่ะ สาเหตุที่อัพวันนี้เพราะพรุ่งนี้เรามาลงให้ไม่ได้เพราะไม่อยู่บ้านค่ะ

ปล.สองทุ่มวันนี้ (12/04) นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 491 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,335 ความคิดเห็น

  1. #1275 มีมี่ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 23:28

    เหมือนสเนป?

    #1,275
    0
  2. #1228 rookie_king2 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 21:23
    เหมือนคนรัก? 555555
    #1,228
    0
  3. #1212 y_pps (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 23:29
    เหมือนพ่อมากกว่าใช่มะ
    #1,212
    0
  4. #1177 โลลิค่อน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 17:23

    ลิลี่พูดว่าอะไรน้าาา่

    #1,177
    0
  5. #1150 Zyrens (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 11:16
    เรางงเรื่องวันไปฮอกส์มี้ดอ่ะ คือมันไปวันเสาร์อาทิตย์ไม่ใช่หรอ แล้วทำไมแฮร์รี่ถึงบอกว่าไปวันจันทร์อ่ะ
    #1,150
    0
  6. #1110 หมูจีน้อย (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 02:00
    พูดอะไรอ่าาา
    แถมทำให้เจมส์กลับไปคิดมาด้วย
    #1,110
    0
  7. #1058 l3oss_it (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:05
    คุณแม่ลิลลี่จะพูดอะไรกัน หวังว่าคงจะไม่ใช่เรื่องที่ไม่ดีหรือทำอะไรให้คุณพ่อเจมส์สับสนหรอกนะ รายนี้ยิ่งเป็นหนักอยู่ด้วยเรื่องการคาดเดาำแเองเนี่ย
    #1,058
    0
  8. #967 dalinthip (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 04:04
    เหมือนพ่อ?
    #967
    0
  9. #481 Mermed,BL (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 23:39
    สะใจปีเตอร์ชะมัด! นอกจากเรื่องเสื้อคลุมแล้ว ไม่ได้ไปฮอกมีดส์! ขนาดขนมที่เพื่อนจะซื้อมาฝากก็โดนแย่ง!
    #481
    0
  10. #475 Zixga (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 22:40
    พูดอะไรอ่ะ
    #475
    0
  11. #396 Puntira (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 22:04
    ซีเรียสน่ารักง่าาาาาาาาา
    #396
    0
  12. #288 คอตตอน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 16:47
    เหมือนคุณพ่อรึเปล่า55555555555
    #288
    0
  13. #271 ying21346 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 16:25
    เหมือน..แฟน~

    อัพสองทุ่ม ไหนล่ะT_T
    #271
    0
  14. #270 แมวน้อยเจ้าปัญหา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 15:58
    เหมือน...พ่อ หรือเปล่า 555+
    #270
    0
  15. #269 ying21346 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 15:57
    อะแฮ่ม..ซีเรียส -หน้าหลอกนี่คืออะไร ไม่อยากจะคิด..ถ้าเจมส์มาเห็นคง เอิ่ม..--;;

    #สะใจปีเตอร์! มาต่อนะไรท์!
    #269
    0
  16. #268 jariyanan123 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 03:56
    ทำให้อยากแล้วจากไป ~ มันเจ็บนะรู้ไหม T^T
    #268
    0
  17. #266 Sisisaline2739 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 21:06
    รอออออออ ค้างมากกกกรออออออ
    #266
    0
  18. #265 ไอโนะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 20:56
    อยากรู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ. จะรอไรท์ที่ท่าน้ำนะคะ(คนละเรื่องและ)
    #265
    0
  19. #263 NanBH'ii (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 20:12
    รี่มีเขินซีเรียสด้วย
    ว่าแต่ลิลี่ว่าเหมือนอะไรอ่าา??
    #263
    0
  20. #261 ปีศาจสีเงิน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 18:36
    เหมือน...คนชอบน้องตัวเองหรือเปล่า555 ส่วนซีเรียสหลงรี่ก็บอกไม่ต้องมาหลอกให้เขว ในที่สุดนางก็ได้มีบทกับมากขึ้นมากหน่อยหลังจากที่รีมัสกับเจมส์ดูจะนำไปไกลแล้ว55555
    #261
    0
  21. #259 ชาชามารุ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 18:27
    เหมือนพ่อหรือเปล่าน่าา
    จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ
    ปล.ถ้าเจมส์มาเห็นนายตอนนี้ละก็ ตายแน่นอนซีเรียส
    #259
    0
  22. #253 harley_quinn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 18:05
    เหมือน...บราค่อน?5555555555555//โดนตรบ

    ถ้าให้เดาลิลี่ต้องพูดให้เจมส์สับสนแน่เลย ว่าตัวเองชอบแฮร์รี่รึเปล่า แอร๊ย ลุ้นๆ
    #253
    0
  23. #245 Zethius (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 17:28
    เหมือนอะไรอ่ะ....ยั่วให้อยากแล้วจากไป.....T^T
    #245
    0