หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 63 : ตอนที่ 13 สภาวะจำยอม [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 347 ครั้ง
    2 เม.ย. 64




“หรือว่าแกไม่ชอบลีมันจริงๆ” ปรายรดาถามกดดัน “แล้วทำไมถึงไม่ชอบล่ะ มันไปทำอะไรให้แกไม่ชอบ หรือว่ามีเรื่องอะไรที่ฉันไม่รู้”


“ไม่ใช่แบบนั้น”


“หรือเพราะแกชอบมัน”


“นั่นยิ่งไม่ใช่” คราวนี้คนปฏิเสธตอบกลับเสียงหนักแน่น


“ถ้าไม่ใช่ก็ลุกไปที่ครัวเดี๋ยวนี้เลยค่ะเพื่อนรัก” คนก่อเรื่องบอกคนรับกรรมที่กำลังทำหน้าหงิกหน้างอ “จะได้รีบเสร็จรีบกลับไปนอน”


“แกหาเรื่องให้ฉันเดือดร้อนทำไมเนี่ย” ญาดายังงอแงไม่เลิก


“ฉันรู้ว่าแกไม่ชอบล้างจานถึงทำท่าอิดออดแบบนี้ แต่นี่เป็นโอกาสดีเลยนะเว้ย”


เธอไม่ได้งอแงเพราะเรื่องนั้น!


“แต่ฉันกำลังหาโอกาสให้แกได้ถามเรื่องที่แกสงสัยกับเจ้าตัวมันเองเลย”


เธอไม่ต้องการความหวังดีนี้...


“อยากรู้อะไรถามมันให้หมดเลย ลีมันเต็มใจตอบคำถามแกอยู่แล้ว”


“สิ้นปีฉันจะมอบโล่เพื่อนรักดีเด่นให้แก ฉันจะเป็นคนเชิญรางวัลให้แกเองด้วยเลย นังเพื่อนตัวดี” ญาดาว่าอย่างประชดประชันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปทางครัวแบบไม่ค่อยเต็มใจนัก


หากเธอไม่ยอมไปช่วยลีลภัทรจะกลายเป็นว่าเธอดูมีปัญหากับเขาจริงๆ แล้วปรายรดาก็ต้องคาดคั้นหาเหตุผล เรื่องอะไรเธอจะอยู่ให้เจ้าหล่อนสอบสวนล่ะ ยอมมายืนให้ชายหนุ่มจิกกัดเล่นเสียยังดีกว่า


“ให้ฉันช่วยตรงไหน” เธอถามขึ้นเมื่อเดินมาหยุดเยื้องกับคนร่างสูง


ลีลภัทรหันไปมองคนอาสาช่วยล้างจาน ก่อนจะหันกลับไปสนใจงานตัวเองต่อ


“ถ้าคุณไม่อยากมาก็ไม่เห็นต้องมา ผมรู้ว่าคุณไม่ได้อยากมาอยู่ใกล้ผมนักหรอก”


“รู้ตัวนี่”


แม้อีกฝ่ายจะเอ่ยเสียงเบากับตัวเอง แต่ลีลภัทรรู้ว่าเธอจงใจให้เขาได้ยิน อยากจะเอื้อมมือไปดึงแก้มเธอหนักๆ สักสองสามทีให้ได้ร้องโอดโอยเล่นเสียจริงๆ


“ถ้าอย่างนั้นคุณมายืนอยู่ตรงนี้ทำไมล่ะครับ” เขาถามอย่างหาเรื่อง


“ฉันอยู่ในสภาวะจำยอมย่ะ” ญาดาถลกแขนเสื้อทั้งสองข้างขึ้นแล้วเดินไปยืนข้างกายเขา พร้อมกับคว้าจานที่ถูกล้างด้วยน้ำยาเสร็จพอดีมาล้างน้ำสะอาด “ซึ่งสภาวะจำยอมนี้ ไม่ได้อยากทำ แต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ นี่คือสาเหตุที่ฉันมายืนอยู่ตรงนี้”


“ก่อนหน้านี้...”


ญาดาเงยหน้าไปมองคนพูด พร้อมกับรับจานที่เขาส่งมาให้ด้วย


“ผมคิดว่าคุณจะใช้ข้ออ้างไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องเพื่อหนีผมซะอีก” ลีลภัทรเปิดสงครามประสาทอีกครั้ง พร้อมกับมองสำรวจคนที่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ามาใหม่ เธออยู่ในชุดวอร์มกางเกงขายาวกับเสื้อแขนยาวมีฮู้ด เรียกว่าแต่งตัวเรียบร้อยจนเขารู้สึกร้อนแทน


“ทำไมฉันต้องหนีคุณด้วย ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย”


“นั่นสิ ไม่ได้ทำอะไรผิดแล้วจะหนีทำไม” คราวนี้ลีลภัทรหยุดมือกับสิ่งที่ทำอยู่ แล้วหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างกันอย่างรอฟังคำตอบ 


“คุณกำลังถามฉัน?”


“ผมถามคนที่พยายามหนีผมอยู่”


=====================

WRITER TALKS.

ดูซิยกนี้ใครจะชนะ

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 347 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,056 ความคิดเห็น

  1. #502 DaizyDuck (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 มีนาคม 2564 / 20:20
    ยิ้มสู้ใครไม่ได้เลยลูก ทั้งลีทั้งเคซ 55555
    #502
    0
  2. #501 PorPiah (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 มีนาคม 2564 / 15:08
    เจ้าหมาน้อยตัวร้าย55555
    #501
    0
  3. #500 Ms.right (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 มีนาคม 2564 / 14:40

    มวยถูกคู่มั้ย555555

    #500
    0
  4. #499 dokao (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 มีนาคม 2564 / 13:40

    ยิ้มโดนอีกดอก
    #499
    0
  5. #498 firstzy93 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 มีนาคม 2564 / 13:33
    หนียังไงก็ไม่พ้นหรอกเนอะ
    #498
    0
  6. #497 byuntp (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 มีนาคม 2564 / 13:19
    เจ้าหมาน้อยลีบอกไม่เนียนนะยิ้ม 55555
    #497
    0
  7. #496 Pearlmookmic (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 มีนาคม 2564 / 12:31
    อยากได้หนังสือจัง หลงมนุษย์ลี
    #496
    0