หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 388 ครั้ง
    25 มี.ค. 64




‘ถ้ายิ้มเป็นแบบนี้ พี่ว่าพี่ทนไม่ไหวแน่ๆ’ พอเห็นน้ำตาของคนรักเขาเองก็นึกสงสาร อย่างน้อยก็เคยมีความรู้สึกที่ดีต่อกันมา จึงพยายามพูดกับเธอดีๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังติดโมโหที่ปลายเสียงอยู่ดี


‘ที่พี่ว่ายิ้มเป็นแบบนี้คือเป็นแบบไหนคะ’


ญาดากัดฟันพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง มองไปที่คนรักอย่างต้องการคำตอบ น้ำตาของความเจ็บปวดยังไหลรินออกมา ยามเห็นสีหน้าแสดงความเฉยชาของเขาแล้วเธอยิ่งเจ็บจุกในอก


‘สำหรับยิ้มอาจจะคิดว่ามันไม่สำคัญ แต่สำหรับพี่ เรื่องบนเตียงคือเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งของชีวิตคู่ เรียกว่าสำคัญลำดับต้นๆ เลยก็ว่าได้ และมันสำคัญสำหรับพี่มาก’


‘พี่กำลังจะบอกว่ายิ้มไม่สามารถทำเรื่องบนเตียงให้พี่พอใจหรือมีความสุขได้ใช่ไหมคะ’ ถามทั้งน้ำตานองหน้า แม้จะอายที่ถูกผู้ชายบอกเลิกเพียงเพราะเธอไม่เป็นงานเรื่องเซ็กส์ แต่ก็ยังกัดฟันเผชิญหน้ากับเขา


‘ยิ้มคิดว่าการที่ตัวเองนอนนิ่งไม่มีอารมณ์ร่วมกับสิ่งที่พี่เล้าโลม มันทำให้พี่มีความสุขไหมล่ะ’


‘แต่เรายังไม่ไปถึงขั้นนั้นเลยนี่คะ’ ญาดาแย้ง เพราะขั้นที่เรียกว่าร่วมรักกันจริงๆ นั้นยังไม่เคยไปถึงเลยสักครั้ง ‘นั่นแสดงว่ายังสรุปแน่ชัดไม่ได้ ถ้าเราทำกันต่อ ยิ้มว่าพี่ต้องมีความสุขแน่ค่ะ’


คนมีความหวังขยับตัวเข้าไปหาคู่หมั้น พร้อมกับยกมือขึ้นโอบกอดเขาไว้อย่างอ้อนวอน


‘ยิ้มสัญญาว่าจะทำให้พี่ภูพอใจที่สุดค่ะ’


‘ทำสิ แล้วพี่จะบอกเองว่าพอใจหรือไม่พอใจ’


ญาดาไม่รอช้าเมื่อภูวเดชยังให้โอกาสเธอแก้ตัว หญิงสาวยืดตัวขึ้นไปประกบปากหนา เริ่มออกแรงดูดอย่างที่เขาเคยทำกับเธอ แม้จะเก้ๆ กังๆ แต่ก็พยายามเต็มที่กับจูบนี้


ในขณะที่เธอตะบี้ตะบันกับการจูบก็มีความคิดหนึ่งแว่บเข้ามาในหัว หรือจริงๆ แล้วเธอจะตายด้านอย่างที่ภูวเดชว่าไว้ ไม่ใช่แค่ไม่มีอารมณ์ร่วมในตอนที่เขาเล้าโลม แต่ในขณะที่เธอเป็นฝ่ายเล้าโลมเองก็ไม่มีความวูบวาบนั้นเช่นกัน


แต่ถึงจะไม่มีอารมณ์อย่างไรเธอก็ไม่มีวันยอมให้ความสัมพันธ์นี้จบลงเพียงแค่นี้หรอก เธอจะพยายามให้ถึงที่สุดเพื่อเขา


‘อือ...อ้า...’


ญาดาแสร้งส่งเสียงครางที่พอนึกออกได้ เพื่อช่วยบิลต์อารมณ์พิศวาสของแฟนหนุ่ม พยายามใช้มือที่ดูเกะกะลูบไล้แผ่นหลังเขา อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้แข็งทื่อเป็นท่อนไม้แบบครั้งก่อนๆ หวังว่าจะสร้างความประทับใจให้เขาได้บ้าง ทว่าทันทีที่สิ้นสุดเสียงครางร่างทั้งร่างก็กระเด็นออกจากตัวเขาทันควันแบบไม่ทันตั้งตัวจนเกือบไถลตกเตียง


‘ทำอะไรของเธอ!’


ความตกใจที่เกือบถลาตกเตียงเมื่อครู่ยังไม่ทันหายดีก็ต้องมาตกใจกับเสียงตะคอกของภูวเดชใหม่อีกครั้ง


‘คิดว่ากำลังป้อนข้าวเด็กอมมืออยู่หรือไงถึงร้องอ้าๆ’ ภูวเดชว่าด้วยความหัวเสีย


เสียงครางเมื่อครู่ช่างเสแสร้งสิ้นดี จะว่าเป็นเสียงครางก็ใช่จะใกล้เคียง แต่เป็นเพียงเสียงที่ญาดาร้องออกมาให้เข้ากับสถานการณ์ก็เท่านั้น แถมยังไม่แนบเนียนอีกต่างหาก ซึ่งเขามองว่าเป็นการดูถูกเขาอย่างตั้งใจ


‘แล้วมือที่ถูๆ หลังกูเนี่ย คิดว่าตัวเองกำลังถูขอหวยกับต้นกล้วยอยู่หรือไง’


สองประโยคเมื่อครู่หากเพื่อนเป็นคนพูด เธอคงเบ้ปาใส่ด้วยความหมั่นไส้ เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายต้องการแขวะเธอเล่น แต่พอประโยคนั้นหลุดออกมาจากปากภูวเดชเธอกลับยิ้มไม่ออก เพราะรู้ว่าเขาประชดเธอด้วยความรู้สึกจากใจจริง น้ำเสียงที่เปล่งออกมานั้นก็เต็มไปด้วยความโมโหและไม่พอใจ


‘ถ้ามันไม่ได้ก็ไม่ต้องฝืน เพราะพี่เองก็จะเลิกฝืนเหมือนกัน’ ภูวเดชลดความเกรี้ยวกราดลงเล็กน้อย อย่างน้อยก็สรรพนามที่เขาใช้แทนตัวเอง แต่ความโมโหเขายังคงอัดแน่นเต็มอก


‘ไม่นะคะพี่ภู’


ญาดาตะเกียกตะกายคลานเข้าไปหาคู่หมั้น กอดรัดตัวเขาไว้แน่นอย่างไม่ยอมรับ เธอเข้าใจคำพูดที่เขาใช้สื่อความหมายดี ‘เลิกฝืน’ มีค่าเท่ากับ ‘เลิกกันเถอะ’ แต่เธอยอมรับสิ่งนั้นไม่ได้


‘แค่ความรักของยิ้มอย่างเดียวไม่ได้เหรอคะ พี่ภูก็รู้ว่ายิ้มรักพี่ภูแค่ไหน นะคะพี่ภู นะคะ...’



=====================

WRITER TALKS.

กอดๆ น้าน้องยิ้ม

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 388 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,056 ความคิดเห็น

  1. #43 tateeb23 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 23:36
    พอไม่ได้ดั่งใจก็กลายเป็นคนล่ะคนเลยจ่ะ ยิ้มของลีแหละดีแล้ว555
    #43
    0
  2. #42 DaizyDuck (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 21:36
    นิสัยดูไม่น่าเป็นคนปากร้ายขนาดนี้ พอเรื่องบนเตียงเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย
    #42
    0
  3. #41 firstzy93 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 21:05
    เลิกเถอะ ปล่อยเค้าไป
    #41
    0
  4. #40 byuntp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 20:05
    ปล่อยเขาไปเถอะยิ้ม ดูคำที่เขาพูดใส่สิ คนแบบนี้เลิกไปได้ก็ดี
    #40
    0