นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

นิยาย Fic Block B : KISS : Zico x Jaehyo

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


Kiss!

Fandom : Block b

Rate : –

Pairing : Zico x Jaehyo

Warning : เพราะรอมานานก็ไม่เห็นฟิคคู่นี้สักที ( จริงๆ ก็รู้สึกอยู่ค่ะว่าตัวเองชิพแปลก T^T ) ประกอบกับเอ็นดูแจฮโยมากๆ (?) ดังนั้นเลยคลอดฟิคนี้ออกมาค่ะ!  อะ ใครที่ชอบคู่นี้มาหวีดมาคุยกันได้นะคะ!

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 พ.ค. 61 / 07:01




“อันแจฮโย ถ้านายไม่ยอมหยุดเสียงเกมของนายฉันสัญญาเลยว่าเพลงคัมแบคต่อไปของเราเนื้อร้องของนายจะน้อยจนแทบไม่ต้องเสียเวลาจำ!


ซิโค่เอ่ยขึ้นมาเมื่อความอดทนของตนหมดลง


วันนี้ทั้งวันชายหนุ่มตั้งใจว่าจะเก็บตัวเงียบเขียนเนื้อเพลงคนเดียว แต่มันกลับถูกทำลายลงด้วยเจ้านกกระจอกเทศหน้ามึนที่มีดีแค่หน้าตา แจฮโยมาเคาะประตูห้องแล้วบอกว่าฝนตกกำหนดการณ์ตกปลาที่ตั้งใจจะทำเลยต้องเลื่อนออกไปอย่างช่วยไม่ได้และเพราะไม่ได้เอารถมาแต่ห้องของเขาอยู่ใกล้ที่สุดจึงมาขอหลบฝนชั่วคราว

คนอายุมากกว่ามีท่าทีลำบากใจ เหมือนจะจำได้ว่าเจ้าตัวคิดว่าเขาเป็นคนเข้าถึงยากเลยไม่ค่อยกล้ามาคุยหรือปรึกษา สีหน้าแจฮโยบอกชัดเลยว่าถ้าไม่จำเป็นก็ไม่อยากจะรบกวน เพราะแบบนั้นเองซิโค่เลยกระชับความสัมพันธ์ปล่อยให้เจ้าตัวมานั่งในห้องดีๆ

อันแจฮโยก็ยังคงเป็นอันแจฮโย เจ้าตัวไม่ได้รบกวนอะไรเขามากมายนั่ง เอาแต่นั่งมองฝนผ่านทางกระจกใส ซิโค่เอ่ยอนุญาตให้คนอายุมากกว่าทำตัวตามสบายก่อนที่จะคว้าสมาร์ทโฟนและเครื่องบันทึกเสียงมาเริ่มแต่งเพลงใหม่อีกครั้ง ทุกอย่างดีมาก ไม่อึดอัดจนกระทั่งเวลาผ่านไปเจ้านกกระจอกเทศติดเกมเริ่มที่จะอยู่นิ่งไม่ไหว ฝนเองก็ไม่มีท่าว่าจะหยุดมันจึงคว้าโทรศัพท์ออกมาแล้วเริ่มเข้าเกม


ซึ่งเสียงโคตรรบกวน


ซิโค่ไม่ได้พูดอะไร จนกระทั่งเมื่อครู่นี้นั่นแหละ


“อะ ขอโทษนะ!” คนอายุมากกว่าว่าด้วยท่าทางตื่นๆ ท่าทางสำนึกผิดไม่น้อย ริมฝีปากแดงๆ ระร่ำระลัก จนบางทีซิโค่ก็สงสัยว่าระหว่างพวกเขาสองคนใครกันแน่ที่เด็กกว่า

คงเพราะมัวแต่คิด รู้ตัวอีกทีแจฮโยก็ขยับเข้ามาใกล้กันเสียแล้ว

ชายหนุ่มนั่งอยู่บนเก้าอี้ มุมโปรดสำหรับแต่งเพลง ส่วนคนอายุมากกว่านั้นมานั่งคุกเข่าอยู่ด้านหน้า ดวงตากลมๆ ซ้อนขึ้นมามองท่าทางดูก็รู้ว่าไม่ได้ตั้งใจแต่ก็ต้องยอมรับว่าดูดีสมกับที่เป็นหน้าตาของวง

“โกรธหรือเปล่า?”

ใครจะโกรธ

เห็นท่าทางเจี๋ยมเจี้ยมแบบนั้นร้อยทั้งร้อยล้วนใจอ่อน

ซิโค่ก็อยากพูดออกไปแบบนั้น แต่บางอย่างดันดลใจให้ชายหนุ่มเอ่ยในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับความคิดไปเสียได้


“โกรธ”


คงเพราะหน้าตาของแจฮโยตอนรู้สึกผิดน่าแกล้งจนเกินไป

“อื้อ ซิโค่อ่า

“ผมกำลังแต่งเพลงแต่เสียงเกมของฮยองทำผมคิดอะไรไม่ออก” ตีหน้าขรึมหนักกว่าเดิมเมื่อตากลมๆ ชักมีความกลัวปนอยู่ คนหล่อเสียของก็ยังคงหล่อเสียของจริงๆ ถ้าสังเกตมากกว่านี้อีกนิดคงได้เห็นแท้ๆ ว่ามุมปากของคนอายุน้อยนั้นยกขึ้นท่าทางพอใจมากกว่าโกรธ!

“งั้น งั้นให้ฮยองทำอะไรให้ดีล่ะ ซิโค่แต่งเพลงเกี่ยวกับอะไร ให้ฮยองช่วยคิดดีไหม?”

แจฮโยเอ่ยอาสาอย่างกระตือรือร้น

“อืม” คนอายุน้อยกว่าพยักหน้า “ผมกำลังแต่เพลงเกี่ยวกับจูบ”

“ห๊ะ

“ถ้าฮยองอยากช่วย ก็ช่วยอยู่นิ่งๆ ให้ผมลองจูบดีกว่า”

“ตะ แต่ว่าแต่” คนอายุมากกว่าเบิกตากว้างท่าทางร้อนรน ซิโค่กดปลายนิ้วลงไปยังริมฝีปากที่อ้าๆ หุบๆ นั่นด้วยท่าทีใจเย็น

“ถ้าผมได้ลองจูบใครสักคนตอนนี้ ผมอาจจะเอาความรู้สึกตอนกำลังทำมาใส่ลงในเพลงได้ แต่” ซิโค่แสร้งหลุบตาลง ทำสีหน้าลำบากใจจนแจฮโยรู้สึกผิด “แต่ฮยองก็รู้ว่าถ้าผมไปจูบใครมั่วๆ มันอาจมีข่าวไม่ดีแล้วส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์ของวงก็ได้”

คนอายุมากกว่าทำท่าคิดตาม

ชายหนุ่มอายุน้อยยังคงตีหน้าลำบากใจทั้งๆ ที่ในหัวกำลังนับถอยหลัง 5 4 3…

“เข้าใจแล้ว จูบก็ได้

เพียงแค่คำอนุญาตหลุดออกมาจากริมฝีปากแดงๆ ซิโค่พลันดึงคนที่นั่งอยู่กับพื้นขึ้นมาในทันที ดวงตาเรียวหรี่ลงคล้ายสุนัขจิ้งจอกเจอเหยื่อ ท่าทางยินดีต่างจากคนอายุมากกว่าที่เปลี่ยนจากนั่งพื้นมานั่งคร่อมตักรุ่นน้องในวงที่เกร็งเสียจนท่าทางไม่เป็นธรรมชาติ

“ทำไมต้องนั่งท่านี้ แค่จูบก็พอ

“แต่ถ้านั่งแบบนี้ ผมจะถนัดกว่านะ นี่มุมแต่งเพลงมุมโปรดของผม ฮยอง นะ”

จิ้งจอกค่อยๆ ตะล่อมเหยื่อผู้แตกตื่นของตนให้สงบลง ซิโค่เอียงคอท่าทางไร้เดียงสาไม่มีพิษภัยแอบแฝง ชายหนุ่มขอบคุณที่ตนอายุน้อยกว่าแจฮโยเพราะมันทำให้คนอายุมากกว่าใจอ่อนได้ง่ายๆ

“อื้อ

นกกระจอกเทศพยักหน้าหงึกหงัก ใบหน้าขาวขึ้นสีแดงเถือกทวีความน่าแกล้ง

ซิโค่ไล่ปลายนิ้วไปยังกลีบปากอีกคนช้าๆ เขาไม่รู้หรอกว่าตัวเองจ้องมองแจฮโยด้วยแววตาแบบไหน แต่มันคงแฝงความต้องการไว้อย่างชัดเจนแน่ๆ แค่มองปฏิกิริยาคล้ายรู้ตัวว่ากำลังจะกลายเป็นเหยื่อของคนอายุมากกว่าก็รู้แล้ว

แต่จิ้งจอกไม่เคยปล่อยให้เหยื่อของมันหนี

“อ้าปาก”

เอ่ยสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดของลีดเดอร์ น้ำเสียงที่ทำเอาแจฮโยไม่อาจปฏิเสธได้ คนอายุมากกว่าเผยอริมฝีปากออกมาอย่างไม่รู้ตัวเปิดโอกาสให้ซิโค่ได้ทำตามใจ

ริมฝีปากของคนอายุน้อยกดแนบลงมา ความนุ่มหยุ่นที่สัมผัสกันทำเอาใจสั่น แจฮโยหลับตาแน่น ไม่ใช่ไม่เคยจูบแต่การทำเรื่องแบบนี้กับซิโค่มันต่างออกไป คนอายุน้อยรุกไล่เข้ามาเสียจนตอบรับไม่ทัน ทั้งลิ้นทั้งริมฝีปากถูกกัดและดึงจนเจ็บไปหมด เขาแทบจะหายใจไม่ทันเพราะตื่นเต้นและเหมือนซิโค่จะรู้จึงยอมถอนริมฝีปากออก

“คืออื้อ!

แต่มันก็แค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น ริมฝีปากถูกกดเข้าหากันอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้ง

ทำซ้ำไปมาจนหน้าร้อนแทบไหม้ คนอายุมากกว่าได้แต่ภาวนาให้ซิโค่ได้ไอเดียมาเขียนเพลงเร็วๆ ต่างจากคนอายุน้อยกว่าที่เอื้อมมือดันสมาร์ทโฟนของตัวเองไปไกลๆ พร้อมหวังเอาไว้ว่าแจฮโยคงไม่โกรธถ้ารู้ว่าเนื้อเพลงทั้งหมดเขียนจบแล้วและไม่เกี่ยวกับจูบเลยสักนิด :)


END.

 

ผลงานอื่นๆ ของ มาม่า ซัง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 wrs_s
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 23:52
    ฮื้อออ หาฟิคบล็อคบียากมากเลยค่ะ ขอบคุณที่ไรท์เขียนมาให้อ่านนะคะ สนุกมากค่ะ อยากให้มีเรื่องยาววว
    #2
    0
  2. #1 licey
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 20:48
    ไม่คิดว่าจะมีคู่นี้ ไม่คิดว่าจะเจอฟิคคู่นี้เลยค่ะ! ฟิคบล็อกบีว่าแรร์แล้ว ฟิคคู่นี้ยิ่งแรร์เข้าไปอีก!! บอกได้คำเดียว ซิโค่...นายมันร้ายกาจ!!! ฮรือออ ดีต่อใจจังค่ะ พอเลื่อนลงมาดูข้างล่างก็เอะใจทำไมผลงานเรื่องอื่นๆดูคุ้นๆ ไม่คิดอีกรอบว่านักเขียนที่ชอบจะชอบวงเดียวกันแล้วจะชิพคู่นี้ กรี๊ดหนักกว่าเดิมอีกค่ะ ขอบคุณสำหรับฟิคมากนะคะ เหมือนไม่ได้เห็นไรท์มาพักหนึ่ง แต่คิดถึงและยังติดตามเหมือนเดิมค่ะ
    #1
    1
    • 31 พฤษภาคม 2561 / 21:25
      นึกว่าจะไม่มีคนอ่านคู่นี้ซะแล้วค่ะ! จริงๆ พูดได้ไม่เต็มปากว่าชอบบล็อกบีเพราะเราชอบแจฮโยน่ะค่ะ ทั้งวงตามพี่แกคนเดียว (ลำเอียงมากกก 55555) แต่เคมีคู่นี้เราว่ามันเข้าจริงๆ คนจริงจังกับงาน กับคนเด๋อลืมเนื้อเพลง ฮา
      เราหายไปนานจริงค่ะ ติดสอบ+ทำงานน่ะค่ะ วุ่นกันไป ขอบคุณที่ยังตามอ่านนะคะ ><
      #1-1